ترجمه سوره بقره ( از آیه 61 تا آیه 80 )
ساعت ٤:٢۸ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۳٠ تیر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

وَ إِذْ قُلْتُمْ یا مُوسى‏ لَنْ نَصْبِرَ عَلى‏ طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّکَ یُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذی هُوَ أَدْنى‏ بِالَّذی هُوَ خَیْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَکُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْکَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کانُوا یَکْفُرُونَ بِآیاتِ اللَّهِ وَ یَقْتُلُونَ النَّبِیِّینَ بِغَیْرِ الْحَقِّ ذلِکَ بِما عَصَوْا وَ کانُوا یَعْتَدُونَ61إِنَّ الَّذینَ آمَنُوا وَ الَّذینَ هادُوا وَ النَّصارى‏ وَ الصَّابِئینَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ62وَ إِذْ أَخَذْنا میثاقَکُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَکُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْکُرُوا ما فیهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ63ثُمَّ تَوَلَّیْتُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَلَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَکُنْتُمْ مِنَ الْخاسِرینَ64وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذینَ اعْتَدَوْا مِنْکُمْ فِی السَّبْتِ فَقُلْنا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَةً خاسِئینَ65فَجَعَلْناها نَکالاً لِما بَیْنَ یَدَیْها وَ ما خَلْفَها وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقینَ66وَ إِذْ قالَ مُوسى‏ لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ یَأْمُرُکُمْ أَنْ تَذْبَحُوا بَقَرَةً قالُوا أَ تَتَّخِذُنا هُزُواً قالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَکُونَ مِنَ الْجاهِلینَ67قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما هِیَ قالَ إِنَّهُ یَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا فارِضٌ وَ لا بِکْرٌ عَوانٌ بَیْنَ ذلِکَ فَافْعَلُوا ما تُؤْمَرُونَ68قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما لَوْنُها قالَ إِنَّهُ یَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ صَفْراءُ فاقِعٌ لَوْنُها تَسُرُّ النَّاظِرینَ69قالُوا ادْعُ لَنا رَبَّکَ یُبَیِّنْ لَنا ما هِیَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشابَهَ عَلَیْنا وَ إِنَّا إِنْ شاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ70قالَ إِنَّهُ یَقُولُ إِنَّها بَقَرَةٌ لا ذَلُولٌ تُثیرُ الْأَرْضَ وَ لا تَسْقِی الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لا شِیَةَ فیها قالُوا الْآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ فَذَبَحُوها وَ ما کادُوا یَفْعَلُونَ71وَ إِذْ قَتَلْتُمْ نَفْساً فَادَّارَأْتُمْ فیها وَ اللَّهُ مُخْرِجٌ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ72فَقُلْنا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِها کَذلِکَ یُحْیِ اللَّهُ الْمَوْتى‏ وَ یُریکُمْ آیاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ73ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُکُمْ مِنْ بَعْدِ ذلِکَ فَهِیَ کَالْحِجارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَ إِنَّ مِنَ الْحِجارَةِ لَما یَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهارُ وَ إِنَّ مِنْها لَما یَشَّقَّقُ فَیَخْرُجُ مِنْهُ الْماءُ وَ إِنَّ مِنْها لَما یَهْبِطُ مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ74أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ یُؤْمِنُوا لَکُمْ وَ قَدْ کانَ فَریقٌ مِنْهُمْ یَسْمَعُونَ کَلامَ اللَّهِ ثُمَّ یُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ یَعْلَمُونَ75وَ إِذا لَقُوا الَّذینَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلا بَعْضُهُمْ إِلى‏ بَعْضٍ قالُوا أَ تُحَدِّثُونَهُمْ بِما فَتَحَ اللَّهُ عَلَیْکُمْ لِیُحَاجُّوکُمْ بِهِ عِنْدَ رَبِّکُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ76أَ وَ لا یَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ یَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ77وَ مِنْهُمْ أُمِّیُّونَ لا یَعْلَمُونَ الْکِتابَ إِلاَّ أَمانِیَّ وَ إِنْ هُمْ إِلاَّ یَظُنُّونَ78فَوَیْلٌ لِلَّذینَ یَکْتُبُونَ الْکِتابَ بِأَیْدیهِمْ ثُمَّ یَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِیَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَلیلاً فَوَیْلٌ لَهُمْ مِمَّا کَتَبَتْ أَیْدیهِمْ وَ وَیْلٌ لَهُمْ مِمَّا یَکْسِبُونَ79وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَیَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ یُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ80

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(61) و ( به یاد آرید ) زمانی که گفتید: ای موسی ، ما هرگز بر یک رقم خوراک صبر نمی کنیم ، پس پروردگار خود را در حق ما بخوان تا برای ما از آنچه زمین می رویاند از سبزی و خیار و سیر و عدس و پیازش بیرون آورد. موسی گفت: آیا شما به جای چیز بهتر چیز پست تر را می طلبید؟ ( حال که چنین است ) به شهری ( از شهرها ) فرود آیید که آنچه خواستید برای شما فراهم است. و ( مهر خواری بر پیشانی ، و خیمه ) ذلّت و نیاز بر آنها زده شد و مستحقّ خشم خدا شدند. این ( خواری ) برای آن بود که آنها همواره به نشانه های خدا کفر می ورزیدند و پیامبران خدا را به ناحق می کشتند و این ( کفر و پیامبرکشی ) به خاطر آن بود که نافرمانی کردند و پیوسته ( از حد خود ) تجاوز می نمودند.

(62) به یقین کسانی که ( به اسلام ) ایمان آورده اند و کسانی که یهودی شده اند و نصاری و صابئین ( پیروان نوح یا یحیی ) ، هر یک ( از این گروه ها که در عصر پیامبر خود ) به خدا و روز واپسین ایمان آورده و عمل شایسته انجام داده باشند ، آنها را اجری درخور حالشان در نزد پروردگارشان ثابت است ، و نه بیمی بر آنها ( در روز قیامت ) می رود و نه اندوهگین می شوند.

(63) و ( به یاد آرید ) زمانی که از شما پیمان گرفتیم و کوه طور را بالای سرتان برافراشتیم ( و گفتیم ) آنچه را به شما داده ایم ( از آیات تورات ) به عزم و اراده جدی بپذیرید و آنچه را که در آن است ( برای عمل ) یادآور شوید ، شاید پروا پیشه کنید.

(64) آن گاه شما پس از آن ( پیمان و پذیرش ) روگردان شدید و اگر فضل و رحمت خدا بر شما نبود ( شما را توفیق توبه نمی داد ) حتما از زیانکاران می شدید.

(65) و حتما شما کسانی از خودتان را که در روز شنبه ( از فرمان خدا ) تجاوز کردند ( و در آن روز ماهی صید کردند ) شناختید که ما به آنها گفتیم: بوزینگانی شوید و رانده شدگانی ( از درگاه ما ، اراده تکوینی کردیم که چنین شوند و شدند ) .

(66) پس ما آن عقوبت را کیفری عبرت آموز برای حاضران و نسل های پس از آنها ، و پند و اندرزی برای پرهیزکاران قرار دادیم.

(67) و ( به یاد آرید ) هنگامی که موسی به قوم خود گفت: خداوند به شما دستور می دهد که ماده گاوی را سر ببرید ( تا قاتلی در قتل شخص مجهول الحالی معلوم شود ) . گفتند: آیا ما را به مسخره می گیری؟! گفت: پناه می برم به خدا از اینکه از جاهلان باشم ( زیرا مسخرگی از جاهلان سر می زند ) .

(68) گفتند: پروردگارت را در حق ما بخوان برای ما روشن کند که آن ماده گاو چگونه است ( و سنّ آن چیست ) ؟ گفت: او می گوید که آن ماده گاوی است نه پیر از کار افتاده و نه جوان کار ناکرده ، میان این دو حال است. پس آنچه را بدان مأمورید به جا آورید.

(69) گفتند: پروردگارت را در حق ما بخوان برای ما روشن کند که رنگ آن چگونه است؟

(70) گفتند: پروردگارت را در حق ما بخوان برای ما روشن کند که آن چه گاوی است؟ همانا ( وضع ) این گاو بر ما مشتبه شده و ما حتما به خواست خداوند ره یافتگانیم.

(71) گفت: او می گوید که آن ماده گاوی است نه رام که زمین را شخم زند و زراعت را آب دهد سالم ( از عیب و عمل ) است و لکه رنگی در آن مخالف رنگ اصلی نیست. گفتند:

(72)  و ( به یاد آرید ) زمانی که کسی را کشتید و درباره ( قاتل ) او به نزاع برخاستید و خداوند می خواست آنچه را پنهان می کنید آشکار سازد.

(73) پس گفتیم: پاره ای از اعضای آن ( گاو ذبح شده ) را به او ( بدن مقتول ) بزنید ( تا زنده شود و قاتل را معرفی کند ) . این گونه خداوند مردگان را زنده می کند و نشانه های ( توحید و قدرت ) خود را به شما نشان می دهد ، شاید بیندیشید.

(74) سپس دل های شما پس از آن ( معجزات ) سخت گردید و مانند سنگ پاره ها یا سخت تر شد ، زیرا پاره ای از سنگ ها هست که از آنها نهرها می جوشد ( مانند سنگ موسی و سنگ های چشمه ها ) و پاره ای از آنها می شکافد و آب از آن می تراود و پاره ای از آنها از ترس ( تکوینی ) خدا ( از کوه ها ) فرو می ریزد ( تأثر موجودات از اراده خدا ترس تکوینی و اطاعت آنهاست ، و غرض آنکه سنگ ها متأثر می شوند اما از دل های ایشان حالت تسلیم دیده نمی شود ) و خدا از آنچه انجام می دهید غافل نیست.

(75) آیا ( شما مسلمانان ) طمع دارید که آنها ( یهودی ها ) به ( آیین ) شما ایمان بیاورند در حالی که گروهی از آنان ( عده ای از علماشان در طول تاریخ ) کلام خدا را می شنیدند سپس آن را پس از فهم و تعقل ( به خاطر اغراض دنیوی خود ) تحریف می کردند در حالی که ( زشتی کار خود را ) می دانستند.

(76) و چون کسانی را که ایمان آورده اند ملاقات کنند می گویند: ما ایمان آوردیم و وقتی با یکدیگر خلوت می کنند ( به یکدیگر ) می گویند: چرا ( از آیات تورات ) آنچه را که خدا ( علمش را ) بر شما گشوده ( مانند آیاتی که صفات پیامبر اسلام و صدق او را بیان می کند ) به مسلمان ها بازگو می کنید تا با همین حکم نزد پروردگارتان با شما محاجّه کنند ( و پیروز شوند ) ؟ آیا نمی اندیشید؟!

(77) و آیا نمی دانند که خداوند آنچه را پنهان می دارند و آنچه را آشکار می کنند می داند؟!

(78) و برخی از آنان بی سوادانی هستند که از کتاب تورات جز مشتی خیالات و آرزوهای باطل چیزی نمی دانند ، و آنها ( درباره احکام آن ) تنها ظن و گمانی دارند.

(79) پس وای بر کسانی که نوشته ای را با دست های خود می نویسند آن گاه می گویند: این از جانب خداست تا بدین وسیله بهایی اندک به دست آورند. پس وای بر آنها از آنچه دست هاشان نوشت و وای بر آنها از آنچه ( در برابر این تحریف ) به دست می آورند!

(80) و گفتند: هرگز آتش ( جهنم ) جز روزهایی چند به ما نمی رسد ( به عدد ایّامی که نیاکان ما گوساله پرستیدند ) . بگو: آیا از نزد خدا پیمانی گرفته اید- که خدا هم هرگز از پیمان خود تخلّف نمی کند- یا چیزی را که نمی دانید به خدا می بندید؟!