ترجمه سوره بقره ( از آیه 101 تا آیه 120 )
ساعت ٤:٠٥ ‎ب.ظ روز شنبه ۱ امرداد ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

وَ لَمَّا جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ نَبَذَ فَریقٌ مِنَ الَّذینَ أُوتُوا الْکِتابَ کِتابَ اللَّهِ وَراءَ ظُهُورِهِمْ کَأَنَّهُمْ لا یَعْلَمُونَ101وَ اتَّبَعُوا ما تَتْلُوا الشَّیاطینُ عَلى‏ مُلْکِ سُلَیْمانَ وَ ما کَفَرَ سُلَیْمانُ وَ لکِنَّ الشَّیاطینَ کَفَرُوا یُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَ ما أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَکَیْنِ بِبابِلَ هارُوتَ وَ مارُوتَ وَ ما یُعَلِّمانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى یَقُولا إِنَّما نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلا تَکْفُرْ فَیَتَعَلَّمُونَ مِنْهُما ما یُفَرِّقُونَ بِهِ بَیْنَ الْمَرْءِ وَ زَوْجِهِ وَ ما هُمْ بِضارِّینَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ یَتَعَلَّمُونَ ما یَضُرُّهُمْ وَ لا یَنْفَعُهُمْ وَ لَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَراهُ ما لَهُ فِی الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ وَ لَبِئْسَ ما شَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ102وَ لَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ خَیْرٌ لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ103یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا لا تَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْکافِرینَ عَذابٌ أَلیمٌ104ما یَوَدُّ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ وَ لاَ الْمُشْرِکینَ أَنْ یُنَزَّلَ عَلَیْکُمْ مِنْ خَیْرٍ مِنْ رَبِّکُمْ وَ اللَّهُ یَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ یَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظیمِ105ما نَنْسَخْ مِنْ آیَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَیْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ106أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما لَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصیرٍ107أَمْ تُریدُونَ أَنْ تَسْئَلُوا رَسُولَکُمْ کَما سُئِلَ مُوسى‏ مِنْ قَبْلُ وَ مَنْ یَتَبَدَّلِ الْکُفْرَ بِالْإیمانِ فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبیلِ108وَدَّ کَثیرٌ مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ لَوْ یَرُدُّونَکُمْ مِنْ بَعْدِ إیمانِکُمْ کُفَّاراً حَسَداً مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما تَبَیَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ فَاعْفُوا وَ اصْفَحُوا حَتَّى یَأْتِیَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ إِنَّ اللَّهَ عَلى‏ کُلِّ شَیْ‏ءٍ قَدیرٌ109وَ أَقیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَیْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصیرٌ110وَ قالُوا لَنْ یَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلاَّ مَنْ کانَ هُوداً أَوْ نَصارى‏ تِلْکَ أَمانِیُّهُمْ قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ111بَلى‏ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ112وَ قالَتِ الْیَهُودُ لَیْسَتِ النَّصارى‏ عَلى‏ شَیْ‏ءٍ وَ قالَتِ النَّصارى‏ لَیْسَتِ الْیَهُودُ عَلى‏ شَیْ‏ءٍ وَ هُمْ یَتْلُونَ الْکِتابَ کَذلِکَ قالَ الَّذینَ لا یَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ فَاللَّهُ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ فیما کانُوا فیهِ یَخْتَلِفُونَ113وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَساجِدَ اللَّهِ أَنْ یُذْکَرَ فیهَا اسْمُهُ وَ سَعى‏ فی‏ خَرابِها أُولئِکَ ما کانَ لَهُمْ أَنْ یَدْخُلُوها إِلاَّ خائِفینَ لَهُمْ فِی الدُّنْیا خِزْیٌ وَ لَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظیمٌ114وَ لِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَ الْمَغْرِبُ فَأَیْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ واسِعٌ عَلیمٌ115وَ قالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ کُلٌّ لَهُ قانِتُونَ116بَدیعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ إِذا قَضى‏ أَمْراً فَإِنَّما یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ117وَ قالَ الَّذینَ لا یَعْلَمُونَ لَوْ لا یُکَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتینا آیَةٌ کَذلِکَ قالَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَیَّنَّا الْآیاتِ لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ118إِنَّا أَرْسَلْناکَ بِالْحَقِّ بَشیراً وَ نَذیراً وَ لا تُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحیمِ119وَ لَنْ تَرْضى‏ عَنْکَ الْیَهُودُ وَ لاَ النَّصارى‏ حَتَّى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى‏ وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ بَعْدَ الَّذی جاءَکَ مِنَ الْعِلْمِ ما لَکَ مِنَ اللَّهِ مِنْ وَلِیٍّ وَ لا نَصیرٍ120

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(101) و چون بر آنها ( یهود و نصاری ) فرستاده ای از جانب خدا آمد که تصدیق کننده بود آنچه را که با آنهاست ( از تورات و انجیل ) گروهی از آنها که ( علم ) کتاب به آنان داده شده بود کتاب خدا ( قرآن یا کتاب خودشان ) را پشت سر افکندند گویی که نمی دانند ( کتاب خداست ) .

(102) و ( یهود ) از آنچه شیاطین در عصر سلیمان ( از کتاب مدوّن جادوی خود ) می خواندند پیروی کردند ، و سلیمان کفر نورزید ( گناه سحر را که در آن عصر سبب کفر یا به منزله کفر بود مرتکب نشد ) و لکن شیاطین کفر ورزیدند که به مردم سحر می آموختند ، و نیز از آنچه بر دو فرشته هاروت و ماروت در سرزمین بابل نازل شده بود ( پیروی کردند ) با آنکه آن دو هرگز به کسی یاد نمی دادند مگر آنکه می گفتند: ما فقط وسیله آزمایشیم ( و سحر را فقط برای مقابله با ساحران و ابطال سحرشان به تو می آموزیم ) پس زنهار که کفر نورزی ( و سحر را در مورد ممنوع آن به کار مبندی ) ! ولی آنها از آن دو فرشته چیزی را می آموختند که میان مرد و همسرش جدایی می افکندند- با آنکه آنها به سبب آن سحر توان ضرر به کسی را جز با اذن ( تکوینی ) خداوند نداشتند- و آنها پیوسته چیزی را که به آنها زیان می رسانید و سودی نمی داد فرا می گرفتند ، و به حقیقت ( قوم یهود ) می دانستند که هر کس خریدار چنین عملی باشد حتما در آخرت نصیبی ندارد.

(103) و اگر آنها ایمان می آوردند و پروا پیشه می کردند البته پاداشی که از جانب خداوند است بهتر بود ، اگر می دانستند.

(104) ای کسانی که ایمان آورده اید ( در خطابتان به پیامبر ) مگویید راعنا ( یعنی ما را رعایت کن ) و بگویید انظرنا ( یعنی به ما نظر کن. زیرا عبارت اول در نزد یهود به معنی نفرین است ) و ( فرمان خدا را ) بشنوید ، و برای کافران عذابی دردناک است.

(105) نه کسانی از اهل کتاب که کفر ورزیده اند و نه مشرکان دوست ندارند که بر شما هیچ خیری ( مانند وحی و کتاب و پیروزی ) از جانب پروردگارتان نازل گردد ، در حالی که خداوند هر کس را بخواهد مخصوص رحمت خود می کند و خدا دارای فضل بزرگ است.

(106) هر نشانه ای را که زایل کنیم یا از خاطرها ببریم بهتر از آن یا مثل آن را می آوریم ( هر آیه قرآن ، یا حکم کلی ، یا وجود حجت ، یا علائم دیگر را برداریم جایگزین آن را می آوریم ) ، آیا ندانسته ای که خدا بر هر چیزی تواناست؟!

(107) آیا ندانسته ای که ملکیت حقیقی و سلطه و حاکمیت آسمان ها و زمین از آن خداوند است ( زیرا آفرینش و حفظ و تدبیر و فانی کردن همه در تحت اراده اوست ) و شما را جز خدا هیچ سرپرست و یاوری نیست؟!

(108) آیا شما هم می خواهید از رسولتان ( کار محال یا لغو ) درخواست کنید همان گونه که پیش از این از موسی درخواست شد ( که گفتند می خواهیم خدا را به چشم ببینیم ) ؟! و کسی که کفر را به جای ایمان بپذیرد حقّا که راه راست را گم کرده است.

(109) بسیاری از اهل کتاب پس از آنکه حقانیت ( اسلام ) بر آنها روشن شد به خاطر حسد برخاسته از وجودشان ، دوست دارند که شما را پس از ایمانتان به کفر بازگردانند. پس ( فعلا از ستیز با آنها ) درگذرید و توبیخ نکنید تا خداوند فرمان خود را صادر نماید ، که خدا بر همه چیز تواناست.

(110) و نماز را برپا دارید و زکات بدهید ، و هر چه برای خودتان از کار نیک پیش فرستید آن را در نزد خداوند خواهید یافت ، حقّا که خدا به آنچه می کنید بیناست.

(111) و گفتند: هرگز به بهشت درنمی آید جز کسی که یهودی یا نصرانی باشد. این خیال های خام آنهاست ، بگو: اگر راستگویید دلیل و برهانتان را بیاورید.

(112) چرا کسی که تمام وجود خود را تسلیم خدا کند در حالی که ( در عمل ) نکوکار است ، او را پاداشی است درخور مقامش در نزد پروردگار خود ، و نه بر آنها بیمی می رود ( در آخرت ) و نه غمگین می شوند.

(113) و یهودیان گفتند: نصرانی ها بر مذهب حقی نیستند ، و نصرانی ها گفتند: یهودیان بر مذهب حقی نیستند ، در حالی که همه آنها کتاب ( آسمانی ) را می خوانند. ( پس هر دو ادعا باطل ، و هر دو شریعت در عصر خود حق است ) کسانی که نادانند ( مانند مشرکان ) نیز مانند سخن آنان گفتند ( که مسلمین بر حق نیستند ) ، پس خداوند در میان آنان در روز قیامت درباره آنچه با هم اختلاف می کردند داوری خواهد کرد.

(114) و کیست ظالم تر از کسی که از مساجد خدا جلوگیری کرد از اینکه نام او در آنها برده شود و در ویرانی آنها تلاش نمود؟ آنها را نرسد و سزاوار نباشد که در آن وارد شوند جز بیمناک ( از مردم یا از خدا ) برای آنها در دنیا خواریی است و در آخرت عذابی بزرگ دارند.

(115) و مشرق و مغرب ( زمین و همه کراتی که خاور و باختر دارد ) از آن خداست ، پس به هر سو رو کنید ( در هر دعا و عبادتی ) همان جا روی خداست ، بی تردید خداوند گسترده ( وجود و گسترده قدرت و رحمت ) و داناست.

(116) و ( اهل کتاب ) گفتند: خداوند فرزندی اتخاذ کرده! منزه است او ، بلکه آنچه در آسمان ها و زمین است ملک حقیقی اوست ، ( چرا که خلق و حفظ و تدبیر و فانی کردن آنها به دست اوست ) همه در برابر او تسلیم اند ( پس مملوک چگونه ، فرزند می شود و چه نیازی به آن دارد ) .

(117) پدیدآورنده آسمان ها و این زمین بدون داشتن نقشه است ، و چون فرمان وجود چیزی را بدهد جز این نیست که به آن می گوید: باش ، پس بی درنگ می باشد ( همین که آن را اراده کند بلافاصله موجود می شود ) .

(118) و کسانی که نمی فهمند ( از مشرکین و کفار ) گفتند: چرا خداوند با ما سخن نمی گوید یا معجزه ای برای ما نمی آید ( تا دلیل نبوت تو باشد ) ؟! کسانی که پیش از اینها بودند نیز نظیر گفته اینان را گفتند دل هایشان ( در جهل و عناد ) به هم می ماند. بی تردید ما دلایل روشن ( توحید و دین خود ) را برای گروهی که اهل باور باشند بیان کرده ایم.

(119) به یقین ما تو را به حق و راستی ، مژده دهنده و بیم رسان فرستادیم ، و تو هرگز ( پس از ابلاغ رسالت و اتمام حجت ) مسئول ( حال ) دوزخیان نیستی.

(120) و هرگز یهود و نصاری از تو خشنود نخواهند شد تا آنکه از آیین آنان پیروی کنی. بگو: