ترجمه سوره بقره ( از آیه 121 تا آیه 140 )
ساعت ٢:٥٢ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

الَّذینَ آتَیْناهُمُ الْکِتابَ یَتْلُونَهُ حَقَّ تِلاوَتِهِ أُولئِکَ یُؤْمِنُونَ بِهِ وَ مَنْ یَکْفُرْ بِهِ فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ121یا بَنی‏ إِسْرائیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتی‏ أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ وَ أَنِّی فَضَّلْتُکُمْ عَلَى الْعالَمینَ122وَ اتَّقُوا یَوْماً لا تَجْزی نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَیْئاً وَ لا یُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ یُنْصَرُونَ123وَ إِذِ ابْتَلى‏ إِبْراهیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی‏ قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمینَ124وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَیْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهیمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنا إِلى‏ إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ أَنْ طَهِّرا بَیْتِیَ لِلطَّائِفینَ وَ الْعاکِفینَ وَ الرُّکَّعِ السُّجُودِ125وَ إِذْ قالَ إِبْراهیمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَ مَنْ کَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلیلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى‏ عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصیرُ126وَ إِذْ یَرْفَعُ إِبْراهیمُ الْقَواعِدَ مِنَ الْبَیْتِ وَ إِسْماعیلُ رَبَّنا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّکَ أَنْتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ127رَبَّنا وَ اجْعَلْنا مُسْلِمَیْنِ لَکَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِنا أُمَّةً مُسْلِمَةً لَکَ وَ أَرِنا مَناسِکَنا وَ تُبْ عَلَیْنا إِنَّکَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحیمُ128رَبَّنا وَ ابْعَثْ فیهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ یَتْلُوا عَلَیْهِمْ آیاتِکَ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْکِتابَ وَ الْحِکْمَةَ وَ یُزَکِّیهِمْ إِنَّکَ أَنْتَ الْعَزیزُ الْحَکیمُ129وَ مَنْ یَرْغَبُ عَنْ مِلَّةِ إِبْراهیمَ إِلاَّ مَنْ سَفِهَ نَفْسَهُ وَ لَقَدِ اصْطَفَیْناهُ فِی الدُّنْیا وَ إِنَّهُ فِی الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحینَ130إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمینَ131وَ وَصَّى بِها إِبْراهیمُ بَنیهِ وَ یَعْقُوبُ یا بَنِیَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‏ لَکُمُ الدِّینَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ132أَمْ کُنْتُمْ شُهَداءَ إِذْ حَضَرَ یَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قالَ لِبَنیهِ ما تَعْبُدُونَ مِنْ بَعْدی قالُوا نَعْبُدُ إِلهَکَ وَ إِلهَ آبائِکَ إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ إِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ133تِلْکَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما کَسَبَتْ وَ لَکُمْ ما کَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا کانُوا یَعْمَلُونَ134وَ قالُوا کُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى‏ تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهیمَ حَنیفاً وَ ما کانَ مِنَ الْمُشْرِکینَ135قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَیْنا وَ ما أُنْزِلَ إِلى‏ إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطِ وَ ما أُوتِیَ مُوسى‏ وَ عیسى‏ وَ ما أُوتِیَ النَّبِیُّونَ مِنْ رَبِّهِمْ لا نُفَرِّقُ بَیْنَ أَحَدٍ مِنْهُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ136فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ ما آمَنْتُمْ بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوْا وَ إِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما هُمْ فی‏ شِقاقٍ فَسَیَکْفیکَهُمُ اللَّهُ وَ هُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ137صِبْغَةَ اللَّهِ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً وَ نَحْنُ لَهُ عابِدُونَ138قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِی اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّکُمْ وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَکُمْ أَعْمالُکُمْ وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ139أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْراهیمَ وَ إِسْماعیلَ وَ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ وَ الْأَسْباطَ کانُوا هُوداً أَوْ نَصارى‏ قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ کَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ140

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(121) کسانی که به آنها کتاب ( آسمانی ) داده ایم ( مانند یهود و نصاری ) و آن را به شایستگی تلاوت می کنند ( بدون تحریف و با تدبّر و عمل ) آنهایند که به آن ( قرآن یا پیامبر ) ایمان می آورند ، و کسانی که بدان کفر ورزند آنهایند که زیانکارند.

(122) ای بنی اسرائیل ، نعمت مرا که به شما ارزانی داشتم یاد کنید و این که شما را بر جهانیان ( زمانتان ) برتری بخشیدم.

(123) و بپرهیزید از روزی که هیچ کس از دیگری چیزی از عذاب را دفع نمی کند و از وی ( به جای عذاب ) بدل پذیرفته نمی شود و شفاعتی او را سود نمی بخشد و آنان یاری هم نمی شوند.

(124) و ( به یاد آر ) هنگامی که ابراهیم را پروردگارش به اموری بیازمود ، پس او همه را به نحو کامل انجام داد پروردگارش گفت: همانا من تو را برای مردم امام و پیشوا کردم.

(125) و ( به یاد آرید ) زمانی که ما این خانه ( کعبه معظمه ) را مرجع مردم و جایگاه امن و امان قرار دادیم و ( گفتیم ) از مقام ابراهیم محلّی برای نماز بگیرید ( از پشت سر یا جانب راست یا چپ آن ) ، و به ابراهیم و اسماعیل سفارش کردیم که خانه مرا برای طواف کنندگان و مجاوران ( یا اعتکاف کنندگان ) و رکوع و سجده کنندگان پاکیزه نمایید.

(126) و ( به یاد آرید ) هنگامی که ابراهیم گفت: پروردگارا ، این ( سرزمین ) را شهری امن قرار ده و به اهل آن- به کسانی که به خدا و روز واپسین ایمان آورده اند- از هر گونه میوه و محصولات روزی گردان. فرمود: ( چنین خواهم کرد ) و هر که کفر ورزد اندکی او را برخوردار می کنم سپس او را به عذاب آتش گرفتار می سازم ، و آن بد جای بازگشتی است.

(127) و ( به یاد آرید ) زمانی که ابراهیم و اسماعیل پایه های خانه ( کعبه ) را بالا می بردند ( و می گفتند ) پروردگارا ، ( این عمل را ) از ما بپذیر ، که تویی شنوا و دانا.

(128) و پروردگارا ، ما را تسلیم ( فرمان ) خود قرار ده ، و از فرزندان ما نیز امتی تسلیم خود ( پدید آر ) و اعمال عبادی ما را ( از حج و قربانی ها و جاهای قربانی ) به ما نشان ده و بر ما عطف توجه کن ، که تویی که بسیار عطوف و توبه پذیر و مهربانی.

(129) و پروردگارا ، در میان آنها فرستاده ای از خودشان برانگیز که آیات تو را بر آنها بخواند و آنها را کتاب و حکمت ( علوم شریعت و معارف عقلی ) بیاموزد و آنان را پاکیزه نماید ، زیرا تویی که مقتدر غالب و صاحب حکمتی.

(130) و کیست که از آیین ابراهیم روی گرداند جز آن که قدر خود را نشناخته و خود را به نادانی زند؟! و ما به یقین او را در دنیا ( به نبوّت و امامت و حکمت ) برگزیدیم و حتما در آخرت از شایستگان است.

(131) آن گاه که پروردگارش ( پس از ارائه شواهد توحید ، به نحو الهام ) به او گفت: اسلام آور ، گفت: به پروردگار جهانیان اسلام آوردم و ( پس از بعثت به نحو وحی ) به او گفت:

(132) و ابراهیم و یعقوب پسران خود را به آیین خود توصیه کردند ( و هر یک در وصیّت خود گفت ) که ای پسران من ، بی تردید خداوند این دین را برای شما برگزیده ، پس حتما ( بکوشید تا ) جز در حال اسلام از دنیا نروید.

(133) آیا شما ( که می گویید یعقوب فرزندانش را به یهودیت سفارش کرد ) حاضر و گواه بودید هنگامی که یعقوب را مرگ فرا رسید؟ ( در صورتی که یعقوب فرزندانش را به دین حنیف ابراهیمی سفارش کرد ) آن گاه که به پسران خود گفت: پس از من چه چیزی را خواهید پرستید؟ گفتند: خدای تو و خدای پدرانت ابراهیم و اسماعیل و اسحاق را که خدایی یگانه است می پرستیم و ما تسلیم ( فرمان ) اوییم.

(134) آنها گروهی بودند که درگذشتند ، دستاورد آنها از آن آنهاست و دستاورد شما ( اهل کتاب ) هم از آن شماست ، و شما هرگز از آنچه آنها می کردند بازخواست نمی شوید.

(135) و ( اهل کتاب به مردم ) گفتند: یهودی یا نصرانی باشید تا هدایت یابید. بگو: بلکه آیین ابراهیم حق گرا را ( پیروی خواهیم کرد ) و او هرگز از مشرکان نبود.

(136) ( ای مؤمنان ) بگویید: ما به خداوند و آنچه به سوی ما فرو فرستاده شده و به آنچه به سوی ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط ( نوادگان یعقوب ) فرو فرستاده شده و به آنچه به موسی و عیسی و آنچه به پیامبران از جانب پروردگارشان داده شده ایمان آوردیم ، میان هیچ یک از آنان ( در اینکه حقّند و مبعوث از جانب خداوند ) فرقی نمی گذاریم و ما در برابر او تسلیم هستیم.

(137) پس اگر آنها هم به آنچه شما بدان ایمان آورده اید ایمان آوردند مسلما هدایت یافته اند ، و اگر روی گرداندند جز این نیست که آنها در مقام مخالفت و دشمنی هستند ، پس به زودی خداوند شر آنها را از تو دفع خواهد نمود و اوست شنوا و دانا.

(138) ( آری ایمان دلهای ما ) رنگ آمیزی خدایی است و کیست که رنگ آمیزیش بهتر از خدا باشد؟ و ما پرستندگان اوییم.

(139) بگو: آیا در ( کار ) خدا با ما محاجّه و گفتگو دارید ( که چرا پیامبر را از عرب برگزیده ) ؟

(140) آیا می گویید که ابراهیم و اسماعیل و اسحاق و یعقوب و اسباط ( نوادگان یعقوب ) یهودی یا نصرانی بودند؟ بگو: شما داناترید یا خدا ( که به برائت اینان از یهودیت و نصرانیت شهادت داده و شما می دانید و پنهان می دارید ) ؟ و کیست ستمکارتر از آن که شهادتی را که از خدا در نزد اوست پنهان دارد؟! و خداوند هرگز از آنچه می کنید غافل نیست.