ترجمه سوره بقره ( از آیه 261 تا آیه 280 )
ساعت ٢:٤٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٩ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

مَثَلُ الَّذینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ کَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ فی‏ کُلِّ سُنْبُلَةٍ مِائَةُ حَبَّةٍ وَ اللَّهُ یُضاعِفُ لِمَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلیمٌ261الَّذینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ ثُمَّ لا یُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنًّا وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ262قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَیْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ یَتْبَعُها أَذىً وَ اللَّهُ غَنِیٌّ حَلیمٌ263یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‏ کَالَّذی یُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ وَ لا یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ صَفْوانٍ عَلَیْهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَکَهُ صَلْداً لا یَقْدِرُونَ عَلى‏ شَیْ‏ءٍ مِمَّا کَسَبُوا وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الْکافِرینَ264وَ مَثَلُ الَّذینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبیتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ کَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ فَآتَتْ أُکُلَها ضِعْفَیْنِ فَإِنْ لَمْ یُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصیرٌ265أَ یَوَدُّ أَحَدُکُمْ أَنْ تَکُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخیلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فیها مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْکِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّیَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فیهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ266یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَیِّباتِ ما کَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَیَمَّمُوا الْخَبیثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذیهِ إِلاَّ أَنْ تُغْمِضُوا فیهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمیدٌ267الشَّیْطانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ وَ یَأْمُرُکُمْ بِالْفَحْشاءِ وَ اللَّهُ یَعِدُکُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلاً وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلیمٌ268یُؤْتِی الْحِکْمَةَ مَنْ یَشاءُ وَ مَنْ یُؤْتَ الْحِکْمَةَ فَقَدْ أُوتِیَ خَیْراً کَثیراً وَ ما یَذَّکَّرُ إِلاَّ أُولُوا الْأَلْبابِ269وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ یَعْلَمُهُ وَ ما لِلظَّالِمینَ مِنْ أَنْصارٍ270إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِیَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ یُکَفِّرُ عَنْکُمْ مِنْ سَیِّئاتِکُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبیرٌ271لَیْسَ عَلَیْکَ هُداهُمْ وَ لکِنَّ اللَّهَ یَهْدی مَنْ یَشاءُ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَلِأَنْفُسِکُمْ وَ ما تُنْفِقُونَ إِلاَّ ابْتِغاءَ وَجْهِ اللَّهِ وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ یُوَفَّ إِلَیْکُمْ وَ أَنْتُمْ لا تُظْلَمُونَ272لِلْفُقَراءِ الَّذینَ أُحْصِرُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ لا یَسْتَطیعُونَ ضَرْباً فِی الْأَرْضِ یَحْسَبُهُمُ الْجاهِلُ أَغْنِیاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُمْ بِسیماهُمْ لا یَسْئَلُونَ النَّاسَ إِلْحافاً وَ ما تُنْفِقُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلیمٌ273الَّذینَ یُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ سِرًّا وَ عَلانِیَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ274الَّذینَ یَأْکُلُونَ الرِّبا لا یَقُومُونَ إِلاَّ کَما یَقُومُ الَّذی یَتَخَبَّطُهُ الشَّیْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَیْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى‏ فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ275یَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبا وَ یُرْبِی الصَّدَقاتِ وَ اللَّهُ لا یُحِبُّ کُلَّ کَفَّارٍ أَثیمٍ276إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّکاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ277یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ ذَرُوا ما بَقِیَ مِنَ الرِّبا إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ278فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَکُمْ رُؤُسُ أَمْوالِکُمْ لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ279وَ إِنْ کانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى‏ مَیْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ تَعْلَمُونَ280

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(261) مثل ( انفاقات ) کسانی که اموالشان را در راه خدا انفاق می کنند مثل دانه ای است که هفت خوشه برویاند ، در هر خوشه ای یکصد دانه باشد ( پس انفاق هر چیزی هفتصد برابر پاداش دارد ) و خداوند برای هر که بخواهد ( و حکمتش اقتضا کند ) چند برابر می کند ، و خداوند ( از نظر وجود و توان و رحمت ) دارای وسعت است و داناست.

(262) کسانی که اموالشان را در راه خدا انفاق می کنند سپس منّت و آزاری ( زخم زبانی ) به دنبال انفاقشان نمی آورند ، آنان را در نزد پروردگارشان پاداشی درخور آنهاست ، و ( در آن جهان ) نه بیمی بر آنهاست و نه اندوهی خواهند داشت.

(263) گفتاری پسندیده و بخشیدن ( اصرار و بدزبانی سائلان ) بهتر از صدقه ای است که دنبالش آزاری باشد ، و خداوند بی نیاز و بردبار است.

(264) ای کسانی که ایمان آورده اید ، صدقه های خود را با منّت آزردن باطل نکنید ، مانند کسی که مالش را به ریا و خودنمایی به مردم انفاق می کند و به خدا و روز واپسین ایمان ندارد ، که مثل او مثل سنگ سخت و صافی است که خاکی ( اندک ) بر آن نشسته ، پس باران تند و درشتی به آن برسد و آن را سنگی صاف ( و بدون خاک و گیاه ) واگذارد ( صدقه او نظیر آن خاک است. و ریاکاران ) به چیزی از آنچه کسب کرده اند دست نمی یابند ، و خداوند مردم کافر را هدایت نمی کند.

(265) و مثل ( انفاقات ) کسانی که اموالشان را برای طلب خشنودی خدا و استوارسازی روحشان ( در ایمان و عمل ) انفاق می کنند ، مثل باغی است در جایی مرتفع که باران تندی بدان رسیده پس میوه خود را دو چندان داده باشد ، پس اگر باران تندی نرسیده باران نرمی رسیده ( و بی گیاه نمانده است ) ، و خداوند به آنچه عمل می کنید بیناست.

(266) آیا یکی از شما دوست دارد که او را باغی باشد از درختان خرما و انگور ، که از زیر ( درختان ) آن نهرها جاری گردد ، و او را در آن باغ از هر گونه میوه ای باشد ، در حالی که پیری به او رسیده و فرزندانی خردسال و ناتوان دارد ، پس گردبادی محتوی آتش سوزان به آن برسد و یکسره بسوزد؟! این گونه خداوند آیات ( احکام و معارف دینی ) خود را برای شما روشن می کند ، شاید بیندیشید ( در اینکه مبادا در آخرت در شدت احتیاج ، عمل های خیر خود را به وسیله آتش ریا و منّت و کفر نابود بیابید ) .

(267) ای کسانی که ایمان آورده اید ، از پاکیزه ها و حلال های آنچه کسب کرده اید و آنچه برای شما از زمین بیرون آورده ایم ( از کشت و معادن ) انفاق نمایید و قصد مال ناپاک ( بد و حرام ) نکنید که از آن انفاق نمایید ، در حالی که آن را ( اگر در برابر حق خودتان می دادند ) جز با چشم پوشی ( و بی میلی ) نمی گرفتید ، و بدانید که خداوند بی نیاز و ستوده ( صفات و ستوده افعال ) است.

(268) شیطان شما را ( به هنگام هر انفاقی ) وعده فقر می دهد و شما را به کار زشت ( بخل و غیره ) امر می کند ، و خداوند شما را وعده آمرزش از جانب خود و فضل و فزونی می دهد ، و خدا صاحب سعه ( وجودی ، توانی و رحمتی ) و دانا ( به همه چیز ) است.

(269) حکمت را ( احکام شریعت و معارف عقلی و عملی را ) به هر کس بخواهد ( و در وجود او اقتضا داشته و با حکمت حق موافق باشد ) می دهد ، و کسی که به او حکمت داده شود حقّا که خیری فراوان داده شده ، و جز صاحبان خرد ناب کسی پند نمی گیرد.

(270) و هر نفقه ای که ( در راه حق ) انفاق نمودید و هر تعهدی که ( در راه خدا ) بر عهده گرفتید ، بی تردید خدا آن را می داند ( و پاداش می دهد ، و تخلف از آن ستمکاری است ) و هرگز برای ستمکاران یاوری نیست.

(271) اگر صدقه ها ( ی مستحبی ) را آشکار سازید کاری نیکوست ، و اگر آنها را پنهان دارید و به فقرا بدهید آن برای شما بهتر است و ( خداوند ) از گناهانتان می زداید ، و خداوند به آنچه می کنید آگاه است.

(272) هدایت ( باطنی ) آنها بر عهده تو نیست ( بلکه وظیفه تو ابلاغ و بیم و مژده دادن و اقامه حجت است ) و لکن خداست که هر کس را بخواهد ( طبق اقتضاء حکمت و رحمتش ) هدایت می کند ، و هر مالی که انفاق کنید به سود خودتان است ، و جز برای طلب رضای خدا انفاق نمی کنید ( پس بهترین را انفاق کنید و منّت هم ننهید ) و هر مالی انفاق کنید ( پاداش آن در آخرت یا تجسم عینی آن ) به طور کامل به شما داده می شود و هرگز بر شما ستم نمی رود و از حقّتان کم نمی گذارند.

(273) ( صدقات ) از آن فقیرانی است که در راه خدا ( مانند جهاد یا غارت رفتن اموال یا بیماری مزمن یا تحصیل علم ) گرفتار آمده اند ، نمی توانند ( برای تحصیل معاش خود ) هیچ گونه در روی زمین سفر کنند ، فرد ناآگاه آنها را از شدت محافظتی که دارند توانگر می پندارد آنها را از سیمایشان می شناسی از مردم به اصرار چیزی نمی خواهند. و هر چه از مال انفاق کنید مسلّما خداوند به آن داناست.

(274) کسانی که اموال خود را در شب و روز ، پنهان و آشکار ، انفاق می کنند ، آنها را در نزد پروردگارشان پاداشی است درخور مقامشان ، و ( در آخرت ) نه بیمی بر آنهاست و نه اندوهی خواهند داشت.

(275) کسانی که ربا می خورند ، ( در میان مردم ) قیام و رفتاری ندارند مگر مانند رفتار کسی که شیطان او را به برخورد خود دیوانه کرده ( تعادل رفتار او را به هم زده ) . این بدان سبب است که آنها گفتند: بی تردید داد و ستد نیز مانند رباست ، در حالی که خداوند داد و ستد را حلال و ربا را حرام نموده. پس هر که پندی از جانب پروردگارش بدو رسد و ( از رباخواری ) باز ایستد ، آنچه گذشته از آن اوست ( سودی که پیش از نزول حکم ربا گرفته مال اوست ) ، و کارش ( از نظر کیفر اخروی ) با خداست ، و کسانی که ( به رباخواری ) بازگردند آنها اهل آتشند ، در آن جاودان خواهند ماند.

(276) خداوند ربا را نابود می کند ( برکت مال ربوی را می برد ) و صدقات را فزونی می بخشد ، و خداوند هیچ کفران کننده گنهکاری را دوست نمی دارد.

(277) همانا کسانی که ایمان آورده و عمل های شایسته کرده و نماز را به پا داشته و زکات پرداخته اند ، برای آنان در نزد پروردگارشان پاداشی در خور شأن آنهاست ، و ( در آخرت ) نه بیمی بر آنهاست و نه اندوهی خواهند داشت.

(278) ای کسانی که ایمان آورده اید ، از خدا پروا کنید ، و آنچه از ربا ( اضافه بر سرمایه بر ذمّه دیگران ) باقی مانده رها کنید اگر ایمان دارید.

(279) و اگر چنین نکردید ( و به رباخواری ادامه دادید ) پس یقین کنید به پیکاری از سوی خدا و فرستاده او ( که متوجه شما می شود ، و دولت حقّه یا جامعه انفجار یافته آن را از شما می گیرد ) . و اگر توبه کردید سرمایه های شما از آن شماست ( و سودش را رد کنید ، که در این صورت ) نه ستم می کنید و نه ستم می بینید.

(280) و اگر ( بدهکار ) تنگدست بود پس ( بر شماست ) مهلت دادن او تا وقت توانایی. و صدقه دادن شما ( گذشت از اصل بدهی ) برای شما بهتر است اگر بدانید.