ترجمه سوره اعراف ( از آیه 121 تا آیه 140 )
ساعت ۱۱:٤٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمینَ121رَبِّ مُوسى‏ وَ هارُونَ122قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّ هذا لَمَکْرٌ مَکَرْتُمُوهُ فِی الْمَدینَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ123لَأُقَطِّعَنَّ أَیْدِیَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعینَ124قالُوا إِنَّا إِلى‏ رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ125وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِآیاتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمینَ126وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَ تَذَرُ مُوسى‏ وَ قَوْمَهُ لِیُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ وَ یَذَرَکَ وَ آلِهَتَکَ قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْیی‏ نِساءَهُمْ وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ127قالَ مُوسى‏ لِقَوْمِهِ اسْتَعینُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ یُورِثُها مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقینَ128قالُوا أُوذینا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِیَنا وَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا قالَ عَسى‏ رَبُّکُمْ أَنْ یُهْلِکَ عَدُوَّکُمْ وَ یَسْتَخْلِفَکُمْ فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرَ کَیْفَ تَعْمَلُونَ129وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنینَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ130فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِه‏ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَطَّیَّرُوا بِمُوسى‏ وَ مَنْ مَعَهُ أَلا إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ131وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آیَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنینَ132فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آیاتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَکْبَرُوا وَ کانُوا قَوْماً مُجْرِمینَ133وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَیْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا یا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ لَئِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَکَ بَنی‏ إِسْرائیلَ134فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى‏ أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ یَنْکُثُونَ135فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِی الْیَمِّ بِأَنَّهُمْ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ کانُوا عَنْها غافِلینَ136وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذینَ کانُوا یُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتی‏ بارَکْنا فیها وَ تَمَّتْ کَلِمَتُ رَبِّکَ الْحُسْنى‏ عَلى‏ بَنی‏ إِسْرائیلَ بِما صَبَرُوا وَ دَمَّرْنا ما کانَ یَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما کانُوا یَعْرِشُونَ137وَ جاوَزْنا بِبَنی‏ إِسْرائیلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلى‏ قَوْمٍ یَعْکُفُونَ عَلى‏ أَصْنامٍ لَهُمْ قالُوا یا مُوسَى اجْعَلْ لَنا إِلهاً کَما لَهُمْ آلِهَةٌ قالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ138إِنَّ هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فیهِ وَ باطِلٌ ما کانُوا یَعْمَلُونَ139قالَ أَ غَیْرَ اللَّهِ أَبْغیکُمْ إِلهاً وَ هُوَ فَضَّلَکُمْ عَلَى الْعالَمینَ140
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(121) و گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم
(122)  پروردگار موسی و هارون!»
(123) فرعون گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم ، به او ایمان آوردید؟! حتماً این نیرنگ و توطئه ای است که در این شهر ( و دیار ) چیده اید ، تا اهلش را از آن بیرون کنید ولی بزودی خواهید دانست!
(124) سوگند می خورم که دستها و پاهای شما را بطور مخالف [ دست راست با پای چپ ، یا دست چپ با پای راست ] قطع می کنم سپس همگی را به دار می آویزم!
(125)  ( ساحران ) گفتند: « ( مهم نیست ، ) ما به سوی پروردگارمان بازمی گردیم!
(126) انتقام تو از ما ، تنها بخاطر این است که ما به آیات پروردگار خویش- هنگامی که به سراغ ما آمد- ایمان آوردیم. بار الها! صبر و استقامت بر ما فرو ریز! ( و آخرین درجه شکیبایی را به ما مرحمت فرما! ) و ما را مسلمان بمیران!»
(127) و اشراف قوم فرعون ( به او ) گفتند: «آیا موسی و قومش را رها می کنی که در زمین فساد کنند ، و تو و خدایانت را رها سازد؟!» گفت: «بزودی پسرانشان را می کشیم ، و دخترانشان را زنده نگه می داریم ( تا به ما خدمت کنند ) و ما بر آنها کاملًا مسلّطیم!»
(128) موسی به قوم خود گفت: «از خدا یاری جویید ، و استقامت پیشه کنید ، که زمین از آن خداست ، و آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد ، واگذار می کند و سرانجام ( نیک ) برای پرهیزکاران است!»
(129) گفتند: «پیش از آنکه به سوی ما بیایی آزار دیدیم ، ( هم اکنون ) پس از آمدنت نیز آزار می بینیم! ( کی این آزارها سر خواهد آمد؟ ) » گفت: «امید است پروردگارتان دشمن شما را هلاک کند ، و شما را در زمین جانشین ( آنها ) سازد ، و بنگرد چگونه عمل می کنید!»
(130) و ما نزدیکان فرعون ( و قوم او ) را به خشکسالی و کمبود میوه ها گرفتار کردیم ، شاید متذکر گردند!
(131) ( اما آنها نه تنها پند نگرفتند ، بلکه ) هنگامی که نیکی ( و نعمت ) به آنها می رسید ، می گفتند: «بخاطر خود ماست.» ولی موقعی که بدی ( و بلا ) به آنها می رسید ، می گفتند: «از شومی موسی و کسان اوست»! آگاه باشید سرچشمه همه اینها ، نزد خداست ولی بیشتر آنها نمی دانند!
(132) و گفتند: «هر زمان نشانه و معجزه ای برای ما بیاوری که سحرمان کنی ، ما به تو ایمان نمی آوریم!»
(133)  سپس ( بلاها را پشت سر هم بر آنها نازل کردیم: ) طوفان و ملخ و آفت گیاهی و قورباغه ها و خون را- که نشانه هایی از هم جدا بودند- بر آنها فرستادیم ( ولی باز بیدار نشدند ، و ) تکبر ورزیدند ، و جمعیّت گنهکاری بودند!
(134) هنگامی که بلا بر آنها مسلط می شد ، می گفتند: «ای موسی! از خدایت برای ما بخواه به عهدی که با تو کرده ، رفتار کند! اگر این بلا را از ما مرتفع سازی ، قطعاً به تو ایمان می آوریم ، و بنی اسرائیل را با تو خواهیم فرستاد!»
(135) اما هنگامی که بلا را ، پس از مدت معینی که به آن می رسیدند ، از آنها برمی داشتیم ، پیمان خویش را می شکستند!
(136)  سرانجام از آنها انتقام گرفتیم ، و آنان را در دریا غرق کردیم زیرا آیات ما را تکذیب کردند ، و از آن غافل بودند.
(137) و مشرقها و مغربهای پر برکت زمین را به آن قومِ به ضعف کشانده شده ( زیر زنجیر ظلم و ستم ) ، واگذار کردیم و وعده نیک پروردگارت بر بنی اسرائیل ، بخاطر صبر و استقامتی که به خرج دادند ، تحقّق یافت و آنچه فرعون و فرعونیان ( از کاخهای مجلّل ) می ساختند ، و آنچه از باغهای داربست دار فراهم ساخته بودند ، در هم کوبیدیم!
(138)  و بنی اسرائیل را ( سالم ) از دریا عبور دادیم ( ناگاه ) در راه خود به گروهی رسیدند که اطراف بتهایشان ، با تواضع و خضوع ، گرد آمده بودند. ( در این هنگام ، بنی اسرائیل ) به موسی گفتند: «تو هم برای ما معبودی قرار ده ، همان گونه که آنها معبودان ( و خدایانی ) دارند!» گفت: «شما جمعیّتی جاهل و نادان هستید!
(139) اینها ( را که می بینید ) ، سرانجام کارشان نابودی است و آنچه انجام می دهند ، باطل ( و بیهوده ) است.
(140)  ( سپس ) گفت: «آیا غیر از خداوند ، معبودی برای شما بطلبم؟! خدایی که شما را بر جهانیان ( و مردم عصرتان ) برتری داد!»