ترجمه سوره بقره ( از آیه 161 تا آیه 180 )
ساعت ۱٢:٠٩ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٤ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

إِنَّ الَّذینَ کَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ کُفَّارٌ أُولئِکَ عَلَیْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعینَ161خالِدینَ فیها لا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ162وَ إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحیمُ163إِنَّ فی‏ خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ وَ الْفُلْکِ الَّتی‏ تَجْری فِی الْبَحْرِ بِما یَنْفَعُ النَّاسَ وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْیا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فیها مِنْ کُلِّ دابَّةٍ وَ تَصْریفِ الرِّیاحِ وَ السَّحابِ الْمُسَخَّرِ بَیْنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ164وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْداداً یُحِبُّونَهُمْ کَحُبِّ اللَّهِ وَ الَّذینَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَ لَوْ یَرَى الَّذینَ ظَلَمُوا إِذْ یَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمیعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدیدُ الْعَذابِ165إِذْ تَبَرَّأَ الَّذینَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذینَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ166وَ قالَ الَّذینَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا کَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ کَما تَبَرَّؤُا مِنَّا کَذلِکَ یُریهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَیْهِمْ وَ ما هُمْ بِخارِجینَ مِنَ النَّارِ167یا أَیُّهَا النَّاسُ کُلُوا مِمَّا فِی الْأَرْضِ حَلالاً طَیِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّیْطانِ إِنَّهُ لَکُمْ عَدُوٌّ مُبینٌ168إِنَّما یَأْمُرُکُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ169وَ إِذا قیلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا ما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما أَلْفَیْنا عَلَیْهِ آباءَنا أَ وَ لَوْ کانَ آباؤُهُمْ لا یَعْقِلُونَ شَیْئاً وَ لا یَهْتَدُونَ170وَ مَثَلُ الَّذینَ کَفَرُوا کَمَثَلِ الَّذی یَنْعِقُ بِما لا یَسْمَعُ إِلاَّ دُعاءً وَ نِداءً صُمٌّ بُکْمٌ عُمْیٌ فَهُمْ لا یَعْقِلُونَ171یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ اشْکُرُوا لِلَّهِ إِنْ کُنْتُمْ إِیَّاهُ تَعْبُدُونَ172إِنَّما حَرَّمَ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزیرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَیْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَیْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَیْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ173إِنَّ الَّذینَ یَکْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْکِتابِ وَ یَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلیلاً أُولئِکَ ما یَأْکُلُونَ فی‏ بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لا یُکَلِّمُهُمُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ وَ لا یُزَکِّیهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلیمٌ174أُولئِکَ الَّذینَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى‏ وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ175ذلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ الَّذینَ اخْتَلَفُوا فِی الْکِتابِ لَفی‏ شِقاقٍ بَعیدٍ176لَیْسَ الْبِرَّ أَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَکُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لکِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ الْکِتابِ وَ النَّبِیِّینَ وَ آتَى الْمالَ عَلى‏ حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبى‏ وَ الْیَتامى‏ وَ الْمَساکینَ وَ ابْنَ السَّبیلِ وَ السَّائِلینَ وَ فِی الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَى الزَّکاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرینَ فِی الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حینَ الْبَأْسِ أُولئِکَ الَّذینَ صَدَقُوا وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ177یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا کُتِبَ عَلَیْکُمُ الْقِصاصُ فِی الْقَتْلى‏ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَ الْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَ الْأُنْثى‏ بِالْأُنْثى‏ فَمَنْ عُفِیَ لَهُ مِنْ أَخیهِ شَیْ‏ءٌ فَاتِّباعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَ أَداءٌ إِلَیْهِ بِإِحْسانٍ ذلِکَ تَخْفیفٌ مِنْ رَبِّکُمْ وَ رَحْمَةٌ فَمَنِ اعْتَدى‏ بَعْدَ ذلِکَ فَلَهُ عَذابٌ أَلیمٌ178وَ لَکُمْ فِی الْقِصاصِ حَیاةٌ یا أُولِی الْأَلْبابِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ179کُتِبَ عَلَیْکُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَکُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَکَ خَیْراً الْوَصِیَّةُ لِلْوالِدَیْنِ وَ الْأَقْرَبینَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقینَ180

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(161) به یقین کسانی که کفر ورزیدند و در حال کفر مردند لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر آنها باد.

(162) جاودانه در آن ( لعنت ) باشند ، نه عذابی از آنها کاسته گردد و نه مهلت داده شوند ( تا پوزش طلبند ) .

(163) و خدای شما خدایی یگانه است ، جز او خدایی ( مستحق پرستش ) نیست که بخشنده و مهربان است.

(164) به یقین در آفرینش آسمان ها و زمین ، و آمد و شد شب و روز ، و کشتی هایی که در دریا به سود مردم جریان دارند ، و آبی که خداوند از آسمان نازل کرده و با آن زمین را پس از مرگش زنده نموده ، و در آن از هر نوع جنبنده ای پراکنده کرده ، و گرداندن بادها ( از سویی به سویی ) ، و ابری که در میان آسمان و زمین مسخّر است ، ( در هر یک از این امور هفتگانه ) نشانه هایی است ( از توحید و قدرت و حکمت خدا ) برای گروهی که می اندیشند.

(165) و برخی از مردم به جای خدا همتایانی ( از بت ها و ستارگان و اجنّه ) برمی گزینند که آنها را چنان که باید خدا را دوست داشت دوست می دارند ، ولی کسانی که ایمان آورده اند محبتشان به خداوند بیشتر است ( از محبت آنها به معبوداتشان ) . و اگر کسانی که ستم کرده اند آن هنگام که عذاب ( آخرت ) را مشاهده می کنند ببینند که قدرت و نیرو همه از آن خداست و خدا سخت کیفر است ( به شدت پشیمان خواهند شد ) .

(166) آن گاه که پیشوایان ( کفر و جور ) از پیروان خود بیزاری جویند و عذاب را ( به چشم ) ببینند و همه روابط و پیوندها از آنها بریده شود.

(167) و کسانی که پیروی کردند گویند: کاش برای ما بازگشتی ( به دنیا ) بود تا ما نیز از آنها بیزاری می جستیم همان گونه که آنها از ما بیزاری جستند. این چنین خداوند عمل های ( دنیوی ) آنها را مایه های حسرتی به آنها ارائه می دهد ، و آنها هرگز از آتش بیرون آمدنی نیستند.

(168) ای مردم ، از آنچه در این زمین است ( از انواع خوردنی ها و موجودات دیگر ) حلال و پاکیزه بخورید و برخوردار شوید ، و پیروی از گام های شیطان نکنید ، که او برای شما دشمنی آشکار است.

(169) جز این نیست که شما را به بدی و زشتی فرمان می دهد و اینکه نادانسته چیزهایی را به خدا نسبت دهید.

(170) و چون به آنها ( به مشرکین و کفار ) گفته شود: از آنچه خدا فرو فرستاده پیروی کنید ، گویند: ( نه ، ) بلکه از آنچه پدرانمان را بر آن یافتیم پیروی می کنیم. آیا ( پیروی می کنند ) هر چند پدرانشان چیزی را تعقّل نمی کردند و ( به راهی ) هدایت نمی یافتند؟!

(171) مثال ( دعوت کننده ) کافران مثال کسی است که به حیوانی بانگ می زند که جز فریاد و بانگ زدن مبهم را نمی شنود ( آنها نیز کلام را می شنوند و گویی معنی را نمی فهمند ) .

(172) ای کسانی که ایمان آورده اید ، از چیزهای پاکیزه ای که روزی شما کرده ایم بخورید ( از تمام آنچه در روی زمین برای شما آفریده ایم و پاکیزه است برخوردار شوید ) و خدا را سپاس گزارید اگر تنها او را می پرستید ( زیرا بدون شکر پرستش تمام نیست ) .

(173) جز این نیست که ( خداوند ) بر شما ، مردار و خون و گوشت خوک و حیوانی را که ( وقت تذکیه ) نام غیر خدا بر آن برده شده حرام کرده. اما کسی که ناچار ( از خوردن آنها ) شود در حالی که در اصل طالب آن نبوده ( و بر ضد امام عدل قیام نکرده ) و از حد ضرورت هم تجاوز ننموده باشد بر او گناهی نیست ، که خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است.

(174) به یقین کسانی که آنچه را خداوند از کتاب ( کتاب آسمانی تورات و انجیل ) نازل کرده کتمان می کنند ( آیات حلّیّت چیزهایی را که علمایشان به نفع خود برای مردم حرام کرده اند پنهان می کنند ) و بدین وسیله بهای اندکی به دست می آورند. آنها جز آتش به شکم های خود فرو نمی برند ( در آخرت آن کتمان یا آن بهای به دست آمده به صورت خوردن آتش تجسّم می یابد ) و خدا در روز قیامت با آنان سخن نمی گوید و ( از پلیدی اعمال ) پاکشان نمی کند ، و آنها را عذابی دردناک خواهد بود.

(175) آنها هستند که گمراهی را به بهای هدایت و عذاب را به ازای آمرزش خریده اند ، وه! چه شکیبایند بر آتش!

(176) آن عذاب به خاطر این است که خداوند کتاب را به حق فرو فرستاده است ، ( همه کتاب های آسمانی را برای هدفی درست و والا و عقلانی نازل کرده ) و همانا کسانی که در کتاب خدا اختلاف نمودند ( در پذیرش کل یا بعض ، و تحریف لفظ یا معنی ) در دشمنی دور و درازی به سر می برند.

(177) تنها این که روی های خود را ( برای عبادت ) به سوی مشرق و مغرب بگردانید نیکی نیست ، و لکن نیکی حقیقی ( ایمان و رفتار ) کسی است که به خداوند و روز آخرت و فرشتگان و کتاب ( آسمانی ) و پیامبران ایمان آورد ( به مبدأ و معاد و اصول اعتقادی میان آن دو ایمان آورد ) و مال خود را با آنکه آن را دوست ( و بدان نیاز ) دارد روی محبت خدا به خویشان و یتیمان و فقیران و در راه ماندگان و سائلان و در ( راه آزادی ) بردگان بدهد و نماز را برپا دارد و زکات بپردازد ، و ( وفای ) وفاداران به پیمان خویش آن گاه که پیمان بندند و به ویژه ( استقامت ) شکیبایان در سختی مالی و ضرر جسمی و هنگام جهاد است. آنها هستند که راست گفته اند و آنها هستند که پرهیزکارند. ( و بالجمله نیکی در سه بعد اعتقادی و عملی و اخلاقی است. )

(178) ای کسانی که ایمان آورده اید ، بر شما درباره کشته شدگان ( به عمد ، حکم ) قصاص نوشته و مقرر شده: آزاد در برابر آزاد ، و برده در برابر برده ، و زن در برابر زن. پس هر که ( هر قاتلی که ) از جانب برادر ( دینی ) خود ( ولیّ مقتول ) مورد چیزی از عفو قرار گرفت ( همه حق قصاص یا بعضی از آن را بخشید یا تبدیل به دیه نمود ) پس ( بر عفوکننده است نسبت به بقیّه یا گرفتن دیه ) پیروی از معروف ، و ( بر قاتل است ) پرداخت دیه به او به نیکی و احسان. این ( دستور که قصاص حکم تخییری است نه واجب معین ) تخفیف و رحمتی است از جانب پروردگارتان. پس هر که بعد از عفو ، تجاوز کرد ( قاتل را کشت ) او را عذابی دردناک خواهد بود.

(179) و برای شما- ای صاحبان خرد- در قصاص ، زندگی است ( در پیاده کردن حکم قصاص زندگی جامعه است ) شاید ( از خونریزی به ناحق ) پرهیز کنید.

(180) بر شما نوشته و مقرر شده که چون یکی از شما را مرگ فرا رسد اگر مالی از خود باقی گذارده ( علاوه بر ارثی که در اسلام تشریع شده ) برای پدر و مادر و نزدیکان خود به طور پسندیده وصیت نماید. ( این دستور علاوه بر حق فریضه ) حقی بر عهده پرهیزکاران است.