ترجمه سوره مائده ( از آیه 21 تا آیه 40 )
ساعت ٤:٥۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٩ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره مائده
یا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتی‏ کَتَبَ اللَّهُ لَکُمْ وَ لا تَرْتَدُّوا عَلى‏ أَدْبارِکُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرینَ21قالُوا یا مُوسى‏ إِنَّ فیها قَوْماً جَبَّارینَ وَ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها حَتَّى یَخْرُجُوا مِنْها فَإِنْ یَخْرُجُوا مِنْها فَإِنَّا داخِلُونَ22قالَ رَجُلانِ مِنَ الَّذینَ یَخافُونَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیْهِمَا ادْخُلُوا عَلَیْهِمُ الْبابَ فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَکَّلُوا إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ23قالُوا یا مُوسى‏ إِنَّا لَنْ نَدْخُلَها أَبَداً ما دامُوا فیها فَاذْهَبْ أَنْتَ وَ رَبُّکَ فَقاتِلا إِنَّا هاهُنا قاعِدُونَ24قالَ رَبِّ إِنِّی لا أَمْلِکُ إِلاَّ نَفْسی‏ وَ أَخی‏ فَافْرُقْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقینَ25قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَیْهِمْ أَرْبَعینَ سَنَةً یَتیهُونَ فِی الْأَرْضِ فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقینَ26وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ ابْنَیْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَ لَمْ یُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ قالَ لَأَقْتُلَنَّکَ قالَ إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقینَ27لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَیَّ یَدَکَ لِتَقْتُلَنی‏ ما أَنَا بِباسِطٍ یَدِیَ إِلَیْکَ لِأَقْتُلَکَ إِنِّی أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمینَ28إِنِّی أُریدُ أَنْ تَبُوءَ بِإِثْمی‏ وَ إِثْمِکَ فَتَکُونَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ وَ ذلِکَ جَزاءُ الظَّالِمینَ29فَطَوَّعَتْ لَهُ نَفْسُهُ قَتْلَ أَخیهِ فَقَتَلَهُ فَأَصْبَحَ مِنَ الْخاسِرینَ30فَبَعَثَ اللَّهُ غُراباً یَبْحَثُ فِی الْأَرْضِ لِیُرِیَهُ کَیْفَ یُواری سَوْأَةَ أَخیهِ قالَ یا وَیْلَتى‏ أَ عَجَزْتُ أَنْ أَکُونَ مِثْلَ هذَا الْغُرابِ فَأُوارِیَ سَوْأَةَ أَخی‏ فَأَصْبَحَ مِنَ النَّادِمینَ31مِنْ أَجْلِ ذلِکَ کَتَبْنا عَلى‏ بَنی‏ إِسْرائیلَ أَنَّهُ مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَیْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ فِی الْأَرْضِ فَکَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمیعاً وَ مَنْ أَحْیاها فَکَأَنَّما أَحْیَا النَّاسَ جَمیعاً وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُنا بِالْبَیِّناتِ ثُمَّ إِنَّ کَثیراً مِنْهُمْ بَعْدَ ذلِکَ فِی الْأَرْضِ لَمُسْرِفُونَ32إِنَّما جَزاءُ الَّذینَ یُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَسْعَوْنَ فِی الْأَرْضِ فَساداً أَنْ یُقَتَّلُوا أَوْ یُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَیْدیهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ یُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ ذلِکَ لَهُمْ خِزْیٌ فِی الدُّنْیا وَ لَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظیمٌ33إِلاَّ الَّذینَ تابُوا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَقْدِرُوا عَلَیْهِمْ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ34یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسیلَةَ وَ جاهِدُوا فی‏ سَبیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ35إِنَّ الَّذینَ کَفَرُوا لَوْ أَنَّ لَهُمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمیعاً وَ مِثْلَهُ مَعَهُ لِیَفْتَدُوا بِهِ مِنْ عَذابِ یَوْمِ الْقِیامَةِ ما تُقُبِّلَ مِنْهُمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ36یُریدُونَ أَنْ یَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ وَ ما هُمْ بِخارِجینَ مِنْها وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقیمٌ37وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَیْدِیَهُما جَزاءً بِما کَسَبا نَکالاً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَزیزٌ حَکیمٌ38فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ وَ أَصْلَحَ فَإِنَّ اللَّهَ یَتُوبُ عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ39أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ وَ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ40
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
(21) ای قوم! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر داشته ، وارد شوید! و به پشت سر خود بازنگردید ( و عقب گرد نکنید ) که زیانکار خواهید بود!»
(22) گفتند: «ای موسی! در آن ( سرزمین ) ، جمعیّتی ( نیرومند و ) ستمگرند و ما هرگز وارد آن نمی شویم تا آنها از آن خارج شوند اگر آنها از آن خارج شوند ، ما وارد خواهیم شد!»
(23)  ( ولی ) دو نفر از مردانی که از خدا می ترسیدند ، و خداوند به آنها ، نعمت ( عقل و ایمان و شهامت ) داده بود ، گفتند: «شما وارد دروازه شهر آنان شوید! هنگامی که وارد شدید ، پیروز خواهید شد. و بر خدا توکل کنید اگر ایمان دارید!»
(24) ( بنی اسرائیل ) گفتند: «ای موسی! تا آنها در آنجا هستند ، ما هرگز وارد نخواهیم شد! تو و پروردگارت بروید و ( با آنان ) بجنگید ، ما همین جا نشسته ایم»!
(25) ( موسی ) گفت: «پروردگارا! من تنها اختیار خودم و برادرم را دارم ، میان ما و این جمعیّت گنهکار ، جدایی بیفکن!»
(26) خداوند ( به موسی ) فرمود: «این سرزمین ( مقدس ) ، تا چهل سال بر آنها ممنوع است ( و به آن نخواهند رسید ) پیوسته در زمین ( در این بیابان ) ، سرگردان خواهند بود و در باره ( سرنوشت ) این جمعیّت گنهکار ، غمگین مباش!»
(27)  و داستان دو فرزند آدم را بحقّ بر آنها بخوان: هنگامی که هر کدام ، کاری برای تقرّب ( به پروردگار ) انجام دادند امّا از یکی پذیرفته شد ، و از دیگری پذیرفته نشد ( برادری که عملش مردود شده بود ، به برادر دیگر ) گفت: «به خدا سوگند تو را خواهم کشت!» ( برادر دیگر ) گفت: « ( من چه گناهی دارم؟ زیرا ) خدا ، تنها از پرهیزگاران می پذیرد!
(28)  اگر تو برای کشتن من ، دست دراز کنی ، من هرگز به قتل تو دست نمی گشایم ، چون از پروردگار جهانیان می ترسم!
(29) من می خواهم تو با گناه من و خودت ( از این عمل ) بازگردی ( و بار هر دو گناه را به دوش کشی ) و از دوزخیان گردی. و همین است سزای ستمکاران!
(30) نفس سرکش ، کم کم او را به کشتن برادرش ترغیب کرد ( سرانجام ) او را کشت و از زیانکاران شد.
(31) سپس خداوند زاغی را فرستاد که در زمین ، جستجو ( و کندوکاو ) می کرد تا به او نشان دهد چگونه جسد برادر خود را دفن کند. او گفت: «وای بر من! آیا من نتوانستم مثل این زاغ باشم و جسد برادرم را دفن کنم؟!» و سرانجام ( از ترس رسوایی ، و بر اثر فشار و جدان ، از کار خود ) پشیمان شد.
(32) به همین جهت ، بر بنی اسرائیل مقرّر داشتیم که هر کس ، انسانی را بدون ارتکاب قتل یا فساد در روی زمین بکشد ، چنان است که گویی همه انسانها را کشته و هر کس ، انسانی را از مرگ رهایی بخشد ، چنان است که گویی همه مردم را زنده کرده است. و رسولان ما ، دلایل روشن برای بنی اسرائیل آوردند ، اما بسیاری از آنها ، پس از آن در روی زمین ، تعدّی و اسراف کردند.
(33) کیفر آنها که با خدا و پیامبرش به جنگ برمی خیزند ، و اقدام به فساد در روی زمین می کنند ، ( و با تهدید اسلحه ، به جان و مال و ناموس مردم حمله می برند ، ) فقط این است که اعدام شوند یا به دار آویخته گردند یا ( چهار انگشت از ) دست ( راست ) و پای ( چپ ) آنها ، بعکس یکدیگر ، بریده شود و یا از سرزمین خود تبعید گردند. این رسوایی آنها در دنیاست و در آخرت ، مجازات عظیمی دارند.
(34) مگر آنها که پیش از دست یافتن شما بر آنان ، توبه کنند پس بدانید ( خدا توبه آنها را می پذیرد ) خداوند آمرزنده و مهربان است.
(35)  ای کسانی که ایمان آورده اید! از ( مخالفت فرمان ) خدا بپرهیزید! و وسیله ای برای تقرب به او بجوئید! و در راه او جهاد کنید ، باشد که رستگار شوید!
(36) بیقین کسانی که کافر شدند ، اگر تمام آنچه روی زمین است و همانند آن ، مال آنها باشد و همه آن را برای نجات از کیفر روز قیامت بدهند ، از آنان پذیرفته نخواهد شد و مجازات دردناکی خواهند داشت.
(37) پیوسته می خواهند از آتش خارج شوند ، ولی نمی توانند از آن خارج گردند و برای آنها مجازاتی پایدار است.
(38) دست مرد دزد و زن دزد را ، به کیفر عملی که انجام داده اند ، بعنوان یک مجازات الهی ، قطع کنید! و خداوند توانا و حکیم است.
(39) اما آن کس که پس از ستم کردن ، توبه و جبران نماید ، خداوند توبه او را می پذیرد ( و از این مجازات معاف می شود ، زیرا ) خداوند ، آمرزنده و مهربان است.
(40) آیا نمی دانی که حکومت و فرمانروایی آسمانها و زمین از آن خداست؟ هر کس را بخواهد ( و مستحق بداند ) ، کیفر می کند و هر کس را بخواهد و شایسته بداند ، می بخشد و خداوند بر هر چیزی قادر است.