ترجمه سوره اعراف ( از آیه 61 تا آیه 80 )
ساعت ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بی‏ ضَلالَةٌ وَ لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ61أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ أَنْصَحُ لَکُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ62أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلى‏ رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ63فَکَذَّبُوهُ فَأَنْجَیْناهُ وَ الَّذینَ مَعَهُ فِی الْفُلْکِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً عَمینَ64وَ إِلى‏ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ65قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراکَ فی‏ سَفاهَةٍ وَ إِنَّا لَنَظُنُّکَ مِنَ الْکاذِبینَ66قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بی‏ سَفاهَةٌ وَ لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ67أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمینٌ68أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلى‏ رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ زادَکُمْ فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ69قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما کانَ یَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقینَ70قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ رِجْسٌ وَ غَضَبٌ أَ تُجادِلُونَنی‏ فی‏ أَسْماءٍ سَمَّیْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ فَانْتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرینَ71فَأَنْجَیْناهُ وَ الَّذینَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ ما کانُوا مُؤْمِنینَ72وَ إِلى‏ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَکُمْ آیَةً فَذَرُوها تَأْکُلْ فی‏ أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذابٌ أَلیمٌ73وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأَکُمْ فِی الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُیُوتاً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِی الْأَرْضِ مُفْسِدینَ74قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذینَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ75قالَ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا بِالَّذی آمَنْتُمْ بِهِ کافِرُونَ76فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَ قالُوا یا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلینَ77فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فی‏ دارِهِمْ جاثِمینَ78فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ یا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ رِسالَةَ رَبِّی وَ نَصَحْتُ لَکُمْ وَ لکِنْ لا تُحِبُّونَ النَّاصِحینَ79وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَکُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمینَ80
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
(61)  گفت: «ای قوم من! هیچ گونه گمراهی در من نیست ولی من فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیانم!
(62)  رسالتهای پروردگارم را به شما ابلاغ می کنم و خیرخواه شما هستم و از خداوند چیزهایی می دانم که شما نمی دانید.
(63)  آیا تعجّب کرده اید که دستور آگاه کننده پروردگارتان به وسیله مردی از میان شما به شما برسد ، تا ( از عواقب اعمال خلاف ) بیمتان دهد ، و ( در پرتو این دستور ، ) پرهیزگاری پیشه کنید و شاید مشمول رحمت ( الهی ) گردید؟!
(64)  امّا سرانجام او را تکذیب کردند و ما او و کسانی را که با وی در کشتی بودند ، رهایی بخشیدیم و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند ، غرق کردیم چه اینکه آنها گروهی نابینا ( و کوردل ) بودند.
(65)  و به سوی قوم عاد ، برادرشان «هود» را ( فرستادیم ) گفت: «ای قوم من! ( تنها ) خدا را پرستش کنید ، که جز او معبودی برای شما نیست! آیا پرهیزگاری پیشه نمی کنید؟!»
(66) اشراف کافر قوم او گفتند: «ما تو را در سفاهت ( و نادانی و سبک مغزی ) می بینیم ، و ما مسلّماً تو را از دروغگویان می دانیم!»
(67) گرفت: «ای قوم من! هیچ گونه سفاهتی در من نیست ولی فرستاده ای از طرف پروردگار جهانیانم.
(68) رسالتهای پروردگارم را به شما ابلاغ می کنم و من خیرخواه امینی برای شما هستم.
(69) آیا تعجّب کرده اید که دستور آگاه کننده پروردگارتان به وسیله مردی از میان شما به شما برسد تا ( از مجازات الهی ) بیمتان دهد؟! و به یاد آورید هنگامی که شما را جانشینان قوم نوح قرار داد و شما را از جهت خلقت ( جسمانی ) گسترش ( و قدرت ) داد پس نعمتهای خدا را به یاد آورید ، شاید رستگار شوید!»
(70)  گفتند: «آیا به سراغ ما آمده ای که تنها خدای یگانه را بپرستیم ، و آنچه را پدران ما می پرستند ، رها کنیم؟! پس اگر راست می گویی آنچه را ( از بلا و عذاب الهی ) به ما وعده می دهی ، بیاور»!
(71) گفت: «پلیدی و غضب پروردگارتان ، شما را فرا گرفته است! آیا با من در مورد نامهایی مجادله می کنید که شما و پدرانتان 0 بعنوان معبود و خدا ، بر بتها ) گذارده اید ، در حالی که خداوند هیچ دلیلی درباره آن نازل نکرده است؟! پس شما منتظر باشید ، من هم با شما انتظار می کشم! ( شما انتظار شکست من ، و من انتظار عذاب الهی برای شما! ) »
(72) سرانجام ، او و کسانی را که با او بودند ، برحمت خود نجات بخشیدیم و ریشه کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و ایمان نیاوردند ، قطع کردیم!
(73) و به سوی ( قوم ) ثمود ، برادرشان صالح را ( فرستادیم ) گفت: «ای قوم من! ( تنها ) خدا را بپرستید ، که جز او ، معبودی برای شما نیست! دلیل روشنی از طرف پروردگارتان برای شما آمده: این «ناقه» الهی برای شما معجزه ای است او را به حال خود واگذارید که در زمین خدا ( از علفهای بیابان ) بخورد! و آن را آزار نرسانید ، که عذاب دردناکی شما را خواهد گرفت!
(74) و به خاطر بیاورید که شما را جانشینان قوم «عاد» قرار داد ، و در زمین مستقر ساخت ، که در دشتهایش ، قصرها برای خود بنا می کنید و در کوه ها ، برای خود خانه ها می تراشید! بنا بر این ، نعمتهای خدا را متذکر شوید! و در زمین ، به فساد نکوشید!»
(75) ( ولی ) اشراف متکبر قوم او ، به مستضعفانی که ایمان آورده بودند ، گفتند: «آیا ( براستی ) شما یقین دارید که صالح از طرف پروردگارش فرستاده شده است؟!» آنها گفتند: «ما به آنچه او بدان مأموریت یافته ، ایمان آورده ایم.»
(76) متکبران گفتند: « ( ولی ) ما به آنچه شما به آن ایمان آورده اید ، کافریم!»
(77) سپس «ناقه» را پی کردند ، و از فرمان پروردگارشان سرپیچیدند و گفتند: «ای صالح! اگر تو از فرستادگان ( خدا ) هستی ، آنچه ما را با آن تهدید می کنی ، بیاور!»
(78)  سرانجام زمین لرزه آنها را فرا گرفت و صبحگاهان ، ( تنها ) جسم بی جانشان در خانه هاشان باقی مانده بود.
(79) ( صالح ) از آنها روی برتافت و گفت: «ای قوم! من رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ کردم ، و شرط خیرخواهی را انجام دادم ، ولی ( چه کنم که ) شما خیرخواهان را دوست ندارید!»
(80) و ( به خاطر آورید ) لوط را ، هنگامی که به قوم خود گفت: «آیا عمل بسیار زشتی را انجام می دهید که هیچیک از جهانیان ، پیش از شما انجام نداده است؟!