ترجمه سوره ابراهیم ( از آیه 21 تا آیه 40 )
ساعت ۱:۱۳ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳۱ شهریور ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره ابراهیم

وَ بَرَزُوا لِلَّهِ جَمیعاً فَقالَ الضُّعَفاءُ لِلَّذینَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا کُنَّا لَکُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا مِنْ عَذابِ اللَّهِ مِنْ شَیْ‏ءٍ قالُوا لَوْ هَدانَا اللَّهُ لَهَدَیْناکُمْ سَواءٌ عَلَیْنا أَ جَزِعْنا أَمْ صَبَرْنا ما لَنا مِنْ مَحیصٍ21وَ قالَ الشَّیْطانُ لَمَّا قُضِیَ الْأَمْرُ إِنَّ اللَّهَ وَعَدَکُمْ وَعْدَ الْحَقِّ وَ وَعَدْتُکُمْ فَأَخْلَفْتُکُمْ وَ ما کانَ لِیَ عَلَیْکُمْ مِنْ سُلْطانٍ إِلاَّ أَنْ دَعَوْتُکُمْ فَاسْتَجَبْتُمْ لی‏ فَلا تَلُومُونی‏ وَ لُومُوا أَنْفُسَکُمْ ما أَنَا بِمُصْرِخِکُمْ وَ ما أَنْتُمْ بِمُصْرِخِیَّ إِنِّی کَفَرْتُ بِما أَشْرَکْتُمُونِ مِنْ قَبْلُ إِنَّ الظَّالِمینَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ22وَ أُدْخِلَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدینَ فیها بِإِذْنِ رَبِّهِمْ تَحِیَّتُهُمْ فیها سَلامٌ23أَ لَمْ تَرَ کَیْفَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً کَلِمَةً طَیِّبَةً کَشَجَرَةٍ طَیِّبَةٍ أَصْلُها ثابِتٌ وَ فَرْعُها فِی السَّماءِ24تُؤْتی‏ أُکُلَها کُلَّ حینٍ بِإِذْنِ رَبِّها وَ یَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثالَ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَتَذَکَّرُونَ25وَ مَثَلُ کَلِمَةٍ خَبیثَةٍ کَشَجَرَةٍ خَبیثَةٍ اجْتُثَّتْ مِنْ فَوْقِ الْأَرْضِ ما لَها مِنْ قَرارٍ26یُثَبِّتُ اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ فِی الْآخِرَةِ وَ یُضِلُّ اللَّهُ الظَّالِمینَ وَ یَفْعَلُ اللَّهُ ما یَشاءُ27أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذینَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ کُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوارِ28جَهَنَّمَ یَصْلَوْنَها وَ بِئْسَ الْقَرارُ29وَ جَعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً لِیُضِلُّوا عَنْ سَبیلِهِ قُلْ تَمَتَّعُوا فَإِنَّ مَصیرَکُمْ إِلَى النَّارِ30قُلْ لِعِبادِیَ الَّذینَ آمَنُوا یُقیمُوا الصَّلاةَ وَ یُنْفِقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِیَةً مِنْ قَبْلِ أَنْ یَأْتِیَ یَوْمٌ لا بَیْعٌ فیهِ وَ لا خِلالٌ31اللَّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَکُمْ وَ سَخَّرَ لَکُمُ الْفُلْکَ لِتَجْرِیَ فِی الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَکُمُ الْأَنْهارَ32وَ سَخَّرَ لَکُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَیْنِ وَ سَخَّرَ لَکُمُ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ33وَ آتاکُمْ مِنْ کُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ کَفَّارٌ34وَ إِذْ قالَ إِبْراهیمُ رَبِّ اجْعَلْ هَذَا الْبَلَدَ آمِناً وَ اجْنُبْنی‏ وَ بَنِیَّ أَنْ نَعْبُدَ الْأَصْنامَ35رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ کَثیراً مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَنی‏ فَإِنَّهُ مِنِّی وَ مَنْ عَصانی‏ فَإِنَّکَ غَفُورٌ رَحیمٌ36رَبَّنا إِنِّی أَسْکَنْتُ مِنْ ذُرِّیَّتی‏ بِوادٍ غَیْرِ ذی زَرْعٍ عِنْدَ بَیْتِکَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنا لِیُقیمُوا الصَّلاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِنَ النَّاسِ تَهْوی إِلَیْهِمْ وَ ارْزُقْهُمْ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَشْکُرُونَ37رَبَّنا إِنَّکَ تَعْلَمُ ما نُخْفی‏ وَ ما نُعْلِنُ وَ ما یَخْفى‏ عَلَى اللَّهِ مِنْ شَیْ‏ءٍ فِی الْأَرْضِ وَ لا فِی السَّماءِ38الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی وَهَبَ لی‏ عَلَى الْکِبَرِ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ إِنَّ رَبِّی لَسَمیعُ الدُّعاءِ39رَبِّ اجْعَلْنی‏ مُقیمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی‏ رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاءِ40

 

ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :

(21) و ( در قیامت ) ، همه آنها در برابر خدا ظاهر می شوند در این هنگام ، ضعفا [ دنباله روان نادان ] به مستکبران ( و رهبران گمراه ) می گویند: «ما پیروان شما بودیم! آیا ( اکنون که بخاطر پیروی از شما گرفتار مجازات الهی شده ایم ، ) شما حاضرید سهمی از عذاب الهی را بپذیرید و از ما بردارید؟» آنها می گویند: «اگر خدا ما را هدایت کرده بود ، ما نیز شما را هدایت می کردیم! ( ولی کار از اینها گذشته است ، ) چه بیتابی کنیم و چه شکیبایی ، تفاوتی برای ما ندارد راه گریزی برای ما نیست!»

(22) و شیطان ، هنگامی که کار تمام می شود ، می گوید: «خداوند به شما وعده حق داد و من به شما وعده ( باطل ) دادم ، و تخلّف کردم! من بر شما تسلّطی نداشتم ، جز اینکه دعوتتان کردم و شما دعوت مرا پذیرفتید! بنا بر این ، مرا سرزنش نکنید خود را سرزنش کنید! نه من فریادرس شما هستم ، و نه شما فریادرس من! من نسبت به شرک شما درباره خود ، که از قبل داشتید ، ( و اطاعت مرا همردیف اطاعت خدا قرار دادید ) بیزار و کافرم!» مسلّماً ستمکاران عذاب دردناکی دارند!

(23) و کسانی را که ایمان آوردند و اعمال صالح انجام دادند ، به باغهای بهشت وارد می کنند باغهایی که نهرها از زیر درختانش جاری است به اذن پروردگارشان ، جاودانه در آن می مانند و تحیّت آنها در آن ، «سلام» است.

(24) آیا ندیدی چگونه خداوند «کلمه طیبه» ( و گفتار پاکیزه ) را به درخت پاکیزه ای تشبیه کرده که ریشه آن ( در زمین ) ثابت ، و شاخه آن در آسمان است؟!

(25) هر زمان میوه خود را به اذن پروردگارش می دهد. و خداوند برای مردم مثلها می زند ، شاید متذکّر شوند ( و پند گیرند ) !

(26) ( همچنین ) «کلمه خبیثه» ( و سخن آلوده ) را به درخت ناپاکی تشبیه کرده که از روی زمین برکنده شده ، و قرار و ثباتی ندارد.

(27) خداوند کسانی را که ایمان آوردند ، به خاطر گفتار و اعتقاد ثابتشان ، استوار می دارد هم در این جهان ، و هم در سرای دیگر! و ستمگران را گمراه می سازد ، ( و لطف خود را از آنها برمی گیرد ) خداوند هر کار را بخواهد ( و مصلحت بداند ) انجام می دهد!

(28) آیا ندیدی کسانی را که نعمت خدا را به کفران تبدیل کردند ، و قوم خود را به سرای نیستی و نابودی کشاندند؟!

(29) ( سرای نیستی و نابودی ، همان ) جهنم است که آنها در آتش آن وارد می شوند و بد قرارگاهی است!

(30) آنها برای خدا همتایانی قرار داده اند ، تا ( مردم را ) از راه او ( منحرف و ) گمراه سازند بگو: « ( چند روزی از زندگی دنیا و لذّات آن ) بهره گیرید امّا عاقبت کار شما به سوی آتش ( دوزخ ) است!»

(31) به بندگان من که ایمان آورده اند بگو نماز را برپا دارند و از آنچه به آنها روزی داده ایم ، پنهان و آشکار ، انفاق کنند پیش از آنکه روزی فرا رسد که نه در آن خرید و فروش است ، و نه دوستی! ( نه با مال می توانند از کیفر خدا رهایی یابند ، و نه با پیوندهای مادی! )

(32) خداوند همان کسی است که آسمانها و زمین را آفرید و از آسمان ، آبی نازل کرد و با آن ، میوه ها ( ی مختلف ) را برای روزی شما ( از زمین ) بیرون آورد و کشتی ها را مسخّر شما گردانید ، تا بر صفحه دریا به فرمان او حرکت کنند و نهرها را ( نیز ) مسخّر شما نمود.

(33) و خورشید و ماه را- که با برنامه منظّمی در کارند- به تسخیر شما درآورد و شب و روز را ( نیز ) مسخّر شما ساخت

(34) و از هر چیزی که از او خواستید ، به شما داد و اگر نعمتهای خدا را بشمارید ، هرگز آنها را شماره نتوانید کرد! انسان ، ستمگر و ناسپاس است!

(35) ( به یاد آورید ) زمانی را که ابراهیم گفت: «پروردگارا! این شهر [ مکّه ] را شهر امنی قرار ده! و من و فرزندانم را از پرستش بتها دور نگاه دار!

(36) پروردگارا! آنها [ بتها ] بسیاری از مردم را گمراه ساختند! هر کس از من پیروی کند از من است و هر کس نافرمانی من کند ، تو بخشنده و مهربانی!

(37) پروردگارا! من بعضی از فرزندانم را در سرزمین بی آب و علفی ، در کنار خانه ای که حرم توست ، ساکن ساختم تا نماز را برپا دارند تو دلهای گروهی از مردم را متوجّه آنها ساز و از ثمرات به آنها روزی ده شاید آنان شکر تو را بجای آورند!

(38) پروردگارا! تو می دانی آنچه را ما پنهان و یا آشکار می کنیم و چیزی در زمین و آسمان بر خدا پنهان نیست!

(39) حمد خدای را که در پیری ، اسماعیل و اسحاق را به من بخشید مسلّماً پروردگار من ، شنونده ( و اجابت کننده ) دعاست.

(40) پروردگارا: مرا برپا کننده نماز قرار ده ، و از فرزندانم ( نیز چنین فرما ) ، پروردگارا: دعای مرا بپذیر!