ترجمه سوره اعراف ( از آیه 181 تا 200 )
ساعت ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ181وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لا یَعْلَمُونَ182وَ أُمْلی‏ لَهُمْ إِنَّ کَیْدی مَتینٌ183أَ وَ لَمْ یَتَفَکَّرُوا ما بِصاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذیرٌ مُبینٌ184أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فی‏ مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَیْ‏ءٍ وَ أَنْ عَسى‏ أَنْ یَکُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَیِّ حَدیثٍ بَعْدَهُ یُؤْمِنُونَ185مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَلا هادِیَ لَهُ وَ یَذَرُهُمْ فی‏ طُغْیانِهِمْ یَعْمَهُونَ186یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتیکُمْ إِلاَّ بَغْتَةً یَسْئَلُونَکَ کَأَنَّکَ حَفِیٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ187قُلْ لا أَمْلِکُ لِنَفْسی‏ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ وَ لَوْ کُنْتُ أَعْلَمُ الْغَیْبَ لاَسْتَکْثَرْتُ مِنَ الْخَیْرِ وَ ما مَسَّنِیَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلاَّ نَذیرٌ وَ بَشیرٌ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ188هُوَ الَّذی خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِیَسْکُنَ إِلَیْها فَلَمَّا تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلاً خَفیفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما لَئِنْ آتَیْتَنا صالِحاً لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرینَ189فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَکاءَ فیما آتاهُما فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا یُشْرِکُونَ190أَ یُشْرِکُونَ ما لا یَخْلُقُ شَیْئاً وَ هُمْ یُخْلَقُونَ191وَ لا یَسْتَطیعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ192وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‏ لا یَتَّبِعُوکُمْ سَواءٌ عَلَیْکُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ193إِنَّ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُکُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْیَسْتَجیبُوا لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ194أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ یَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَیْدٍ یَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْیُنٌ یُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ یَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَکاءَکُمْ ثُمَّ کیدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ195إِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ الَّذی نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ یَتَوَلَّى الصَّالِحینَ196وَ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا یَسْتَطیعُونَ نَصْرَکُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ197وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‏ لا یَسْمَعُوا وَ تَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ وَ هُمْ لا یُبْصِرُونَ198خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلینَ199وَ إِمَّا یَنْزَغَنَّکَ مِنَ الشَّیْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ200
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(181) و از آنها که آفریدیم ، گروهی بحق هدایت می کنند ، و بحق اجرای عدالت می نمایند.
(182) و آنها که آیات ما را تکذیب کردند ، به تدریج از جایی که نمی دانند ، گرفتار مجازاتشان خواهیم کرد.
(183) و به آنها مهلت می دهم ( تا مجازاتشان دردناکتر باشد ) زیرا طرح و نقشه من ، قوی ( و حساب شده ) است. ( و هیچ کس را قدرت فرار از آن نیست. )
(184)  آیا فکر نکردند که همنشین آنها [ پیامبر ] هیچ گونه ( اثری از ) جنون ندارد؟! ( پس چگونه چنین نسبت ناروایی به او می دهند؟! ) او فقط بیم دهنده آشکاری است ( که مردم را متوجه وظایفشان می سازد ) .
(185)  آیا در حکومت و نظام آسمانها و زمین ، و آنچه خدا آفریده است ، ( از روی دقت و عبرت ) نظر نیفکندند؟! ( و آیا در این نیز اندیشه نکردند که ) شاید پایان زندگی آنها نزدیک شده باشد؟! ( اگر به این کتاب آسمانی روشن ایمان نیاورند ، ) بعد از آن به کدام سخن ایمان خواهند آورد؟!
(186) هر کس را خداوند ( به جرم اعمال زشتش ) گمراه سازد ، هدایت کننده ای ندارد و آنها را در طغیان و سرکشی شان رها می سازد ، تا سرگردان شوند!
(187) درباره قیامت از تو سؤال می کنند ، کی فرامی رسد؟! بگو: «علمش فقط نزد پروردگار من است و هیچ کس جز او ( نمی تواند ) وقت آن را آشکار سازد ( اما قیام قیامت ، حتی ) در آسمانها و زمین ، سنگین ( و بسیار پر اهمیت ) است و جز بطور ناگهانی ، به سراغ شما نمی آید!» ( باز ) از تو سؤال می کنند ، چنان که گویی تو از زمان وقوع آن با خبری! بگو: «علمش تنها نزد خداست ولی بیشتر مردم نمی دانند.»
(188)  بگو: «من مالک سود و زیان خویش نیستم ، مگر آنچه را خدا بخواهد ( و از غیب و اسرار نهان نیز خبر ندارم ، مگر آنچه خداوند اراده کند ) و اگر از غیب با خبر بودم ، سود فراوانی برای خود فراهم می کردم ، و هیچ بدی ( و زیانی ) به من نمی رسید من فقط بیم دهنده و بشارت دهنده ام برای گروهی که ایمان می آورند! ( و آماده پذیرش حقند )
(189) او خدایی است که ( همه ) شما را از یک فرد آفرید و همسرش را نیز از جنس او قرار داد ، تا در کنار او بیاساید. سپس هنگامی که با او آمیزش کرد ، حملی سبک برداشت ، که با وجود آن ، به کارهای خود ادامه می داد و چون سنگین شد ، هر دو از خداوند و پروردگار خود خواستند «اگر فرزند صالحی به ما دهی ، از شاکران خواهیم بود!»
(190) اما هنگامی که خداوند فرزند صالحی به آنها داد ، ( موجودات دیگر را در این موهبت مؤثر دانستند و ) برای خدا ، در این نعمت که به آنها بخشیده بود ، همتایانی قائل شدند خداوند برتر است از آنچه همتای او قرار می دهند!
(191) آیا موجوداتی را همتای او قرار می دهند که چیزی را نمی آفرینند ، و خودشان مخلوقند.
(192) و نمی توانند آنان را یاری کنند ، و نه خودشان را یاری می دهند.
(193) و هر گاه آنها را به سوی هدایت دعوت کنید ، از شما پیروی نمی کنند و برای شما یکسان است چه آنها را دعوت کنید و چه خاموش باشید؟!
(194) آنهایی را که غیر از خدا می خوانید ( و پرستش می کنید ) ، بندگانی همچون خود شما هستند آنها را بخوانید ، و اگر راست می گویید باید به شما پاسخ دهند ( و تقاضایتان را برآورند ) !
(195)  آیا ( آنها حد اقل همانند خود شما ) پاهایی دارند که با آن راه بروند؟! یا دستهایی دارند که با آن چیزی را بگیرند ( و کاری انجام دهند ) ؟! یا چشمانی دارند که با آن ببینند؟! یا گوشهایی دارند که با آن بشنوند؟! ( نه ، هرگز ، هیچ کدام ، ) بگو: « ( اکنون که چنین است ، ) بتهای خویش را که شریک خدا قرار داده اید ( بر ضد من ) بخوانید ، و برای من نقشه بکشید ، و لحظه ای مهلت ندهید ، ( تا بدانید کاری از آنها ساخته نیست ) !
(196) ولی و سرپرست من ، خدایی است که این کتاب را نازل کرده و او همه صالحان را سرپرستی می کند.
(197) و آنهایی را که جز او می خوانید ، نمی توانند یاریتان کنند ، و نه ( حتی ) خودشان را یاری دهند
(198) و اگر آنها را به هدایت فرا خوانید ، سخنانتان را نمی شنوند! و آنها را می بینی ( که با چشمهای مصنوعیشان ) به تو نگاه می کنند ، اما در حقیقت نمی بینند!»
(199) ( به هر حال ) با آنها مدارا کن و عذرشان را بپذیر ، و به نیکی ها دعوت نما ، و از جاهلان روی بگردان ( و با آنان ستیزه مکن ) !
(200) و هر گاه وسوسه ای از شیطان به تو رسد ، به خدا پناه بر که او شنونده و داناست!