ترجمه سوره اعراف ( از آیه 41 تا آیه 60 )
ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الظَّالِمینَ41وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فیها خالِدُونَ42وَ نَزَعْنا ما فی‏ صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْری مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْکُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ43وَ نادى‏ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّکُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَیْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمینَ44الَّذینَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ وَ یَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ کافِرُونَ45وَ بَیْنَهُما حِجابٌ وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلاًّ بِسیماهُمْ وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ لَمْ یَدْخُلُوها وَ هُمْ یَطْمَعُونَ46وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمینَ47وَ نادى‏ أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالاً یَعْرِفُونَهُمْ بِسیماهُمْ قالُوا ما أَغْنى‏ عَنْکُمْ جَمْعُکُمْ وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَکْبِرُونَ48أَ هؤُلاءِ الَّذینَ أَقْسَمْتُمْ لا یَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَیْکُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ49وَ نادى‏ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفیضُوا عَلَیْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْکافِرینَ50الَّذینَ اتَّخَذُوا دینَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیا فَالْیَوْمَ نَنْساهُمْ کَما نَسُوا لِقاءَ یَوْمِهِمْ هذا وَ ما کانُوا بِآیاتِنا یَجْحَدُونَ51وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِکِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى‏ عِلْمٍ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ52هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْویلَهُ یَوْمَ یَأْتی‏ تَأْویلُهُ یَقُولُ الَّذینَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَیَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَیْرَ الَّذی کُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ53إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی‏ سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهارَ یَطْلُبُهُ حَثیثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمینَ54ادْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدینَ55وَ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَریبٌ مِنَ الْمُحْسِنینَ56وَ هُوَ الَّذی یُرْسِلُ الرِّیاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَیِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ کَذلِکَ نُخْرِجُ الْمَوْتى‏ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ57وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذی خَبُثَ لا یَخْرُجُ إِلاَّ نَکِداً کَذلِکَ نُصَرِّفُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَشْکُرُونَ58لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‏ قَوْمِهِ فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ عَظیمٍ59قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراکَ فی‏ ضَلالٍ مُبینٍ60
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
(41) برای آنها بستری از ( آتش ) دوزخ ، و روی آنها پوششهایی ( از آن ) است و اینچنین ظالمان را جزا میدهیم!
(42) و کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند- البته هیچ کس را جز به اندازه تواناییش تکلیف نمی کنیم- آنها اهل بهشتند و جاودانه در آن خواهند ماند.
(43) و آنچه در دلها از کینه و حسد دارند ، برمی کنیم ( تا در صفا و صمیمیّت با هم زندگی کنند ) و از زیر ( قصرها و درختان ) آنها ، نهرها جریان دارد می گویند: «ستایش مخصوص خداوندی است که ما را به این ( همه نعمتها ) رهنمون شد و اگر خدا ما را هدایت نکرده بود ، ما ( به اینها ) راه نمی یافتیم! مسلّماً فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند!» و ( در این هنگام ) به آنان ندا داده می شود که: «این بهشت را در برابر اعمالی که انجام می دادید ، به ارث بردید!»
(44)  و بهشتیان دوزخیان را صدا می زنند که: «آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود ، همه را حق یافتیم آیا شما هم آنچه را پروردگارتان به شما وعده داده بود حق یافتید؟!» در این هنگام ، ندادهنده ای در میان آنها ندا می دهد که: «لعنت خدا بر ستمگران باد!
(45) همانها که ( مردم را ) از راه خدا بازمی دارند ، و ( با القای شبهات ) می خواهند آن را کج و معوج نشان دهند و آنها به آخرت کافرند!»
(46) و در میان آن دو [ بهشتیان و دوزخیان ] ، حجابی است و بر «اعراف» مردانی هستند که هر یک از آن دو را از چهره شان می شناسند و به بهشتیان صدا می زنند که: «درود بر شما باد!» امّا داخل بهشت نمی شوند ، در حالی که امید آن را دارند.
(47) و هنگامی که چشمشان به دوزخیان می افتد می گویند: «پروردگارا! ما را با گروه ستمگران قرار مده!»
(48) و اصحاب اعراف ، مردانی ( از دوزخیان را ) که از سیمایشان آنها را می شناسند ، صدا می زنند و می گویند: « ( دیدید که ) گردآوری شما ( از مال و ثروت و آن و فرزند ) و تکبّرهای شما ، به حالتان سودی نداد!»
(49)  آیا اینها [ این واماندگان بر اعراف ] همانان نیستند که سوگند یاد کردید رحمت خدا هرگز شامل حالشان نخواهد شد؟! ( ولی خداوند بخاطر ایمان و بعضی اعمال خیرشان ، آنها را بخشید هم اکنون به آنها گفته می شود: ) داخل بهشت شوید ، که نه ترسی دارید و نه غمناک می شوید!
(50) و دوزخیان ، بهشتیان را صدا می زنند که: « ( محبّت کنید ) و مقداری آب ، یا از آنچه خدا به شما روزی داده ، به ما ببخشید!» آنها ( در پاسخ ) می گویند: «خداوند اینها را بر کافران حرام کرده است!»
(51) همانها که دین و آیین خود را سرگرمی و بازیچه گرفتند و زندگی دنیا آنان را مغرور ساخت امروز ما آنها را فراموش می کنیم ، همان گونه که لقای چنین روزی را فراموش کردند و آیات ما را انکار نمودند.
(52) ما کتابی برای آنها آوردیم که ( اسرار و رموز ) آن را با آگاهی شرح دادیم ( کتابی ) که مایه هدایت و رحمت برای جمعیّتی است که ایمان می آورند.
(53)  آیا آنها جز انتظار تأویل آیات ( و فرا رسیدن تهدیدهای الهی ) دارند؟ آن روز که تأویل آنها فرا رسد ، ( کار از کار گذشته ، و پشیمانی سودی ندارد و ) کسانی که قبلًا آن را فراموش کرده بودند می گویند: «فرستادگان پروردگار ما ، حق را آوردند آیا ( امروز ) شفیعانی برای ما وجود دارند که برای ما شفاعت کنند؟ یا ( به ما اجازه داده شود به دنیا ) بازگردیم ، و اعمالی غیر از آنچه انجام می دادیم ، انجام دهیم؟!» ( ولی ) آنها سرمایه وجود خود را از دست داده اند و معبودهایی را که به دروغ ساخته بودند ، همگی از نظرشان: گم می شوند. ( نه راه بازگشتی دارند ، و نه شفیعانی! )
(54) پروردگار شما ، خداوندی است که آسمانها و زمین را در شش روز [ شش دوران ] آفرید سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت با ( پرده تاریک ) شب ، روز را می پوشاند و شب به دنبال روز ، به سرعت در حرکت است و خورشید و ماه و ستارگان را آفرید ، که مسخّر فرمان او هستند. آگاه باشید که آفرینش و تدبیر ( جهان ) ، از آن او ( و به فرمان او ) ست! پر برکت ( و زوال ناپذیر ) است خداوندی که پروردگار جهانیان است!
(55) پروردگار خود را ( آشکارا ) از روی تضرّع ، و در پنهانی ، بخوانید! ( و از تجاوز ، دست بردارید که ) او متجاوزان را دوست نمی دارد!
(56) و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید ، و او را با بیم و امید بخوانید! ( بیم از مسئولیتها ، و امید به رحمتش. و نیکی کنید ) زیرا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است!
(57)  او کسی است که بادها را بشارت دهنده در پیشاپیش ( باران ) رحمتش می فرستد تا ابرهای سنگین بار را ( بر دوش ) کشند ( سپس ) ما آنها را به سوی زمینهای مرده می فرستیم و به وسیله آنها ، آب ( حیاتبخش ) را نازل می کنیم و با آن ، از هر گونه میوه ای ( از خاک تیره ) بیرون می آوریم این گونه ( که زمینهای مرده را زنده کردیم ، ) مردگان را ( نیز در قیامت ) زنده می کنیم ، شاید ( با توجه به این مثال ) متذکّر شوید!
(58)  سرزمین پاکیزه 0 و شیرین ) ، گیاهش به فرمان پروردگار می روید امّا سرزمینهای بد طینت ( و شوره زار ) ، جز گیاه ناچیز و بی ارزش ، از آن نمی روید این گونه آیات ( خود ) را برای آنها که شکرگزارند ، بیان می کنیم!
(59) ما نوح را به سوی قومش فرستادیم او به آنان گفت: «ای قوم من! ( تنها ) خداوند یگانه را پرستش کنید ، که معبودی جز او برای شما نیست! ( و اگر غیر او را عبادت کنید ، ) من بر شما از عذاب روز بزرگی می ترسم!»
(60) ( ولی ) اشراف قومش به او گفتند: «ما تو را در گمراهی آشکاری می بینیم!»