ترجمه سوره بقره ( از آیه 201 تا آیه 220 )
ساعت ٦:٤٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٦ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

وَ مِنْهُمْ مَنْ یَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِی الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ201أُولئِکَ لَهُمْ نَصیبٌ مِمَّا کَسَبُوا وَ اللَّهُ سَریعُ الْحِسابِ202وَ اذْکُرُوا اللَّهَ فی‏ أَیَّامٍ مَعْدُوداتٍ فَمَنْ تَعَجَّلَ فی‏ یَوْمَیْنِ فَلا إِثْمَ عَلَیْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَیْهِ لِمَنِ اتَّقى‏ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّکُمْ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ203وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُعْجِبُکَ قَوْلُهُ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ یُشْهِدُ اللَّهَ عَلى‏ ما فی‏ قَلْبِهِ وَ هُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ204وَ إِذا تَوَلَّى سَعى‏ فِی الْأَرْضِ لِیُفْسِدَ فیها وَ یُهْلِکَ الْحَرْثَ وَ النَّسْلَ وَ اللَّهُ لا یُحِبُّ الْفَسادَ205وَ إِذا قیلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ وَ لَبِئْسَ الْمِهادُ206وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْری نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ207یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِی السِّلْمِ کَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ208فَإِنْ زَلَلْتُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْکُمُ الْبَیِّناتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ209هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَّهُ فی‏ ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِکَةُ وَ قُضِیَ الْأَمْرُ وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ210سَلْ بَنی‏ إِسْرائیلَ کَمْ آتَیْناهُمْ مِنْ آیَةٍ بَیِّنَةٍ وَ مَنْ یُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدیدُ الْعِقابِ211زُیِّنَ لِلَّذینَ کَفَرُوا الْحَیاةُ الدُّنْیا وَ یَسْخَرُونَ مِنَ الَّذینَ آمَنُوا وَ الَّذینَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ اللَّهُ یَرْزُقُ مَنْ یَشاءُ بِغَیْرِ حِسابٍ212کانَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِیِّینَ مُبَشِّرینَ وَ مُنْذِرینَ وَ أَنْزَلَ مَعَهُمُ الْکِتابَ بِالْحَقِّ لِیَحْکُمَ بَیْنَ النَّاسِ فیمَا اخْتَلَفُوا فیهِ وَ مَا اخْتَلَفَ فیهِ إِلاَّ الَّذینَ أُوتُوهُ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَیِّناتُ بَغْیاً بَیْنَهُمْ فَهَدَى اللَّهُ الَّذینَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فیهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ وَ اللَّهُ یَهْدی مَنْ یَشاءُ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ213أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا یَأْتِکُمْ مَثَلُ الَّذینَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِکُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى یَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذینَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى‏ نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَریبٌ214یَسْئَلُونَکَ ما ذا یُنْفِقُونَ قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَیْرٍ فَلِلْوالِدَیْنِ وَ الْأَقْرَبینَ وَ الْیَتامى‏ وَ الْمَساکینِ وَ ابْنِ السَّبیلِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَیْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلیمٌ215کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ کُرْهٌ لَکُمْ وَ عَسى‏ أَنْ تَکْرَهُوا شَیْئاً وَ هُوَ خَیْرٌ لَکُمْ وَ عَسى‏ أَنْ تُحِبُّوا شَیْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَکُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ216یَسْئَلُونَکَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرامِ قِتالٍ فیهِ قُلْ قِتالٌ فیهِ کَبیرٌ وَ صَدٌّ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ وَ کُفْرٌ بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَکْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ وَ الْفِتْنَةُ أَکْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ وَ لا یَزالُونَ یُقاتِلُونَکُمْ حَتَّى یَرُدُّوکُمْ عَنْ دینِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا وَ مَنْ یَرْتَدِدْ مِنْکُمْ عَنْ دینِهِ فَیَمُتْ وَ هُوَ کافِرٌ فَأُولئِکَ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ217إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ الَّذینَ هاجَرُوا وَ جاهَدُوا فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أُولئِکَ یَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحیمٌ218یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَیْسِرِ قُلْ فیهِما إِثْمٌ کَبیرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَکْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما وَ یَسْئَلُونَکَ ما ذا یُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ کَذلِکَ یُبَیِّنُ اللَّهُ لَکُمُ الْآیاتِ لَعَلَّکُمْ تَتَفَکَّرُونَ219فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ وَ یَسْئَلُونَکَ عَنِ الْیَتامى‏ قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَیْرٌ وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُکُمْ وَ اللَّهُ یَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَکُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزیزٌ حَکیمٌ220

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(201) و برخی از آنان گویند: پروردگارا ، به ما در دنیا نیکی و در آخرت نیکی عطا کن و ما را از عذاب آتش ( دوزخ ) نگاه دار.

(202) آنها هستند که از دستاوردشان نصیبی خواهند داشت ، و خداوند زودرس به حساب است ( در لمحه ای قیامت را برپا خواهد کرد و در لحظه ای به حساب اجمالی سرّی خلایق پیش از حساب تفصیلی علنی خواهد رسید ) .

(203) و خدا را در ( شب و ) روزهای معدودی ( 11 و 12 و 13 ذی حجه ، که حاجیان باید در منی باشند ، به ذکر و نماز و سنگ زدن به جمره ها ) یاد کنید. پس هر که در دو روز ( اعمال را انجام دهد و ) شتاب به کوچ کند گناهی بر او نیست ، و کسی هم که ( تا روز سوم ) تأخیر کند گناهی بر او نیست ، ( و این اختیار ) برای کسی است ( که در حال احرام از صید و آمیزش با زن ) پرهیز کرده باشد. و از خدا پروا کنید و بدانید که حتما همه شما ( در آخرت ) به سوی او گرد آورده می شوید.

(204) و از مردم کس هست که گفتارش در زندگی دنیا تو را به شگفت می آورد و خدا را بر آنچه در دل دارد گواه می گیرد در حالی که سرسخت ترین دشمنان است.

(205) و چون روی گرداند ( و از نزد تو بیرون رود ، یا چون سرپرست کاری شود ) در زمین به راه افتد تا در آن فساد کند و کشت و نسل را نابود نماید ، و خداوند فساد را دوست ندارد.

(206) و چون به او گفته شود: از خدا پروا کن ، تعصب و نخوت او را به گناه وادارد ( و عکس العمل ظالمانه نشان دهد ) پس جهنم او را کافی است و البته بد جایگاهی است.

(207) و از مردم کس هست که جان خود را برای خشنودی خداوند می فروشد ( در راه خدا جانبازی می کند ، مانند علی علیه السّلام که در شب هجرت در جای پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله خوابید ) ، و خداوند به بندگان دلسوز و مهربان است.

(208) ای کسانی که ایمان آورده اید ، همگی در تسلیم و طاعت ( خدا ) درآیید و پیروی از گام های شیطان نکنید ، که او برای شما دشمنی آشکار است.

(209) پس اگر بعد از آنکه دلایل روشن ( توحید و نبوت ) برای شما آمد لغزش کردید ( و شرک و کفر اختیار نمودید ) بدانید که خداوند مقتدر و با حکمت است ( و شما را طبق حکمت عذاب خواهد کرد ) .

(210) آیا ( منکران دعوتت پس از اتمام حجت ) جز این را انتظار دارند که ( فرمان ) خداوند در میان سایبان هایی از ابر سفید بر آنها بیاید و فرشتگان ( عذاب ) در رسند و کار ( هلاکت آنها ) تمام شود؟! و همه کارها به سوی خدا بازگردانده می شود.

(211) از بنی اسرائیل بپرس تا چه اندازه به آنها دلیل روشن دادیم ( مانند عصا ، ید بیضاء ، شکافتن دریا ، منّ و سلوی و تورات که همه نعمت و وسیله رحمت بود ، لکن به وسیله کفرانشان همه را تبدیل به اسباب عذاب کردند ) ! و هر کس نعمت خدا را پس از آنکه به او رسید تبدیل نماید پس ( بداند که ) خدا سخت کیفر است.

(212) زندگی دنیا در نظر کسانی که کفر ورزیده اند ( به وسیله شیطان و نفس امّاره ) آراسته شده ، و مؤمنان ( تهیدست ) را مسخره می کنند ، در حالی که آنها که پرواپیشه اند در روز قیامت از آنان برتر و بالاترند ، و خداوند هر کس را بخواهد بی شمار روزی می دهد.

(213) همه مردم ( پیش از بعثت پیامبران صاحب شریعت ) یک گروه بودند ( که بدون شریعت آسمانی طبق اقتضای عقولشان زندگی می کردند ، اما کم کم در امور دنیوی خود به اختلاف افتادند ) پس خداوند پیامبران را ( با دین و شرایع آسمانی ) مژده رسان و بیم دهنده برانگیخت و همراه آنها کتاب ( آسمانی ) را به حق ( و هدفی والا و عقلانی ) فرو فرستاد تا میان مردم در آنچه با هم اختلاف داشتند داوری کند. ( سپس در خود کتاب اختلاف پیدا شد که گروهی اصل آن یا معارفی از آن را نپذیرفتند ) و اختلاف در آن را پدید نیاوردند مگر کسانی که کتاب به آنها داده شد آن هم پس از آنکه دلایل روشنی ( در این باره ) برای آنها آمد ، از روی حسد و برتری طلبی در میان خودشان. پس خداوند کسانی را که ایمان آوردند ، به توفیق خود ، به حقی که در آن اختلاف داشتند راهنمایی نمود و خداوند هر که را بخواهد به راهی راست هدایت می کند.

(214) آیا ( شما مؤمنان ) گمان کرده اید که داخل بهشت می شوید و حال آنکه هنوز حالات کسانی که پیش از شما درگذشته اند برای شما نیامده! آنها را زیان های مالی و بدنی رسید ، و متزلزل و مضطرب شدند تا جایی که فرستاده خدا و کسانی که با او ایمان آورده بودند می گفتند: نصرت و یاری خدا کی می رسد؟ ( گفتیم ) آگاه باشید که حتما نصرت خدا نزدیک است.

(215) از تو می پرسند که ( در راه خدا ) چه انفاق کنند ، بگو: ( جنس مال مهم نیست ، بلکه ) هر مالی را انفاق کنید برای پدر و مادر و نزدیکان و یتیمان و فقیران و در راه مانده باشد. و هر کار خیری انجام دهید بی تردید خداوند به آن داناست.

(216) بر شما کارزار ( با کفار ) نوشته و مقرر شد و حال آنکه برای شما ناخوشایند است ، و بسا چیزی را خوش ندارید و آن برای شما بهتر است ، و بسا چیزی را دوست دارید و آن برای شما بدتر است ، و خدا می داند و شما نمی دانید.

(217) از تو درباره جنگ در ماه حرام ( رجب ، شوال ، ذی قعده و ذی حجه ) می پرسند ( چون عده ای از سپاهیان اسلام اشتباها در آن ماه جنگیده بودند ) ، بگو: هر نوع جنگی در آن ( گناهی ) بزرگ است ، ولی هر نوع جلوگیری از راه خدا ( از اسلام آوردن مردم ) ، و کافر شدن به او و ( منع مردم از ) مسجد الحرام ، و بیرون کردن اهلش از آن ، ( گناه این اموری که کفار انجام می دهند ) در نزد خداوند بزرگتر ( از جنگ در ماه حرام ) است ، و فتنه ( شرک و آزار مسلمین ) از کشتار بزرگتر است! و همواره ( مشرکان ) با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان بازگردانند ، و هر که از شما از دینش برگردد و در حال کفر بمیرد ، چنین کسانی عمل های نیکشان در دنیا و آخرت تباه می شود ( در دنیا نیز ذکر خیر و دعا و ترحم مردم به واسطه آثار نیکشان تبدیل به عکس می شود ) و آنها اهل آتش اند و در آنجا جاودانند.

(218) البته کسانی که ایمان آورده و کسانی که هجرت نموده و در راه خدا جهاد کرده اند ، آنها به رحمت خداوند امیدوارند ، و خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.

(219) از تو درباره شراب و قمار می پرسند ، بگو: در ارتکاب آن دو گناهی است بزرگ و سودهایی ( مادی ) برای مردم ، و گناه آنها بزرگتر از سودشان است. و از تو می پرسند که چه چیز انفاق کنند؟ بگو: آنچه میسور است. این گونه خداوند برای شما آیات خود را روشن می کند ، شاید بیندیشید ،

(220) در ( باره کارهای ) دنیا و آخرت. و از تو درباره ( دخالت در امور ) یتیمان پرسند ، بگو: