ترجمه سوره یونس ( از آیه 11 تا آیه 30 )
ساعت ۱٠:۳۸ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳ خرداد ۱۳٩٥   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره یونس
وَ لَوْ یُعَجِّلُ اللَّهُ لِلنَّاسِ الشَّرَّ اسْتِعْجالَهُمْ بِالْخَیْرِ لَقُضِیَ إِلَیْهِمْ أَجَلُهُمْ فَنَذَرُ الَّذینَ لا یَرْجُونَ لِقاءَنا فی‏ طُغْیانِهِمْ یَعْمَهُونَ11وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ کَأَنْ لَمْ یَدْعُنا إِلی‏ ضُرٍّ مَسَّهُ کَذلِکَ زُیِّنَ لِلْمُسْرِفینَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ12وَ لَقَدْ أَهْلَکْنَا الْقُرُونَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَمَّا ظَلَمُوا وَ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ وَ ما کانُوا لِیُؤْمِنُوا کَذلِکَ نَجْزِی الْقَوْمَ الْمُجْرِمینَ13ثُمَّ جَعَلْناکُمْ خَلائِفَ فِی الْأَرْضِ مِنْ بَعْدِهِمْ لِنَنْظُرَ کَیْفَ تَعْمَلُونَ14وَ إِذا تُتْلی‏ عَلَیْهِمْ آیاتُنا بَیِّناتٍ قالَ الَّذینَ لا یَرْجُونَ لِقاءَنَا ائْتِ بِقُرْآنٍ غَیْرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ قُلْ ما یَکُونُ لی‏ أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسی‏ إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما یُوحی‏ إِلَیَّ إِنِّی أَخافُ إِنْ عَصَیْتُ رَبِّی عَذابَ یَوْمٍ عَظیمٍ15قُلْ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما تَلَوْتُهُ عَلَیْکُمْ وَ لا أَدْراکُمْ بِهِ فَقَدْ لَبِثْتُ فیکُمْ عُمُراً مِنْ قَبْلِهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ16فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَری‏ عَلَی اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِآیاتِهِ إِنَّهُ لا یُفْلِحُ الْمُجْرِمُونَ17وَ یَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا یَضُرُّهُمْ وَ لا یَنْفَعُهُمْ وَ یَقُولُونَ هؤُلاءِ شُفَعاؤُنا عِنْدَ اللَّهِ قُلْ أَ تُنَبِّئُونَ اللَّهَ بِما لا یَعْلَمُ فِی السَّماواتِ وَ لا فِی الْأَرْضِ سُبْحانَهُ وَ تَعالی‏ عَمَّا یُشْرِکُونَ18وَ ما کانَ النَّاسُ إِلاَّ أُمَّةً واحِدَةً فَاخْتَلَفُوا وَ لَوْ لا کَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّکَ لَقُضِیَ بَیْنَهُمْ فیما فیهِ یَخْتَلِفُونَ19وَ یَقُولُونَ لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ آیَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَقُلْ إِنَّمَا الْغَیْبُ لِلَّهِ فَانْتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرینَ20وَ إِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُمْ إِذا لَهُمْ مَکْرٌ فی‏ آیاتِنا قُلِ اللَّهُ أَسْرَعُ مَکْراً إِنَّ رُسُلَنا یَکْتُبُونَ ما تَمْکُرُونَ21هُوَ الَّذی یُسَیِّرُکُمْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ حَتَّی إِذا کُنْتُمْ فِی الْفُلْکِ وَ جَرَیْنَ بِهِمْ بِریحٍ طَیِّبَةٍ وَ فَرِحُوا بِها جاءَتْها ریحٌ عاصِفٌ وَ جاءَهُمُ الْمَوْجُ مِنْ کُلِّ مَکانٍ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ أُحیطَ بِهِمْ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصینَ لَهُ الدِّینَ لَئِنْ أَنْجَیْتَنا مِنْ هذِهِ لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرینَ22فَلَمَّا أَنْجاهُمْ إِذا هُمْ یَبْغُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّما بَغْیُکُمْ عَلی‏ أَنْفُسِکُمْ مَتاعَ الْحَیاةِ الدُّنْیا ثُمَّ إِلَیْنا مَرْجِعُکُمْ فَنُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ23إِنَّما مَثَلُ الْحَیاةِ الدُّنْیا کَماءٍ أَنْزَلْناهُ مِنَ السَّماءِ فَاخْتَلَطَ بِهِ نَباتُ الْأَرْضِ مِمَّا یَأْکُلُ النَّاسُ وَ الْأَنْعامُ حَتَّی إِذا أَخَذَتِ الْأَرْضُ زُخْرُفَها وَ ازَّیَّنَتْ وَ ظَنَّ أَهْلُها أَنَّهُمْ قادِرُونَ عَلَیْها أَتاها أَمْرُنا لَیْلاً أَوْ نَهاراً فَجَعَلْناها حَصیداً کَأَنْ لَمْ تَغْنَ بِالْأَمْسِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ24وَ اللَّهُ یَدْعُوا إِلی‏ دارِ السَّلامِ وَ یَهْدی مَنْ یَشاءُ إِلی‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ25لِلَّذینَ أَحْسَنُوا الْحُسْنی‏ وَ زِیادَةٌ وَ لا یَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَ لا ذِلَّةٌ أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فیها خالِدُونَ26وَ الَّذینَ کَسَبُوا السَّیِّئاتِ جَزاءُ سَیِّئَةٍ بِمِثْلِها وَ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ما لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ کَأَنَّما أُغْشِیَتْ وُجُوهُهُمْ قِطَعاً مِنَ اللَّیْلِ مُظْلِماً أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ27وَ یَوْمَ نَحْشُرُهُمْ جَمیعاً ثُمَّ نَقُولُ لِلَّذینَ أَشْرَکُوا مَکانَکُمْ أَنْتُمْ وَ شُرَکاؤُکُمْ فَزَیَّلْنا بَیْنَهُمْ وَ قالَ شُرَکاؤُهُمْ ما کُنْتُمْ إِیَّانا تَعْبُدُونَ28فَکَفی‏ بِاللَّهِ شَهیداً بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ إِنْ کُنَّا عَنْ عِبادَتِکُمْ لَغافِلینَ29هُنالِکَ تَبْلُوا کُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ وَ رُدُّوا إِلَی اللَّهِ مَوْلاهُمُ الْحَقِّ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ30
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی:
11) اگر همان گونه که مردم در به دست آوردن «خوبی» ها عجله دارند ، خداوند در مجازاتشان شتاب می کرد ، ( بزودی ) عمرشان به پایان می رسید ( و همگی نابود می شدند ) ولی کسانی را که ایمان به لقای ما ندارند ، به حال خود رها می کنیم تا در طغیانشان سرگردان شوند!
12) هنگامی که به انسان زیان ( و ناراحتی ) رسد ، ما را ( در هر حال: ) در حالی که به پهلو خوابیده ، یا نشسته ، یا ایستاده است ، می خواند امّا هنگامی که ناراحتی را از او برطرف ساختیم ، چنان می رود که گویی هرگز ما را برای حل مشکلی که به او رسیده بود ، نخوانده است! این گونه برای اسرافکاران ، اعمالشان زینت داده شده است ( که زشتی این عمل را درک نمی کنند ) !
13) ما امّتهای پیش از شما را ، هنگامی که ظلم کردند ، هلاک نمودیم در حالی که پیامبرانشان دلایل روشن برای آنها آوردند ، ولی آنها ایمان نیاوردند این گونه گروه مجرمان را کیفر می دهیم! [ نظرات / امتیازها ]
14) سپس شما را جانشینان آنها در روی زمین- پس از ایشان- قرار دادیم تا ببینیم شما چگونه عمل می کنید!
15) و هنگامی که آیات روشن ما بر آنها خوانده می شود ، کسانی که ایمان به لقای ما ( و روز رستاخیز ) ندارند می گویند: «قرآنی غیر از این بیاور ، یا آن را تبدیل کن! ( و آیات نکوهش بتها را بردار ) » بگو: «من حق ندارم که از پیش خود آن را تغییر دهم فقط از چیزی که بر من وحی می شود ، پیروی می کنم! من اگر پروردگارم را نافرمانی کنم ، از مجازات روز بزرگ ( قیامت ) می ترسم!»
16) بگو: «اگر خدا می خواست ، من این آیات را بر شما نمی خواندم و خداوند از آن آگاهتان نمی کرد چه اینکه مدّتها پیش از این ، در میان شما زندگی نمودم ( و هرگز آیه ای نیاوردم ) آیا نمی فهمید؟!»
17) چه کسی ستمکارتر است از آن کس که بر خدا دروغ می بندد ، یا آیات او را تکذیب می کند؟! مسلماً مجرمان رستگار نخواهند شد!
18) آنها غیر از خدا ، چیزهایی را می پرستند که نه به آنان زیان می رساند ، و نه سودی می بخشد و می گویند: «اینها شفیعان ما نزد خدا هستند!» بگو: «آیا خدا را به چیزی خبر می دهید که در آسمانها و زمین سراغ ندارد؟!» منزه است او ، و برتر است از آن همتایانی که قرار می دهند!
19) ( در آغاز ) همه مردم امّت واحدی بودند سپس اختلاف کردند و اگر فرمانی از طرف پروردگارت ( درباره عدم مجازات سریع آنان ) از قبل صادر نشده بود ، در میان آنها در آنچه اختلاف داشتند داوری می شد ( و سپس همگی به مجازات می رسیدند ) .
20) می گویند: «چرا معجزه ای از پروردگارش بر او نازل نمی شود؟!» بگو: «غیب ( و معجزات ) تنها برای خدا ( و به فرمان او ) است! شما در انتظار باشید ، من هم با شما در انتظارم! ( شما در انتظار معجزات بهانه جویانه باشید ، و من هم در انتظار مجازات شما! ) »
21) هنگامی که به مردم ، پس از ناراحتی که به آنها رسیده است ، رحمتی بچشانیم ، در آیات ما نیرنگ می کنند ( ، و برای آن نعمت و رحمت توجیهات ناروا می کنند ) بگو: «خداوند سریعتر از شما مکر [ چاره جویی ] می کند و رسولان [ فرشتگان ] ما ، آنچه نیرنگ می کنید ( و نقشه می کشید ) ، می نویسند!»
22) او کسی است که شما را در خشکی و دریا سیر می دهد زمانی که در کشتی قرار می گیرید ، و بادهای موافق آنان را ( بسوی مقصد ) حرکت میدهد و خوشحال می شوند ، ناگهان طوفان شدیدی می وزد و امواج از هر سو به سراغ آنها می آید و گمان می کنند هلاک خواهند شد در آن هنگام ، خدا را از روی اخلاص می خوانند که: «اگر ما را از این گرفتاری نجات دهی ، حتماً از سپاسگزاران خواهیم بود!»
23) امّا هنگامی که خدا آنها را رهایی بخشید ، ( باز ) به ناحق ، در زمین ستم میکنند. ای مردم! ستمهای شما ، به زیان خود شماست! از زندگی دنیا بهره ( میبرید ) ، سپس بازگشت شما بسوی ماست و ما ، شما را به آنچه عمل میکردید ، خبر میدهیم!
24) مثل زندگی دنیا ، همانند آبی است که از آسمان نازل کرده ایم که در پی آن ، گیاهان ( گوناگون ) زمین- که مردم و چهارپایان از آن می خورند- می روید تا زمانی که زمین ، زیبایی خود را یافته و آراسته می گردد ، و اهل آن مطمئن می شوند که می توانند از آن بهره مند گردند ، ( ناگهان ) فرمان ما ، شب هنگام یا در روز ، ( برای نابودی آن ) فرامی رسد ( سرما یا صاعقه ای را بر آن مسلّط می سازیم ) و آن چنان آن را درو می کنیم که گویی دیروز هرگز ( چنین کشتزاری ) نبوده است! این گونه ، آیات خود را برای گروهی که می اندیشند ، شرح می دهیم!
25) و خداوند به سرای صلح و سلامت دعوت می کند و هر کس را بخواهد ( و شایسته و لایق ببیند ) ، به راه راست هدایت می نماید.
26) کسانی که نیکی کردند ، پاداش نیک و افزون بر آن دارند و تاریکی و ذلّت ، چهره هایشان را نمی پوشاند آنها اهل بهشتند ، و جاودانه در آن خواهند ماند.
27) امّا کسانی که مرتکب گناهان شدند ، جزای بدی بمقدار آن دارند و ذلّت و خواری ، چهره آنان را می پوشاند و هیچ چیز نمی تواند آنها را از ( مجازات ) خدا نگه دارد! ( چهره هایشان آن چنان تاریک است که ) گویی با پاره هایی از شب تاریک ، صورت آنها پوشیده شده! آنها اهل دوزخند و جاودانه در آن خواهند ماند!
28) ( به خاطر بیاورید ) روزی را که همه آنها را جمع می کنیم ، سپس به مشرکان می گوییم: «شما و معبودهایتان در جای خودتان باشید ( تا به حسابتان رسیدگی شود! ) » سپس آنها را از هم جدا می سازیم ( و از هر یک جداگانه سؤال می کنیم ) . و معبودهایشان ( به آنها ) می گویند: «شما ( هرگز ) ما را عبادت نمی کردید!»
29) ( آنها در پاسخ می گویند: ) همین بس که خدا میان ما و شما گواه باشد ، اگر ما از عبادت شما غافل بودیم!
30) در آن جا ، هر کس عملی را که قبلًا انجام داده است ، می آزماید. و همگی بسوی «اللَّه»- مولا و سرپرستِ حقیقی خود- بازگردانده می شوند و چیزهایی را که بدروغ همتای خدا قرار داده بودند ، گم و نابود می شوند!