ترجمه سوره بقره ( از آیه 141 تا آیه 160 )
ساعت ۳:٠٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۳ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما کَسَبَتْ وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا کانُوا یَعْمَلُونَ141سَیَقُولُ السُّفَهاءُ مِنَ النَّاسِ ما وَلاَّهُمْ عَنْ قِبْلَتِهِمُ الَّتی‏ کانُوا عَلَیْها قُلْ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ یَهْدی مَنْ یَشاءُ إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقیمٍ142وَ کَذلِکَ جَعَلْناکُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَکُونُوا شُهَداءَ عَلَى النَّاسِ وَ یَکُونَ الرَّسُولُ عَلَیْکُمْ شَهیداً وَ ما جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتی‏ کُنْتَ عَلَیْها إِلاَّ لِنَعْلَمَ مَنْ یَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّنْ یَنْقَلِبُ عَلى‏ عَقِبَیْهِ وَ إِنْ کانَتْ لَکَبیرَةً إِلاَّ عَلَى الَّذینَ هَدَى اللَّهُ وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُضیعَ إیمانَکُمْ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَؤُفٌ رَحیمٌ143قَدْ نَرى‏ تَقَلُّبَ وَجْهِکَ فِی السَّماءِ فَلَنُوَلِّیَنَّکَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَیْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَکُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ لَیَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا یَعْمَلُونَ144وَ لَئِنْ أَتَیْتَ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ بِکُلِّ آیَةٍ ما تَبِعُوا قِبْلَتَکَ وَ ما أَنْتَ بِتابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَ ما بَعْضُهُمْ بِتابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّکَ إِذاً لَمِنَ الظَّالِمینَ145الَّذینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَعْرِفُونَهُ کَما یَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَریقاً مِنْهُمْ لَیَکْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ146الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ فَلا تَکُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرینَ147وَ لِکُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّیها فَاسْتَبِقُوا الْخَیْراتِ أَیْنَ ما تَکُونُوا یَأْتِ بِکُمُ اللَّهُ جَمیعاً إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ148وَ مِنْ حَیْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ149وَ مِنْ حَیْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَکَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَیْثُ ما کُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَکُمْ شَطْرَهُ لِئَلاَّ یَکُونَ لِلنَّاسِ عَلَیْکُمْ حُجَّةٌ إِلاَّ الَّذینَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلا تَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْنی‏ وَ لِأُتِمَّ نِعْمَتی‏ عَلَیْکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ150کَما أَرْسَلْنا فیکُمْ رَسُولاً مِنْکُمْ یَتْلُوا عَلَیْکُمْ آیاتِنا وَ یُزَکِّیکُمْ وَ یُعَلِّمُکُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُعَلِّمُکُمْ ما لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُونَ151فَاذْکُرُونی‏ أَذْکُرْکُمْ وَ اشْکُرُوا لی‏ وَ لا تَکْفُرُونِ152یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرینَ153وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ یُقْتَلُ فی‏ سَبیلِ اللَّهِ أَمْواتٌ بَلْ أَحْیاءٌ وَ لکِنْ لا تَشْعُرُونَ154وَ لَنَبْلُوَنَّکُمْ بِشَیْ‏ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الْأَمْوالِ وَ الْأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرینَ155الَّذینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ156أُولئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ157إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَیْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَیْهِ أَنْ یَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَیْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاکِرٌ عَلیمٌ158إِنَّ الَّذینَ یَکْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَیِّناتِ وَ الْهُدى‏ مِنْ بَعْدِ ما بَیَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِی الْکِتابِ أُولئِکَ یَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ یَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ159إِلاَّ الَّذینَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَیَّنُوا فَأُولئِکَ أَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحیمُ160

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(141) آنها گروهی بودند که درگذشتند ، دستاورد آنها از آن آنهاست و دستاورد شما ( اهل کتاب ) هم از آن شماست ، و شما هرگز از آنچه آنها می کردند بازخواست نمی شوید.

(142) به زودی مردم کم خرد خواهند گفت: چه چیزی مسلمان ها را از قبله ای که بر آن بودند ( از بیت المقدس ، به سوی کعبه ) روی گردان کرد؟ بگو: مشرق و مغرب از آن خداست ، هر که را بخواهد به راه راست ( راه اصلاح حال مجتمع بشری ) هدایت می کند ( و صلاح حال مدّتی در توجه به قدس بود و پس از آن در توجه به کعبه است ) .

(143) و همان گونه ( که برای شما قبله مستقل تعیین کردیم ) شما را امتی میانه ( معتدل میان افراط و تفریط ) قرار دادیم ، تا شما ( در روز قیامت ) بر مردم گواه باشید و این پیامبر هم بر شما گواه باشد. و ما قبله ای را که بر آن بودی ( بیت المقدس را ) قرار نداده بودیم جز برای آنکه کسی را که پیروی از این پیامبر می کند از کسی که به عقب بازمی گردد ( و در قبله سابق باقی می ماند ) بازشناسیم ( علم ازلی ما منطبق به معلوم خارجی شود ) ، هر چند که این حکم جز بر کسانی که خدا هدایت کرده دشوار و سنگین بود. و خداوند بر آن نیست که ایمان شما را ( پاداش اعتقاد پیشین شما یا عبادت های رو به قبله سابقتان را ) ضایع کند ، همانا خداوند به مردم رئوف و مهربان است.

(144) حتما ما به هر سو گشتن رویت را در آسمان ( مانند کسی که منتظر امری باشد ) می بینیم ، و اینک تو را به سوی قبله ای که بپسندی متوجه می کنیم پس روی خود را به سوی مسجد الحرام برگردان ، و هر جا که باشید روی خود را به سوی آن برگردانید ، و همانا کسانی که کتاب ( آسمانی ) به آنها داده شده می دانند که بی شک این ( توجه به کعبه ) از جانب پروردگارشان حق است ( زیرا در کتاب آنهاست که پیامبر اسلام به دو قبله نماز خواهد خواند ) ، و خداوند از آنچه می کنند ( از مخالفت آنها ) غافل نیست.

(145) و مسلما اگر برای اهل کتاب هر نشانه و برهانی بیاوری آنها از قبله تو پیروی نخواهند کرد و تو نیز هرگز پیرو قبله آنها نخواهی بود ، و نیز برخی از آنها پیرو قبله دیگری نخواهد شد ، و اگر از خواسته های آنها پس از آن دانشی که به تو رسیده پیروی کنی بی تردید در آن صورت از ستمکاران خواهی بود.

(146) کسانی که به آنها کتاب ( آسمانی ) داده ایم او را ( محمد صلّی اللَّه علیه و آله را طبق معرفی کامل تورات و انجیل ) می شناسند به گونه ای که پسرانشان را می شناسند ، و همانا گروهی از آنان حق را در حالی که می دانند شدیدا پنهان می کنند.

(147) این حق ( حکم تغییر قبله و هر حکم حقی ) از جانب پروردگار توست ، پس هرگز از تردیدکنندگان مباش.

(148) و برای هر گروهی قبله ای است که ( روی خود ) بدان سوی می گردانند ( یهود به بیت المقدس ، نصاری به مشرق ، مسلمین به کعبه ) پس ( در آن نزاع نکنید و ) به سوی کارهای خیر سبقت جویید هر جا که باشید خداوند همه شما را ( به صحنه محشر ) خواهد آورد ( تا جزای عمل دهد ) ، همانا خداوند بر همه چیز تواناست.

(149) و از هر جا ( برای سفر ) بیرون آمدی روی خود را ( در حال نماز ) به سوی مسجد الحرام بگردان ، و بی شک این ( دستور ) حقّ است از جانب پروردگار تو ، و خداوند هرگز از آنچه می کنید غافل نیست.

(150) ( آری ) و از هر جا بیرون آمدی روی خود را ( در حال نماز ) به سوی مسجد الحرام بگردان و هر جا که باشید روی خود را به سوی آن بگردانید تا مردم را بر شما حجتی نباشد ( مشرکان نگویند: مدعی آیین ابراهیم است و مخالف قبله او ، و اهل کتاب نگویند: آن پیامبر موعود قبله اش کعبه است ، پس این شخص او نیست ) ، مگر کسانی از آنها که ستم ورزیده اند ( و بی منطق سخن می گویند ) - پس از آنها نترسید و از من بترسید- و ( نیز تعیین این قبله ) برای آن است که نعمتم را بر شما تمام کنم و شاید هدایت شوید.

(151) ( تشریع این قبله نعمت است ) همان گونه که در میان شما رسولی از خودتان ( انسانی هم نوع و هم زبانتان ، نه از فرشتگان و نه از پریان ) فرستادیم که همواره آیات و نشانه های ( توحید ) ما را بر شما می خواند و ( روح ) شما را پاکیزه می کند و رشد می دهد و کتاب ( آسمانی ) و احکام شرع و معارف عقلی به شما می آموزد و آنچه را نمی دانستید به شما یاد می دهد.

(152) پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم ، و مرا سپاس گزارید و کفر نورزید و کفران نعمت من نکنید.

(153) ای کسانی که ایمان آورده اید از صبر و نماز کمک بجویید ، که همانا خداوند با صابران است.

(154) و به کسانی که در راه خدا کشته می شوند مرده نگویید ، بلکه ( ارواح آنها در عالم برزخ به نحو استقلال یا به حلول در قالب مثالی ) زنده اند و لکن شما درنمی یابید.

(155) و حتما شما را به اندکی از ترس و گرسنگی و کاهشی از مال ها و جان ها و محصولات ( درختان ، یا ثمرات زندگی از زن و فرزند ) آزمایش خواهیم نمود و شکیبایان را مژده ده.

(156) همان کسانی که چون مصیبتی بر آنها وارد شود گویند: همانا ما از آن خداییم ( ملک حقیقی اوییم به ملاک آنکه خلق و حفظ و تدبیر امور و اعدام ما به دست اوست ) و همانا به سوی او باز خواهیم گشت.

(157) آنها هستند که بر آنها درودها و رحمتی از جانب پروردگارشان می رسد ، و آنها هستند که رهیافته اند.

(158) همانا ( دو کوه ) صفا و مروه از علائم و نشانه های ( دین و پرستش ) خداست ، پس کسی که حج خانه خدا کند یا عمره به جا آورد ، بر او گناهی نیست ( بلکه واجب است ) که بر آن دو طواف کند ( میان آن دو سعی نماید زیرا نصب کردن مشرکان قبل از اسلام بتی را در هر یک از صفا و مروه و احترامشان بدانها در هر شوط ، سبب حرمت سعی الهی شما نمی شود ) و هر که کار نیکی افزون بر حد واجب انجام دهد ( بر تعداد سعی و طواف بیفزاید ) خداوند سپاسگزار و داناست.

(159) همانا کسانی که آنچه را ما نازل کردیم از دلایل روشن و راهنمایی ها ( درباره نبوت محمّد صلّی اللَّه علیه و آله و کتاب او ) پس از آنکه همه را برای مردم در کتاب ( تورات و انجیل ) روشن کرده ایم ، پنهان می کنند ، آنانند که خداوند لعنتشان می کند و لعنت کنندگان نیز لعنتشان می کنند.

(160) مگر کسانی که توبه کردند و به اصلاح ( تباهکاری های خود ) پرداختند و ( آنچه را کتمان کرده بودند ) بیان نمودند ، پس توبه آنها را می پذیرم و البته منم که بسیار عطوف و توبه پذیر و مهربانم.