ترجمه سوره بقره ( از آیه 21 تا آیه 40 )
ساعت ٢:٥۱ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۸ تیر ۱۳٩٠   کلمات کلیدی: مذهبی ،ترجمه سوره بقره

یا أَیُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّکُمُ الَّذی خَلَقَکُمْ وَ الَّذینَ مِنْ قَبْلِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ21الَّذی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ فِراشاً وَ السَّماءَ بِناءً وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَکُمْ فَلا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْداداً وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ22وَ إِنْ کُنْتُمْ فی‏ رَیْبٍ مِمَّا نَزَّلْنا عَلى‏ عَبْدِنا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا شُهَداءَکُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ23فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ لَنْ تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتی‏ وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ أُعِدَّتْ لِلْکافِرینَ24وَ بَشِّرِ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْری مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ کُلَّما رُزِقُوا مِنْها مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقاً قالُوا هذَا الَّذی رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً وَ لَهُمْ فیها أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ وَ هُمْ فیها خالِدُونَ25إِنَّ اللَّهَ لا یَسْتَحْیی‏ أَنْ یَضْرِبَ مَثَلاً ما بَعُوضَةً فَما فَوْقَها فَأَمَّا الَّذینَ آمَنُوا فَیَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ أَمَّا الَّذینَ کَفَرُوا فَیَقُولُونَ ما ذا أَرادَ اللَّهُ بِهذا مَثَلاً یُضِلُّ بِهِ کَثیراً وَ یَهْدی بِهِ کَثیراً وَ ما یُضِلُّ بِهِ إِلاَّ الْفاسِقینَ26الَّذینَ یَنْقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِنْ بَعْدِ میثاقِهِ وَ یَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ یُوصَلَ وَ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ أُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ27کَیْفَ تَکْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ کُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْیاکُمْ ثُمَّ یُمیتُکُمْ ثُمَّ یُحْییکُمْ ثُمَّ إِلَیْهِ تُرْجَعُونَ28هُوَ الَّذی خَلَقَ لَکُمْ ما فِی الْأَرْضِ جَمیعاً ثُمَّ اسْتَوى‏ إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عَلیمٌ29وَ إِذْ قالَ رَبُّکَ لِلْمَلائِکَةِ إِنِّی جاعِلٌ فِی الْأَرْضِ خَلیفَةً قالُوا أَ تَجْعَلُ فیها مَنْ یُفْسِدُ فیها وَ یَسْفِکُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَکَ قالَ إِنِّی أَعْلَمُ ما لا تَعْلَمُونَ30وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ کُلَّها ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلائِکَةِ فَقالَ أَنْبِئُونی‏ بِأَسْماءِ هؤُلاءِ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ31قالُوا سُبْحانَکَ لا عِلْمَ لَنا إِلاَّ ما عَلَّمْتَنا إِنَّکَ أَنْتَ الْعَلیمُ الْحَکیمُ32قالَ یا آدَمُ أَنْبِئْهُمْ بِأَسْمائِهِمْ فَلَمَّا أَنْبَأَهُمْ بِأَسْمائِهِمْ قالَ أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ إِنِّی أَعْلَمُ غَیْبَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ أَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما کُنْتُمْ تَکْتُمُونَ33وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِکَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلاَّ إِبْلیسَ أَبى‏ وَ اسْتَکْبَرَ وَ کانَ مِنَ الْکافِرینَ34وَ قُلْنا یا آدَمُ اسْکُنْ أَنْتَ وَ زَوْجُکَ الْجَنَّةَ وَ کُلا مِنْها رَغَداً حَیْثُ شِئْتُما وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَکُونا مِنَ الظَّالِمینَ35فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فیهِ وَ قُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى‏ حینٍ36فَتَلَقَّى آدَمُ مِنْ رَبِّهِ کَلِماتٍ فَتابَ عَلَیْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحیمُ37قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْها جَمیعاً فَإِمَّا یَأْتِیَنَّکُمْ مِنِّی هُدىً فَمَنْ تَبِعَ هُدایَ فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ38وَ الَّذینَ کَفَرُوا وَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ39یا بَنی‏ إِسْرائیلَ اذْکُرُوا نِعْمَتِیَ الَّتی‏ أَنْعَمْتُ عَلَیْکُمْ وَ أَوْفُوا بِعَهْدی أُوفِ بِعَهْدِکُمْ وَ إِیَّایَ فَارْهَبُونِ40

 

ترجمه آیت الله مشکینی :

(21)  ای مردم ، پروردگارتان را که شما و کسانی را که پیش از شما بودند آفریده پرستش کنید ، شاید پروا پیشه کنید.

(22) همان خدایی که زمین را برای شما بساطی ( گسترده ) و آسمان را بنایی ( برافراشته ) قرار داد و از آسمان آبی ( به صورت باران و برف و تگرگ ) فرود آورد و به وسیله آن از میوه ها برای شما روزی بیرون آورد ، پس برای خداوند شریکانی قرار ندهید در حالی که می دانید ( آنها قدرت این آفرینش و اعطاء روزی را ندارند ) .

(23) و اگر در آنچه ما بر بنده خود فرو فرستاده ایم شک دارید پس یک سوره مانند آن را ( در فصاحت و زیبایی لفظ و بلاغت و ژرفایی محتوا ، و یا از مردی همانند او امّی و درس ناخوانده ) بیاورید و ( در این کار ) آنچه غیر از خدا یاور و گواه دارید فرا خوانید اگر راستگویید ( تا گواهی دهند که سوره شما همانند سوره ماست ) .

(24) و اگر ( چنین کاری ) نکردید و هرگز نتوانید کرد ، پس بپرهیزید از آتشی که هیزم آن مردم اند و سنگ ها ، که برای کافران مهیّا شده است.

(25) و کسانی را که ایمان آورده و عمل های شایسته کرده اند بشارت ده که برای آنها بهشت ها یا باغ هایی است که از زیر ( ساختمان و درختان ) آنها نهرها روان است ، هر گاه از آن باغ ها از میوه ای به آنها روزی داده شود گویند: این همان است که از پیش ( در دنیا ) روزی ما شده است ، و همه میوه ها به نزد آنان ( در زیبایی و لطافت ) شبیه هم آورده می شوند و برای آنها در آنجا همسرانی است پاکیزه ( از عادت زنانه و مرض و بد خویی ) و آنها در آن جاودانه اند.

(26) بی تردید خداوند شرم نمی کند از اینکه مثلی بزند هر مثلی که باشد ، پشه و فراتر از آن یا فروتر از آن ، اما کسانی که ایمان آورده اند ( به واسطه تأمل و درک مقصود ، یا تعبّد و تسلیم ) می دانند که آن حق و به جا از جانب پروردگارشان است ، و اما کسانی که کفر ورزیده اند گویند: خداوند از این مثل چه اراده کرده است؟! ( آری خدا با بیان یک حقیقت ) بسیاری را بدان گمراه می کند ( سبب گمراهی اختیاری آنها می شود ) و بسیاری را بدان هدایت می نماید ، و جز فاسقان را بدان گمراه نمی سازد.

(27) همان هایی که پیمان خدا را پس از محکم کردنش می شکنند ( با احکام خدا پس از ثبوت آن به نقل و عقل ، مخالفت می کنند ) و آنچه را که خدا فرمان داده وصل شود ( مانند رابطه با ارحام و معصومان و دین ) قطع می کنند و در روی زمین به فساد می پردازند ، آنهایند که زیانکارند.

(28) چگونه به خداوند کفر می ورزید در حالی که شما مرده بودید ( مواد اولیه بدنتان قبل از ترکیب و نفخ روح اجزایی بی جان بود ) شما را زنده کرد ، آن گاه شما را می میراند و باز زنده می کند ، سپس به سوی او بازگردانده می شوید.

(29) اوست که آنچه در این زمین است همه را برای شما آفرید ، سپس به ( آفرینش ) آسمان پرداخت پس آنها را به صورت هفت آسمان ( مطابق حکمت و خالی از نقص در خلقت ) مرتب و منظم ساخت ، و او به همه چیز داناست.

(30) و ( به یاد آر ) هنگامی که پروردگارت به فرشتگان گفت: همانا من در روی زمین جانشینی قرار خواهم داد ( نماینده خدا در آنجا یا جانشین ساکنان پیشین منقرض شده آنجا ) . گفتند: آیا در آن کسی را ( جانشین ) قرار می دهی که فساد می انگیزد و خون ها می ریزد؟! در حالی که ما تو را با توصیف به کمالات تسبیح می گوییم و ( از هر عیب و نقصی ) تقدیس می کنیم. خدا گفت: بی تردید من چیزی می دانم که شما نمی دانید.

(31) و همه نام ها را به آدم آموخت ( نام همه موجودات جهان را تا انقراض آن به یک زبان یا به همه زبان های آینده بشر ، و یا همه مسمّیات نام ها را با حقایق و خواص و آثارشان به او آموخت ) سپس آن معانی را به فرشتگان عرضه داشت و گفت: اگر شما راستگویید نام های اینها ( و یا حقایق و اسرارشان ) را به من خبر دهید.

(32)  گفتند: تو ( از هر نقص و عیبی ) منزّهی ، ما را دانشی جز آنچه خود به ما آموخته ای نیست حقّا تویی که دانا و حکیمی.

(33) خداوند فرمود: ای آدم ، نام های آنان ( و یا حقایق و اسرار آنها ) را به فرشتگان خبر ده.

(34) و ( به یاد آر ) هنگامی که به فرشتگان گفتیم: به آدم سجده کنید و خضوع نمایید. همه سجده کردند جز ابلیس که سرباز زد و تکبّر ورزید و او از کافران بود ( که کفر خود را پنهان می داشت ) .

(35) و گفتیم: ای آدم ، تو و همسرت در این باغ ساکن شوید و از ( میوه و نعمت های ) آن به فراوانی از هر جای آن که خواهید بخورید ، و به این درخت ( درخت گندم یا انگور یا انجیر ) نزدیک نشوید که از ستمکاران خواهید بود.

(36) پس شیطان آن دو را از ( جهت ) آن درخت لغزانید ، و آنها را از آنچه در آن بودند ( از کرامت و نعمت ) بیرون کرد و ما گفتیم: ( از این مکان و منزلت ، همراه شیطان ) فرود آیید در حالی که برای همیشه دشمن یکدیگرید و برای شما در روی زمین قرارگاه و برخورداریی ( معین ) تا زمانی محدود خواهد بود. ( زمان آن بر هر فرد بشر مدت عمر او ، و برای مجموع نسل بشر تا انقراض جهان است. )

(37) پس ( از مدتی استقرار در زمین ) آدم از جانب پروردگارش کلماتی را دریافت کرد ( به او القاء توبه شد و یا در ضمن اسماء تعلیم شده توبه به او الهام گردید و توبه نمود ) پس خدا هم بر او عطف توجه نمود و توبه او را پذیرفت که او بسیار عطوف و توبه پذیر و مهربان است.

(38) گفتیم که همگی از آن ( ملأ اعلی ) فرود آیید ، پس اگر شما را از جانب من هدایتی ( به وسیله پیامبران و کتاب های آسمانی ) بیامد ، کسانی که از رهنمایی من پیروی کنند نه آنها را ترسی باشد و نه اندوهی خواهند داشت.

(39) و کسانی که کفر ورزند و نشانه های ( عقلی و نقلی توحید ) ما را تکذیب کنند آنها اهل دوزخند که در آن جاودان خواهند بود.

(40) ای فرزندان اسرائیل ( ای اولاد یعقوب اعمّ از یهود و نصاری ) نعمت هایی را که من بر شما ( از زمان یعقوب تا زمان عیسی ) ارزانی داشته ام به یاد آورید و به پیمان من وفا کنید تا من نیز به پیمان شما وفا کنم ( پیمان شما اطاعت است و پیمان من پاداش ) ، و تنها از من بترسید.