ترجمه سوره آل عمران ( از آیه 161 تا آیه 180 )
ساعت ٦:٢٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره آل عمران
وَ ما کانَ لِنَبِیٍّ أَنْ یَغُلَّ وَ مَنْ یَغْلُلْ یَأْتِ بِما غَلَّ یَوْمَ الْقِیامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ161أَ فَمَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَ اللَّهِ کَمَنْ باءَ بِسَخَطٍ مِنَ اللَّهِ وَ مَأْواهُ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصیرُ162هُمْ دَرَجاتٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ بَصیرٌ بِما یَعْمَلُونَ163لَقَدْ مَنَّ اللَّهُ عَلَى الْمُؤْمِنینَ إِذْ بَعَثَ فیهِمْ رَسُولاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِهِ وَ یُزَکِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ إِنْ کانُوا مِنْ قَبْلُ لَفی‏ ضَلالٍ مُبینٍ164أَ وَ لَمَّا أَصابَتْکُمْ مُصیبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَیْها قُلْتُمْ أَنَّى هذا قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ165وَ ما أَصابَکُمْ یَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِیَعْلَمَ الْمُؤْمِنینَ166وَ لِیَعْلَمَ الَّذینَ نافَقُوا وَ قیلَ لَهُمْ تَعالَوْا قاتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَوِ ادْفَعُوا قالُوا لَوْ نَعْلَمُ قِتالاً لاَتَّبَعْناکُمْ هُمْ لِلْکُفْرِ یَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلْإیمانِ یَقُولُونَ بِأَفْواهِهِمْ ما لَیْسَ فی‏ قُلُوبِهِمْ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما یَکْتُمُونَ167الَّذینَ قالُوا لِإِخْوانِهِمْ وَ قَعَدُوا لَوْ أَطاعُونا ما قُتِلُوا قُلْ فَادْرَؤُا عَنْ أَنْفُسِکُمُ الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ168وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْیاءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ169فَرِحینَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ یَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذینَ لَمْ یَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ170یَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا یُضیعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنینَ171الَّذینَ اسْتَجابُوا لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ مِنْ بَعْدِ ما أَصابَهُمُ الْقَرْحُ لِلَّذینَ أَحْسَنُوا مِنْهُمْ وَ اتَّقَوْا أَجْرٌ عَظیمٌ172الَّذینَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَکُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إیماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَکیلُ173فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ یَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظیمٍ174إِنَّما ذلِکُمُ الشَّیْطانُ یُخَوِّفُ أَوْلِیاءَهُ فَلا تَخافُوهُمْ وَ خافُونِ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ175وَ لا یَحْزُنْکَ الَّذینَ یُسارِعُونَ فِی الْکُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ یَضُرُّوا اللَّهَ شَیْئاً یُریدُ اللَّهُ أَلاَّ یَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِی الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظیمٌ176إِنَّ الَّذینَ اشْتَرَوُا الْکُفْرَ بِالْإِیْمانِ لَنْ یَضُرُّوا اللَّهَ شَیْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ177وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذینَ کَفَرُوا أَنَّما نُمْلی‏ لَهُمْ خَیْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلی‏ لَهُمْ لِیَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهینٌ178ما کانَ اللَّهُ لِیَذَرَ الْمُؤْمِنینَ عَلى‏ ما أَنْتُمْ عَلَیْهِ حَتَّى یَمیزَ الْخَبیثَ مِنَ الطَّیِّبِ وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَى الْغَیْبِ وَ لکِنَّ اللَّهَ یَجْتَبی‏ مِنْ رُسُلِهِ مَنْ یَشاءُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ وَ إِنْ تُؤْمِنُوا وَ تَتَّقُوا فَلَکُمْ أَجْرٌ عَظیمٌ179وَ لا یَحْسَبَنَّ الَّذینَ یَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَیْراً لَهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَهُمْ سَیُطَوَّقُونَ ما بَخِلُوا بِهِ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ لِلَّهِ میراثُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبیرٌ180
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی:
(161) ( گمان کردید ممکن است پیامبر به شما خیانت کند؟! در حالی که ) ممکن نیست هیچ پیامبری خیانت کند! و هر کس خیانت کند ، روز رستاخیز ، آنچه را در آن خیانت کرده ، با خود ( به صحنه محشر ) می آورد سپس به هر کس ، آنچه را فراهم کرده ( و انجام داده است ) ، بطور کامل داده می شود و ( به همین دلیل ) به آنها ستم نخواهد شد ( چرا که محصول اعمال خود را خواهند دید ) .
(162) آیا کسی که از رضای خدا پیروی کرده ، همانند کسی است که به خشم و غضب خدا بازگشته؟! و جایگاه او جهنم ، و پایان کار او بسیار بد است.
(163) هر یک از آنان ، درجه و مقامی در پیشگاه خدا دارند و خداوند به آنچه انجام می دهند ، بیناست.
(164) خداوند بر مؤمنان منت نهاد [ نعمت بزرگی بخشید ] هنگامی که در میان آنها ، پیامبری از خودشان برانگیخت که آیات او را بر آنها بخواند ، و آنها را پاک کند و کتاب و حکمت بیاموزد هر چند پیش از آن ، در گمراهی آشکاری بودند.
(165) آیا هنگامی که مصیبتی ( در میدان جنک احد ) به شما رسید ، در حالی که دو برابر آن را ( در میدان جنگ بدر بر دشمن ) وارد ساخته بودید ، گفتید: «این مصیبت از کجاست؟!» بگو: «از ناحیه خود شماست ( که در میدان جنگ احد ، با دستور پیامبر مخالفت کردید ) ! خداوند بر هر چیزی قادر است. ( و چنانچه روش خود را اصلاح کنید ، در آینده شما را پیروز می کند. ) »
(166) و آنچه ( در روز احد ، ) در روزی که دو دسته [ مؤمنان و کافران ] با هم نبرد کردند به شما رسید ، به فرمان خدا ( و طبق سنت الهی ) بود و برای این بود که مؤمنان را مشخص کند.
(167) و نیز برای این بود که منافقان شناخته شوند آنهایی که به ایشان گفته شد: «بیایید در راه خدا نبرد کنید! یا ( حد اقل ) از حریم خود ، دفاع نمایید!» گفتند: «اگر می دانستیم جنگی روی خواهد داد ، از شما پیروی می کردیم. ( اما می دانیم جنگی نمی شود. ) » آنها در آن هنگام ، به کفر نزدیکتر بودند تا به ایمان به زبان خود چیزی می گویند که در دلهایشان نیست! و خداوند از آنچه کتمان می کنند ، آگاهتر است.
(168) ( منافقان ) آنها هستند که به برادران خود- در حالی که از حمایت آنها دست کشیده بودند- گفتند: «اگر آنها از ما پیروی می کردند ، کشته نمی شدند!» بگو: « ( مگر شما می توانید مرگ افراد را پیش بینی کنید؟! ) پس مرگ را از خودتان دور سازید اگر راست می گویید!»
(169) ( ای پیامبر! ) هرگز گمان مبر کسانی که در راه خدا کشته شدند ، مردگانند! بلکه آنان زنده اند ، و نزد پروردگارشان روزی داده می شوند.
(170) آنها بخاطر نعمتهای فراوانی که خداوند از فضل خود به ایشان بخشیده است ، خوشحالند و بخاطر کسانی که هنوز به آنها ملحق نشده اند [ مجاهدان و شهیدان آینده ] ، خوشوقتند ( زیرا مقامات برجسته آنها را در آن جهان می بینند و می دانند ) که نه ترسی بر آنهاست ، و نه غمی خواهند داشت.
(171) و از نعمت خدا و فضل او ( نسبت به خودشان نیز ) مسرورند و ( می بینند که ) خداوند ، پاداش مؤمنان را ضایع نمی کند ( نه پاداش شهیدان ، و نه پاداش مجاهدانی که شهید نشدند ) .
(172) آنها که دعوت خدا و پیامبر ( ص ) را ، پس از آن همه جراحاتی که به ایشان رسید ، اجابت کردند ( و هنوز زخمهای میدان احد التیام نیافته بود ، به سوی میدان «حمراء الاسد» حرکت نمودند ) برای کسانی از آنها ، که نیکی کردند و تقوا پیش گرفتند ، پاداش بزرگی است.
(173) اینها کسانی بودند که ( بعضی از ) مردم ، به آنان گفتند: «مردم [ لشکر دشمن ] برای ( حمله به ) شما اجتماع کرده اند از آنها بترسید!» اما این سخن ، بر ایمانشان افزود و گفتند: «خدا ما را کافی است و او بهترین حامی ماست.»
(174) به همین جهت ، آنها ( از این میدان ، ) با نعمت و فضل پروردگارشان ، بازگشتند در حالی که هیچ ناراحتی به آنان نرسید و از رضای خدا ، پیروی کردند و خداوند دارای فضل و بخشش بزرگی است.
(175) این فقط شیطان است که پیروان خود را ( با سخنان و شایعات بی اساس ، ) می ترساند. از آنها نترسید! و تنها از من بترسید اگر ایمان دارید!
(176) کسانی که در راه کفر ، شتاب میکنند ، تو را غمگین نسازند! به یقین ، آنها هرگز زیانی به خداوند نمی رسانند. ( بعلاوه ) خدا می خواهد ( آنها را به حال خودشان واگذارد و در نتیجه ، ) بهره ای برای آنها در آخرت قرار ندهد. و برای آنها مجازات بزرگی است!
(177) ( آری ، ) کسانی که ایمان را دادند و کفر را خریداری کردند ، هرگز به خدا زیانی نمی رسانند و برای آنها ، مجازات دردناکی است!
(178) آنها که کافر شدند ، ( و راه طغیان پیش گرفتند ، ) تصور نکنند اگر به آنان مهلت می دهیم ، به سودشان است! ما به آنان مهلت می دهیم فقط برای اینکه بر گناهان خود بیفزایند و برای آنها ، عذاب خوارکننده ای ( آماده شده ) است!
(179) چنین نبود که خداوند ، مؤمنان را به همان گونه که شما هستید واگذارد مگر آنکه ناپاک را از پاک جدا سازد. و نیز چنین نبود که خداوند شما را از اسرار غیب ، آگاه کند ( تا مؤمنان و منافقان را از این راه بشناسید این بر خلاف سنت الهی است ) ولی خداوند از میان رسولان خود ، هر کس را بخواهد برمیگزیند ( و قسمتی از اسرار نهان را که برای مقام رهبری او لازم است ، در اختیار او می گذارد. ) پس ( اکنون که این جهان ، بوته آزمایش پاک و ناپاک است ، ) به خدا و رسولان او ایمان بیاورید! و اگر ایمان بیاورید و تقوا پیشه کنید ، پاداش بزرگی برای شماست.
(180) کسانی که بخل می ورزند ، و آنچه را خدا از فضل خویش به آنان داده ، انفاق نمی کنند ، گمان نکنند این کار به سود آنها است بلکه برای آنها شر است بزودی در روز قیامت ، آنچه را نسبت به آن بخل ورزیدند ، همانند طوقی به گردنشان می افکنند. و میراث آسمانها و زمین ، از آن خداست و خداوند ، از آنچه انجام می دهید ، آگاه است.