ترجمه سوره آل عمران ( از آیه 121 تا آیه 140 )
ساعت ٥:٤٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره آل عمران
وَ إِذْ غَدَوْتَ مِنْ أَهْلِکَ تُبَوِّئُ الْمُؤْمِنِینَ مَقاعِدَ لِلْقِتالِ وَ اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ121إِذْ هَمَّتْ طائِفَتانِ مِنْکُمْ أَنْ تَفْشَلا وَ اللَّهُ وَلِیُّهُما وَ عَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ122وَ لَقَدْ نَصَرَکُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَ أَنْتُمْ أَذِلَّةٌ فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ123إِذْ تَقُولُ لِلْمُؤْمِنینَ أَ لَنْ یَکْفِیَکُمْ أَنْ یُمِدَّکُمْ رَبُّکُمْ بِثَلاثَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُنْزَلینَ124بَلى‏ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا وَ یَأْتُوکُمْ مِنْ فَوْرِهِمْ هذا یُمْدِدْکُمْ رَبُّکُمْ بِخَمْسَةِ آلافٍ مِنَ الْمَلائِکَةِ مُسَوِّمینَ125وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ إِلاَّ بُشْرى‏ لَکُمْ وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُکُمْ بِهِ وَ مَا النَّصْرُ إِلاَّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزیزِ الْحَکیمِ126لِیَقْطَعَ طَرَفاً مِنَ الَّذینَ کَفَرُوا أَوْ یَکْبِتَهُمْ فَیَنْقَلِبُوا خائِبینَ127لَیْسَ لَکَ مِنَ الْأَمْرِ شَیْ‏ءٌ أَوْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ أَوْ یُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظالِمُونَ128وَ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحیمٌ129یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَأْکُلُوا الرِّبَوا أَضْعافاً مُضاعَفَةً وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ130وَ اتَّقُوا النَّارَ الَّتی‏ أُعِدَّتْ لِلْکافِرینَ131وَ أَطیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ132وَ سارِعُوا إِلى‏ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقینَ133الَّذینَ یُنْفِقُونَ فِی السَّرَّاءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ الْکاظِمینَ الْغَیْظَ وَ الْعافینَ عَنِ النَّاسِ وَ اللَّهُ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ134وَ الَّذینَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَکَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ لَمْ یُصِرُّوا عَلى‏ ما فَعَلُوا وَ هُمْ یَعْلَمُونَ135أُولئِکَ جَزاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ جَنَّاتٌ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها وَ نِعْمَ أَجْرُ الْعامِلینَ136قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ سُنَنٌ فَسیرُوا فِی الْأَرْضِ فَانْظُروا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُکَذِّبینَ137هذا بَیانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقینَ138وَ لا تَهِنُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ139إِنْ یَمْسَسْکُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ تِلْکَ الْأَیَّامُ نُداوِلُها بَیْنَ النَّاسِ وَ لِیَعْلَمَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا وَ یَتَّخِذَ مِنْکُمْ شُهَداءَ وَ اللَّهُ لا یُحِبُّ الظَّالِمینَ140
 
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی:
(121) و ( به یاد آور ) زمانی را که صبحگاهان ، از میان خانواده خود ، جهت انتخاب اردوگاه جنگ برای مؤمنان ، بیرون رفتی! و خداوند ، شنوا و داناست ( گفتگوهای مختلفی را که درباره طرح جنگ گفته می شد ، می شنید و اندیشه هایی را که بعضی در سر می پروراندند ، می دانست ) .
(122) ( و نیز به یاد آور ) زمانی را که دو طایفه از شما تصمیم گرفتند سستی نشان دهند ( و از وسط راه بازگردند ) و خداوند پشتیبان آنها بود ( و به آنها کمک کرد که از این فکر بازگردند ) و افراد باایمان ، باید تنها بر خدا توکّل کنند!
(123) خداوند شما را در «بدر» یاری کرد ( و بر دشمنان خطرناک ، پیروز ساخت ) در حالی که شما ( نسبت به آنها ) ، ناتوان بودید. پس ، از خدا بپرهیزید ( و در برابر دشمن ، مخالفتِ فرمانِ پیامبر نکنید ) ، تا شکر نعمت او را بجا آورده باشید!
(124) در آن هنگام که تو به مؤمنان می گفتنی: «آیا کافی نیست که پروردگارتان ، شما را به سه هزار نفر از فرشتگان ، که از آسمان فرود می آیند ، یاری کند؟!»
(125) آری ، ( امروز هم ) اگر استقامت و تقوا پیشه کنید ، و دشمن به همین زودی به سراغ شما بیاید ، خداوند شما را به پنج هزار نفر از فرشتگان ، که نشانه هایی با خود دارند ، مدد خواهد داد!
(126) ولی اینها را خداوند فقط بشارت ، و برای اطمینان خاطر شما قرار داده و گر نه ، پیروزی تنها از جانب خداوند توانای حکیم است!
(127) ( این وعده را که خدا به شما داده ، ) برای این است که قسمتی از پیکر لشکر کافران را قطع کند یا آنها را با ذلّت برگرداند تا مأیوس و ناامید ، ( به وطن خود ) بازگردند.
(128) هیچ گونه اختیاری ( در باره عفو کافران ، یا مؤمنان فراری از جنگ ، ) برای تو نیست مگر اینکه ( خدا ) بخواهد آنها را ببخشد ، یا مجازات کند زیرا آنها ستمگرند.
(129) و آنچه در آسمانها و زمین است ، از آن خداست. هر کس را بخواهد ( و شایسته بداند ) ، می بخشد و هر کس را بخواهد ، مجازات می کند و خداوند آمرزنده مهربان است.
(130) ای کسانی که ایمان آورده اید! ربا ( و سود پول ) را چند برابر نخورید! از خدا بپرهیزید ، تا رستگار شوید!
(131) و از آتشی بپرهیزید که برای کافران آماده شده است!
(132) و خدا و پیامبر را اطاعت کنید ، تا مشمول رحمت شوید!
(133) و شتاب کنید برای رسیدن به آمرزش پروردگارتان و بهشتی که وسعت آن ، آسمانها و زمین است و برای پرهیزگاران آماده شده است.
(134) همانها که در توانگری و تنگدستی ، انفاق می کنند و خشم خود را فرو می برند و از خطای مردم درمی گذرند و خدا نیکوکاران را دوست دارد.
(135) و آنها که وقتی مرتکب عمل زشتی شوند ، یا به خود ستم کنند ، به یاد خدا می افتند و برای گناهان خود ، طلب آمرزش می کنند- و کیست جز خدا که گناهان را ببخشد؟- و بر گناه ، اصرار نمی ورزند ، با اینکه می دانند.
(136) آنها پاداششان آمرزش پروردگار ، و بهشتهایی است که از زیر درختانش ، نهرها جاری است جاودانه در آن میمانند چه نیکو است پاداش اهل عمل!
(137) پیش از شما ، سنّت هایی وجود داشت ( و هر قوم ، طبق اعمال و صفات خود ، سرنوشتهایی داشتند که شما نیز ، همانند آن را دارید. ) پس در روی زمین ، گردش کنید و ببینید سرانجام تکذیب کنندگان ( آیات خدا ) چگونه بود؟!
(138) این ، بیانی است برای عموم مردم و هدایت و اندرزی است برای پرهیزگاران!
(139) و سست نشوید! و غمگین نگردید! و شما برترید اگر ایمان داشته باشید!
(140) اگر ( در میدان احد ، ) به شما جراحتی رسید ( و ضربه ای وارد شد ) ، به آن جمعیّت نیز ( در میدان بدر ) ، جراحتی همانند آن وارد گردید. و ما این روزها ( ی پیروزی و شکست ) را در میان مردم می گردانیم ( - و این خاصیّت زندگی دنیاست- ) تا خدا ، افرادی را که ایمان آورده اند ، بداند ( و شناخته شوند ) و خداوند از میان شما ، شاهدانی بگیرد. و خدا ظالمان را دوست نمی دارد.