ترجمه سوره آل عمران ( از آیه 181 تا آیه 200 )
ساعت ٧:٠۱ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره آل عمران
لَقَدْ سَمِعَ اللَّهُ قَوْلَ الَّذینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ فَقیرٌ وَ نَحْنُ أَغْنِیاءُ سَنَکْتُبُ ما قالُوا وَ قَتْلَهُمُ الْأَنْبِیاءَ بِغَیْرِ حَقٍّ وَ نَقُولُ ذُوقُوا عَذابَ الْحَریقِ181ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ أَیْدیکُمْ وَ أَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلاَّمٍ لِلْعَبیدِ182الَّذینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ عَهِدَ إِلَیْنا أَلاَّ نُؤْمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّى یَأْتِیَنا بِقُرْبانٍ تَأْکُلُهُ النَّارُ قُلْ قَدْ جاءَکُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلی‏ بِالْبَیِّناتِ وَ بِالَّذی قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ183فَإِنْ کَذَّبُوکَ فَقَدْ کُذِّبَ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ جاؤُ بِالْبَیِّناتِ وَ الزُّبُرِ وَ الْکِتابِ الْمُنیرِ184کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ إِنَّما تُوَفَّوْنَ أُجُورَکُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَ أُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فازَ وَ مَا الْحَیاةُ الدُّنْیا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ185لَتُبْلَوُنَّ فی‏ أَمْوالِکُمْ وَ أَنْفُسِکُمْ وَ لَتَسْمَعُنَّ مِنَ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ وَ مِنَ الَّذینَ أَشْرَکُوا أَذىً کَثیراً وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا فَإِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ186وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ میثاقَ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ لَتُبَیِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَکْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلیلاً فَبِئْسَ ما یَشْتَرُونَ187لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ یَفْرَحُونَ بِما أَتَوْا وَ یُحِبُّونَ أَنْ یُحْمَدُوا بِما لَمْ یَفْعَلُوا فَلا تَحْسَبَنَّهُمْ بِمَفازَةٍ مِنَ الْعَذابِ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ188وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ189إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ لَآیاتٍ لِأُولِی الْأَلْبابِ190الَّذینَ یَذْکُرُونَ اللَّهَ قِیاماً وَ قُعُوداً وَ عَلى‏ جُنُوبِهِمْ وَ یَتَفَکَّرُونَ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبَّنا ما خَلَقْتَ هذا باطِلاً سُبْحانَکَ فَقِنا عَذابَ النَّارِ191رَبَّنا إِنَّکَ مَنْ تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَیْتَهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ192رَبَّنا إِنَّنا سَمِعْنا مُنادِیاً یُنادی لِلْإیمانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّکُمْ فَآمَنَّا رَبَّنا فَاغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ کَفِّرْ عَنَّا سَیِّئاتِنا وَ تَوَفَّنا مَعَ الْأَبْرارِ193رَبَّنا وَ آتِنا ما وَعَدْتَنا عَلى‏ رُسُلِکَ وَ لا تُخْزِنا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّکَ لا تُخْلِفُ الْمیعادَ194فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ أَنِّی لا أُضیعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْکُمْ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثى‏ بَعْضُکُمْ مِنْ بَعْضٍ فَالَّذینَ هاجَرُوا وَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ أُوذُوا فی‏ سَبیلی‏ وَ قاتَلُوا وَ قُتِلُوا لَأُکَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَیِّئاتِهِمْ وَ لَأُدْخِلَنَّهُمْ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ ثَواباً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ اللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الثَّوابِ195لا یَغُرَّنَّکَ تَقَلُّبُ الَّذینَ کَفَرُوا فِی الْبِلادِ196مَتاعٌ قَلیلٌ ثُمَّ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمِهادُ197لکِنِ الَّذینَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها نُزُلاً مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَیْرٌ لِلْأَبْرارِ198وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ لَمَنْ یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْکُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْهِمْ خاشِعینَ لِلَّهِ لا یَشْتَرُونَ بِآیاتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلیلاً أُولئِکَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَریعُ الْحِسابِ199یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ200
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی:
(181) خداوند ، سخن آنها را که گفتند: «خدا فقیر است ، و ما بی نیازیم» ، شنید! به زودی آنچه را گفتند ، خواهیم نوشت و ( همچنین ) کشتن پیامبران را بناحق ( می نویسیم ) و به آنها می گوییم: «بچشید عذاب سوزان را ( در برابر کارهایتان! ) »
(182) این بخاطر چیزی است که دستهای شما از پیش فرستاده ( و نتیجه کار شماست ) و بخاطر آن است که خداوند ، به بندگان ( خود ) ، ستم نمی کند.
(183) ( اینها ) همان کسانی ( هستند ) که گفتند: «خداوند از ما پیمان گرفته که به هیچ پیامبری ایمان نیاوریم تا ( این معجزه را انجام دهد: ) یک قربانی بیاورد ، که آتش [ صاعقه آسمانی ] آن را بخورد!» بگو: «پیامبرانی پیش از من ، برای شما آمدند و دلایل روشن ، و آنچه را گفتید آوردند پس چرا آنها را به قتل رساندید اگر راست می گویید؟!»
(184) پس ( اگر این بهانه جویان ، ) تو را تکذیب کنند ، ( چیز تازه ای نیست ) رسولان پیش از تو ( نیز ) تکذیب شدند پیامبرانی که دلایل آشکار ، و نوشته های متین و محکم ، و کتاب روشنی بخش آورده بودند.
(185) هر کسی مرگ را می چشد و شما پاداش خود را بطور کامل در روز قیامت خواهید گرفت آنها که از آتش ( دوزخ ) دور شده ، و به بهشت وارد شوند نجات یافته و رستگار شده اند و زندگی دنیا ، چیزی جز سرمایه فریب نیست!
(186) به یقین ( همه شما ) در اموال و جانهای خود ، آزمایش می شوید! و از کسانی که پیش از شما به آنها کتاب ( آسمانی ) داده شده [ یهود ] ، و ( همچنین ) از مشرکان ، سخنان آزاردهنده فراوان خواهید شنید! و اگر استقامت کنید و تقوا پیشه سازید ، ( شایسته تر است زیرا ) این از کارهای مهم و قابل اطمینان است.
(187) و ( به خاطر بیاورید ) هنگامی را که خدا ، از کسانی که کتاب ( آسمانی ) به آنها داده شده ، پیمان گرفت که حتماً آن را برای مردم آشکار سازید و کتمان نکنید! ولی آنها ، آن را پشت سر افکندند و به بهای کمی فروختند و چه بد متاعی می خرند؟!
(188) گمان مبر آنها که از اعمال ( زشت ) خود خوشحال می شوند ، و دوست دارند در برابر کار ( نیکی ) که انجام نداده اند مورد ستایش قرار گیرند ، از عذاب ( الهی ) برکنارند! ( بلکه ) برای آنها ، عذاب دردناکی است!
(189) و حکومت آسمانها و زمین ، از آن خداست و خدا بر همه چیز تواناست.
(190) مسلماً در آفرینش آسمانها و زمین ، و آمد و رفت شب و روز ، نشانه های ( روشنی ) برای خردمندان است.
(191) همانها که خدا را در حال ایستاده و نشسته ، و آن گاه که بر پهلو خوابیده اند ، یاد می کنند و در اسرار آفرینش آسمانها و زمین می اندیشند ( و می گویند: ) بار الها! اینها را بیهوده نیافریده ای! منزهی تو! ما را از عذاب آتش ، نگاه دار!
(192) پروردگارا! هر که را تو ( بخاطر اعمالش ، ) به آتش افکنی ، او را خوار و رسوا ساخته ای! و برای افراد ستمگر ، هیچ یاوری نیست!
(193) پروردگارا! ما صدای منادی ( تو ) را شنیدیم که به ایمان دعوت می کرد که: «به پروردگار خود ، ایمان بیاورید!» و ما ایمان آوردیم پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و بدیهای ما را بپوشان! و ما را با نیکان ( و در مسیر آنها ) بمیران!
(194) پروردگارا! آنچه را به وسیله پیامبرانت به ما وعده فرمودی ، به ما عطا کن! و ما را در روز رستاخیز ، رسوا مگردان! زیرا تو هیچ گاه از وعده خود ، تخلف نمی کنی.
(195) خداوند ، درخواست آنها را پذیرفت ( و فرمود: ) من عمل هیچ عمل کننده ای از شما را ، زن باشد یا مرد ، ضایع نخواهم کرد شما همنوعید ، و از جنس یکدیگر! آنها که در راه خدا هجرت کردند ، و از خانه های خود بیرون رانده شدند و در راه من آزار دیدند ، و جنگ کردند و کشته شدند ، بیقین گناهانشان را می بخشم و آنها را در باغهای بهشتی ، که از زیر درختانش نهرها جاری است ، وارد می کنم. این پاداشی است از طرف خداوند و بهترین پاداشها نزد پروردگار است.
(196) رفت و آمد ( پیروزمندانه ) کافران در شهرها ، تو را نفریبد!
(197) این متاع ناچیزی است و سپس جایگاهشان دوزخ ، و چه بد جایگاهی است!
(198) ولی کسانی ( که ایمان دارند ، و ) از پروردگارشان می پرهیزند ، برای آنها باغهایی از بهشت است ، که از زیر درختانش نهرها جاری است همیشه در آن خواهند بود. این ، نخستین پذیرایی است که از سوی خداوند به آنها می رسد و آنچه در نزد خداست ، برای نیکان بهتر است!
(199) و از اهل کتاب ، کسانی هستند که به خدا ، و آنچه بر شما نازل شده ، و آنچه بر خودشان نازل گردیده ، ایمان دارند در برابر ( فرمان ) خدا خاضعند و آیات خدا را به بهای ناچیزی نمی فروشند. پاداش آنها ، نزد پروردگارشان است. خداوند ، سریع الحساب است. ( تمام اعمال نیک آنها را به سرعت حساب می کند ، و پاداش می دهد. )
(200) ای کسانی که ایمان آورده اید! ( در برابر مشکلات و هوسها ، ) استقامت کنید! و در برابر دشمنان ( نیز ) ، پایدار باشید و از مرزهای خود ، مراقبت کنید و از خدا بپرهیزید ، شاید رستگار شوید!