ترجمه سوره بقره ( از آیه 81 تا آیه 100 )
ساعت ٥:٥٢ ‎ب.ظ روز جمعه ۳۱ تیر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

بَلى‏ مَنْ کَسَبَ سَیِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطیئَتُهُ فَأُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ81وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فیها خالِدُونَ82وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَ بَنی‏ إِسْرائیلَ لا تَعْبُدُونَ إِلاَّ اللَّهَ وَ بِالْوالِدَیْنِ إِحْساناً وَ ذِی الْقُرْبى‏ وَ الْیَتامى‏ وَ الْمَساکینِ وَ قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً وَ أَقیمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّکاةَ ثُمَّ تَوَلَّیْتُمْ إِلاَّ قَلیلاً مِنْکُمْ وَ أَنْتُمْ مُعْرِضُونَ83وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ لا تَسْفِکُونَ دِماءَکُمْ وَ لا تُخْرِجُونَ أَنْفُسَکُمْ مِنْ دِیارِکُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَ أَنْتُمْ تَشْهَدُونَ84ثُمَّ أَنْتُمْ هؤُلاءِ تَقْتُلُونَ أَنْفُسَکُمْ وَ تُخْرِجُونَ فَریقاً مِنْکُمْ مِنْ دِیارِهِمْ تَظاهَرُونَ عَلَیْهِمْ بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ إِنْ یَأْتُوکُمْ أُسارى‏ تُفادُوهُمْ وَ هُوَ مُحَرَّمٌ عَلَیْکُمْ إِخْراجُهُمْ أَ فَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْکِتابِ وَ تَکْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَما جَزاءُ مَنْ یَفْعَلُ ذلِکَ مِنْکُمْ إِلاَّ خِزْیٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ یَوْمَ الْقِیامَةِ یُرَدُّونَ إِلى‏ أَشَدِّ الْعَذابِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ85أُولئِکَ الَّذینَ اشْتَرَوُا الْحَیاةَ الدُّنْیا بِالْآخِرَةِ فَلا یُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ یُنْصَرُونَ86وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسَى الْکِتابَ وَ قَفَّیْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَیْنا عیسَى ابْنَ مَرْیَمَ الْبَیِّناتِ وَ أَیَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَ فَکُلَّما جاءَکُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى‏ أَنْفُسُکُمُ اسْتَکْبَرْتُمْ فَفَریقاً کَذَّبْتُمْ وَ فَریقاً تَقْتُلُونَ87وَ قالُوا قُلُوبُنا غُلْفٌ بَلْ لَعَنَهُمُ اللَّهُ بِکُفْرِهِمْ فَقَلیلاً ما یُؤْمِنُونَ88وَ لَمَّا جاءَهُمْ کِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ کانُوا مِنْ قَبْلُ یَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذینَ کَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا کَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْکافِرینَ89بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ یَکْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْیاً أَنْ یُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى‏ مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى‏ غَضَبٍ وَ لِلْکافِرینَ عَذابٌ مُهینٌ90وَ إِذا قیلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَیْنا وَ یَکْفُرُونَ بِما وَراءَهُ وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِیاءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ91وَ لَقَدْ جاءَکُمْ مُوسى‏ بِالْبَیِّناتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ92وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُوا قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَیْنا وَ أُشْرِبُوا فی‏ قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِکُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَما یَأْمُرُکُمْ بِهِ إیمانُکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ93قُلْ إِنْ کانَتْ لَکُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ94وَ لَنْ یَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَیْدیهِمْ وَ اللَّهُ عَلیمٌ بِالظَّالِمینَ95وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلى‏ حَیاةٍ وَ مِنَ الَّذینَ أَشْرَکُوا یَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ یُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ ما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذابِ أَنْ یُعَمَّرَ وَ اللَّهُ بَصیرٌ بِما یَعْمَلُونَ96قُلْ مَنْ کانَ عَدُوًّا لِجِبْریلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلى‏ قَلْبِکَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقاً لِما بَیْنَ یَدَیْهِ وَ هُدىً وَ بُشْرى‏ لِلْمُؤْمِنینَ97مَنْ کانَ عَدُوًّا لِلَّهِ وَ مَلائِکَتِهِ وَ رُسُلِهِ وَ جِبْریلَ وَ میکالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِلْکافِرینَ98وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَیْکَ آیاتٍ بَیِّناتٍ وَ ما یَکْفُرُ بِها إِلاَّ الْفاسِقُونَ99أَ وَ کُلَّما عاهَدُوا عَهْداً نَبَذَهُ فَریقٌ مِنْهُمْ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یُؤْمِنُونَ100

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(81) چرا ، ( عذاب طولانی به شما خواهد رسید ، زیرا ) هر که کار بدی کسب کرد و گناهش ( در اثر تکرار ) همه وجود او را فرا گرفت ( تا آنجا که ایمانش زایل شد ) چنین کسانی اهل آتشند و در آن جاودان خواهند بود.

(82)  و کسانی هم که ایمان آوردند و عمل های شایسته کردند آنها اهل بهشتند و در آن جاودان خواهند ماند.

(83) و ( به یاد آرید ) هنگامی که از بنی اسرائیل پیمان گرفتیم که هرگز جز خدا را نپرستید و به پدر و مادر و خویشان و یتیمان و مسکینان نیکی کنید و با مردم به زبان خوش سخن گویید و نماز را برپا دارید و زکات بپردازید سپس همه شما جز اندکی روی گردانیدید و شما ( ذاتا ) رویگردانید.

(84) و ( به یاد آرید ) زمانی که از شما پیمان گرفتیم که خون همدیگر را نریزید و یکدیگر را از خانه های خود بیرون نکنید آن گاه ( به پیمانتان ) اقرار کردید و بر آن گواهی می دهید.

(85) باز همین شمایید که یکدیگر را می کشید و گروهی از خودتان را از خانه هایشان بیرون می رانید ، در حالی که از روی گناه و تجاوز ، بر ضد آنان ( اخراج شده ها ) یکدیگر را یاری می دهید ، و ( با این حال ) اگر آنان در اسارت پیش شما آیند به دادن فدیه آزادشان می کنید حال آنکه بیرون کردن آنها ( به جنگ ، از اول ) بر شما حرام بود. پس آیا به برخی از ( احکام ) کتاب ( تورات ) می گروید و به برخی دیگر کفر می ورزید؟! ( حرمت جنگیدن و بیرون راندن را رد می کنید و لزوم آزاد کردن همکیش را می پذیرید؟! ) پس کیفر کسانی از شما که چنین می کنند جز خواری و ذلّت در دنیا نیست ، و روز قیامت به سوی شدیدترین عذاب بازگردانیده می شوند و خدا از آنچه می کنید غافل نیست.

(86) آنها کسانی اند که زندگی این دنیا را به بهای آخرت خریدند ، پس هرگز عذابشان ( در آخرت ) تخفیف نمی یابد و یاری هم نخواهند شد.

(87) و تحقیقا ما به موسی کتاب ( آسمانی ) دادیم و پس از او فرستادگانی را پشت سر هم فرستادیم و به عیسی بن مریم دلایل روشن عطا کردیم و او را با روح القدس تأیید نمودیم. پس چرا هر زمان که فرستاده ای چیزی را که میلتان نمی گرفت برای شما آورد تکبر ورزیدید گروهی را تکذیب کرده و گروهی را می کشتید؟!

(88) و گفتند: دل های ما ( فطرتا از درک سخنان تو ) در پوشش است. ( چنین نیست ) بلکه خداوند به سزای کفرشان آنها را از رحمت خود دور کرده از این رو کمتر ایمان می آورند ( فقط به مشترکات کتاب های آسمانی یا به آنچه مطابق هوایشان باشد می گروند ) .

(89) و چون برای آنها کتابی از جانب خدا آمد ( قرآنی ) که تصدیق کننده آنچه با آنهاست ( تورات ) ، در حالی که آنان پیش از آن ، همواره خبر از پیروزی خود ( به وسیله آورنده آن کتاب ) بر کسانی که کفر ورزیده اند می دادند ، ( با این همه ) چون آنچه آن را می شناختند برایشان آمد بدان کفر ورزیدند پس لعنت خدا بر کافران باد.

(90) بد چیزی است آنچه آنها خود را بدان فروختند که به آنچه خدا فرو فرستاده کفر می ورزند به خاطر حسد بر آنکه چرا خداوند از فضل خویش بر کسی از بندگانش که می خواهد ( کتابی ) نازل می نماید. پس آنها به خشمی بر روی خشمی ( از سوی خداوند ) گرفتار شدند. و برای کافران عذابی خوارکننده خواهد بود.

(91) و چون به آنها گفته شود: به آنچه خداوند فرو فرستاده ( به قرآن ) ایمان آورید ، گویند: ما به آنچه بر خود ما نازل شده ( به تورات ) ایمان می آوریم و به آنچه پس از آن است کفر می ورزند در حالی که آن حق است و تصدیق کننده آنچه با آنهاست! بگو: اگر شما ایمان ( به تورات ) دارید پس چرا پیش از این ( در طول تاریختان ) پیامبران خدا را می کشتید؟!

(92) و به یقین موسی برای شما معجزات و دلایلی روشن آورد سپس شما پس از وی ( پس از رفتنش به کوه طور ) گوساله را به پرستش گرفتید در حالی که ( به خود و آیات خدا ) ستمکار بودید.

(93) و ( به یاد آرید ) هنگامی که از شما پیمان گرفتیم و کوه طور را بر بالای سرتان بلند کردیم ( و گفتیم ) آنچه را به شما دادیم ( از آیات تورات ) به اراده جدّی فرا گیرید ، و بشنوید و بپذیرید. آنها ( به زبان ) گفتند شنیدیم و ( به دل گفتند ) نافرمانی کردیم ، و محبت گوساله در دل های آنان به خاطر کفرشان رسوخ یافت. بگو: اگر شما مؤمنید ( و ایمانتان شما را به پرستش گوساله و کشتن و تکذیب پیامبران فرمان می دهد ) پس بد چیزی است آنچه ایمانتان بدان دستورتان می دهد!

(94) بگو: اگر سرای آخرت در نزد خداوند مخصوص شماست نه مردم دیگر ، پس اگر راستگویید مرگ را آرزو کنید!

(95) و هرگز آنها مرگ را به خاطر آنچه ( از اعمال زشت ) پیش فرستاده اند آرزو نمی کنند ، و خدا به ( حال ) ستمکاران داناست.

(96) و البته آنها را حریص ترین مردم به زندگی ( طولانی ) خواهی یافت و ( بلکه حریص تر ) از کسانی که شرک ورزیدند! هر یک از آنها دوست دارد که ای کاش هزار سال عمر می کرد و هرگز آن عمر دراز ، دورکننده او از عذاب ( جهنم ) نیست و خداوند به آنچه می کنند بیناست.

(97) ( در پاسخ یهودانی که می گویند ما با جبرئیل دشمنیم و از این رو تو را نیز نمی پذیریم ) بگو: هر کس دشمن جبرئیل باشد ( او در واقع دشمن خداست ، زیرا ) او قرآن را به امر یا اراده تکوینی خداوند بر قلب تو فرود آورده در حالی که تصدیق کننده است آنچه را که پیش از آن ( از کتاب های آسمانی ) بوده است ، و هدایت و بشارت است برای ایمان آورندگان.

(98) هر کس با خدا و فرشتگان و فرستادگان او و جبرئیل و میکائیل دشمن باشد ( کافر است و ) مسلما خدا هم دشمن کافران است.

(99) و حقیقت این است که ما به سوی تو آیاتی روشن و روشنگر فرو فرستادیم ، و به آنها جز فاسقان کفر نمی ورزند.

(100) و چرا ( چنین است که ) هر زمان معاهده ای ( با خدا و پیامبرانش ) بستند گروهی از آنها آن را شکستند؟! ( اینها نه تنها عهد می شکنند ) بلکه بیشترشان ایمان نمی آورند.