ترجمه سوره فاطر ( از آیه 1 تا آیه 20 )
ساعت ٥:٤٥ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۳ شهریور ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره فاطر

الْحَمْدُ لِلَّهِ فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ جاعِلِ الْمَلائِکَةِ رُسُلاً أُولی‏ أَجْنِحَةٍ مَثْنى‏ وَ ثُلاثَ وَ رُباعَ یَزیدُ فِی الْخَلْقِ ما یَشاءُ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ1ما یَفْتَحِ اللَّهُ لِلنَّاسِ مِنْ رَحْمَةٍ فَلا مُمْسِکَ لَها وَ ما یُمْسِکْ فَلا مُرْسِلَ لَهُ مِنْ بَعْدِهِ وَ هُوَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ2یا أَیُّهَا النَّاسُ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَیْرُ اللَّهِ یَرْزُقُکُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ فَأَنَّى تُؤْفَکُونَ3وَ إِنْ یُکَذِّبُوکَ فَقَدْ کُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِکَ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ4یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ فَلا تَغُرَّنَّکُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیا وَ لا یَغُرَّنَّکُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ5إِنَّ الشَّیْطانَ لَکُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا إِنَّما یَدْعُوا حِزْبَهُ لِیَکُونُوا مِنْ أَصْحابِ السَّعیرِ6الَّذینَ کَفَرُوا لَهُمْ عَذابٌ شَدیدٌ وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبیرٌ7أَ فَمَنْ زُیِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً فَإِنَّ اللَّهَ یُضِلُّ مَنْ یَشاءُ وَ یَهْدی مَنْ یَشاءُ فَلا تَذْهَبْ نَفْسُکَ عَلَیْهِمْ حَسَراتٍ إِنَّ اللَّهَ عَلیمٌ بِما یَصْنَعُونَ8وَ اللَّهُ الَّذی أَرْسَلَ الرِّیاحَ فَتُثیرُ سَحاباً فَسُقْناهُ إِلى‏ بَلَدٍ مَیِّتٍ فَأَحْیَیْنا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها کَذلِکَ النُّشُورُ9مَنْ کانَ یُریدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمیعاً إِلَیْهِ یَصْعَدُ الْکَلِمُ الطَّیِّبُ وَ الْعَمَلُ الصَّالِحُ یَرْفَعُهُ وَ الَّذینَ یَمْکُرُونَ السَّیِّئاتِ لَهُمْ عَذابٌ شَدیدٌ وَ مَکْرُ أُولئِکَ هُوَ یَبُورُ10وَ اللَّهُ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَکُمْ أَزْواجاً وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى‏ وَ لا تَضَعُ إِلاَّ بِعِلْمِهِ وَ ما یُعَمَّرُ مِنْ مُعَمَّرٍ وَ لا یُنْقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلاَّ فی‏ کِتابٍ إِنَّ ذلِکَ عَلَى اللَّهِ یَسیرٌ11وَ ما یَسْتَوِی الْبَحْرانِ هذا عَذْبٌ فُراتٌ سائِغٌ شَرابُهُ وَ هذا مِلْحٌ أُجاجٌ وَ مِنْ کُلٍّ تَأْکُلُونَ لَحْماً طَرِیًّا وَ تَسْتَخْرِجُونَ حِلْیَةً تَلْبَسُونَها وَ تَرَى الْفُلْکَ فیهِ مَواخِرَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ12یُولِجُ اللَّیْلَ فِی النَّهارِ وَ یُولِجُ النَّهارَ فِی اللَّیْلِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ یَجْری لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ لَهُ الْمُلْکُ وَ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما یَمْلِکُونَ مِنْ قِطْمیرٍ13إِنْ تَدْعُوهُمْ لا یَسْمَعُوا دُعاءَکُمْ وَ لَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَکُمْ وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ یَکْفُرُونَ بِشِرْکِکُمْ وَ لا یُنَبِّئُکَ مِثْلُ خَبیرٍ14یا أَیُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِیُّ الْحَمیدُ15إِنْ یَشَأْ یُذْهِبْکُمْ وَ یَأْتِ بِخَلْقٍ جَدیدٍ16وَ ما ذلِکَ عَلَى اللَّهِ بِعَزیزٍ17وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‏ وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى‏ حِمْلِها لا یُحْمَلْ مِنْهُ شَیْ‏ءٌ وَ لَوْ کانَ ذا قُرْبى‏ إِنَّما تُنْذِرُ الَّذینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ مَنْ تَزَکَّى فَإِنَّما یَتَزَکَّى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصیرُ18وَ ما یَسْتَوِی الْأَعْمى‏ وَ الْبَصیرُ19وَ لاَ الظُّلُماتُ وَ لاَ النُّورُ20

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(1) ستایش از آن خدای یکتاست که آفریننده ( ابداعی و ابتکاری ) آسمان ها و این زمین است ، خدایی که فرشتگان را رسولانی دارای بال های دوگانه و سه گانه و چهارگانه قرار داده ( تا رسالت تدبیر عالم تکوین و وحی و الهام در عالم تشریع را انجام دهند ) ، او هر چه را بخواهد در آفرینش می افزاید ، و در جهان هستی توسعه می دهد زیرا خداوند بر همه چیز تواناست.

(2) هر رحمتی را که خداوند برای مردم بگشاید ( رحمت های معنوی و مادی ) هرگز آن را بازدارنده ای نیست ، و هر چه را بازدارد هرگز آن را پس از او گشاینده ای نباشد ، و اوست مقتدر غالب و حکیم.

(3) ای مردم ، نعمت های خدا را بر خودتان یاد آورید ، آیا غیر از خدای یکتا آفریننده ای هست که شما را از آسمان و زمین روزی دهد؟ معبودی جز او نیست ، پس چگونه و به کجا ( از حق ) برگردانده می شوید؟!

(4) و اگر تو را تکذیب کنند ( محزون مباش ) همانا پیش از تو نیز رسولانی تکذیب شدند ، و همه کارها ( ی قابل پاداش و کیفر مکلّفین ، در روز واپسین ) به سوی خدا بازگردانده می شود.

(5) ای مردم ، به یقین وعده خدا ( به بعث و جزا ) حق است ، پس مبادا ( ظواهر و لذایذ ) زندگی دنیا شما را بفریبد! و مبادا آن ( شیطان ) پرفریب شما را به ( مغفرت و مهلت ) خدا مغرور کند!

(6) همانا شیطان دشمن شماست ، پس او را دشمن گیرید ، جز این نیست که حزب خود را دعوت می کند تا از اهل آتش فروزنده دوزخ باشند.

(7) کسانی که کفر ورزیدند برای آنها عذابی سخت است ، و کسانی که ایمان آورده و عمل های شایسته کرده اند برای آنها آمرزش و پاداشی بزرگ است.

(8) پس آیا کسی که عمل های زشتش برای او آراسته شده و آنها را زیبا دیده ( مانند مؤمن حقیقت بین است؟ هرگز چنین نیست ) زیرا خداوند ( پس از دعوت بشر و اتمام حجت ) هر کس را بخواهد در گمراهی وامی نهد و هر کس را بخواهد رهنمون می شود ، پس مبادا جانت برای آنها به خاطر حسرت ها و تأثر از بین برود! که خدا به آنچه انجام می دهند داناست.

(9) و خداوند همان است که بادها را روانه کرد پس آنها پیوسته ابری را برمی انگیزند و ما آن ( ابر ) را به سوی زمین مرده ( که مواد گیاهی آن خشکیده است ) سوق دادیم ، و بدان وسیله آن زمین را پس از مرگش زنده کردیم ( بذرهای گوناگون گیاهی را حیات بخشیدیم ) رستاخیز هم این گونه است ( ذرّات بدن های متلاشی شده در دل خاک را حرکت داده ، به هم متصل کرده و زنده خواهیم کرد ) .

(10) هر که شرف و قدرت و غلبه خواهد ( بداند که ) اینها یکسره از آن خداوند است ( و باید از او بطلبد ) سخنان پاکیزه ( اعتقاد به توحید و اصول عقاید که مفاد کلم طیّب است ) به سوی ( قرب ) او بالا می رود و عمل صالح آن را بالا می برد و کسانی که بدی ها را به نیرنگ انجام می دهند آنها را عذابی است سخت ، نیرنگشان تباه و بی اثر است.

(11) و خداوند ( جدّ و جدّه نخستین ) شما را ( بلاواسطه و به نحو اعجاز ) از خاک آفرید ، سپس ( شما را که نسل او هستید ) از نطفه ( آفرید ) و خداوند شما را ( که نسل آدمید ابتداء ) از خاک ، سپس از نطفه آفرید ، آن گاه شما را جفت هایی ( نر و ماده ) قرار داد ، و هیچ مادینه ای حمل بر نمی دارد و بر زمین نمی نهد مگر به علم او ، و به هیچ سالخورده ای عمر زیاد داده نمی شود و از عمر هیچ کس کم نمی گردد مگر آنکه در کتابی ( لوح محفوظ ) ثبت است ، همانا اینها بر خدا آسان است.

(12) و هرگز دو دریا ( نهرهای بزرگ شبیه دریا و دریاها ) با هم یکسان نیستند ، این یک پاکیزه و شیرین و تشنگی زدا که نوشیدنش گواراست و آن یک شور و تلخ مزه ، و از هر یک گوشت تر و تازه می خورید و زیور و زینتی را که می پوشید استخراج می کنید ، و کشتی ها را در آن شکافنده سینه دریا می بینی ، تا شما از فضل و نعمت خدا ( روزی ) جستجو کنید و شاید سپاس گزارید. ( روح وسیع و پهناور انسانی در مؤمن و کافر از نظر حقیقت و منافع ایمانی و اخلاقی مساوی نیست ، هر چند از هر دو کارهای خیر و خدمات بشری پدید می آید ) .

(13) ( خداوند ) شب را داخل روز و روز را داخل شب می کند ( به تدریج به سبب انحنای کره زمین از یکی می کاهد و به دیگری می افزاید ) ، و خورشید و ماه را مسخر ( اراده خود ) نموده که هر یک ( در حرکت مخصوص عمودی و استداره ای خود ) برای مدتی مشخص جریان دارد ، این است خداوند ، پروردگار شما ، ملکیت حقیقی اشیا و حاکمیت تکوینی جهان هستی از آن اوست ، و کسانی که به جای او می خوانید به اندازه پوستی از هسته خرما را هم به حقیقت مالک نیستند.

(14) اگر آنها را بخوانید دعوت شما را نمی شنوند ، و اگر بشنوند ( مانند معبودهایی از فرشته و اجنّه و قدّیسین بشر ) به شما جواب نمی گویند ( قدرت جواب گفتن یا حق جواب گفتن ندارند ) و در روز قیامت شریکتان را انکار خواهند کرد ، و هیچ کسی تو را ( از حال آنان در دنیا و در آخرت ) مانند خبیری آگاه ( چون خداوند ) با خبر نمی کند.

(15) ای مردم ، همه شما به خدا نیازمندید و خداست که بی نیاز و ستوده صفات و افعال است ( او خالق و حافظ و رازق بشر است پس اینان نیازمند مطلق و او غنی مطلق است ) .

(16) اگر بخواهد شما را ( از بین ) می برد و مخلوق نوی به وجود می آورد.

(17) و این ( کار ) بر خدا دشوار و سنگین نیست.

(18) و هیچ گرانباری از گناه ، بار گناه دیگری را برنمی دارد ( هیچ کس در دنیا مستحق عقوبت کار دیگری نمی شود و در آخرت نیز آن عقوبت را تحمل نمی کند ) و اگر نفس گرانبار از گناهی ، دیگری را برای ( برداشتن ) بار گناهش بخواند چیزی از آن برداشته نمی شود هر چند از خویشان باشد جز این نیست که تو کسانی را انذار می کنی که از پروردگارشان در نهان بترسند و نماز را به پا دارند. و هر کس ( در عقیده و اخلاق و عمل ) پاکیزگی جوید جز این نیست که به سود خود پاکیزگی می جوید و بازگشت همه به سوی خداست.

(19) و نابینا و بینا یکسان نیستند ( مؤمنان و کافران برابر نیستند ) .

(20) و نه تاریکی ها و روشنایی ( جهل و کفر و رذایل اخلاق و عمل ، با علم و ایمان و فضایل ) .