تفسیر سوره همزه
ساعت ٧:۳٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۳ خرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،تفسیر سوره همزه

وَیْلٌ لِکُلِّ هُمَزَةٍ لُمَزَةٍ1الَّذی جَمَعَ مالاً وَ عَدَّدَهُ2یَحْسَبُ أَنَّ مالَهُ أَخْلَدَهُ3کَلاَّ لَیُنْبَذَنَّ فِی الْحُطَمَةِ4وَ ما أَدْراکَ مَا الْحُطَمَةُ5نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ6الَّتی‏ تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئِدَةِ7إِنَّها عَلَیْهِمْ مُؤْصَدَةٌ8فی‏ عَمَدٍ مُمَدَّدَةٍ9

 

تفسیر المیزان خلاصه :

(١)(ویل لکل همزه لمزه ):(وای بر هر عیب جوی طعنه زننده )

(٢)(الذی جمع مالا وعدده ):(همانکه مالی را جمع می کند و از شمردن آن لذت می برد)

(٣) (یحسب ان ماله اخلده ):(گمان می کند که مالش او را تا ابد از مرگ نگه می دارد)(همزه )یعنی کسی که بی جهت به دیگران طعنه می زند و عیب جویی و خرده گیری می کند(در غیاب افراد)،(لمزه ) یعنی کسی که پیش روی افراد به آنها طعنه می زند وایراد می گیرد، به هر جهت می فرماید: وای بر هر کسی که بسیار مردم را عیب گویی وغیبت می کند، همانکسی که مال ناچیز و حقیر دنیوی را جمع می کند و به شمارش آن سرگرم و خوشحال می شود، در حالی که آن مال هیچ دردی را از او دوا نمی کند، اما اوگمان می کند که مالش می تواند او را جاودان سازد(و به جهت دلبستگی که به دنیا و مال آن دارد، جاودانگی در این دنیا آرمان مطلوب اوست ).

(۴) (کلا لینبذن فی الحطمه ):(نه ! چنین نیست ، محققا او را در آتش دوزخ می افکنده شود)

(۵) (و ما ادریک ماالحطمه ):(و تو چه می دانی که آن چیست )

(۶) (نار الله الموقده ):(آتش فروزان و خردکننده خداست )

(٧) (التی تطلع علی الافئده ):(آتشی که نه تنها ظاهر جسم را می سوزاند، بلکه برباطن و جان انسان نیز غلبه می یابد)

(٨) (انها علیهم مؤصده ):(آتشی که از هر سو بر ایشان احاطه دارد و منطبق است )

) (فی عمد ممدده ):(در ستونهای بلند و کشیده شده )(حطمه ) از نامهای دوزخ است که به معنای بسیار شکننده می باشد.در مقام ردع و تخطئه پندار غلط آن انسان مالدوست و طعنه زننده ، می فرماید: چنین نیست که مالش بتواند او را جاودان نگه دارد، سوگند می خورم که او به زودی می میرد واو را در حطمه پرتاب می کنند،آنگاه در مقام تعظیم و هول انگیزی می فرماید: و تو چه می دانی که حطمه چیست ؟سپس در مقام توضیح می فرماید:(حطمه )آتش شعله کشیده و برافروخته الهی است ،همان آتشی که علاوه بر ظاهر، باطن آدمی را می سوزاند و نفس او را شعله ور می سازد،همچنانکه فرمود:(وقودها الناس و الحجاره هیزم آن آتش انسانها و سنگ است )ونفس آدمی همان مبدأ شعور و فکر اوست ، و جایگاه کفر و اعتقادات فاسد و نیتهای پلید می باشدو این آتش بر آنان منطبق است ، یعنی احدی از آنان بیرون آتش نمی ماند واز درون آن نجات نمی یابد، و آن آتش بصورت ستونهای برافراشته است و آنها را درعذاب میخکوب می کند.