ترجمه سوره آل عمران ( از آیه 101 تا آیه 120 )
ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢٢ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره آل عمران
وَ کَیْفَ تَکْفُرُونَ وَ أَنْتُمْ تُتْلى‏ عَلَیْکُمْ آیاتُ اللَّهِ وَ فیکُمْ رَسُولُهُ وَ مَنْ یَعْتَصِمْ بِاللَّهِ فَقَدْ هُدِیَ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ101یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ وَ لا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ102وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنْتُمْ أَعْداءً فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْواناً وَ کُنْتُمْ عَلى‏ شَفا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَکُمْ مِنْها کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمْ آیاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ103وَ لْتَکُنْ مِنْکُمْ أُمَّةٌ یَدْعُونَ إِلَى الْخَیْرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ104وَ لا تَکُونُوا کَالَّذینَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَیِّناتُ وَ أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ عَظیمٌ105یَوْمَ تَبْیَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذینَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ کَفَرْتُمْ بَعْدَ إیمانِکُمْ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْفُرُونَ106وَ أَمَّا الَّذینَ ابْیَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفی‏ رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فیها خالِدُونَ107تِلْکَ آیاتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَیْکَ بِالْحَقِّ وَ مَا اللَّهُ یُریدُ ظُلْماً لِلْعالَمینَ108وَ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ109کُنْتُمْ خَیْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ لَوْ آمَنَ أَهْلُ الْکِتابِ لَکانَ خَیْراً لَهُمْ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَ أَکْثَرُهُمُ الْفاسِقُونَ110لَنْ یَضُرُّوکُمْ إِلاَّ أَذىً وَ إِنْ یُقاتِلُوکُمْ یُوَلُّوکُمُ الْأَدْبارَ ثُمَّ لا یُنْصَرُونَ111ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ أَیْنَ ما ثُقِفُوا إِلاَّ بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الْمَسْکَنَةُ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کانُوا یَکْفُرُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ یَقْتُلُونَ الْأَنْبِیاءَ بِغَیْرِ حَقٍّ ذلِکَ بِما عَصَوْا وَ کانُوا یَعْتَدُونَ112لَیْسُوا سَواءً مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ أُمَّةٌ قائِمَةٌ یَتْلُونَ آیاتِ اللَّهِ آناءَ اللَّیْلِ وَ هُمْ یَسْجُدُونَ113یُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ وَ أُولئِکَ مِنَ الصَّالِحینَ114وَ ما یَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ فَلَنْ یُکْفَرُوهُ وَ اللَّهُ عَلیمٌ بِالْمُتَّقینَ115إِنَّ الَّذینَ کَفَرُوا لَنْ تُغْنِیَ عَنْهُمْ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً وَ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ116مَثَلُ ما یُنْفِقُونَ فی‏ هذِهِ الْحَیاةِ الدُّنْیا کَمَثَلِ ریحٍ فیها صِرٌّ أَصابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَکَتْهُ وَ ما ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَ لکِنْ أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ117یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا بِطانَةً مِنْ دُونِکُمْ لا یَأْلُونَکُمْ خَبالاً وَدُّوا ما عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضاءُ مِنْ أَفْواهِهِمْ وَ ما تُخْفی‏ صُدُورُهُمْ أَکْبَرُ قَدْ بَیَّنَّا لَکُمُ الْآیاتِ إِنْ کُنْتُمْ تَعْقِلُونَ118ها أَنْتُمْ أُولاءِ تُحِبُّونَهُمْ وَ لا یُحِبُّونَکُمْ وَ تُؤْمِنُونَ بِالْکِتابِ کُلِّهِ وَ إِذا لَقُوکُمْ قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلَوْا عَضُّوا عَلَیْکُمُ الْأَنامِلَ مِنَ الْغَیْظِ قُلْ مُوتُوا بِغَیْظِکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ119إِنْ تَمْسَسْکُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْ وَ إِنْ تُصِبْکُمْ سَیِّئَةٌ یَفْرَحُوا بِها وَ إِنْ تَصْبِرُوا وَ تَتَّقُوا لا یَضُرُّکُمْ کَیْدُهُمْ شَیْئاً إِنَّ اللَّهَ بِما یَعْمَلُونَ مُحیطٌ120
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی:
(101) و چگونه ممکن است شما کافر شوید ، با اینکه ( در دامان وحی قرار گرفته اید ، و ) آیات خدا بر شما خوانده می شود ، و پیامبر او در میان شماست؟! ( بنا بر این ، به خدا تمسّک جویید! ) و هر کس به خدا تمسّک جوید ، به راهی راست ، هدایت شده است.
(102) ای کسانی که ایمان آورده اید! آن گونه که حق تقوا و پرهیزکاری است ، از خدا بپرهیزید! و از دنیا نروید ، مگر اینکه مسلمان باشید! ( باید گوهر ایمان را تا پایان عمر ، حفظ کنید! )
(103) و همگی به ریسمان خدا [ قرآن و اسلام ، و هر گونه وسیله وحدت ] ، چنگ زنید ، و پراکنده نشوید! و نعمت ( بزرگِ ) خدا را بر خود ، به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید ، و او میان دلهای شما ، الفت ایجاد کرد ، و به برکتِ نعمتِ او ، برادر شدید! و شما بر لبِ حفره ای از آتش بودید ، خدا شما را از آن نجات داد این چنین ، خداوند آیات خود را برای شما آشکار می سازد شاید پذیرای هدایت شوید.
(104) باید از میان شما ، جمعی دعوت به نیکی ، و امر به معروف و نهی از منکر کنند! و آنها همان رستگارانند.
(105) و مانند کسانی نباشید که پراکنده شدند و اختلاف کردند ( آن هم ) پس از آنکه نشانه های روشن ( پروردگار ) به آنان رسید! و آنها عذاب عظیمی دارند.
(106) ( آن عذاب عظیم ) روزی خواهد بود که چهره هایی سفید ، و چهره هایی سیاه می گردد ، اما آنها که صورتهایشان سیاه شده ، ( به آنها گفته می شود: ) آیا بعد از ایمان ، و ( اخوّت و برادری در سایه آن ، ) کافر شدید؟! پس بچشید عذاب را ، به سبب آنچه کفر می ورزیدید!
(107) و امّا آنها که چهره هایشان سفید شده ، در رحمت خداوند خواهند بود و جاودانه در آن می مانند.
(108) اینها آیات خداست که بحق بر تو می خوانیم. و خداوند ( هیچ گاه ) ستمی برای ( احدی از ) جهانیان نمی خواهد.
(109) و ( چگونه ممکن است خدا ستم کند؟! در حالی که ) آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است ، مال اوست و همه کارها ، به سوی او باز می گردد ( و به فرمان اوست. )
(110) شما بهترین امتی بودید که به سود انسانها آفریده شده اند ( چه اینکه ) امر به معروف و نهی از منکر می کنید و به خدا ایمان دارید. و اگر اهل کتاب ، ( به چنین برنامه و آیین درخشانی ، ) ایمان آورند ، برای آنها بهتر است! ( ولی تنها ) عده کمی از آنها با ایمانند ، و بیشتر آنها فاسقند ، ( و خارج از اطاعت پروردگار )
(111) آنها [ اهل کتاب ، مخصوصا» یهود ] هرگز نمی توانند به شما زیان برسانند ، جز آزارهای مختصر و اگر با شما پیکار کنند ، به شما پشت خواهند کرد ( و شکست می خورند سپس کسی آنها را یاری نمی کند.
(112) هر جا یافت شوند ، مهر ذلت بر آنان خورده است مگر با ارتباط به خدا ، ( و تجدید نظر در روش ناپسند خود ، ) و ( یا ) با ارتباط به مردم ( و وابستگی به این و آن ) و به خشم خدا ، گرفتار شده اند و مهر بیچارگی بر آنها زده شده چرا که آنها به آیات خدا ، کفر می ورزیدند و پیامبران را بناحق می کشتند. اینها بخاطر آن است که گناه کردند و ( به حقوق دیگران ، ) تجاوز می نمودند.
(113) آنها همه یکسان نیستند از اهل کتاب ، جمعیّتی هستند که ( به حق و ایمان ) قیام می کنند و پیوسته در اوقات شب ، آیات خدا را می خوانند در حالی که سجده می نمایند.
(114) به خدا و روز دیگر ایمان می آورند امر به معروف و نهی از منکر می کنند و در انجام کارهای نیک ، پیشی می گیرند و آنها از صالحانند.
(115) و آنچه از اعمال نیک انجام دهند ، هرگز کفران نخواهد شد! ( و پاداش شایسته آن را می بینند. ) و خدا از پرهیزکاران ، آگاه است.
(116) کسانی که کافر شدند ، هرگز نمی توانند در پناه اموال و فرزندانشان ، از مجازات خدا در امان بمانند! آنها اصحاب دوزخند و جاودانه در آن خواهند ماند.
(117) آنچه آنها در این زندگی پست دنیوی انفاق می کنند ، همانند باد سوزانی است که به زراعت قومی که بر خود ستم کرده ( و در غیر محل و وقت مناسب ، کشت نموده اند ) ، بوزد و آن را نابود سازد. خدا به آنها ستم نکرده بلکه آنها ، خودشان به خویشتن ستم می کنند.
(118) ای کسانی که ایمان آورده اید! محرم اسراری از غیر خود ، انتخاب نکنید! آنها از هر گونه شرّ و فسادی در باره شما ، کوتاهی نمی کنند. آنها دوست دارند شما در رنج و زحمت باشید. ( نشانه های ) دشمنی از دهان ( و کلام ) شان آشکار شده و آنچه در دلهایشان پنهان می دارند ، از آن مهمتر است. ما آیات ( و راه های پیشگیری از شرّ آنها ) را برای شما بیان کردیم اگر اندیشه کنید!
(119) شما کسانی هستید که آنها را دوست می دارید امّا آنها شما را دوست ندارند! در حالی که شما به همه کتابهای آسمانی ایمان دارید ( و آنها به کتاب آسمانی شما ایمان ندارند ) . هنگامی که شما را ملاقات می کنند ، ( به دروغ ) می گویند: «ایمان آورده ایم!» امّا هنگامی که تنها می شوند ، از شدّت خشم بر شما ، سر انگشتان خود را به دندان می گزند! بگو: «با همین خشمی که دارید بمیرید! خدا از ( اسرار ) درون سینه ها آگاه است.»
(120) اگر نیکی به شما برسد ، آنها را ناراحت می کند و اگر حادثه ناگواری برای شما رخ دهد ، خوشحال می شوند. ( امّا ) اگر ( در برابرشان ) استقامت و پرهیزگاری پیشه کنید ، نقشه های ( خائنانه ) آنان ، به شما زیانی نمی رساند خداوند به آنچه انجام می دهند ، احاطه دارد.