ترجمه سوره اعراف ( از آیه 101 تا آیه 120 )
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
تِلْکَ الْقُرى‏ نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنْبائِها وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ فَما کانُوا لِیُؤْمِنُوا بِما کَذَّبُوا مِنْ قَبْلُ کَذلِکَ یَطْبَعُ اللَّهُ عَلى‏ قُلُوبِ الْکافِرینَ101وَ ما وَجَدْنا لِأَکْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَ إِنْ وَجَدْنا أَکْثَرَهُمْ لَفاسِقینَ102ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى‏ بِآیاتِنا إِلى‏ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ فَظَلَمُوا بِها فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدینَ103وَ قالَ مُوسى‏ یا فِرْعَوْنُ إِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ104حَقیقٌ عَلى‏ أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُکُمْ بِبَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَرْسِلْ مَعِیَ بَنی‏ إِسْرائیلَ105قالَ إِنْ کُنْتَ جِئْتَ بِآیَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقینَ106فَأَلْقى‏ عَصاهُ فَإِذا هِیَ ثُعْبانٌ مُبینٌ107وَ نَزَعَ یَدَهُ فَإِذا هِیَ بَیْضاءُ لِلنَّاظِرینَ108قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلیمٌ109یُریدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ فَما ذا تَأْمُرُونَ110قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ أَرْسِلْ فِی الْمَدائِنِ حاشِرینَ111یَأْتُوکَ بِکُلِّ ساحِرٍ عَلیمٍ112وَ جاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قالُوا إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ کُنَّا نَحْنُ الْغالِبینَ113قالَ نَعَمْ وَ إِنَّکُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبینَ114قالُوا یا مُوسى‏ إِمَّا أَنْ تُلْقِیَ وَ إِمَّا أَنْ نَکُونَ نَحْنُ الْمُلْقینَ115قالَ أَلْقُوا فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْیُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظیمٍ116وَ أَوْحَیْنا إِلى‏ مُوسى‏ أَنْ أَلْقِ عَصاکَ فَإِذا هِیَ تَلْقَفُ ما یَأْفِکُونَ117فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ118فَغُلِبُوا هُنالِکَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرینَ119وَ أُلْقِیَ السَّحَرَةُ ساجِدینَ120
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(101) اینها ، شهرها و آبادیهایی است که قسمتی از اخبار آن را برای تو شرح می دهیم پیامبرانشان دلایل روشن برای آنان آوردند ( ولی آنها چنان لجوج بودند که ) به آنچه قبلًا تکذیب کرده بودند ، ایمان نمی آوردند! این گونه خداوند بر دلهای کافران مهر می نهد ( و بر اثر لجاجت و ادامه گناه ، حس تشخیصشان را سلب می کند ) !
(102)  و بیشتر آنها را بر سر پیمان خود نیافتیم ( بلکه ) اکثر آنها را فاسق و گنهکار یافتیم!
(103)  سپس بدنبال آنها [ پیامبران پیشین ] موسی را با آیات خویش به سوی فرعون و اطرافیان او فرستادیم اما آنها ( با عدم پذیرش ) ، به آن ( آیات ) ظلم کردند. ببین عاقبت مفسدان چگونه بود!
(104)  و موسی گفت: «ای فرعون! من فرستاده ای از سوی پروردگار جهانیانم.
(105) سزاوار است که بر خدا جز حق نگویم. من دلیل روشنی از پروردگارتان برای شما آورده ام پس بنی اسرائیل را با من بفرست!»
(106) ( فرعون ) گفت: «اگر نشانه ای آورده ای ، نشان بده اگر از راستگویانی!»
(107) ( موسی ) عصای خود را افکند ناگهان اژدهای آشکاری شد!
(108) و دست خود را ( از گریبان ) بیرون آورد سفید ( و درخشان ) برای بینندگان بود!
(109)  اطرافیان فرعون گفتند: «بی شک ، این ساحری ماهر و دانا است!
(110) می خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند ( نظر شما چیست ، و ) در برابر او چه دستوری دارید؟»
(111) ( سپس به فرعون ) گفتند: « ( کار ) او و برادرش را به تأخیر انداز ، و جمع آوری کنندگان را به همه شهرها بفرست ...
(112) تا هر ساحر دانا ( و کارآزموده ای ) را به خدمت تو بیاورند!»
(113) ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: «آیا اگر ما پیروز گردیم ، اجر و پاداش مهمی خواهیم داشت؟!»
(114) گفت: «آری ، و شما از مقربان خواهید بود!»
(115) ( روز مبارزه فرا رسید. ساحران ) گفتند: «ای موسی! یا تو ( وسایل سحرت را ) بیفکن ، یا ما می افکنیم!»
(116)  گفت: «شما بیفکنید!» و هنگامی ( که وسایل سحر خود را ) افکندند ، مردم را چشم بندی کردند و ترساندند و سحر عظیمی پدید آوردند.
(117)  ( ما ) به موسی وحی کردیم که: «عصای خود را بیفکن!» ناگهان ( بصورت مار عظیمی در آمد که ) وسایل دروغین آنها را بسرعت برمی گرفت.
(118) ( در این هنگام ، ) حق آشکار شد و آنچه آنها ساخته بودند ، باطل گشت.
(119)  و در آنجا ( همگی ) مغلوب شدند و خوار و کوچک گشتند.
(120)  و ساحران ( بی اختیار ) به سجده افتادند.