ترجمه سوره مائده ( از آیه 101 تا آیه 120 )
ساعت ٥:٤۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٩ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره مائده
یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَسْئَلُوا عَنْ أَشْیاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ وَ إِنْ تَسْئَلُوا عَنْها حینَ یُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَکُمْ عَفَا اللَّهُ عَنْها وَ اللَّهُ غَفُورٌ حَلیمٌ101قَدْ سَأَلَها قَوْمٌ مِنْ قَبْلِکُمْ ثُمَّ أَصْبَحُوا بِها کافِرینَ102ما جَعَلَ اللَّهُ مِنْ بَحیرَةٍ وَ لا سائِبَةٍ وَ لا وَصیلَةٍ وَ لا حامٍ وَ لکِنَّ الَّذینَ کَفَرُوا یَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْکَذِبَ وَ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْقِلُونَ103وَ إِذا قیلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى‏ ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ قالُوا حَسْبُنا ما وَجَدْنا عَلَیْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ کانَ آباؤُهُمْ لا یَعْلَمُونَ شَیْئاً وَ لا یَهْتَدُونَ104یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ لا یَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ جَمیعاً فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ105یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا شَهادَةُ بَیْنِکُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ حینَ الْوَصِیَّةِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْکُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَیْرِکُمْ إِنْ أَنْتُمْ ضَرَبْتُمْ فِی الْأَرْضِ فَأَصابَتْکُمْ مُصیبَةُ الْمَوْتِ تَحْبِسُونَهُما مِنْ بَعْدِ الصَّلاةِ فَیُقْسِمانِ بِاللَّهِ إِنِ ارْتَبْتُمْ لا نَشْتَری بِهِ ثَمَناً وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبى‏ وَ لا نَکْتُمُ شَهادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذاً لَمِنَ الْآثِمینَ106فَإِنْ عُثِرَ عَلى‏ أَنَّهُمَا اسْتَحَقَّا إِثْماً فَآخَرانِ یَقُومانِ مَقامَهُما مِنَ الَّذینَ اسْتَحَقَّ عَلَیْهِمُ الْأَوْلَیانِ فَیُقْسِمانِ بِاللَّهِ لَشَهادَتُنا أَحَقُّ مِنْ شَهادَتِهِما وَ مَا اعْتَدَیْنا إِنَّا إِذاً لَمِنَ الظَّالِمینَ107ذلِکَ أَدْنى‏ أَنْ یَأْتُوا بِالشَّهادَةِ عَلى‏ وَجْهِها أَوْ یَخافُوا أَنْ تُرَدَّ أَیْمانٌ بَعْدَ أَیْمانِهِمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اسْمَعُوا وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفاسِقینَ108یَوْمَ یَجْمَعُ اللَّهُ الرُّسُلَ فَیَقُولُ ما ذا أُجِبْتُمْ قالُوا لا عِلْمَ لَنا إِنَّکَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ109إِذْ قالَ اللَّهُ یا عیسَى ابْنَ مَرْیَمَ اذْکُرْ نِعْمَتی‏ عَلَیْکَ وَ عَلى‏ والِدَتِکَ إِذْ أَیَّدْتُکَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُکَلِّمُ النَّاسَ فِی الْمَهْدِ وَ کَهْلاً وَ إِذْ عَلَّمْتُکَ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجیلَ وَ إِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ کَهَیْئَةِ الطَّیْرِ بِإِذْنی‏ فَتَنْفُخُ فیها فَتَکُونُ طَیْراً بِإِذْنی‏ وَ تُبْرِئُ الْأَکْمَهَ وَ الْأَبْرَصَ بِإِذْنی‏ وَ إِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتى‏ بِإِذْنی‏ وَ إِذْ کَفَفْتُ بَنی‏ إِسْرائیلَ عَنْکَ إِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَیِّناتِ فَقالَ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْهُمْ إِنْ هذا إِلاَّ سِحْرٌ مُبینٌ110وَ إِذْ أَوْحَیْتُ إِلَى الْحَوارِیِّینَ أَنْ آمِنُوا بی‏ وَ بِرَسُولی‏ قالُوا آمَنَّا وَ اشْهَدْ بِأَنَّنا مُسْلِمُونَ111إِذْ قالَ الْحَوارِیُّونَ یا عیسَى ابْنَ مَرْیَمَ هَلْ یَسْتَطیعُ رَبُّکَ أَنْ یُنَزِّلَ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ قالَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ112قالُوا نُریدُ أَنْ نَأْکُلَ مِنْها وَ تَطْمَئِنَّ قُلُوبُنا وَ نَعْلَمَ أَنْ قَدْ صَدَقْتَنا وَ نَکُونَ عَلَیْها مِنَ الشَّاهِدینَ113قالَ عیسَى ابْنُ مَرْیَمَ اللَّهُمَّ رَبَّنا أَنْزِلْ عَلَیْنا مائِدَةً مِنَ السَّماءِ تَکُونُ لَنا عیداً لِأَوَّلِنا وَ آخِرِنا وَ آیَةً مِنْکَ وَ ارْزُقْنا وَ أَنْتَ خَیْرُ الرَّازِقینَ114قالَ اللَّهُ إِنِّی مُنَزِّلُها عَلَیْکُمْ فَمَنْ یَکْفُرْ بَعْدُ مِنْکُمْ فَإِنِّی أُعَذِّبُهُ عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ أَحَداً مِنَ الْعالَمینَ115وَ إِذْ قالَ اللَّهُ یا عیسَى ابْنَ مَرْیَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونی‏ وَ أُمِّیَ إِلهَیْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَکَ ما یَکُونُ لی‏ أَنْ أَقُولَ ما لَیْسَ لی‏ بِحَقٍّ إِنْ کُنْتُ قُلْتُهُ فَقَدْ عَلِمْتَهُ تَعْلَمُ ما فی‏ نَفْسی‏ وَ لا أَعْلَمُ ما فی‏ نَفْسِکَ إِنَّکَ أَنْتَ عَلاَّمُ الْغُیُوبِ116ما قُلْتُ لَهُمْ إِلاَّ ما أَمَرْتَنی‏ بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّی وَ رَبَّکُمْ وَ کُنْتُ عَلَیْهِمْ شَهیداً ما دُمْتُ فیهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّیْتَنی‏ کُنْتَ أَنْتَ الرَّقیبَ عَلَیْهِمْ وَ أَنْتَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ شَهیدٌ117إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبادُکَ وَ إِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّکَ أَنْتَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ118قالَ اللَّهُ هذا یَوْمُ یَنْفَعُ الصَّادِقینَ صِدْقُهُمْ لَهُمْ جَنَّاتٌ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها أَبَداً رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِکَ الْفَوْزُ الْعَظیمُ119لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما فیهِنَّ وَ هُوَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ120
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی:
(101) ای کسانی که ایمان آورده اید! از چیزهایی نپرسید که اگر برای شما آشکار گردد ، شما را ناراحت می کند! و اگر به هنگام نزول قرآن ، از آنها سؤال کنید ، برای شما آشکار می شود خداوند آنها را بخشیده ( و نادیده گرفته ) است. و خداوند ، آمرزنده و بردبار است.
(102) جمعی از پیشینیان شما ، از آن سؤال کردند و سپس با آن به مخالفت برخاستند. ( ممکن است شما هم چنین سرنوشتی پیدا کنید. )
(103) خداوند هیچ گونه «بحیره» و «سائبه» و «وصیله» و «حام» قرار نداده است [ اشاره به چهار نوع از حیوانات اهلی است که در زمان جاهلیت ، استفاده از آنها را بعللی حرام می دانستند و این بدعت ، در اسلام ممنوع شد. ] ولی کسانی که کافر شدند ، بر خدا دروغ می بندند و بیشتر آنها نمی فهمند!
(104) و هنگامی که به آنها گفته شود: «به سوی آنچه خدا نازل کرده ، و به سوی پیامبر بیایید!» ، می گویند: «آنچه از پدران خود یافته ایم ، ما را بس است!» آیا اگر پدران آنها چیزی نمی دانستند ، و هدایت نیافته بودند ( باز از آنها پیروی می کنند ) ؟!
(105) ای کسانی که ایمان آورده اید! مراقب خود باشید! اگر شما هدایت یافته اید ، گمراهی کسانی که گمراه شده اند ، به شما زیانی نمی رساند. بازگشت همه شما به سوی خداست و شما را از آنچه عمل می کردید ، آگاه می سازد.
(106)  ای کسانی که ایمان آورده اید! هنگامی که مرگ یکی از شما فرا رسد ، در موقع وصیت باید از میان شما ، دو نفر عادل را به شهادت بطلبد یا اگر مسافرت کردید ، و مصیبت مرگ شما فرا رسید ، ( و در آن جا مسلمانی نیافتید ، ) دو نفر از غیر خودتان را به گواهی بطلبید ، و اگر به هنگام ادای شهادت ، در صدق آنها شک کردید ، آنها را بعد از نماز نگاه می دارید تا سوگند یاد کنند که: «ما حاضر نیستیم حق را به چیزی بفروشیم ، هر چند در مورد خویشاوندان ما باشد! و شهادت الهی را کتمان نمی کنیم ، که از گناهکاران خواهیم بود!»
(107)  و اگر اطلاعی حاصل شود که آن دو ، مرتکب گناهی شده اند ( و حق را کتمان کرده اند ) ، دو نفر از کسانی که نسبت به میت ، اولی هستند ، به جای آنها قرار می گیرند ، و به خدا سوگند یاد می کنند که: «گواهی ما ، از گواهی آن دو ، به حق نزدیکتر است! و ما تجاوزی نکرده ایم که اگر چنین کرده باشیم ، از ظالمان خواهیم بود!»
(108)  این کار ، نزدیکتر است به اینکه گواهی بحق دهند ، ( و از خدا بترسند ، ) و یا ( از مردم ) بترسند که ( دروغشان فاش گردد ، و ) سوگندهایی جای سوگندهای آنها را بگیرد. از ( مخالفت ) خدا بپرهیزید ، و گوش فرا دهید! و خداوند ، جمعیّت فاسقان را هدایت نمی کند.
(109) ( از ) روزی ( بترسید ) که خداوند ، پیامبران را جمع می کند ، و به آنها می گوید: « ( در برابر دعوت شما ، ) چه پاسخی به شما داده شد؟» ، می گویند: «ما چیزی نمی دانیم تو خود ، از همه اسرار نهان آگاهی.»
(110) ( به خاطر بیاور ) هنگامی را که خداوند به عیسی بن مریم گفت: «یاد کن نعمتی را که به تو و مادرت بخشیدم! زمانی که تو را با» روح القدس «تقویت کردم که در گاهواره و به هنگام بزرگی ، با مردم سخن می گفتی و هنگامی که کتاب و حکمت و تورات و انجیل را به تو آموختم و هنگامی که به فرمان من ، از گل چیزی بصورت پرنده می ساختی ، و در آن می دمیدی ، و به فرمان من ، پرنده ای می شد و کور مادرزاد ، و مبتلا به بیماری پیسی را به فرمان من ، شفا می دادی و مردگان را ( نیز ) به فرمان من زنده می کردی و هنگامی که بنی اسرائیل را از آسیب رساندن به تو ، بازداشتم در آن موقع که دلایل روشن برای آنها آوردی ، ولی جمعی از کافران آنها گفتند: اینها جز سحر آشکار نیست!»
(111) و ( به یاد آور ) زمانی را که به حواریون وحی فرستادم که: «به من و فرستاده من ، ایمان بیاورید!» آنها گفتند: «ایمان آوردیم ، و گواه باش که ما مسلمانیم!»
(112) در آن هنگام که حواریون گفتند: «ای عیسی بن مریم! آیا پروردگارت می تواند مائده ای از آسمان بر ما نازل کند؟» او ( در پاسخ ) گفت: «از خدا بپرهیزید اگر با ایمان هستید!»
(113) گفتند: « ( ما نظر بدی نداریم ، ) می خواهیم از آن بخوریم ، و دلهای ما ( به رسالت تو ) مطمئن گردد و بدانیم به ما راست گفته ای و بر آن ، گواه باشیم.»
(114) عیسی بن مریم عرض کرد: «خداوندا! پروردگارا! از آسمان مائده ای بر ما بفرست! تا برای اول و آخر ما ، عیدی باشد ، و نشانه ای از تو و به ما روزی ده! تو بهترین روزی دهندگانی!»
(115) خداوند ( دعای او را مستجاب کرد و ) فرمود: «من آن را بر شما نازل می کنم ولی هر کس از شما بعد از آن کافر گردد ( و راه انکار پوید ) ، او را مجازاتی می کنم که احدی از جهانیان را چنان مجازات نکرده باشم!»
(116) و آن گاه که خداوند به عیسی بن مریم می گوید: «آیا تو به مردم گفتی که من و مادرم را بعنوان دو معبود غیر از خدا انتخاب کنید؟!» ، او می گوید: «منزهی تو! من حق ندارم آنچه را که شایسته من نیست ، بگویم! اگر چنین سخنی را گفته باشم ، تو می دانی! تو از آنچه در روح و جان من است ، آگاهی و من از آنچه در ذات ( پاک ) توست ، آگاه نیستم! بیقین تو از تمام اسرار و پنهانیها با خبری.
(117) من ، جز آنچه مرا به آن فرمان دادی ، چیزی به آنها نگفتم ( به آنها گفتم: ) خداوندی را بپرستید که پروردگار من و پروردگار شماست! و تا زمانی که در میان آنها بودم ، مراقب و گواهشان بودم ولی هنگامی که مرا از میانشان برگرفتی ، تو خود مراقب آنها بودی و تو بر هر چیز ، گواهی!
(118) ( با این حال ، ) اگر آنها را مجازات کنی ، بندگان تواند. ( و قادر به فرار از مجازات تو نیستند ) و اگر آنان را ببخشی ، توانا و حکیمی! ( نه کیفر تو نشانه بی حکمتی است ، و نه بخشش تو نشانه ضعف! ) »
(119) خداوند می گوید: «امروز ، روزی است که راستی راستگویان ، به آنها سود می بخشد برای آنها باغهایی از بهشت است که نهرها از زیر ( درختان ) آن می گذرد ، و تا ابد ، جاودانه در آن می مانند هم خداوند از آنها خشنود است ، و هم آنها از خدا خشنودند این ، رستگاری بزرگ است!»
(120) حکومت آسمانها و زمین و آنچه در آنهاست ، از آن خداست و او بر هر چیزی تواناست.