ترجمه سوره فجر
ساعت ٧:٤۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱ تیر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره فجر

وَ الْفَجْرِ1وَ لَیالٍ عَشْرٍ2وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ3وَ اللَّیْلِ إِذا یَسْرِ4هَلْ فی‏ ذلِکَ قَسَمٌ لِذی حِجْرٍ5أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ فَعَلَ رَبُّکَ بِعادٍ6إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ7الَّتی‏ لَمْ یُخْلَقْ مِثْلُها فِی الْبِلادِ8وَ ثَمُودَ الَّذینَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ9وَ فِرْعَوْنَ ذِی الْأَوْتادِ10الَّذینَ طَغَوْا فِی الْبِلادِ11فَأَکْثَرُوا فیهَا الْفَسادَ12فَصَبَّ عَلَیْهِمْ رَبُّکَ سَوْطَ عَذابٍ13إِنَّ رَبَّکَ لَبِالْمِرْصادِ14فَأَمَّا الْإِنْسانُ إِذا مَا ابْتَلاهُ رَبُّهُ فَأَکْرَمَهُ وَ نَعَّمَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَکْرَمَنِ15وَ أَمَّا إِذا مَا ابْتَلاهُ فَقَدَرَ عَلَیْهِ رِزْقَهُ فَیَقُولُ رَبِّی أَهانَنِ16کَلاَّ بَلْ لا تُکْرِمُونَ الْیَتیمَ17وَ لا تَحَاضُّونَ عَلى‏ طَعامِ الْمِسْکینِ18وَ تَأْکُلُونَ التُّراثَ أَکْلاً لَمًّا19وَ تُحِبُّونَ الْمالَ حُبًّا جَمًّا20کَلاَّ إِذا دُکَّتِ الْأَرْضُ دَکًّا دَکًّا21وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا22وَ جی‏ءَ یَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ یَوْمَئِذٍ یَتَذَکَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّکْرى‏23یَقُولُ یا لَیْتَنی‏ قَدَّمْتُ لِحَیاتی‏24فَیَوْمَئِذٍ لا یُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ25وَ لا یُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ26یا أَیَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ27ارْجِعی‏ إِلى‏ رَبِّکِ راضِیَةً مَرْضِیَّةً28فَادْخُلی‏ فی‏ عِبادی29وَ ادْخُلی‏ جَنَّتی‏30

 

ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :

(1) به سپیده دم سوگند ،

(2) و به شبهای دهگانه ،

(3) و به زوج و فرد ،

(4) و به شب ، هنگامی که ( به سوی روشنایی روز ) حرکت می کند سوگند ( که پروردگارت در کمین ظالمان است ) !

(5)  آیا در آنچه گفته شد ، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!

(6) آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!

(7)  و با آن شهر «ارَم» با عظمت ،

(8) همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

(9) و قوم «ثمود» که صخره های عظیم را از ( کنار ) درّه می بریدند ( و از آن خانه و کاخ می ساختند ) !

(10) و فرعونی که قدرتمند و شکنجه گر بود ،

(11) همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند ،

(12) و فساد فراوان در آنها به بار آوردند

(13) به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!

(14) به یقین پروردگار تو در کمینگاه ( ستمگران ) است!

(15) امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش ، اکرام می کند و نعمت می بخشد ( مغرور می شود و ) می گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

(16) و امّا هنگامی که برای امتحان ، روزیش را بر او تنگ می گیرد ( مأیوس می شود و ) می گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

(17) چنان نیست که شما می پندارید شما یتیمان را گرامی نمی دارید ،

(18)  و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی کنید ،

(19) و میراث را ( از راه مشروع و نامشروع ) جمع کرده می خورید ،

(20) و مال و ثروت را بسیار دوست دارید ( و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می شوید ) !

(21) چنان نیست که آنها می پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود ،

(22) و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند ،

(23) و در آن روز جهنم را حاضر می کنند ( آری ) در آن روز انسان متذکّر می شود امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!

(24) می گوید: «ای کاش برای ( این ) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

(25) در آن روز هیچ کس همانند او [ خدا ] عذاب نمی کند ،

(26) و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی کشد!

(27)  تو ای روح آرام یافته!

(28) به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است ،

(29)  پس در سلک بندگانم درآی ،

(30) و در بهشتم وارد شو!