ترجمه سوره آل عمران ( از آیه 21 تا آیه 40 )
ساعت ۸:٠٤ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢۱ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره آل عمران
إِنَّ الَّذینَ یَکْفُرُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ یَقْتُلُونَ النَّبِیِّینَ بِغَیْرِ حَقٍّ وَ یَقْتُلُونَ الَّذینَ یَأْمُرُونَ بِالْقِسْطِ مِنَ النَّاسِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلیمٍ21أُولئِکَ الَّذینَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرینَ22أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذینَ أُوتُوا نَصیباً مِنَ الْکِتابِ یُدْعَوْنَ إِلى‏ کِتابِ اللَّهِ لِیَحْکُمَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ یَتَوَلَّى فَریقٌ مِنْهُمْ وَ هُمْ مُعْرِضُونَ23ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَیَّاماً مَعْدُوداتٍ وَ غَرَّهُمْ فی‏ دینِهِمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ24فَکَیْفَ إِذا جَمَعْناهُمْ لِیَوْمٍ لا رَیْبَ فیهِ وَ وُفِّیَتْ کُلُّ نَفْسٍ ما کَسَبَتْ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ25قُلِ اللَّهُمَّ مالِکَ الْمُلْکِ تُؤْتِی الْمُلْکَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْکَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِیَدِکَ الْخَیْرُ إِنَّکَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ26تُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ وَ تُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ وَ تُخْرِجُ الْحَیَّ مِنَ الْمَیِّتِ وَ تُخْرِجُ الْمَیِّتَ مِنَ الْحَیِّ وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ27لا یَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْکافِرینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنینَ وَ مَنْ یَفْعَلْ ذلِکَ فَلَیْسَ مِنَ اللَّهِ فی‏ شَیْ‏ءٍ إِلاَّ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاةً وَ یُحَذِّرُکُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصیرُ28قُلْ إِنْ تُخْفُوا ما فی‏ صُدُورِکُمْ أَوْ تُبْدُوهُ یَعْلَمْهُ اللَّهُ وَ یَعْلَمُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ وَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ29یَوْمَ تَجِدُ کُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَیْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَیْنَها وَ بَیْنَهُ أَمَداً بَعیداً وَ یُحَذِّرُکُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ30قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونی‏ یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحیمٌ31قُلْ أَطیعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ الْکافِرینَ32إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‏ آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهیمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمینَ33ذُرِّیَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ34إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ عِمْرانَ رَبِّ إِنِّی نَذَرْتُ لَکَ ما فی‏ بَطْنی‏ مُحَرَّراً فَتَقَبَّلْ مِنِّی إِنَّکَ أَنْتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ35فَلَمَّا وَضَعَتْها قالَتْ رَبِّ إِنِّی وَضَعْتُها أُنْثى‏ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما وَضَعَتْ وَ لَیْسَ الذَّکَرُ کَالْأُنْثى‏ وَ إِنِّی سَمَّیْتُها مَرْیَمَ وَ إِنِّی أُعیذُها بِکَ وَ ذُرِّیَّتَها مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجیمِ36فَتَقَبَّلَها رَبُّها بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنْبَتَها نَباتاً حَسَناً وَ کَفَّلَها زَکَرِیَّا کُلَّما دَخَلَ عَلَیْها زَکَرِیَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً قالَ یا مَرْیَمُ أَنَّى لَکِ هذا قالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ37هُنالِکَ دَعا زَکَرِیَّا رَبَّهُ قالَ رَبِّ هَبْ لی‏ مِنْ لَدُنْکَ ذُرِّیَّةً طَیِّبَةً إِنَّکَ سَمیعُ الدُّعاءِ38فَنادَتْهُ الْمَلائِکَةُ وَ هُوَ قائِمٌ یُصَلِّی فِی الْمِحْرابِ أَنَّ اللَّهَ یُبَشِّرُکَ بِیَحْیى‏ مُصَدِّقاً بِکَلِمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ سَیِّداً وَ حَصُوراً وَ نَبِیًّا مِنَ الصَّالِحینَ39قالَ رَبِّ أَنَّى یَکُونُ لی‏ غُلامٌ وَ قَدْ بَلَغَنِیَ الْکِبَرُ وَ امْرَأَتی‏ عاقِرٌ قالَ کَذلِکَ اللَّهُ یَفْعَلُ ما یَشاءُ40
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی:
(21) کسانی که نسبت به آیات خدا کفر می ورزند و پیامبران را بناحق می کشند ، و ( نیز ) مردمی را که امر به عدالت می کنند به قتل می رسانند ، و به کیفر دردناک ( الهی ) بشارت ده!
(22) آنها کسانی هستند که اعمال ( نیکشان ، به خاطر این گناهان بزرگ ، ) در دنیا و آخرت تباه شده ، و یاور و مددکار ( و شفاعت کننده ای ) ندارند.
(23) آیا ندیدی کسانی را که بهره ای از کتاب ( آسمانی ) داشتند ، به سوی کتاب الهی دعوت شدند تا در میان آنها داوری کند ، سپس گروهی از آنان ، ( با علم و آگاهی ، ) روی می گردانند ، در حالی که ( از قبول حق ) اعراض دارند؟
(24) این عمل آنها ، به خاطر آن است که می گفتند: «آتش ( دوزخ ) ، جز چند روزی به ما نمی رسد. ( و کیفر ما ، به خاطر امتیازی که بر اقوام دیگر داریم ، بسیار محدود است. ) » این افترا ( و دروغی که به خدا بسته بودند ، ) آنها را در دینشان مغرور ساخت ( و گرفتار انواع گناهان شدند ) .
(25) پس چه گونه خواهند بود هنگامی که آنها را برای روزی که شکّی در آن نیست [ روز رستاخیز ] جمع کنیم ، و به هر کس ، آنچه ( از اعمال برای خود ) فراهم کرده ، بطور کامل داده شود؟ و به آنها ستم نخواهد شد ( زیرا محصول اعمال خود را می چینند ) .
(26) بگو: «بارالها! مالک حکومتها تویی به هر کس بخواهی ، حکومت می بخشی و از هر کس بخواهی ، حکومت را می گیری هر کس را بخواهی ، عزت می دهی و هر که را بخواهی خوار می کنی. تمام خوبیها به دست توست تو بر هر چیزی قادری.
(27) شب را در روز داخل می کنی ، و روز را در شب و زنده را از مرده بیرون می آوری ، و مرده را زنده و به هر کس بخواهی ، بدون حساب ، روزی می بخشی.»
(28) افراد باایمان نباید به جای مؤمنان ، کافران را دوست و سرپرست خود انتخاب کنند و هر کس چنین کند ، هیچ رابطه ای با خدا ندارد ( و پیوند او بکلّی از خدا گسسته می شود ) مگر اینکه از آنها بپرهیزید ( و به خاطر هدفهای مهمتری تقیّه کنید ) . خداوند شما را از ( نافرمانی ) خود ، بر حذر می دارد و بازگشت ( شما ) به سوی خداست.
(29) بگو: «اگر آنچه را در سینه های شماست ، پنهان دارید یا آشکار کنید ، خداوند آن را می داند و ( نیز ) از آنچه در آسمانها و زمین است ، آگاه می باشد و خداوند بر هر چیزی تواناست.
(30) روزی که هر کس ، آنچه را از کار نیک انجام داده ، حاضر می بیند و آرزو می کند میان او ، و آنچه از اعمال بد انجام داده ، فاصله زمانیِ زیادی باشد. خداوند شما را از ( نافرمانی ) خودش ، بر حذر می دارد و ( در عین حال ، ) خدا نسبت به همه بندگان ، مهربان است.»
(31) بگو: «اگر خدا را دوست می دارید ، از من پیروی کنید! تا خدا ( نیز ) شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد و خدا آمرزنده مهربان است.»
(32) بگو: «از خدا و فرستاده ( او ) ، اطاعت کنید! و اگر سرپیچی کنید ، خداوند کافران را دوست نمی دارد.»
(33)خداوند ، آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد.
(34) آنها فرزندان و ( دودمانی ) بودند که ( از نظر پاکی و تقوا و فضیلت ، ) بعضی از بعض دیگر گرفته شده بودند و خداوند ، شنوا و داناست ( و از کوششهای آنها در مسیر رسالت خود ، آگاه می باشد ) .
(35) ( به یاد آورید ) هنگامی را که همسرِ «عمران» گفت: «خداوندا! آنچه را در رحم دارم ، برای تو نذر کردم ، که «محرَّر» ( و آزاد ، برای خدمت خانه تو ) باشد. از من بپذیر ، که تو شنوا و دانایی!
(36) ولی هنگامی که او را به دنیا آورد ، ( و او را دختر یافت ، ) گفت: «خداوندا! من او را دختر آوردم- ولی خدا از آنچه او به دنیا آورده بود ، آگاهتر بود- و پسر ، همانند دختر نیست. ( دختر نمی تواند وظیفه خدمتگزاری معبد را همانند پسر انجام دهد. ) من او را مریم نام گذاردم و او و فرزندانش را از ( وسوسه های ) شیطان رانده شده ، در پناه تو قرار می دهم.»
(37) خداوند ، او [ مریم ] را به طرز نیکویی پذیرفت و به طرز شایسته ای ، ( نهال وجود ) او را رویانید ( و پرورش داد ) و کفالت او را به «زکریا» سپرد. هر زمان زکریا وارد محراب او می شد ، غذای مخصوصی در آن جا می دید. از او پرسید: «ای مریم! این را از کجا آورده ای؟!» گفت: «این از سوی خداست. خداوند به هر کس بخواهد ، بی حساب روزی می دهد.»
(38) در آنجا بود که زکریا ، ( با مشاهده آن همه شایستگی در مریم ، ) پروردگار خویش را خواند و عرض کرد: «خداوندا! از طرف خود ، فرزند پاکیزه ای ( نیز ) به من عطا فرما ، که تو دعا را می شنوی!»
(39) و هنگامی که او در محراب ایستاده ، مشغول نیایش بود ، فرشتگان او را صدا زدند که: «خدا تو را به» یحیی «بشارت می دهد ( کسی ) که کلمه خدا [ مسیح ] را تصدیق می کند و رهبر خواهد بود و از هوسهای سرکش برکنار ، و پیامبری از صالحان است.»
(40) او عرض کرد: «پروردگارا! چگونه ممکن است فرزندی برای من باشد ، در حالی که پیری به سراغ من آمده ، و همسرم نازاست؟!» فرمود: «بدین گونه خداوند هر کاری را بخواهد انجام می دهد.»