ترجمه سوره اعراف (از آیه 81 تا آیه 100)
ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ81وَ ما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْیَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ یَتَطَهَّرُونَ82فَأَنْجَیْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ کانَتْ مِنَ الْغابِرینَ83وَ أَمْطَرْنا عَلَیْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمینَ84وَ إِلى‏ مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْباً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَوْفُوا الْکَیْلَ وَ الْمیزانَ وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْیاءَهُمْ وَ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ85وَ لا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ اذْکُرُوا إِذْ کُنْتُمْ قَلیلاً فَکَثَّرَکُمْ وَ انْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدینَ86وَ إِنْ کانَ طائِفَةٌ مِنْکُمْ آمَنُوا بِالَّذی أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طائِفَةٌ لَمْ یُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى یَحْکُمَ اللَّهُ بَیْنَنا وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمینَ87قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّکَ یا شُعَیْبُ وَ الَّذینَ آمَنُوا مَعَکَ مِنْ قَرْیَتِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فی‏ مِلَّتِنا قالَ أَ وَ لَوْ کُنَّا کارِهینَ88قَدِ افْتَرَیْنا عَلَى اللَّهِ کَذِباً إِنْ عُدْنا فی‏ مِلَّتِکُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْها وَ ما یَکُونُ لَنا أَنْ نَعُودَ فیها إِلاَّ أَنْ یَشاءَ اللَّهُ رَبُّنا وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً عَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْنا رَبَّنَا افْتَحْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحینَ89وَ قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَیْباً إِنَّکُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ90فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فی‏ دارِهِمْ جاثِمینَ91الَّذینَ کَذَّبُوا شُعَیْباً کَأَنْ لَمْ یَغْنَوْا فیهَا الَّذینَ کَذَّبُوا شُعَیْباً کانُوا هُمُ الْخاسِرینَ92فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ یا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ نَصَحْتُ لَکُمْ فَکَیْفَ آسى‏ عَلى‏ قَوْمٍ کافِرینَ93وَ ما أَرْسَلْنا فی‏ قَرْیَةٍ مِنْ نَبِیٍّ إِلاَّ أَخَذْنا أَهْلَها بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ یَضَّرَّعُونَ94ثُمَّ بَدَّلْنا مَکانَ السَّیِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّى عَفَوْا وَ قالُوا قَدْ مَسَّ آباءَنَا الضَّرَّاءُ وَ السَّرَّاءُ فَأَخَذْناهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ95وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ96أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‏ أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا بَیاتاً وَ هُمْ نائِمُونَ97أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‏ أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ یَلْعَبُونَ98أَ فَأَمِنُوا مَکْرَ اللَّهِ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ99أَ وَ لَمْ یَهْدِ لِلَّذینَ یَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ نَطْبَعُ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا یَسْمَعُونَ100
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(81)  آیا شما از روی شهوت به سراغ مردان می روید ، نه زنان؟! شما گروه اسرافکار ( و منحرفی ) هستید!
(82) ولی پاسخ قومش چیزی جز این نبود که گفتند: «اینها را از شهر و دیار خود بیرون کنید ، که اینها مردمی هستند که پاکدامنی را می طلبند ( و با ما همصدا نیستند! ) »
(83) ( چون کار به اینجا رسید ، ) ما او و خاندانش را رهایی بخشیدیم جز همسرش ، که از بازماندگان ( در شهر ) بود.
(84) و ( سپس چنان ) بارانی ( از سنگ ) بر آنها فرستادیم ( که آنها را در هم کوبید و نابود ساخت. ) پس بنگر سرانجام کار مجرمان چه شد!
(85) و به سوی مدین ، برادرشان شعیب را ( فرستادیم ) گفت: «ای قوم من! خدا را بپرستید ، که جز او معبودی ندارید! دلیل روشنی از طرف پروردگارتان برای شما آمده است بنا بر این ، حق پیمانه و وزن را ادا کنید! و از اموال مردم چیزی نکاهید! و در روی زمین ، بعد از آنکه ( در پرتو ایمان و دعوت انبیاء ) اصلاح شده است ، فساد نکنید! این برای شما بهتر است اگر با ایمان هستید!
(86) و بر سر هر راه ننشینید که ( مردم با ایمان را ) تهدید کنید و مؤمنان را از راه خدا باز دارید ، و با ( القای شبهات ، ) آن را کج و معوج نشان دهید! و به خاطر بیاورید زمانی را که اندک بودید ، و او شما را فزونی داد! و بنگرید سرانجام مفسدان چگونه بود!
(87)  و اگر گروهی از شما به آنچه من به آن فرستاده شده ام ایمان آورده اند ، و گروهی ایمان نیاورده اند ، صبر کنید تا خداوند میان ما داوری کند ، که او بهترین داوران است!
(88) اشراف زورمند و متکبّر از قوم او گفتند: «ای شعیب! به یقین ، تو و کسانی را که به تو ایمان آورده اند ، از شهر و دیار خود بیرون خواهیم کرد ، یا به آیین ما بازگردید!» کفت: «آیا ( می خواهید ما را بازگردانید ) اگر چه مایل نباشیم؟!
(89)  اگر ما به آیین شما بازگردیم ، بعد از آنکه خدا ما را از آن نجات بخشیده ، به خدا دروغ بسته ایم و شایسته نیست که ما به آن بازگردیم مگر اینکه خدایی که پروردگار ماست بخواهد علم پروردگار ما ، به همه چیز احاطه دارد. تنها بر خدا توکل کرده ایم. پروردگارا! میان ما و قوم ما بحق داوری کن ، که تو بهترین داورانی!»
(90)  اشراف زورمند از قوم او که کافر شده بودند گفتند: «اگر از شعیب پیروی کنید ، شما هم زیانکار خواهید شد!»
(91) سپس زمین لرزه آنها را فرا گرفت و صبحگاهان بصورت اجسادی بی جان در خانه هاشان مانده بودند.
(92)  آنها که شعیب را تکذیب کردند ، ( آن چنان نابود شدند که ) گویا هرگز در آن ( خانه ها ) سکونت نداشتند! آنها که شعیب را تکذیب کردند ، زیانکار بودند!
(93) سپس از آنان روی برتافت و گفت: «ای قوم من! من رسالتهای پروردگارم را به شما ابلاغ کردم و برای شما خیرخواهی نمودم با این حال ، چگونه بر حال قوم بی ایمان تأسف بخورم؟!»
(94) و ما در هیچ شهر و آبادی پیامبری نفرستادیم مگر اینکه اهل آن را به ناراحتیها و خسارتها گرفتار ساختیم شاید ( به خود آیند ، و به سوی خدا ) بازگردند و تضرع کنند!
(95)  سپس ( هنگامی که این هشدارها در آنان اثر نگذاشت ) ، نیکی ( و فراوانی نعمت و رفاه ) را به جای بدی ( و ناراحتی و گرفتاری ) قرار دادیم آن چنان که فزونی گرفتند ، ( و همه گونه نعمت و برکت یافتند ، و مغرور شدند ، ) و گفتند: « ( تنها ما نبودیم که گرفتار این مشکلات شدیم ) به پدران ما نیز ناراحتیهای جسمی و مالی رسید.» چون چنین شد ، آنها را ناگهان ( به سبب اعمالشان ) گرفتیم ( و مجازات کردیم ) ، در حالی که نمی فهمیدند.
(96) و اگر اهل شهرها و آبادیها ، ایمان می آوردند و تقوا پیشه می کردند ، برکات آسمان و زمین را بر آنها می گشودیم ولی ( آنها حق را ) تکذیب کردند ما هم آنان را به کیفر اعمالشان مجازات کردیم.
(97)  آیا اهل این آبادیها ، از این ایمنند که عذاب ما شبانه به سراغ آنها بیاید در حالی که در خواب باشند؟!
(98) آیا اهل این آبادیها ، از این ایمنند که عذاب ما هنگام روز به سراغشان بیاید در حالی که سرگرم بازی هستند؟!
(99)  آیا آنها خود را از مکر الهی در امان می دانند؟! در حالی که جز زیانکاران ، خود را از مکر ( و مجازات ) خدا ایمن نمی دانند!
(100)  آیا کسانی که وارث روی زمین بعد از صاحبان آن می شوند ، عبرت نمی گیرند که اگر بخواهیم ، آنها را نیز به گناهانشان هلاک می کنیم ، و بر دلهایشان مهر می نهیم تا ( صدای حق را ) نشنوند؟!