ترجمه سوره انبیاء (از آیه 81 تا آیه 100)
ساعت ٥:٤٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء

وَ لِسُلَیْمانَ الرِّیحَ عاصِفَةً تَجْری بِأَمْرِهِ إِلى‏ الْأَرْضِ الَّتی‏ بارَکْنا فیها وَ کُنَّا بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عالِمینَ81وَ مِنَ الشَّیاطینِ مَنْ یَغُوصُونَ لَهُ وَ یَعْمَلُونَ عَمَلاً دُونَ ذلِکَ وَ کُنَّا لَهُمْ حافِظینَ82وَ أَیُّوبَ إِذْ نادى‏ رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمینَ83فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَکَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَ آتَیْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ ذِکْرى‏ لِلْعابِدینَ84وَ إِسْماعیلَ وَ إِدْریسَ وَ ذَا الْکِفْلِ کُلٌّ مِنَ الصَّابِرینَ85وَ أَدْخَلْناهُمْ فی‏ رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحینَ86وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ فَنادى‏ فِی الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ87فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ88وَ زَکَرِیَّا إِذْ نادى‏ رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنی‏ فَرْداً وَ أَنْتَ خَیْرُ الْوارِثینَ89فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ یَحْیى‏ وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ کانُوا یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ وَ یَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ کانُوا لَنا خاشِعینَ90وَ الَّتی‏ أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فیها مِنْ رُوحِنا وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آیَةً لِلْعالَمینَ91إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ92وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ کُلٌّ إِلَیْنا راجِعُونَ93فَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا کُفْرانَ لِسَعْیِهِ وَ إِنَّا لَهُ کاتِبُونَ94وَ حَرامٌ عَلى‏ قَرْیَةٍ أَهْلَکْناها أَنَّهُمْ لا یَرْجِعُونَ95حَتَّى إِذا فُتِحَتْ یَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ کُلِّ حَدَبٍ یَنْسِلُونَ96وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِیَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذینَ کَفَرُوا یا وَیْلَنا قَدْ کُنَّا فی‏ غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ کُنَّا ظالِمینَ97إِنَّکُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ98لَوْ کانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ کُلٌّ فیها خالِدُونَ99لَهُمْ فیها زَفیرٌ وَ هُمْ فیها لا یَسْمَعُونَ100

 

ترجمه آیت الله مشکینی:

(81) و برای سلیمان باد تند ( و آرام ) را رام کردیم که به فرمان او به سوی سرزمینی ( شامات و فلسطین ) که آن را پربرکت ساخته ایم روان می شد ، و ما از ازل به همه چیز داناییم.
(82) و برخی از شیطان ها برای او غوّاصی می کردند و کارهایی غیر آن نیز ( نظیر ساختن شهرها ، قصرها ، مجسمه ها و صنایع غریبه ) انجام می دادند ، و ما پیوسته آنها را ( از نافرمانی و پیروی از خباثت فطرتشان ) نگهدارنده بودیم.
(83) و ( به یاد آر ) ایوب را هنگامی که پروردگارش را ندا کرد که همانا مرا بیماری و شدت و آسیب رسیده ، و تو مهربان ترین مهربانانی.
(84) پس ما ( دعای ) او را اجابت کردیم و شدت و آسیبی را که در او بود برطرف نمودیم و کسان او را ( که با حوادث از بین رفته بودند ) و نظیر آنها را همراهشان به او عطا کردیم تا رحمتی بر او کرده باشیم و تذکّری باشد برای پرستش کنندگان ( صبور دیگر ) .
(85) و ( به یاد آر ) اسماعیل و ادریس و ذا الکفل ( الیاس ) را که همه آنان از صابران بودند ( در تحمل بار رسالت و حسن اجراء آن ، و تربیت امت خود ) .
(86) و همه آنان را در رحمت خویش ( منصب نبوت ، کمالات نفسانی ، کتاب آسمانی و تربیت جامعه ) درآوردیم ، زیرا که به حق از نیکان و شایستگان بودند.
(87) و ( به یاد آر ) ذا النون ( صاحب نهنگ ، یونس بن متّی ) را هنگامی که خشمناک ( از میان قوم خود بیرون ) رفت ، پس گمان کرد که ما هرگز بر او تنگ نخواهیم گرفت ، پس ( کارش به جایی رسید که ) در میان تاریکی ها ( ی سه گانه شب و قعر دریا و شکم نهنگ ) ندا درداد که ( ای خدا ) جز تو معبودی نیست ، تو ( از هر عیب و نقصی ) منزه و پاکی ، حقّا که من از ستمکاران بودم ( زیرا عملی که نتیجه اش نقص بهره من بود بدون توجه به جا آوردم ) .
(88) پس ما خواسته او را برآوردیم و او را از اندوه ( آن گرفتاری عظیم ) نجات بخشیدیم ، و ما این گونه مؤمنان را نجات می دهیم.
(89) و ( به یاد آر ) زکریّا را هنگامی که پروردگار خود را ندا کرد: پروردگارا ، مرا تنها ( و بدون فرزند و وارث ) مگذار و ( اگر وارثی هم ندهی باکی نیست ، زیرا ) تو بهترین وارث ها هستی.
(90) پس ما خواسته اش را برآوردیم و یحیی را به او بخشیدیم و همسرش را هم ( که سالخورده و ذاتا نازا بود به وسیله ردّ جوانی و بذل نیروی توالد ) برای او شایسته ( بارداری ) کردیم چرا که آنها ( خاندان زکریا یا همه انبیاء گذشته ) همواره در کارهای خیر شتاب می ورزیدند ، و پیوسته از ما در حال امید و بیم دعا و درخواست داشتند ، و همواره در برابر ما خاضع و بیمناک بودند.
(91) و ( یاد آور ) آن زن را که دامان عفّت خود ( از حلال و حرام ) نگاه داشت پس ما در ( مبدأ انسانی موجود در رحم ) او از روح خود دمیدیم ( و پسری در رحم او آفریدیم ) و او و پسرش را ( کیفیت خلقت پسر ، کیفیت نبوت ، رواج کتاب ، اقسام معجزات و طول زندگی او را ) نشانه ای ( از توحید و عظمت و قدرت خود ) برای جهانیان قرار دادیم.
(92) ( ای مردم ) به یقین این ( نوع انسانی ) امّت شمایند و همه یک طائفه و یک ملّتید ( یا این دین توحید مورد دعوت انبیا دین شماست ، دینی یگانه برای همه افراد بشر ) و من پروردگار شمایم ، پس تنها مرا بپرستید.
(93) اما آنان کار ( دین و آیین ) خود را در میان خود پاره پاره کردند ( هر گروهی پاره ای از آن را با خلط به بدعت هایی برای خود دین قرار دادند و به بت پرست ، یهودی ، مجوسی ، صابئی و غیره منقسم شدند و سرانجام در فردای قیامت ) همگی به سوی ما باز خواهند گشت.
(94) پس کسی که از کارهای شایسته انجام دهد در حالی که مؤمن باشد ، پس هرگز سعی و کوشش او ناسپاسی نخواهد شد و ما بی تردید نگارنده آنیم.
(95) و ممنوع و غیر ممکن است بر مجتمعی که آنها را هلاک کرده ایم ( بازگشت به دنیا ) آنها باز نخواهند گشت.
(96) ( بقاء اختیار برای بشر ادامه دارد ) تا آن گاه که ( آثار قیامت ظاهر گردد و راه ) یأجوج و مأجوج ( به شکستن سد ) گشوده گردد و آنها از هر بلندی و مرتفعی به شتاب سرازیر شوند.
(97) و وعده حق ( قیامت ) نزدیک گردد پس به ناگاه حادثه این باشد که دیدگان کسانی که کفر ورزیده اند ( از عظمت و هول منظره ) خیره و بی حرکت گردد ( و فریاد زنند: ) ای وای بر ما که از این ( روز ) سخت در غفلت بودیم ، بلکه ما گروهی ستمکار بودیم ( و غفلت ما در اثر ظلم خود ما بود ) .
(98) ( در آن روز به کفّار خطاب شود ) همانا شما و آنچه به جای خدا ( از بت ها و تمثال ها و ستارگان ) می پرستید هیزم جهنّمید ، همه شما وارد شونده در آنید.
(99) اگر اینها خدایانی بودند هرگز وارد جهنّم نمی شدند ، و همگی در آنجا جاودانه اند.
(100) ( ای پیامبر ) آنان در آنجا آه و ناله های شدید دارند و آنها در آنجا ( از هول و شدت عذاب و به کیفر نشنیدن سخن حق در دنیا ) چیزی نمی شنوند.