ترجمه سوره انبیاء (از آیه 41 تا آیه 60)
ساعت ٥:۳۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ فَحاقَ بِالَّذینَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ41قُلْ مَنْ یَکْلَؤُکُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ مِنَ الرَّحْمنِ بَلْ هُمْ عَنْ ذِکْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ42أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِنْ دُونِنا لا یَسْتَطیعُونَ نَصْرَ أَنْفُسِهِمْ وَ لا هُمْ مِنَّا یُصْحَبُونَ43بَلْ مَتَّعْنا هؤُلاءِ وَ آباءَهُمْ حَتَّى طالَ عَلَیْهِمُ الْعُمُرُ أَ فَلا یَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِی الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها أَ فَهُمُ الْغالِبُونَ44قُلْ إِنَّما أُنْذِرُکُمْ بِالْوَحْیِ وَ لا یَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعاءَ إِذا ما یُنْذَرُونَ45وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّکَ لَیَقُولُنَّ یا وَیْلَنا إِنَّا کُنَّا ظالِمینَ46وَ نَضَعُ الْمَوازینَ الْقِسْطَ لِیَوْمِ الْقِیامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئاً وَ إِنْ کانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَیْنا بِها وَ کَفى‏ بِنا حاسِبینَ47وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسى‏ وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِیاءً وَ ذِکْراً لِلْمُتَّقینَ48الَّذینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ49وَ هذا ذِکْرٌ مُبارَکٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْکِرُونَ50وَ لَقَدْ آتَیْنا إِبْراهیمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ وَ کُنَّا بِهِ عالِمینَ51إِذْ قالَ لِأَبیهِ وَ قَوْمِهِ ما هذِهِ التَّماثیلُ الَّتی‏ أَنْتُمْ لَها عاکِفُونَ52قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدینَ53قالَ لَقَدْ کُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ فی‏ ضَلالٍ مُبینٍ54قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللاَّعِبینَ55قالَ بَلْ رَبُّکُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الَّذی فَطَرَهُنَّ وَ أَنَا عَلى‏ ذلِکُمْ مِنَ الشَّاهِدینَ56وَ تَاللَّهِ لَأَکیدَنَّ أَصْنامَکُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرینَ57فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً إِلاَّ کَبیراً لَهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَیْهِ یَرْجِعُونَ58قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمینَ59قالُوا سَمِعْنا فَتًى یَذْکُرُهُمْ یُقالُ لَهُ إِبْراهیمُ60
 
 
ترجمه آیت الله مشکینی:
(41) و مسلّما به فرستادگانی پیش از تو نیز استهزا شد ، پس کسانی را که آنها را استهزا کردند کیفر آنچه بدان استهزا می کردند فرا گرفت.
(42) بگو: چه کسی شما را در شب و روز از ( عذاب ) خدای رحمان ( اگر بخواهد مجازاتتان کند ) نگاه می دارد؟ ( نه ، آنان بیدار نمی شوند ) بلکه آنها از یاد پروردگارشان به کلّی رویگردانند.
(43) آیا برای آنها خدایانی به غیر ما هست که آنها را ( از عذاب های ما ) محافظت نمایند؟
(44) بلکه ما آنها ( مشرکان مکه ) و پدرانشان را ( از نعمت های زندگی ) برخوردار کردیم تا آنکه عمرشان طولانی شد ( و از زمان اسماعیل تا حال ادامه یافت و بت پرست شدند ) ، پس آیا نمی بینند که ما به زمین رو کرده ، از اطراف آن می کاهیم ( از زمین کفر کاسته بر زمین اسلام می افزاییم و از اهالی آن به مرور قرن ها می کاهیم افرادی را پس از افرادی و ملتی را پس از ملتی منقرض می کنیم ) ؟ پس آیا آنها بر ما پیروز خواهند شد؟!
(45) بگو: جز این نیست که من شما را به وسیله وحی بیم می دهم اما کران ، هنگامی که هشدار داده می شوند دعوت را نمی شنوند.
(46) و حتما اگر اندکی از عذاب پروردگارت به آنها برسد بی شک می گویند: ای وای بر ما ، همانا ما ستمکار بودیم!
(47) و ما در روز قیامت ( برای سنجیدن عقاید و صفات و عمل های مکلفین ) سنجش ها و ترازوهای عادلانه می نهیم ، پس به هیچ کس هیچ گونه ستم نمی شود و از استحقاقش کاسته نمی گردد ، و اگر ( عمل مکلف در خردی ) به وزن دانه خردلی هم باشد آن را می آوریم و همین کافی است که ما حسابگریم.
(48) و حقّا که ما به موسی و هارون ( کتاب آسمانی تورات را که ) وسیله جدایی حق از باطل ، و روشنی ( دل ها و راه معنوی مردم ) و یادآور پرهیزکاران ( بود ) عطا کردیم.
(49) آنان که از پروردگارشان که پنهان از انظار است ( یا از پروردگار خود در حالی که در خلوت از مردم هم هستند ) می ترسند و از قیامت نیز بیمناکند.
(50) و این ( قرآن ) یادآور پربرکتی است ( برای جامعه بشری از نظر دنیا و آخرت ) که ما آن را فرو فرستادیم ، پس آیا شما منکر آن هستید؟!
(51) و همانا ما به ابراهیم از پیش ( پیش از موسی و هارون ) رشد فکری و هدایت فطری لایق به حال او را ( درباره توحید و معارف الهی بدون تعلّم ) عطا کردیم و ما به او ( به همه صفات روحی و شئون زندگی او از ازل ) دانا بودیم.
(52) آن گاه که به پدرش ( به پدر زن یا عمو یا جدّ مادریش آزر ) و به قوم خودش گفت: این مجسمه ها چیست که شما پیوسته با تعظیم و خضوع ، ملازم پرستش آنها هستید؟!
(53) گفتند: ما پدرانمان را عبادت کنندگان آنها یافته ایم ( ما هم به تقلید آنان پرستش می کنیم ) .
(54) گفت: بی تردید شما و پدرانتان در گمراهی آشکاری بوده اید.
(55) گفتند: آیا مطلب حقّی برای ما آورده ای ( به جدّ این سخنان می گویی ) یا از شوخی کنندگانی؟!
(56) گفت: ( شوخی نمی کنم ) بلکه پروردگارتان همان پروردگار آسمان ها و زمین است که آنها را آفریده است ( نه آنکه شماها و آسمان ها و زمین ، خدایان و ارباب جداگانه دارید و خدای متعال ربّ الارباب است ) ، و من بر این حقیقت از گواهانم.
(57) و ( پیش خود یا نزد برخی از آنها گفت ) به خدا سوگند بی تردید درباره بت های شما پس از آنکه رو به محل عید کرده بتخانه را پشت سر گذاشتید چاره ای خواهم کرد.
(58) پس همه آنها را قطعه قطعه کرد غیر از بت بزرگشان را ( تا بگوید این کار را او کرده ) شاید به آن یا به او رجوع نمایند.
(59) گفتند: چه کسی این ( توهین بزرگ ) را به خدایان ما کرده؟ بی شک او از ستمکاران است.
(60) ( گروهی ) گفتند: شنیده ایم جوانی آنها را ( به بدی ) یاد می کند که به او ابراهیم گفته می شود ( شاید او کرده باشد ) .