ترجمه سوره انبیاء (از آیه 1 تا آیه 20)
ساعت ۸:۱٧ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٢ خرداد ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء
اقْتَرَبَ لِلنَّاسِ حِسابُهُمْ وَ هُمْ فی‏ غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ1ما یَأْتیهِمْ مِنْ ذِکْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلاَّ اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ یَلْعَبُونَ2لاهِیَةً قُلُوبُهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوَى الَّذینَ ظَلَمُوا هَلْ هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُکُمْ أَ فَتَأْتُونَ السِّحْرَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ3قالَ رَبِّی یَعْلَمُ الْقَوْلَ فِی السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ السَّمیعُ الْعَلیمُ4بَلْ قالُوا أَضْغاثُ أَحْلامٍ بَلِ افْتَراهُ بَلْ هُوَ شاعِرٌ فَلْیَأْتِنا بِآیَةٍ کَما أُرْسِلَ الْأَوَّلُونَ5ما آمَنَتْ قَبْلَهُمْ مِنْ قَرْیَةٍ أَهْلَکْناها أَ فَهُمْ یُؤْمِنُونَ6وَ ما أَرْسَلْنا قَبْلَکَ إِلاَّ رِجالاً نُوحی‏ إِلَیْهِمْ فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّکْرِ إِنْ کُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ7وَ ما جَعَلْناهُمْ جَسَداً لا یَأْکُلُونَ الطَّعامَ وَ ما کانُوا خالِدینَ8ثُمَّ صَدَقْناهُمُ الْوَعْدَ فَأَنْجَیْناهُمْ وَ مَنْ نَشاءُ وَ أَهْلَکْنَا الْمُسْرِفینَ9لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَیْکُمْ کِتاباً فیهِ ذِکْرُکُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ10وَ کَمْ قَصَمْنا مِنْ قَرْیَةٍ کانَتْ ظالِمَةً وَ أَنْشَأْنا بَعْدَها قَوْماً آخَرینَ11فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنا إِذا هُمْ مِنْها یَرْکُضُونَ12لا تَرْکُضُوا وَ ارْجِعُوا إِلى‏ ما أُتْرِفْتُمْ فیهِ وَ مَساکِنِکُمْ لَعَلَّکُمْ تُسْئَلُونَ13قالُوا یا وَیْلَنا إِنَّا کُنَّا ظالِمینَ14فَما زالَتْ تِلْکَ دَعْواهُمْ حَتَّى جَعَلْناهُمْ حَصیداً خامِدینَ15وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما لاعِبینَ16لَوْ أَرَدْنا أَنْ نَتَّخِذَ لَهْواً لاَتَّخَذْناهُ مِنْ لَدُنَّا إِنْ کُنَّا فاعِلینَ17بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْباطِلِ فَیَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَکُمُ الْوَیْلُ مِمَّا تَصِفُونَ18وَ لَهُ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ مَنْ عِنْدَهُ لا یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ لا یَسْتَحْسِرُونَ19یُسَبِّحُونَ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ لا یَفْتُرُونَ20
 
 
ترجمه آیت الله مشکینی:
(1) مردم را رسیدگی به حسابشان ( در روز قیامت ) نزدیک شده ( نزدیک از نظر ربوبی و یا آنکه هر چه آمدنش مسلّم است نزدیک است ) در حالی که آنها در غفلت ( از آن حساب ) به سر می برند و روگردانند.
(2) هیچ تذکّر تازه ای ( از وحی و قرآن و معجزه ) از پروردگارشان بر آنها نمی آید جز آنکه در حال بازی و سرگرمی ( به هوی و هوس ) آن را گوش می دهند ( ولی جدّی نمی گیرند ) .
(3) در حالی ( وحی و قرآن را می شنوند ) که دل هایشان مشغول ( لهو و باطل ) است ، و آنان- که ستم ورزیدند- رازگویی خود را پنهان داشته ( گویند: ) آیا این ( محمّد ) جز این است که بشری همانند شماست؟! آیا به سوی جادو می روید در حالی که خود می بینید!
(4) ( پیامبر ) گفت: ( بی خود درگوشی سخن نگویید ، زیرا ) پروردگار من هر گفتاری را در آسمان و زمین می داند ، و اوست شنوا و دانا.
(5) بلکه گفتند: ( سحر نیست ) مشتی خواب های آشفته است ( که خود محمّد یا دیگران دیده اند ) ، بلکه دروغ هایی است که خود بافته است ، بلکه او شاعر است ( و این کتاب هم سروده اوست ) ، پس ( اگر راست می گوید ) باید معجزه ای بیاورد چنان که پیشینیان ( با معجزاتی چون ناقه صالح ، عصای موسی و مائده عیسی ) ارسال شده بودند.
(6) قبل از آنها نیز هیچ مجتمعی که ما آنها را هلاک کردیم ایمان نیاوردند ، آیا اینها ایمان خواهند آورد؟!
(7) و ما پیش از تو ( برای مردم به عنوان پیامبر و رسول ) نفرستادیم مگر مردانی را که به آنها وحی می کردیم ( نه فرشتگان و نه زنان و نه اجنّه را ) پس اگر ( این سیره جاریه الهی را ) نمی دانید از اهل ذکر ( از علمای تورات و انجیل غیر محرّف ، و سایر کتاب های آسمانی ) بپرسید.
(8) و ما آن فرستادگان را جسدی که طعام نخورند ( جهاز هضم و دفع نداشته باشند ) قرار ندادیم و آنها جاویدان هم نبودند ( که مرگ نداشته باشند ) .
(9) سپس وعده ای را که به آنها داده بودیم ( تحکیم دین و اهلاک دشمنان ) تحقق بخشیدیم ، پس آنها و کسانی را که می خواستیم نجات دادیم و تجاوزکاران ( از حد و مرز احکام ) را نابود کردیم.
(10) و حقّا که ما به سوی شما ( و همه آیندگان تاریخ ) کتابی نازل کردیم که در آن یادآوری شماست ( به احکام دینی و اخلاقی و معارف گوناگون ) آیا نمی اندیشید؟!
(11) و چه بسیار از مجتمع های انسانی را که ستمکار بودند ( به ستم شرک و کفر و طغیان در گناهان ) شکستیم و نابود کردیم و پس از آنها گروهی دیگر را آفریدیم.
(12) پس چون عذاب ما را احساس کردند به ناگاه از آن به شتاب می گریختند.
(13) ( به آنها به زبان استهزایی قال یا حال گفته می شد ) نگریزید و به سوی آنچه در آن بودید از ناز و نعمت و مسکن های خود بازگردید شاید مورد سؤال قرار گیرید ( فقرا از شما مال بخواهند و شما هم ندهید ، یا بردگان و خادمان از شما وظیفه پرسند و شما هم به کبر و سرکشی خود ادامه دهید ) !
(14) گفتند: ای وای بر ما ، حقّا که ما ستمکار بوده ایم.
(15) پس همواره آن ( ویل و وای ) بر زبان آنان بود تا آنها را ( مانند گیاهان ) درو شده و ( مانند مردگان ) خاموش قرار دادیم.
(16) و ما آسمان و زمین و آنچه را در میان آن دو است به بازی و سرگرمی نیافریده ایم.
(17) اگر ما اراده می کردیم که لهوی ( بازیچه و سرگرمی یا زن و فرزندی ) بگیریم بی تردید از ذات خود ( و به تناسب وجود خود ) می گرفتیم ، اگر ما ( به فرض محال ) انجام دهنده ( این کار ) بودیم.
(18) بلکه ما به سبب حق بر سر باطل می کوبیم تا به مغز او می رسد پس به ناگاه باطل نابود شده است ( ادله روشن توحید و آیات قرآنی را بر عقاید کفر و شرک می افکنیم که به کلّی آن را باطل کند ) . و وای بر شما از آنچه ( درباره توحید و نبوت و معاد ) توصیف می کنید.
(19) و هر چیز و هر کس که در آسمان ها و زمین است از آن اوست ( زیرا آفریدن ، حفظ ، تدبیر و بالاخره فانی کردن همه در اختیار اوست ) و کسانی که در نزد او هستند ( مقربان درگاه او از فرشتگان و صالحان بشر و اجنّه ) هرگز از پرستش او تکبّر نمی ورزند و هیچ گاه خسته و وامانده نمی شوند.
(20) آنها شبانه روز ( خدا را ) تسبیح می کنند و هیچ گاه سست نمی شوند.