ترجمه سوره اعراف ( از آیه 161 تا آیه 180 )
ساعت ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
وَ إِذْ قیلَ لَهُمُ اسْکُنُوا هذِهِ الْقَرْیَةَ وَ کُلُوا مِنْها حَیْثُ شِئْتُمْ وَ قُولُوا حِطَّةٌ وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً نَغْفِرْ لَکُمْ خَطیئاتِکُمْ سَنَزیدُ الْمُحْسِنینَ161فَبَدَّلَ الَّذینَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلاً غَیْرَ الَّذی قیلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما کانُوا یَظْلِمُونَ162وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتی‏ کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ إِذْ تَأْتیهِمْ حیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتیهِمْ کَذلِکَ نَبْلُوهُمْ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ163وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِکُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدیداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى‏ رَبِّکُمْ وَ لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ164فَلَمَّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ أَنْجَیْنَا الَّذینَ یَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذینَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئیسٍ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ165فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَةً خاسِئینَ166وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکَ لَیَبْعَثَنَّ عَلَیْهِمْ إِلى‏ یَوْمِ الْقِیامَةِ مَنْ یَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ إِنَّ رَبَّکَ لَسَریعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحیمٌ167وَ قَطَّعْناهُمْ فِی الْأَرْضِ أُمَماً مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَ مِنْهُمْ دُونَ ذلِکَ وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّیِّئاتِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ168فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْکِتابَ یَأْخُذُونَ عَرَضَ هذَا الْأَدْنى‏ وَ یَقُولُونَ سَیُغْفَرُ لَنا وَ إِنْ یَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ یَأْخُذُوهُ أَ لَمْ یُؤْخَذْ عَلَیْهِمْ میثاقُ الْکِتابِ أَنْ لا یَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ وَ دَرَسُوا ما فیهِ وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِلَّذینَ یَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ169وَ الَّذینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحینَ170وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْکُرُوا ما فیهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ171وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی‏ آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلى‏ شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلینَ172أَوْ تَقُولُوا إِنَّما أَشْرَکَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَ کُنَّا ذُرِّیَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَ فَتُهْلِکُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ173وَ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ وَ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ174وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذی آتَیْناهُ آیاتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّیْطانُ فَکانَ مِنَ الْغاوینَ175وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَثْ أَوْ تَتْرُکْهُ یَلْهَثْ ذلِکَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ176ساءَ مَثَلاً الْقَوْمُ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ أَنْفُسَهُمْ کانُوا یَظْلِمُونَ177مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدی وَ مَنْ یُضْلِلْ فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ178وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ179وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذینَ یُلْحِدُونَ فی‏ أَسْمائِهِ سَیُجْزَوْنَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ180
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(161)  و ( به خاطر بیاورید ) هنگامی را که به آنها گفته شد: «در این شهر [ بیت المقدّس ] ساکن شوید ، و از هر جا ( و به هر کیفیت ) بخواهید ، از آن بخورید ( و بهره گیرید ) ! و بگویید: خداوندا! گناهان ما را بریز! و از درِ ( بیت المقدس ) با تواضع وارد شوید! که اگر چنین کنید ، گناهان شما را می بخشم و نیکوکاران را پاداش بیشتر خواهیم داد.»
(162)  اما ستمگران آنها ، این سخن ( و آن فرمانها ) را ، بغیر آنچه به آنها گفته شده بود ، تغییر دادند از این رو بخاطر ستمی که روا میداشتند ، بلایی از آسمان بر آنها فرستادیم ( و مجازاتشان کردیم ) .
(163) و از آنها درباره ( سرگذشت ) شهری که در ساحل دریا بود بپرس! زمانی که آنها در روزهای شنبه ، تجاوز ( و نافرمانی ) خدا می کردند همان هنگام که ماهیانشان ، روز شنبه ( که روز تعطیل و استراحت و عبادت بود ، بر سطح آب ، ) آشکار می شدند امّا در غیر روز شنبه ، به سراغ آنها نمی آمدند این چنین آنها را به چیزی آزمایش کردیم که نافرمانی می کردند!
(164) و ( به یاد آر ) هنگامی را که گروهی از آنها ( به گروه دیگر ) گفتند: «چرا جمعی ( گنهکار ) را اندرز می دهید که سرانجام خداوند آنها را هلاک خواهد کرد ، یا به عذاب شدیدی گرفتار خواهد ساخت؟! ( آنها را به حال خود واگذارید تا نابود شوند! ) » گفتند: « ( این اندرزها ، ) برای اعتذار ( و رفع مسئولیت ) در پیشگاه پروردگار شماست بعلاوه شاید آنها ( بپذیرند ، و از گناه باز ایستند ، و ) تقوا پیشه کنند!»
(165) امّا هنگامی که تذکراتی را که به آنها داده شده بود فراموش کردند ، ( لحظه عذاب فرا رسید و ) نهی کنندگان از بدی را رهایی بخشیدیم و کسانی را که ستم کردند ، بخاطر نافرمانیشان به عذاب شدیدی گرفتار ساختیم.
(166) ( آری ، ) هنگامی که در برابر آنچه از آن نهی شده بودند سرکشی کردند ، به آنها گفتیم: «به شکل میمونهایی طردشده در آیید!»
(167) و ( نیز به خاطر بیاور ) هنگامی را که پروردگارت اعلام کرد: تا دامنه قیامت ، کسی را بر آنها مسلّط خواهد ساخت که همواره آنها را در عذاب سختی قرار دهد زیرا پروردگارت مجازاتش سریع ، ( و در عین حال ، نسبت به توبه کاران ) آمرزنده و مهربان است.
(168) و آنها را در زمین بصورت گروه هایی ، پراکنده ساختیم گروهی از آنها صالح ، و گروهی ناصالحند. و آنها را با نیکی ها و بدی ها آزمودیم ، شاید بازگردند!
(169) پس از آنها ، فرزندانی جای آنها را گرفتند که وارث کتاب ( آسمانی ، تورات ) شدند ( امّا با این حال ، ) متاع این دنیای پست را گرفته ، ( بر اطاعت فرمان خدا ترجیح می دهند ) و می گویند: « ( اگر ما گنهکاریم توبه می کنیم و ) بزودی بخشیده خواهیم شد!» اما اگر متاع دیگری همانند آن به دستشان بیفتد ، آن را ( نیز ) می گیرند ، ( و باز حکم خدا را پشت سر می افکنند. ) آیا پیمان کتاب ( خدا ) از آنها گرفته نشده که بر خدا ( دروغ نبندند ، و ) جز حق نگویند ، و آنان بارها آن را خوانده اند؟! و سرای آخرت برای پرهیزگاران بهتر است ، آیا نمی فهمید؟!
(170)  و آنها که به کتاب ( خدا ) تمسّک جویند ، و نماز را برپا دارند ، ( پاداش بزرگی خواهند داشت زیرا ) ما پاداش مصلحان را ضایع نخواهیم کرد!
(171) و ( نیز به خاطر بیاور ) هنگامی که کوه را همچون سایبانی بر فراز آنها بلند کردیم ، آن چنان که گمان کردند بر آنان فرود می آمد ( و در همین حال ، از آنها پیمان گرفتیم و گفتیم: ) آنچه را ( از احکام و دستورها ) به شما داده ایم ، با قوّت ( و جدیت ) بگیرید! و آنچه در آن است ، به یاد داشته باشید ، ( و عمل کنید ، ) تا پرهیزگار شوید!
(172)  و ( به خاطر بیاور ) زمانی را که پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم ، ذریه آنها را برگرفت و آنها را گواه بر خویشتن ساخت ( و فرمود: ) «آیا من پروردگار شما نیستم؟» گفتند: «آری ، گواهی می دهیم!» ( چنین کرد مبادا ) روز رستاخیز بگویید: «ما از این ، غافل بودیم ( و از پیمان فطری توحید بی خبر ماندیم ) »!
(173)  یا بگویید: «پدرانمان پیش از ما مشرک بودند ، ما هم فرزندانی بعد از آنها بودیم ( و چاره ای جز پیروی از آنان نداشتیم ) آیا ما را به آنچه باطل گرایان انجام دادند مجازات می کنی؟!»
(174)  این گونه ، آیات را توضیح می دهیم و شاید به سوی حق بازگردند ( و بدانند ندای توحید در درون جانشان ، از روز نخست بوده است ) !
(175) و بر آنها بخوان سرگذشت آن کس را که آیات خود را به او دادیم ولی ( سرانجام ) خود را از آن تهی ساخت و شیطان در پی او افتاد ، و از گمراهان شد!
(176) و اگر می خواستیم ، ( مقام ) او را با این آیات ( و علوم و دانشها ) بالا می بردیم ( اما اجبار ، بر خلاف سنت ماست پس او را به حال خود رها کردیم ) و او به پستی گرایید ، و از هوای نفس پیروی کرد! مثل او همچون سگ ( هار ) است که اگر به او حمله کنی ، دهانش را باز ، و زبانش را برون می آورد ، و اگر او را به حال خود واگذاری ، باز همین کار را می کند ( گویی چنان تشنه دنیاپرستی است که هرگز سیراب نمی شود! ( این مثل گروهی است که آیات ما را تکذیب کردند این داستانها را ( برای آنها ) بازگو کن ، شاید بیندیشند ( و بیدار شوند ) !
(177)  چه بد مثلی دارند گروهی که آیات ما را تکذیب کردند و آنها تنها به خودشان ستم می نمودند!
(178) آن کس را که خدا هدایت کند ، هدایت یافته ( واقعی ) اوست و کسانی را که ( بخاطر اعمالشان ) گمراه سازد ، زیانکاران ( واقعی ) آنها هستند!
(179) به یقین ، گروه بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیم آنها دلها [ عقلها ] یی دارند که با آن ( اندیشه نمی کنند ، و ) نمی فهمند و چشمانی که با آن نمی بینند و گوشهایی که با آن نمی شنوند آنها همچون چهارپایانند بلکه گمراهتر! اینان همان غافلانند ( چرا که با داشتن همه گونه امکانات هدایت ، باز هم گمراهند ) !
(180)  و برای خدا ، نامهای نیک است خدا را به آن ( نامها ) بخوانید! و کسانی را که در اسماء خدا تحریف می کنند ( و بر غیر او می نهند ، و شریک برایش قائل می شوند ) ، رها سازید! آنها بزودی جزای اعمالی را که انجام می دادند ، می بینند!