ترجمه سوره مائده ( از آیه 1 تا آیه 20 )
ساعت ٤:٤٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٩ مهر ۱۳٩٢   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره مائده
یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَکُمْ بَهیمَةُ الْأَنْعامِ إِلاَّ ما یُتْلى‏ عَلَیْکُمْ غَیْرَ مُحِلِّی الصَّیْدِ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللَّهَ یَحْکُمُ ما یُریدُ1یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تُحِلُّوا شَعائِرَ اللَّهِ وَ لاَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ لاَ الْهَدْیَ وَ لاَ الْقَلائِدَ وَ لاَ آمِّینَ الْبَیْتَ الْحَرامَ یَبْتَغُونَ فَضْلاً مِنْ رَبِّهِمْ وَ رِضْواناً وَ إِذا حَلَلْتُمْ فَاصْطادُوا وَ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَنْ صَدُّوکُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ أَنْ تَعْتَدُوا وَ تَعاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَ التَّقْوى‏ وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدیدُ الْعِقابِ2حُرِّمَتْ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةُ وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزیرِ وَ ما أُهِلَّ لِغَیْرِ اللَّهِ بِهِ وَ الْمُنْخَنِقَةُ وَ الْمَوْقُوذَةُ وَ الْمُتَرَدِّیَةُ وَ النَّطیحَةُ وَ ما أَکَلَ السَّبُعُ إِلاَّ ما ذَکَّیْتُمْ وَ ما ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِکُمْ فِسْقٌ الْیَوْمَ یَئِسَ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ دینِکُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنِ الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتی‏ وَ رَضیتُ لَکُمُ الْإِسْلامَ دیناً فَمَنِ اضْطُرَّ فی‏ مَخْمَصَةٍ غَیْرَ مُتَجانِفٍ لِإِثْمٍ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ3یَسْئَلُونَکَ ما ذا أُحِلَّ لَهُمْ قُلْ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّباتُ وَ ما عَلَّمْتُمْ مِنَ الْجَوارِحِ مُکَلِّبینَ تُعَلِّمُونَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَکُمُ اللَّهُ فَکُلُوا مِمَّا أَمْسَکْنَ عَلَیْکُمْ وَ اذْکُرُوا اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ سَریعُ الْحِسابِ4الْیَوْمَ أُحِلَّ لَکُمُ الطَّیِّباتُ وَ طَعامُ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ حِلٌّ لَکُمْ وَ طَعامُکُمْ حِلٌّ لَهُمْ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ مِنْ قَبْلِکُمْ إِذا آتَیْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ مُحْصِنینَ غَیْرَ مُسافِحینَ وَ لا مُتَّخِذی أَخْدانٍ وَ مَنْ یَکْفُرْ بِالْإیمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرینَ5یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا إِذا قُمْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ فَاغْسِلُوا وُجُوهَکُمْ وَ أَیْدِیَکُمْ إِلَى الْمَرافِقِ وَ امْسَحُوا بِرُؤُسِکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ إِلَى الْکَعْبَیْنِ وَ إِنْ کُنْتُمْ جُنُباً فَاطَّهَّرُوا وَ إِنْ کُنْتُمْ مَرْضى‏ أَوْ عَلى‏ سَفَرٍ أَوْ جاءَ أَحَدٌ مِنْکُمْ مِنَ الْغائِطِ أَوْ لامَسْتُمُ النِّساءَ فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَیَمَّمُوا صَعیداً طَیِّباً فَامْسَحُوا بِوُجُوهِکُمْ وَ أَیْدیکُمْ مِنْهُ ما یُریدُ اللَّهُ لِیَجْعَلَ عَلَیْکُمْ مِنْ حَرَجٍ وَ لکِنْ یُریدُ لِیُطَهِّرَکُمْ وَ لِیُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ6وَ اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ میثاقَهُ الَّذی واثَقَکُمْ بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنا وَ أَطَعْنا وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ7یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُونُوا قَوَّامینَ لِلَّهِ شُهَداءَ بِالْقِسْطِ وَ لا یَجْرِمَنَّکُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلى‏ أَلاَّ تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوى‏ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبیرٌ بِما تَعْمَلُونَ8وَعَدَ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظیمٌ9وَ الَّذینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَحیمِ10یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ هَمَّ قَوْمٌ أَنْ یَبْسُطُوا إِلَیْکُمْ أَیْدِیَهُمْ فَکَفَّ أَیْدِیَهُمْ عَنْکُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ11وَ لَقَدْ أَخَذَ اللَّهُ میثاقَ بَنی‏ إِسْرائیلَ وَ بَعَثْنا مِنْهُمُ اثْنَیْ عَشَرَ نَقیباً وَ قالَ اللَّهُ إِنِّی مَعَکُمْ لَئِنْ أَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَیْتُمُ الزَّکاةَ وَ آمَنْتُمْ بِرُسُلی‏ وَ عَزَّرْتُمُوهُمْ وَ أَقْرَضْتُمُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً لَأُکَفِّرَنَّ عَنْکُمْ سَیِّئاتِکُمْ وَ لَأُدْخِلَنَّکُمْ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ فَمَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ مِنْکُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبیلِ12فَبِما نَقْضِهِمْ میثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِیَةً یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُکِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى‏ خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلاَّ قَلیلاً مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ13وَ مِنَ الَّذینَ قالُوا إِنَّا نَصارى‏ أَخَذْنا میثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُکِّرُوا بِهِ فَأَغْرَیْنا بَیْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى‏ یَوْمِ الْقِیامَةِ وَ سَوْفَ یُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِما کانُوا یَصْنَعُونَ14یا أَهْلَ الْکِتابِ قَدْ جاءَکُمْ رَسُولُنا یُبَیِّنُ لَکُمْ کَثیراً مِمَّا کُنْتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْکِتابِ وَ یَعْفُوا عَنْ کَثیرٍ قَدْ جاءَکُمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ کِتابٌ مُبینٌ15یَهْدی بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوانَهُ سُبُلَ السَّلامِ وَ یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَ یَهْدیهِمْ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ16لَقَدْ کَفَرَ الَّذینَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسیحُ ابْنُ مَرْیَمَ قُلْ فَمَنْ یَمْلِکُ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً إِنْ أَرادَ أَنْ یُهْلِکَ الْمَسیحَ ابْنَ مَرْیَمَ وَ أُمَّهُ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمیعاً وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَیْنَهُما یَخْلُقُ ما یَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ17وَ قالَتِ الْیَهُودُ وَ النَّصارى‏ نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ وَ أَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ یُعَذِّبُکُمْ بِذُنُوبِکُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ یَغْفِرُ لِمَنْ یَشاءُ وَ یُعَذِّبُ مَنْ یَشاءُ وَ لِلَّهِ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَیْنَهُما وَ إِلَیْهِ الْمَصیرُ18یا أَهْلَ الْکِتابِ قَدْ جاءَکُمْ رَسُولُنا یُبَیِّنُ لَکُمْ عَلى‏ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ أَنْ تَقُولُوا ما جاءَنا مِنْ بَشیرٍ وَ لا نَذیرٍ فَقَدْ جاءَکُمْ بَشیرٌ وَ نَذیرٌ وَ اللَّهُ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ19وَ إِذْ قالَ مُوسى‏ لِقَوْمِهِ یا قَوْمِ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ جَعَلَ فیکُمْ أَنْبِیاءَ وَ جَعَلَکُمْ مُلُوکاً وَ آتاکُمْ ما لَمْ یُؤْتِ أَحَداً مِنَ الْعالَمینَ20
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
(1) ای کسانی که ایمان آورده اید! به پیمانها ( و قراردادها ) وفا کنید! چهارپایان ( و جنین آنها ) برای شما حلال شده است مگر آنچه بر شما خوانده می شود ( و استثنا خواهد شد ) . و به هنگام احرام ، صید را حلال نشمرید! خداوند هر چه بخواهد ( و مصلحت باشد ) حکم می کند.
(2)  ای کسانی که ایمان آورده اید! شعائر و حدود الهی ( و مراسم حج را محترم بشمرید! و مخالفت با آنها ) را حلال ندانید! و نه ماه حرام را ، و نه قربانیهای بی نشان و نشاندار را ، و نه آنها را که به قصد خانه خدا برای به دست آوردن فضل پروردگار و خشنودی او می آیند! اما هنگامی که از احرام بیرون آمدید ، صیدکردن برای شما مانعی ندارد. و خصومت با جمعیّتی که شما را از آمدن به مسجد الحرام ( در سال حدیبیه ) بازداشتند ، نباید شما را وادار به تعدّی و تجاوز کند! و ( همواره ) در راه نیکی و پرهیزگاری با هم تعاون کنید! و ( هرگز ) در راه گناه و تعدّی همکاری ننمایید! و از ( مخالفت فرمان ) خدا بپرهیزید که مجازات خدا شدید است!
(3)  گوشت مردار ، و خون ، و گوشت خوک ، و حیواناتی که به غیر نام خدا ذبح شوند ، و حیوانات خفه شده ، و به زجر کشته شده ، و آنها که بر اثر پرت شدن از بلندی بمیرند ، و آنها که به ضرب شاخ حیوان دیگری مرده باشند ، و باقیمانده صید حیوان درنده- مگر آنکه ( بموقع به آن حیوان برسید ، و ) آن را سرببرید- و حیواناتی که روی بتها ( یا در برابر آنها ) ذبح می شوند ، ( همه ) بر شما حرام شده است و ( همچنین ) قسمت کردن گوشت حیوان به وسیله چوبه های تیر مخصوص بخت آزمایی تمام این اعمال ، فسق و گناه است- امروز ، کافران از ( زوال ) آیین شما ، مأیوس شدند بنا بر این ، از آنها نترسید! و از ( مخالفت ) من بترسید! امروز ، دین شما را کامل کردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و اسلام را به عنوان آیین ( جاودان ) شما پذیرفتم- امّا آنها که در حال گرسنگی ، دستشان به غذای دیگری نرسد ، و متمایل به گناه نباشند ، ( مانعی ندارد که از گوشتهای ممنوع بخورند ) خداوند ، آمرزنده و مهربان است.
(4) از تو سؤال می کنند چه چیزهایی برای آنها حلال شده است؟ بگو: «آنچه پاکیزه است ، برای شما حلال گردیده ( و نیز صید ) حیوانات شکاری و سگهای آموخته ( و تربیت یافته ) که از آنچه خداوند به شما تعلیم داده به آنها یاد داده اید ، ( بر شما حلال است ) پس ، از آنچه این حیوانات برای شما ( صید می کنند و ) نگاه می دارند ، بخورید و نام خدا را ( به هنگام فرستادن حیوان برای شکار ، ) بر آن ببرید و از ( معصیت ) خدا بپرهیزید که خداوند سریع الحساب است!»
(5) امروز چیزهای پاکیزه برای شما حلال شده و ( همچنین ) طعام اهل کتاب ، برای شما حلال است و طعام شما برای آنها حلال و ( نیز ) آنان پاکدامن از مسلمانان ، و آنان پاکدامن از اهل کتاب ، حلالند هنگامی که مهر آنها را بپردازید و پاکدامن باشید نه زناکار ، و نه دوست پنهانی و نامشروع گیرید. و کسی که انکار کند آنچه را باید به آن ایمان بیاورد ، اعمال او تباه می گردد و در سرای دیگر ، از زیانکاران خواهد بود.
(6)  ای کسانی که ایمان آورده اید! هنگامی که به نماز می ایستید ، صورت و دستها را تا آرنج بشویید! و سر و پاها را تا مفصل [ برآمدگی پشت پا ] مسح کنید! و اگر جنب باشید ، خود را بشویید ( و غسل کنید ) ! و اگر بیمار یا مسافر باشید ، یا یکی از شما از محل پستی آمده [ قضای حاجت کرده ] ، یا با آنان تماس گرفته ( و آمیزش جنسی کرده اید ) ، و آب ( برای غسل یا وضو ) نیابید ، با خاک پاکی تیمم کنید! و از آن ، بر صورت [ پیشانی ] و دستها بکشید! خداوند نمی خواهد مشکلی برای شما ایجاد کند بلکه می خواهد شما را پاک سازد و نعمتش را بر شما تمام نماید شاید شکر او را بجا آورید!
(7) و به یاد آورید نعمت خدا را بر شما ، و پیمانی را که با تأکید از شما گرفت ، آن زمان که گفتید: «شنیدیم و اطاعت کردیم»! و از ( مخالفت فرمان ) خدا بپرهیزید که خدا ، از آنچه درون سینه هاست ، آگاه است!
(8) ای کسانی که ایمان آورده اید! همواره برای خدا قیام کنید ، و از روی عدالت ، گواهی دهید! دشمنی با جمعیّتی ، شما را به گناه و ترک عدالت نکشاند! عدالت کنید ، که به پرهیزگاری نزدیکتر است! و از ( معصیت ) خدا بپرهیزید ، که از آنچه انجام می دهید ، با خبر است!
(9) خداوند ، به آنها که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند ، وعده آمرزش و پاداش عظیمی داده است.
(10)  و کسانی که کافر شدند و آیات ما را تکذیب کردند ، اهل دوزخند.
(11) ای کسانی که ایمان آورده اید! نعمتی را که خدا به شما بخشید ، به یاد آورید آن زمان که جمعی ( از دشمنان ) ، قصد داشتند دست به سوی شما دراز کنند ( و شما را از میان بردارند ) ، اما خدا دست آنها را از شما باز داشت! از خدا بپرهیزید! و مؤمنان باید تنها بر خدا توکّل کنند!
(12) خدا از بنی اسرائیل پیمان گرفت. و از آنها ، دوازده نقیب [ سرپرست ] برانگیختیم. و خداوند ( به آنها ) گفت: «من با شما هستم! اگر نماز را برپا دارید ، و زکات را بپردازید ، و به رسولان من ایمان بیاورید و آنها را یاری کنید ، و به خدا قرض الحسن بدهید [ در راه او ، به نیازمندان کمک کنید ] ، گناهان شما را می پوشانم [ می بخشم ] و شما را در باغهایی از بهشت ، که نهرها از زیر درختانش جاری است ، وارد می کنم. اما هر کس از شما بعد از این کافر شود ، از راه راست منحرف گردیده است.
(13) ولی بخاطر پیمان شکنی ، آنها را از رحمت خویش دور ساختیم و دلهای آنان را سخت و سنگین نمودیم سخنان ( خدا ) را از موردش تحریف می کنند و بخشی از آنچه را به آنها گوشزد شده بود ، فراموش کردند و هر زمان ، از خیانتی ( تازه ) از آنها آگاه می شوی ، مگر عده کمی از آنان ولی از آنها درگذر و صرف نظر کن ، که خداوند نیکوکاران را دوست می دارد!
(14) و از کسانی که ادّعای نصرانیّت ( و یاری مسیح ) داشتند ( نیز ) پیمان گرفتیم ولی آنها قسمت مهمّی را از آنچه به آنان تذکّر داده شده بود فراموش کردند از این رو در میان آنها ، تا دامنه قیامت ، عداوت و دشمنی افکندیم. و خداوند ، ( در قیامت ) آنها را از آنچه انجام می دادند ( و نتایج آن ) ، آگاه خواهد ساخت.
(15) ای اهل کتاب! پیامبر ما ، که بسیاری از حقایق کتاب آسمانی را که شما کتمان می کردید روشن می سازد ، به سوی شما آمد و از بسیاری از آن ، ( که فعلًا افشای آن مصلحت نیست ، ) صرف نظر می نماید. ( آری ، ) از طرف خدا ، نور و کتاب آشکاری به سوی شما آمد.
(16) خداوند به برکت آن ، کسانی را که از خشنودی او پیروی کنند ، به راه های سلامت ، هدایت می کند و به فرمان خود ، از تاریکیها به سوی روشنایی می برد و آنها را به سوی راه راست ، رهبری می نماید.
(17)  آنها که گفتند: «خدا ، همان مسیح بن مریم است» ، بطور مسلّم کافر شدند بگو: «اگر خدا بخواهد مسیح بن مریم و مادرش و همه کسانی را که روی زمین هستند هلاک کند ، چه کسی می تواند جلوگیری کند؟ ( آری ، ) حکومت آسمانها و زمین ، و آنچه میان آن دو قرار دارد از آن خداست هر چه بخواهد ، می آفریند ( حتّی انسانی بدون پدر ، مانند مسیح ) و او ، بر هر چیزی تواناست.»
(18)  یهود و نصاری گفتند: «ما ، فرزندان خدا و دوستان ( خاصّ ) او هستیم.» بگو: «پس چرا شما را در برابر گناهانتان مجازات می کند؟! بلکه شما هم بشری هستید از مخلوقاتی که آفریده هر کس را بخواهد ( و شایسته بداند ) ، می بخشد و هر کس را بخواهد ( و مستحق بداند ) ، مجازات می کند و حکومت آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست ، از آن اوست و بازگشت همه موجودات ، به سوی اوست.»
(19) ای اهل کتاب! رسول ما ، پس از فاصله و فترتی میان پیامبران ، به سوی شما آمد در حالی که حقایق را برای شما بیان می کند تا مبادا ( روز قیامت ) بگویید: «نه بشارت دهنده ای به سراغ ما آمد ، و نه بیم دهنده ای»! ( هم اکنون ، پیامبر ) بشارت دهنده و بیم دهنده ، به سوی شما آمد! و خداوند بر همه چیز تواناست.
(20) ( به یاد آورید ) هنگامی را که موسی به قوم خود گفت: «ای قوم من! نعمت خدا را بر خود متذکّر شوید هنگامی که در میان شما ، پیامبرانی قرار داد ( و زنجیر بندگی و اسارت فرعونی را شکست ) و شما را حاکم و صاحب اختیار خود قرار داد و به شما چیزهایی بخشید که به هیچ یک از جهانیان نداده بود!