ترجمه سوره یوسف ( از آیه 101 تا آیه 111 )
ساعت ۳:٠٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۱ مهر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره یوسف

رَبِّ قَدْ آتَیْتَنی‏ مِنَ الْمُلْکِ وَ عَلَّمْتَنی‏ مِنْ تَأْویلِ الْأَحادیثِ فاطِرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَنْتَ وَلِیِّی فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ تَوَفَّنی‏ مُسْلِماً وَ أَلْحِقْنی‏ بِالصَّالِحینَ101ذلِکَ مِنْ أَنْباءِ الْغَیْبِ نُوحیهِ إِلَیْکَ وَ ما کُنْتَ لَدَیْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَ هُمْ یَمْکُرُونَ102وَ ما أَکْثَرُ النَّاسِ وَ لَوْ حَرَصْتَ بِمُؤْمِنینَ103وَ ما تَسْئَلُهُمْ عَلَیْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِکْرٌ لِلْعالَمینَ104وَ کَأَیِّنْ مِنْ آیَةٍ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ یَمُرُّونَ عَلَیْها وَ هُمْ عَنْها مُعْرِضُونَ105وَ ما یُؤْمِنُ أَکْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِکُونَ106أَ فَأَمِنُوا أَنْ تَأْتِیَهُمْ غاشِیَةٌ مِنْ عَذابِ اللَّهِ أَوْ تَأْتِیَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ107قُلْ هذِهِ سَبیلی‏ أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى‏ بَصیرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنی‏ وَ سُبْحانَ اللَّهِ وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِکینَ108وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ إِلاَّ رِجالاً نُوحی‏ إِلَیْهِمْ مِنْ أَهْلِ الْقُرى‏ أَ فَلَمْ یَسیرُوا فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَدارُ الْآخِرَةِ خَیْرٌ لِلَّذینَ اتَّقَوْا أَ فَلا تَعْقِلُونَ109حَتَّى إِذَا اسْتَیْأَسَ الرُّسُلُ وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ کُذِبُوا جاءَهُمْ نَصْرُنا فَنُجِّیَ مَنْ نَشاءُ وَ لا یُرَدُّ بَأْسُنا عَنِ الْقَوْمِ الْمُجْرِمینَ110لَقَدْ کانَ فی‏ قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِی الْأَلْبابِ ما کانَ حَدیثاً یُفْتَرى‏ وَ لکِنْ تَصْدیقَ الَّذی بَیْنَ یَدَیْهِ وَ تَفْصیلَ کُلِّ شَیْ‏ءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ111

 

ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :

(101) پروردگارا! بخشی ( عظیم ) از حکومت به من بخشیدی ، و مرا از علم تعبیر خوابها آگاه ساختی! ای آفریننده آسمانها و زمین! تو ولیّ و سرپرست من در دنیا و آخرت هستی ، مرا مسلمان بمیران و به صالحان ملحق فرما!»

(102) این از خبرهای غیب است که به تو وحی می فرستیم! تو ( هرگز ) نزد آنها نبودی هنگامی که تصمیم می گرفتند و نقشه می کشیدند!

(103) و بیشتر مردم ، هر چند اصرار داشته باشی ، ایمان نمی آورند!

(104) و تو ( هرگز ) از آنها پاداشی نمی طلبی آن نیست مگر تذکّری برای جهانیان!

(105) و چه بسیار نشانه ای ( از خدا ) در آسمانها و زمین که آنها از کنارش می گذرند ، و از آن رویگردانند!

(106) و بیشتر آنها که مدعی ایمان به خدا هستند ، مشرکند!

(107) آیا ایمن از آنند که عذاب فراگیری از سوی خدا به سراغ آنان بیاید ، یا ساعت رستاخیز ناگهان فرارسد ، در حالی که متوجّه نیستند؟!

(108) بگو: «این راه من است من و پیروانم ، و با بصیرت کامل ، همه مردم را به سوی خدا دعوت می کنیم! منزّه است خدا! و من از مشرکان نیستم!»

(109) و ما نفرستادیم پیش از تو ، جز مردانی از اهل آبادیها که به آنها وحی می کردیم! آیا ( مخالفان دعوت تو ، ) در زمین سیر نکردند تا ببینند عاقبت کسانی که پیش از آنها بودند چه شد؟! و سرای آخرت برای پرهیزکاران بهتر است! آیا فکر نمی کنید؟!

(110) ( پیامبران به دعوت خود ، و دشمنان آنها به مخالفت خود هم چنان ادامه دادند ) تا آن گاه که رسولان مأیوس شدند ، و ( مردم ) گمان کردند که به آنان دروغ گفته شده است در این هنگام ، یاری ما به سراغ آنها آمد آنان را که خواستیم نجات یافتند و مجازات و عذاب ما از قوم گنهکار بازگردانده نمی شود!

(111) در سرگذشت آنها درس عبرتی برای صاحبان اندیشه بود! اینها داستان دروغین نبود بلکه ( وحی آسمانی است ، و ) هماهنگ است با آنچه پیش روی او ( از کتب آسمانی پیشین ) قرار دارد و شرح هر چیزی ( که پایه سعادت انسان است ) و هدایت و رحمتی است برای گروهی که ایمان می آورند!

منبع : سایت تدبر