چگونه در محضر قرآن بنشینیم؟
ساعت ۱٢:۳٤ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن

 

تلاوت

 

 

 

 

 

از رهنمودهای معصومین علیهم السلام چنین برمی آید که قداست و حُرمت قرآن را باید پاس داشت و با آن برخورد متین، مۆدّبانه و احترام آمیز داشت، حتّی دست و دل پاک و چشم دور از گناه و زبان و دهان تمیز و خوشبو و توجّه به قبله و... را هم باید رعایت کرد. چرا که قاری، وقتی این منشور الهی را پیش رو می گشاید، باید حسّ «حضور در محضر خدا» داشته باشد.

از مهمترین این مسائل، شیوه صحیح نشستن در محضر قرآن کریم است که رعایت آن، موجب درک مقام و موقعیت قرآن می‌شود. 

در برخی از محافل یا جلسات قرآنی دیده می‌شود که مۆدّب نشستن در حضور قرآن مراعات نمی‌گردد. مثلاً قرآن را روی زمین می‌گذارند و به آن نگاه می‌کنند ، یا پای خود را در محضر قرآن دراز می‌کنند و یا نحوه نشستن آنان به گونه‌ای است که موجب بی‌احترامی به ساحت مقدّس قرآن است. در این راستا بهتر دیدیم عنان قلم را به دست عارف بالله و مفسّر عالیقدر قرآن «مولی محسن فیض کاشانی» بسپاریم و از گفته‌های ایشان خوشه چینی کنیم:

قاری قرآن بایستی در چهره خود، ادب مناسب را حفظ کند ... هنگام تلاوت شایسته است رو به قبله باشد و سر خود را پایین اندازد. چهار زانو بنشیند و به جایی تکیه نکند و نشستن او در چهره متکبّران نباشد. اگر چه تنها نشسته باشد؛ چنین پندارد که در برابر استاد خویش نشسته است. (1)

از مواردی که به منظور احترام به ساحت کلام الله مجید و تاثیر بیشتر این کلام نورانی در جان و قلبمان توصیه می شود به قرار زیر است:

1. استفاده از رحل زیر قرآن

سنت بسیار خوبی که از قدیم الایام رعایت می‌شده، گذاشتن رحل زیر قرآن‌هاست که عمل بسیار خوبی است. کسانی که با تلاوت قرآن کریم سروکار دارند پسندیده است که در منازل خود نیز،‌ «رحل» استفاده کنند و با این کار به فرزندان خویش احترام گذاردن به قرآن را تعلیم دهند.

2. نشستن رو به قبله هنگام قرائت قرآن

 

نشستن رو به قبله هنگام قرائت قرآن، سبب تمرکز فکر انسان شده و بدین ترتیب آیات کلام الله مجید، تأثیر بیشتری در قلب و جان قاری می‌گذارد.

3. عدم خواندن قرآن در حالت خوابیده

در مورد خواندن قران در حالت خوابیده، در استفتائی که از محضر مقام معظم رهبری (حفظه الله) شده است، ایشان فرموده اند: احترام قرآن لازم است و در آداب قرآن گفته‌اند با طهارت و رو به قبله و با ادب و آرامش و تفکر در معانی آن قرائت شود. البته در موقع خواب، خواندن قرآن از حفظ در حال خوابیده اشکال ندارد.

حال در بیان چگونگی حضور و رعایت آداب نشستن در پیشگاه قرآن مجید به بزرگان عرفان، نظری می افکنیم:

 

طرز نشستن شما مناسب با مجلس قرآن نیست!

یکی از علمای اصفهان می‌گفت: با عدّه ای برای حج به مکه مشرف شدیم، در مدینه یک نفر از دوستان همراه ما درگذشت.

پس از دفن، مجلس ترحیمی تشکیل داده و یکی از قاریان را برای تلاوت قرآن به مجلس دعوت کردیم. قاری آمد و نشست اما قرآن نمی‌خواند. به او گفتیم بخوان . ایشان گفتند شما مشغول حرف زدن هستید و تا ساکت نشوید قرآن نمی‌خوانم ، همه ساکت شدیم ولی باز دیدیم نمی‌خواند.

گفت، طرز نشستن شما مناسب با مجلس قرآن نیست ، لذا همه دو زانو نشستیم دیدیم باز قرآن را شروع نمی‌کند. گفتیم بخوان. او گفت هنوز مجلس برای قرائت قرآن مهیا نشده است ؛ زیرا در دست بعضی چای و ... مشاهده می شود چای را که کنار گذاشتیم قاری آیه ی [«وَإِذَا قُرِىءَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُواْ لَهُ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ»(2): و چون قرآن خوانده شود بدان گوش فرا دهید و خاموش باشید، باشد که مشمول رحمت شوید.] را قرائت فرمود. (3)

زیر کرسی هم باید در محضر قرآن پایمان را دراز نکنیم

 

شیخ محمد تقی آملی می گوید: زمستان بود و در منزل کرسی گذاشته بودیم. می خواستم قرآن بخوانم. قرآن را آوردم و با خود گفتم: در زیر کرسی اگر پایم را دراز کنم، اشکالی ندارد. پایم را دراز کردم و قرآن خواندم.

فردا که در درس سیر و سلوک میرزا علی قاضی شرکت کردم، در اولین حرفی که به من زد، فرمود: آقا شیخ محمدتقی! زیر کرسی هم باید در محضر قرآن پایمان را دراز نکنیم.

 

هوشیار باش و به قرآن احترام کن

در تشرفی که برای مرحوم حاج شیخ محمدحسن مولوی قندهاری در حرم مطهر ابوالفضل العباس (علیه السلام) روی داده است ایشان می گوید دیدم قرآنی روی زمین بر سر راه افتاده است به من فرمودند: «هوشیار باش و به قرآن احترام کن.» من خم شدم و قرآن را برداشتم و بوسیدم و در قفسه گذاشتم. (4)

بارالها بر محمّد و الش درود فرست و ما را در رعایت بیش از پیش آداب صحیح قرائت کلام نورانیّت یاری نما. بحقّ محمّد و آله الطّاهرین صلوات الله علیهم اجمعین .

 

پی نوشت ها:

1.      المحجه البیضاء، ج 2، ص 219.

2.      سوره ی مبارکه ی اعراف، آیهء 204.

3.      ماهنامه بشارت، ش 59 ص 39.

4.      ملاقات با امام زمان (عج الله تعالی فرجه الشریف)، 330.

 

فرآوری: بخش قرآن تبیان

منابع:

سایت اندیشه ی قم

سایت ایده ها


مادر قرآن را می شناسید ؟!
ساعت ۱٢:۳٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن

" ام " به معنای اصل است و چون این سوره، به طور مختصر، بر اصول و عنوان‌های اصلی قرآنی اشاره دارد، چنین نامی به آن اطلاق شده است.

 

 

 

 

حمد

 

 

 

سوره حمد، اولین سوره قرآن است که اسامی مختلف و متعددی دارد که هر کدام از آن اسامی، به یکی از ویژگی‌ها اشاره دارد.

 

یکی از نام‌های این سوره «امّ الکتاب»[1] است؛ «ام» به معنای اصل است و چون این سوره، به طور مختصر، بر اصول و عنوان‌های اصلی قرآنی اشاره دارد، چنین نامی به آن اطلاق شده است.[2]

 

از جهت این ‌که «ام» به معنای مادر نیز است، به آن مادر قرآن نیز گفته‌اند.[3]

 

نام‌های دیگر سوره حمد که در روایات به آن اشاره شده عبارت‌اند از:

 

1. فاتحة الکتاب[4]: زیرا مصحف و کتاب قرآن با این سوره آغاز می‌شود.

 

2. حمد[5]: زیرا در ابتدای این سوره، خدای عالمیان مورد ستایش قرار گرفته و واژه حمد در آن به کار رفته است.

 

3. اُمّ الکتاب[6]: ام به معنای اصل است و چون این سوره، به طور مختصر، بر اصول و عنوان‌های اصلی قرآنی اشاره دارد، چنین نامی به آن اطلاق شده است.

 

4. سَبع المَثانی[7]: کلمه «سبع» اشاره به این دارد که این سوره هفت آیه دارد و «مثانی» اشاره به این دارد که این سوره دو مرتبه نازل شده است؛ یک بار در مکه و یک بار در مدینه.

 

شاید به این دلیل که در نماز دو مرتبه خوانده می‌شود، به آن مثانی گفته‌اند. درباره این وجه تسمیه، احتمال دیگری نیز وجود دارد و آن این که گفته‌اند: چون برخی از کلمات این سوره همچون ««اللَّه»، «رحمن»، «رحیم»، «ایّاک»، «صراط» و «علیه» دو مرتبه تکرار شده، این نام بر آن گذاشته شده است.[8]

 

5. ام القرآن[9]: زیرا این سوره اصل قرآن و جامع همه مطالب آن محسوب می‌شود.

 

به غیر از نام‌هایی که از جانب معصومین (علیهم السلام) برای سوره حمد نقل شده، اسامی دیگری نیز برای سوره حمد گفته شده و در کتب تفاسیر آمده است که عبارتند از:

 

6. وافی: به این دلیل که قرائت آن در نماز باید به صورت کامل باشد و خواندن بخشی از آن، کافی نیست.

 

7. کافی: از این جهت که از سوره‌های دیگر بی‌نیاز ولی سوره‌های دیگر به آن محتاجند.

 

8. شافی (شفاء): زیرا این سوره شفا دهنده بیماری‌ها است.

9. اساس:به این دلیل که اساس عبادت، به آن بستگی دارد و یا به این دلیل که در بردارنده اساس عبادت است.

 

10. شکر: چون حاوی شکرگذاری و حق‌شناسی از صاحب نعمت حقیقی است.

11. تعلیم مسأله: زیرا خداوند در این سوره، روش درخواست از او را به بندگانش نشان داده است. به این صورت که اول باید او را حمد و ثنا کنند و خلوص و توحید را در قلب خود جای دهند و بعد درخواست خود را مطرح سازند.

12. مناجات: از این رو که نمازگزار با این سوره با خدا مناجات می‌کند، چنین نامی بر آن اطلاق شده است.

13. تفویض: بدین جهت که این سوره متشمل بر استعانت بنده از خدا در همه امور و تفویض همه کارها به او است.

14. رقیه: برای این که این سوره، تعویذی برای همه بیماری‌ها و دردها و موجب حفظ از گزندگان و درندگان است.

15. دعا.

16. صلاة.[10]

 

پی نوشت ها :

[1]. شیخ صدوق، الامالی، کتابچی، ج 1، ص 549

[2]. طیب، سید عبد الحسین، أطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج 1، ص 82.

[3]. ر.ک: ابوالفتوح رازی، حسین بن علی، روض الجنان و روح الجنان فی تفسیرالقرآن، تحقیق، دکتر یاحقی، محمد جعفر، دکتر ناصح، محمد مهدی، ج ‏1، ص 29، مشهد، بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی، 1408ق؛ بلاغی، سید عبد الحجت، حجة التفاسیر و بلاغ الإکسیر، ج ‏1، ص 246

[4]. بحرانی، سید هاشم، البرهان فی تفسیر القرآن، ج 1، ص 95

[5]. علی بن موسی (امام هشتم)، الفقه المنسوب للإمام الرضا علیه السلام، ص 134

[6]. البرهان، ج 1، ص 98

[7]. عیاشی، محمد بن مسعود، التفسیر، محقق و مصحح: رسولی محلاتی، هاشم، ج 1، ص 19

[8]. طیب، سید عبد الحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، ج 1، ص 81-83

[9]. حمیری، عبد الله بن جعفر، قرب الإسناد، ص 209

[10]. حسینی شاه عبدالعظیمی، حسین بن احمد، تفسیر اثنا عشری، ج 1، ص 24-25

بخش قرآن تبیان

منبع: اسلام کوئست


ترجمه سوره اعراف ( از آیه 201 تا آیه 206 )
ساعت ۱٢:٢٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
إِنَّ الَّذینَ اتَّقَوْا إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّیْطانِ تَذَکَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ201وَ إِخْوانُهُمْ یَمُدُّونَهُمْ فی‏ الغَیِّ ثُمَّ لا یُقْصِرُونَ202وَ إِذا لَمْ تَأْتِهِمْ بِآیَةٍ قالُوا لَوْ لا اجْتَبَیْتَها قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما یُوحى‏ إِلَیَّ مِنْ رَبِّی هذا بَصائِرُ مِنْ رَبِّکُمْ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ203وَ إِذا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُوا لَهُ وَ أَنْصِتُوا لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ204وَ اذْکُرْ رَبَّکَ فی‏ نَفْسِکَ تَضَرُّعاً وَ خیفَةً وَ دُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَ الْآصالِ وَ لا تَکُنْ مِنَ الْغافِلینَ205إِنَّ الَّذینَ عِنْدَ رَبِّکَ لا یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِهِ وَ یُسَبِّحُونَهُ وَ لَهُ یَسْجُدُونَ206
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(201)  پرهیزگاران هنگامی که گرفتار وسوسه های شیطان شوند ، به یاد ( خدا و پاداش و کیفر او ) می افتند و ( در پرتو یاد او ، راه حق را می بینند و ) ناگهان بینا می گردند.
(202) و ( ناپرهیزگاران را ) برادرانشان ( از شیاطین ) پیوسته در گمراهی پیش می برند ، و باز نمی ایستند!
(203) هنگامی که ( در نزول وحی تاخیر افتد ، و ) آیه ای برای آنان نیاوری ، می گویند: «چرا خودت ( از پیش خود ) آن را برنگزیدی؟!» بگو: «من تنها از چیزی پیروی می کنم که بر من وحی می شود این وسیله بینایی از طرف پروردگارتان ، و مایه هدایت و رحمت است برای جمعیّتی که ایمان می آورند.
(204) هنگامی که قرآن خوانده شود ، گوش فرا دهید و خاموش باشید شاید مشمول رحمت خدا شوید!
(205) پروردگارت را در دل خود ، از روی تضرع و خوف ، آهسته و آرام ، صبحگاهان و شامگاهان ، یاد کن و از غافلان مباش!
(206) آنها که ( در مقام قرب ) نزد پروردگار تو هستند ، ( هیچ گاه ) از عبادتش تکبر نمی ورزند ، و او را تسبیح می گویند ، و برایش سجده می کنند.

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 181 تا 200 )
ساعت ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
وَ مِمَّنْ خَلَقْنا أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ181وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لا یَعْلَمُونَ182وَ أُمْلی‏ لَهُمْ إِنَّ کَیْدی مَتینٌ183أَ وَ لَمْ یَتَفَکَّرُوا ما بِصاحِبِهِمْ مِنْ جِنَّةٍ إِنْ هُوَ إِلاَّ نَذیرٌ مُبینٌ184أَ وَ لَمْ یَنْظُرُوا فی‏ مَلَکُوتِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ مِنْ شَیْ‏ءٍ وَ أَنْ عَسى‏ أَنْ یَکُونَ قَدِ اقْتَرَبَ أَجَلُهُمْ فَبِأَیِّ حَدیثٍ بَعْدَهُ یُؤْمِنُونَ185مَنْ یُضْلِلِ اللَّهُ فَلا هادِیَ لَهُ وَ یَذَرُهُمْ فی‏ طُغْیانِهِمْ یَعْمَهُونَ186یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ أَیَّانَ مُرْساها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّی لا یُجَلِّیها لِوَقْتِها إِلاَّ هُوَ ثَقُلَتْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتیکُمْ إِلاَّ بَغْتَةً یَسْئَلُونَکَ کَأَنَّکَ حَفِیٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ187قُلْ لا أَمْلِکُ لِنَفْسی‏ نَفْعاً وَ لا ضَرًّا إِلاَّ ما شاءَ اللَّهُ وَ لَوْ کُنْتُ أَعْلَمُ الْغَیْبَ لاَسْتَکْثَرْتُ مِنَ الْخَیْرِ وَ ما مَسَّنِیَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلاَّ نَذیرٌ وَ بَشیرٌ لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ188هُوَ الَّذی خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها لِیَسْکُنَ إِلَیْها فَلَمَّا تَغَشَّاها حَمَلَتْ حَمْلاً خَفیفاً فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَتْ دَعَوَا اللَّهَ رَبَّهُما لَئِنْ آتَیْتَنا صالِحاً لَنَکُونَنَّ مِنَ الشَّاکِرینَ189فَلَمَّا آتاهُما صالِحاً جَعَلا لَهُ شُرَکاءَ فیما آتاهُما فَتَعالَى اللَّهُ عَمَّا یُشْرِکُونَ190أَ یُشْرِکُونَ ما لا یَخْلُقُ شَیْئاً وَ هُمْ یُخْلَقُونَ191وَ لا یَسْتَطیعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ192وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‏ لا یَتَّبِعُوکُمْ سَواءٌ عَلَیْکُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ193إِنَّ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُکُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْیَسْتَجیبُوا لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ194أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ یَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَیْدٍ یَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْیُنٌ یُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ یَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَکاءَکُمْ ثُمَّ کیدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ195إِنَّ وَلِیِّیَ اللَّهُ الَّذی نَزَّلَ الْکِتابَ وَ هُوَ یَتَوَلَّى الصَّالِحینَ196وَ الَّذینَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا یَسْتَطیعُونَ نَصْرَکُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ یَنْصُرُونَ197وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‏ لا یَسْمَعُوا وَ تَراهُمْ یَنْظُرُونَ إِلَیْکَ وَ هُمْ لا یُبْصِرُونَ198خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلینَ199وَ إِمَّا یَنْزَغَنَّکَ مِنَ الشَّیْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمیعٌ عَلیمٌ200
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(181) و از آنها که آفریدیم ، گروهی بحق هدایت می کنند ، و بحق اجرای عدالت می نمایند.
(182) و آنها که آیات ما را تکذیب کردند ، به تدریج از جایی که نمی دانند ، گرفتار مجازاتشان خواهیم کرد.
(183) و به آنها مهلت می دهم ( تا مجازاتشان دردناکتر باشد ) زیرا طرح و نقشه من ، قوی ( و حساب شده ) است. ( و هیچ کس را قدرت فرار از آن نیست. )
(184)  آیا فکر نکردند که همنشین آنها [ پیامبر ] هیچ گونه ( اثری از ) جنون ندارد؟! ( پس چگونه چنین نسبت ناروایی به او می دهند؟! ) او فقط بیم دهنده آشکاری است ( که مردم را متوجه وظایفشان می سازد ) .
(185)  آیا در حکومت و نظام آسمانها و زمین ، و آنچه خدا آفریده است ، ( از روی دقت و عبرت ) نظر نیفکندند؟! ( و آیا در این نیز اندیشه نکردند که ) شاید پایان زندگی آنها نزدیک شده باشد؟! ( اگر به این کتاب آسمانی روشن ایمان نیاورند ، ) بعد از آن به کدام سخن ایمان خواهند آورد؟!
(186) هر کس را خداوند ( به جرم اعمال زشتش ) گمراه سازد ، هدایت کننده ای ندارد و آنها را در طغیان و سرکشی شان رها می سازد ، تا سرگردان شوند!
(187) درباره قیامت از تو سؤال می کنند ، کی فرامی رسد؟! بگو: «علمش فقط نزد پروردگار من است و هیچ کس جز او ( نمی تواند ) وقت آن را آشکار سازد ( اما قیام قیامت ، حتی ) در آسمانها و زمین ، سنگین ( و بسیار پر اهمیت ) است و جز بطور ناگهانی ، به سراغ شما نمی آید!» ( باز ) از تو سؤال می کنند ، چنان که گویی تو از زمان وقوع آن با خبری! بگو: «علمش تنها نزد خداست ولی بیشتر مردم نمی دانند.»
(188)  بگو: «من مالک سود و زیان خویش نیستم ، مگر آنچه را خدا بخواهد ( و از غیب و اسرار نهان نیز خبر ندارم ، مگر آنچه خداوند اراده کند ) و اگر از غیب با خبر بودم ، سود فراوانی برای خود فراهم می کردم ، و هیچ بدی ( و زیانی ) به من نمی رسید من فقط بیم دهنده و بشارت دهنده ام برای گروهی که ایمان می آورند! ( و آماده پذیرش حقند )
(189) او خدایی است که ( همه ) شما را از یک فرد آفرید و همسرش را نیز از جنس او قرار داد ، تا در کنار او بیاساید. سپس هنگامی که با او آمیزش کرد ، حملی سبک برداشت ، که با وجود آن ، به کارهای خود ادامه می داد و چون سنگین شد ، هر دو از خداوند و پروردگار خود خواستند «اگر فرزند صالحی به ما دهی ، از شاکران خواهیم بود!»
(190) اما هنگامی که خداوند فرزند صالحی به آنها داد ، ( موجودات دیگر را در این موهبت مؤثر دانستند و ) برای خدا ، در این نعمت که به آنها بخشیده بود ، همتایانی قائل شدند خداوند برتر است از آنچه همتای او قرار می دهند!
(191) آیا موجوداتی را همتای او قرار می دهند که چیزی را نمی آفرینند ، و خودشان مخلوقند.
(192) و نمی توانند آنان را یاری کنند ، و نه خودشان را یاری می دهند.
(193) و هر گاه آنها را به سوی هدایت دعوت کنید ، از شما پیروی نمی کنند و برای شما یکسان است چه آنها را دعوت کنید و چه خاموش باشید؟!
(194) آنهایی را که غیر از خدا می خوانید ( و پرستش می کنید ) ، بندگانی همچون خود شما هستند آنها را بخوانید ، و اگر راست می گویید باید به شما پاسخ دهند ( و تقاضایتان را برآورند ) !
(195)  آیا ( آنها حد اقل همانند خود شما ) پاهایی دارند که با آن راه بروند؟! یا دستهایی دارند که با آن چیزی را بگیرند ( و کاری انجام دهند ) ؟! یا چشمانی دارند که با آن ببینند؟! یا گوشهایی دارند که با آن بشنوند؟! ( نه ، هرگز ، هیچ کدام ، ) بگو: « ( اکنون که چنین است ، ) بتهای خویش را که شریک خدا قرار داده اید ( بر ضد من ) بخوانید ، و برای من نقشه بکشید ، و لحظه ای مهلت ندهید ، ( تا بدانید کاری از آنها ساخته نیست ) !
(196) ولی و سرپرست من ، خدایی است که این کتاب را نازل کرده و او همه صالحان را سرپرستی می کند.
(197) و آنهایی را که جز او می خوانید ، نمی توانند یاریتان کنند ، و نه ( حتی ) خودشان را یاری دهند
(198) و اگر آنها را به هدایت فرا خوانید ، سخنانتان را نمی شنوند! و آنها را می بینی ( که با چشمهای مصنوعیشان ) به تو نگاه می کنند ، اما در حقیقت نمی بینند!»
(199) ( به هر حال ) با آنها مدارا کن و عذرشان را بپذیر ، و به نیکی ها دعوت نما ، و از جاهلان روی بگردان ( و با آنان ستیزه مکن ) !
(200) و هر گاه وسوسه ای از شیطان به تو رسد ، به خدا پناه بر که او شنونده و داناست!

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 161 تا آیه 180 )
ساعت ۱٢:٠٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
وَ إِذْ قیلَ لَهُمُ اسْکُنُوا هذِهِ الْقَرْیَةَ وَ کُلُوا مِنْها حَیْثُ شِئْتُمْ وَ قُولُوا حِطَّةٌ وَ ادْخُلُوا الْبابَ سُجَّداً نَغْفِرْ لَکُمْ خَطیئاتِکُمْ سَنَزیدُ الْمُحْسِنینَ161فَبَدَّلَ الَّذینَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ قَوْلاً غَیْرَ الَّذی قیلَ لَهُمْ فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما کانُوا یَظْلِمُونَ162وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْیَةِ الَّتی‏ کانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ یَعْدُونَ فِی السَّبْتِ إِذْ تَأْتیهِمْ حیتانُهُمْ یَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ یَوْمَ لا یَسْبِتُونَ لا تَأْتیهِمْ کَذلِکَ نَبْلُوهُمْ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ163وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِکُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدیداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى‏ رَبِّکُمْ وَ لَعَلَّهُمْ یَتَّقُونَ164فَلَمَّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ أَنْجَیْنَا الَّذینَ یَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذینَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئیسٍ بِما کانُوا یَفْسُقُونَ165فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ کُونُوا قِرَدَةً خاسِئینَ166وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکَ لَیَبْعَثَنَّ عَلَیْهِمْ إِلى‏ یَوْمِ الْقِیامَةِ مَنْ یَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذابِ إِنَّ رَبَّکَ لَسَریعُ الْعِقابِ وَ إِنَّهُ لَغَفُورٌ رَحیمٌ167وَ قَطَّعْناهُمْ فِی الْأَرْضِ أُمَماً مِنْهُمُ الصَّالِحُونَ وَ مِنْهُمْ دُونَ ذلِکَ وَ بَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَ السَّیِّئاتِ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ168فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَرِثُوا الْکِتابَ یَأْخُذُونَ عَرَضَ هذَا الْأَدْنى‏ وَ یَقُولُونَ سَیُغْفَرُ لَنا وَ إِنْ یَأْتِهِمْ عَرَضٌ مِثْلُهُ یَأْخُذُوهُ أَ لَمْ یُؤْخَذْ عَلَیْهِمْ میثاقُ الْکِتابِ أَنْ لا یَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ وَ دَرَسُوا ما فیهِ وَ الدَّارُ الْآخِرَةُ خَیْرٌ لِلَّذینَ یَتَّقُونَ أَ فَلا تَعْقِلُونَ169وَ الَّذینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ إِنَّا لا نُضیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحینَ170وَ إِذْ نَتَقْنَا الْجَبَلَ فَوْقَهُمْ کَأَنَّهُ ظُلَّةٌ وَ ظَنُّوا أَنَّهُ واقِعٌ بِهِمْ خُذُوا ما آتَیْناکُمْ بِقُوَّةٍ وَ اذْکُرُوا ما فیهِ لَعَلَّکُمْ تَتَّقُونَ171وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّکَ مِنْ بَنی‏ آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکُمْ قالُوا بَلى‏ شَهِدْنا أَنْ تَقُولُوا یَوْمَ الْقِیامَةِ إِنَّا کُنَّا عَنْ هذا غافِلینَ172أَوْ تَقُولُوا إِنَّما أَشْرَکَ آباؤُنا مِنْ قَبْلُ وَ کُنَّا ذُرِّیَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَ فَتُهْلِکُنا بِما فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ173وَ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ وَ لَعَلَّهُمْ یَرْجِعُونَ174وَ اتْلُ عَلَیْهِمْ نَبَأَ الَّذی آتَیْناهُ آیاتِنا فَانْسَلَخَ مِنْها فَأَتْبَعَهُ الشَّیْطانُ فَکانَ مِنَ الْغاوینَ175وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَثْ أَوْ تَتْرُکْهُ یَلْهَثْ ذلِکَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ176ساءَ مَثَلاً الْقَوْمُ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ أَنْفُسَهُمْ کانُوا یَظْلِمُونَ177مَنْ یَهْدِ اللَّهُ فَهُوَ الْمُهْتَدی وَ مَنْ یُضْلِلْ فَأُولئِکَ هُمُ الْخاسِرُونَ178وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ کَثیراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا یَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا یَسْمَعُونَ بِها أُولئِکَ کَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِکَ هُمُ الْغافِلُونَ179وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها وَ ذَرُوا الَّذینَ یُلْحِدُونَ فی‏ أَسْمائِهِ سَیُجْزَوْنَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ180
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(161)  و ( به خاطر بیاورید ) هنگامی را که به آنها گفته شد: «در این شهر [ بیت المقدّس ] ساکن شوید ، و از هر جا ( و به هر کیفیت ) بخواهید ، از آن بخورید ( و بهره گیرید ) ! و بگویید: خداوندا! گناهان ما را بریز! و از درِ ( بیت المقدس ) با تواضع وارد شوید! که اگر چنین کنید ، گناهان شما را می بخشم و نیکوکاران را پاداش بیشتر خواهیم داد.»
(162)  اما ستمگران آنها ، این سخن ( و آن فرمانها ) را ، بغیر آنچه به آنها گفته شده بود ، تغییر دادند از این رو بخاطر ستمی که روا میداشتند ، بلایی از آسمان بر آنها فرستادیم ( و مجازاتشان کردیم ) .
(163) و از آنها درباره ( سرگذشت ) شهری که در ساحل دریا بود بپرس! زمانی که آنها در روزهای شنبه ، تجاوز ( و نافرمانی ) خدا می کردند همان هنگام که ماهیانشان ، روز شنبه ( که روز تعطیل و استراحت و عبادت بود ، بر سطح آب ، ) آشکار می شدند امّا در غیر روز شنبه ، به سراغ آنها نمی آمدند این چنین آنها را به چیزی آزمایش کردیم که نافرمانی می کردند!
(164) و ( به یاد آر ) هنگامی را که گروهی از آنها ( به گروه دیگر ) گفتند: «چرا جمعی ( گنهکار ) را اندرز می دهید که سرانجام خداوند آنها را هلاک خواهد کرد ، یا به عذاب شدیدی گرفتار خواهد ساخت؟! ( آنها را به حال خود واگذارید تا نابود شوند! ) » گفتند: « ( این اندرزها ، ) برای اعتذار ( و رفع مسئولیت ) در پیشگاه پروردگار شماست بعلاوه شاید آنها ( بپذیرند ، و از گناه باز ایستند ، و ) تقوا پیشه کنند!»
(165) امّا هنگامی که تذکراتی را که به آنها داده شده بود فراموش کردند ، ( لحظه عذاب فرا رسید و ) نهی کنندگان از بدی را رهایی بخشیدیم و کسانی را که ستم کردند ، بخاطر نافرمانیشان به عذاب شدیدی گرفتار ساختیم.
(166) ( آری ، ) هنگامی که در برابر آنچه از آن نهی شده بودند سرکشی کردند ، به آنها گفتیم: «به شکل میمونهایی طردشده در آیید!»
(167) و ( نیز به خاطر بیاور ) هنگامی را که پروردگارت اعلام کرد: تا دامنه قیامت ، کسی را بر آنها مسلّط خواهد ساخت که همواره آنها را در عذاب سختی قرار دهد زیرا پروردگارت مجازاتش سریع ، ( و در عین حال ، نسبت به توبه کاران ) آمرزنده و مهربان است.
(168) و آنها را در زمین بصورت گروه هایی ، پراکنده ساختیم گروهی از آنها صالح ، و گروهی ناصالحند. و آنها را با نیکی ها و بدی ها آزمودیم ، شاید بازگردند!
(169) پس از آنها ، فرزندانی جای آنها را گرفتند که وارث کتاب ( آسمانی ، تورات ) شدند ( امّا با این حال ، ) متاع این دنیای پست را گرفته ، ( بر اطاعت فرمان خدا ترجیح می دهند ) و می گویند: « ( اگر ما گنهکاریم توبه می کنیم و ) بزودی بخشیده خواهیم شد!» اما اگر متاع دیگری همانند آن به دستشان بیفتد ، آن را ( نیز ) می گیرند ، ( و باز حکم خدا را پشت سر می افکنند. ) آیا پیمان کتاب ( خدا ) از آنها گرفته نشده که بر خدا ( دروغ نبندند ، و ) جز حق نگویند ، و آنان بارها آن را خوانده اند؟! و سرای آخرت برای پرهیزگاران بهتر است ، آیا نمی فهمید؟!
(170)  و آنها که به کتاب ( خدا ) تمسّک جویند ، و نماز را برپا دارند ، ( پاداش بزرگی خواهند داشت زیرا ) ما پاداش مصلحان را ضایع نخواهیم کرد!
(171) و ( نیز به خاطر بیاور ) هنگامی که کوه را همچون سایبانی بر فراز آنها بلند کردیم ، آن چنان که گمان کردند بر آنان فرود می آمد ( و در همین حال ، از آنها پیمان گرفتیم و گفتیم: ) آنچه را ( از احکام و دستورها ) به شما داده ایم ، با قوّت ( و جدیت ) بگیرید! و آنچه در آن است ، به یاد داشته باشید ، ( و عمل کنید ، ) تا پرهیزگار شوید!
(172)  و ( به خاطر بیاور ) زمانی را که پروردگارت از پشت و صلب فرزندان آدم ، ذریه آنها را برگرفت و آنها را گواه بر خویشتن ساخت ( و فرمود: ) «آیا من پروردگار شما نیستم؟» گفتند: «آری ، گواهی می دهیم!» ( چنین کرد مبادا ) روز رستاخیز بگویید: «ما از این ، غافل بودیم ( و از پیمان فطری توحید بی خبر ماندیم ) »!
(173)  یا بگویید: «پدرانمان پیش از ما مشرک بودند ، ما هم فرزندانی بعد از آنها بودیم ( و چاره ای جز پیروی از آنان نداشتیم ) آیا ما را به آنچه باطل گرایان انجام دادند مجازات می کنی؟!»
(174)  این گونه ، آیات را توضیح می دهیم و شاید به سوی حق بازگردند ( و بدانند ندای توحید در درون جانشان ، از روز نخست بوده است ) !
(175) و بر آنها بخوان سرگذشت آن کس را که آیات خود را به او دادیم ولی ( سرانجام ) خود را از آن تهی ساخت و شیطان در پی او افتاد ، و از گمراهان شد!
(176) و اگر می خواستیم ، ( مقام ) او را با این آیات ( و علوم و دانشها ) بالا می بردیم ( اما اجبار ، بر خلاف سنت ماست پس او را به حال خود رها کردیم ) و او به پستی گرایید ، و از هوای نفس پیروی کرد! مثل او همچون سگ ( هار ) است که اگر به او حمله کنی ، دهانش را باز ، و زبانش را برون می آورد ، و اگر او را به حال خود واگذاری ، باز همین کار را می کند ( گویی چنان تشنه دنیاپرستی است که هرگز سیراب نمی شود! ( این مثل گروهی است که آیات ما را تکذیب کردند این داستانها را ( برای آنها ) بازگو کن ، شاید بیندیشند ( و بیدار شوند ) !
(177)  چه بد مثلی دارند گروهی که آیات ما را تکذیب کردند و آنها تنها به خودشان ستم می نمودند!
(178) آن کس را که خدا هدایت کند ، هدایت یافته ( واقعی ) اوست و کسانی را که ( بخاطر اعمالشان ) گمراه سازد ، زیانکاران ( واقعی ) آنها هستند!
(179) به یقین ، گروه بسیاری از جن و انس را برای دوزخ آفریدیم آنها دلها [ عقلها ] یی دارند که با آن ( اندیشه نمی کنند ، و ) نمی فهمند و چشمانی که با آن نمی بینند و گوشهایی که با آن نمی شنوند آنها همچون چهارپایانند بلکه گمراهتر! اینان همان غافلانند ( چرا که با داشتن همه گونه امکانات هدایت ، باز هم گمراهند ) !
(180)  و برای خدا ، نامهای نیک است خدا را به آن ( نامها ) بخوانید! و کسانی را که در اسماء خدا تحریف می کنند ( و بر غیر او می نهند ، و شریک برایش قائل می شوند ) ، رها سازید! آنها بزودی جزای اعمالی را که انجام می دادند ، می بینند!

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 141 تا آیه 160 )
ساعت ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
وَ إِذْ أَنْجَیْناکُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذابِ یُقَتِّلُونَ أَبْناءَکُمْ وَ یَسْتَحْیُونَ نِساءَکُمْ وَ فی‏ ذلِکُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَظیمٌ141وَ واعَدْنا مُوسى‏ ثَلاثینَ لَیْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ میقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعینَ لَیْلَةً وَ قالَ مُوسى‏ لِأَخیهِ هارُونَ اخْلُفْنی‏ فی‏ قَوْمی‏ وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبیلَ الْمُفْسِدینَ142وَ لَمَّا جاءَ مُوسى‏ لِمیقاتِنا وَ کَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِنی‏ أَنْظُرْ إِلَیْکَ قالَ لَنْ تَرانی‏ وَ لکِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَکانَهُ فَسَوْفَ تَرانی‏ فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَکًّا وَ خَرَّ مُوسى‏ صَعِقاً فَلَمَّا أَفاقَ قالَ سُبْحانَکَ تُبْتُ إِلَیْکَ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنینَ143قالَ یا مُوسى‏ إِنِّی اصْطَفَیْتُکَ عَلَى النَّاسِ بِرِسالاتی‏ وَ بِکَلامی‏ فَخُذْ ما آتَیْتُکَ وَ کُنْ مِنَ الشَّاکِرینَ144وَ کَتَبْنا لَهُ فِی الْأَلْواحِ مِنْ کُلِّ شَیْ‏ءٍ مَوْعِظَةً وَ تَفْصیلاً لِکُلِّ شَیْ‏ءٍ فَخُذْها بِقُوَّةٍ وَ أْمُرْ قَوْمَکَ یَأْخُذُوا بِأَحْسَنِها سَأُریکُمْ دارَ الْفاسِقینَ145سَأَصْرِفُ عَنْ آیاتِیَ الَّذینَ یَتَکَبَّرُونَ فِی الْأَرْضِ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَ إِنْ یَرَوْا کُلَّ آیَةٍ لا یُؤْمِنُوا بِها وَ إِنْ یَرَوْا سَبیلَ الرُّشْدِ لا یَتَّخِذُوهُ سَبیلاً وَ إِنْ یَرَوْا سَبیلَ الغَیِّ یَتَّخِذُوهُ سَبیلاً ذلِکَ بِأَنَّهُمْ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ کانُوا عَنْها غافِلینَ146وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ یُجْزَوْنَ إِلاَّ ما کانُوا یَعْمَلُونَ147وَ اتَّخَذَ قَوْمُ مُوسى‏ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِیِّهِمْ عِجْلاً جَسَداً لَهُ خُوارٌ أَ لَمْ یَرَوْا أَنَّهُ لا یُکَلِّمُهُمْ وَ لا یَهْدیهِمْ سَبیلاً اتَّخَذُوهُ وَ کانُوا ظالِمینَ148وَ لَمَّا سُقِطَ فی‏ أَیْدیهِمْ وَ رَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قالُوا لَئِنْ لَمْ یَرْحَمْنا رَبُّنا وَ یَغْفِرْ لَنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرینَ149وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى‏ إِلى‏ قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونی‏ مِنْ بَعْدی أَ عَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّکُمْ وَ أَلْقَى الْأَلْواحَ وَ أَخَذَ بِرَأْسِ أَخیهِ یَجُرُّهُ إِلَیْهِ قالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونی‏ وَ کادُوا یَقْتُلُونَنی‏ فَلا تُشْمِتْ بِیَ الْأَعْداءَ وَ لا تَجْعَلْنی‏ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمینَ150قالَ رَبِّ اغْفِرْ لی‏ وَ لِأَخی‏ وَ أَدْخِلْنا فی‏ رَحْمَتِکَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمینَ151إِنَّ الَّذینَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَیَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُفْتَرینَ152وَ الَّذینَ عَمِلُوا السَّیِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّکَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحیمٌ153وَ لَمَّا سَکَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ وَ فی‏ نُسْخَتِها هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذینَ هُمْ لِرَبِّهِمْ یَرْهَبُونَ154وَ اخْتارَ مُوسى‏ قَوْمَهُ سَبْعینَ رَجُلاً لِمیقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَکْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِیَّایَ أَ تُهْلِکُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا إِنْ هِیَ إِلاَّ فِتْنَتُکَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدی مَنْ تَشاءُ أَنْتَ وَلِیُّنا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَیْرُ الْغافِرینَ155وَ اکْتُبْ لَنا فی‏ هذِهِ الدُّنْیا حَسَنَةً وَ فِی الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَیْکَ قالَ عَذابی‏ أُصیبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتی‏ وَسِعَتْ کُلَّ شَیْ‏ءٍ فَسَأَکْتُبُها لِلَّذینَ یَتَّقُونَ وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ الَّذینَ هُمْ بِآیاتِنا یُؤْمِنُونَ156الَّذینَ یَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِیَّ الْأُمِّیَّ الَّذی یَجِدُونَهُ مَکْتُوباً عِنْدَهُمْ فِی التَّوْراةِ وَ الْإِنْجیلِ یَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْکَرِ وَ یُحِلُّ لَهُمُ الطَّیِّباتِ وَ یُحَرِّمُ عَلَیْهِمُ الْخَبائِثَ وَ یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتی‏ کانَتْ عَلَیْهِمْ فَالَّذینَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذی أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ157قُلْ یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنِّی رَسُولُ اللَّهِ إِلَیْکُمْ جَمیعاً الَّذی لَهُ مُلْکُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ یُحْیی‏ وَ یُمیتُ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ النَّبِیِّ الْأُمِّیِّ الَّذی یُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ کَلِماتِهِ وَ اتَّبِعُوهُ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ158وَ مِنْ قَوْمِ مُوسى‏ أُمَّةٌ یَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَ بِهِ یَعْدِلُونَ159وَ قَطَّعْناهُمُ اثْنَتَیْ عَشْرَةَ أَسْباطاً أُمَماً وَ أَوْحَیْنا إِلى‏ مُوسى‏ إِذِ اسْتَسْقاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصاکَ الْحَجَرَ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَیْناً قَدْ عَلِمَ کُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ وَ ظَلَّلْنا عَلَیْهِمُ الْغَمامَ وَ أَنْزَلْنا عَلَیْهِمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى‏ کُلُوا مِنْ طَیِّباتِ ما رَزَقْناکُمْ وَ ما ظَلَمُونا وَ لکِنْ کانُوا أَنْفُسَهُمْ یَظْلِمُونَ160
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(141) ( به خاطر بیاورید ) زمانی را که از ( چنگال ) فرعونیان نجاتتان بخشیدیم! آنها که پیوسته شما را شکنجه می دادند ، پسرانتان را می کشتند ، و زنانتان را ( برای خدمتکاری ) زنده می گذاشتند و در این ، آزمایش بزرگی از سوی خدا برای شما بود.
(142) و ما با موسی ، سی شب وعده گذاشتیم سپس آن را با ده شب ( دیگر ) تکمیل نمودیم به این ترتیب ، میعاد پروردگارش ( با او ) ، چهل شب تمام شد. و موسی به برادرش هارون گفت: «جانشین من در میان قومم باش. و ( آنها ) را اصلاح کن! و از روش مفسدان ، پیروی منما!»
(143)  و هنگامی که موسی به میعادگاه ما آمد ، و پروردگارش با او سخن گفت ، عرض کرد: «پروردگارا! خودت را به من نشان ده ، تا تو را ببینم!» گفت: «هرگز مرا نخواهی دید! ولی به کوه بنگر ، اگر در جای خود ثابت ماند ، مرا خواهی دید!» اما هنگامی که پروردگارش بر کوه جلوه کرد ، آن را همسان خاک قرار داد و موسی مدهوش به زمین افتاد. چون به هوش آمد ، عرض کرد: «خداوندا! منزهی تو ( از اینکه با چشم تو را ببینم ) ! من به سوی تو بازگشتم! و من نخستین مؤمنانم!»
(144) ( خداوند ) فرمود: «ای موسی! من تو را با رسالتهای خویش ، و با سخن گفتنم ( با تو ) ، بر مردم برتری دادم و برگزیدم پس آنچه را به تو داده ام بگیر و از شکرگزاران باش!»
(145)  و برای او در الواح اندرزی از هر موضوعی نوشتیم و بیانی از هر چیز کردیم- «پس آن را با جدّیت بگیر! و به قوم خود بگو: به نیکوترین آنها عمل کنند! ( و آنها که به مخالفت برخیزند ، کیفرشان دوزخ است ) و بزودی جایگاه فاسقان را به شما نشان خواهم داد!»
(146)  بزودی کسانی را که در روی زمین بناحق تکبّر می ورزند ، از ( ایمان به ) آیات خود ، منصرف می سازم! آنها چنانند که اگر هر آیه و نشانه ای را ببینند ، به آن ایمان نمی آورند اگر راه هدایت را ببینند ، آن را راه خود انتخاب نمی کنند و اگر طریق گمراهی را ببینند ، آن را راه خود انتخاب می کنند! ( همه اینها ) بخاطر آن است که آیات ما را تکذیب کردند ، و از آن غافل بودند!
(147) و کسانی که آیات ، و دیدار رستاخیز را تکذیب ( و انکار ) کنند ، اعمالشان نابود می گردد آیا جز آنچه را عمل می کردند پاداش داده می شوند؟!
(148)  قوم موسی بعد ( از رفتن ) او ( به میعادگاه خدا ) ، از زیورهای خود گوساله ای ساختند جسد بی جانی که صدای گوساله داشت! آیا آنها نمی دیدند که با آنان سخن نمی گوید ، و به راه ( راست ) هدایتشان نمی کند؟! آن را ( خدای خود ) انتخاب کردند ، و ظالم بودند!
(149)  و هنگامی که حقیقت به دستشان افتاد ، و دیدند گمراه شده اند ، گفتند: «اگر پروردگارمان به ما رحم نکند ، و ما را نیامرزد ، بطور قطع از زیانکاران خواهیم بود!»
(150)  و هنگامی که موسی خشمگین و اندوهناک به سوی قوم خود بازگشت ، گفت: «پس از من ، بد جانشینانی برایم بودید ( و آیین مرا ضایع کردید ) ! آیا در مورد فرمان پروردگارتان ( و تمدید مدّت میعاد او ) ، عجله نمودید ( و زود قضاوت کردید؟! ) » سپس الواح را افکند ، و سر برادر خود را گرفت ( و با عصبانیت ) به سوی خود کشید او گفت: «فرزند مادرم! این گروه ، مرا در فشار گذاردند و ناتوان کردند و نزدیک بود مرا بکشند ، پس کاری نکن که دشمنان مرا شماتت کنند و مرا با گروه ستمکاران قرار مده!»
(151) ( موسی ) گفت: «پروردگارا! من و برادرم را بیامرز ، و ما را در رحمت خود داخل فرما ، و تو مهربانترین مهربانانی!»
(152) کسانی که گوساله را ( معبود خود ) قرار دادند ، بزودی خشم پروردگارشان ، و ذلّت در زندگی دنیا به آنها می رسد و اینچنین ، کسانی را که ( بر خدا ) افترا می بندند ، کیفر می دهیم!
(153) و آنها که گناه کردند ، و بعد از آن توبه نمودند و ایمان آوردند ، ( امید عفو او را دارند زیرا ) پروردگار تو ، در پی این کار ، آمرزنده و مهربان است.
(154) هنگامی که خشم موسی فرو نشست الواح ( تورات ) را برگرفت و در نوشته های آن ، هدایت و رحمت برای کسانی بود که از پروردگار خویش می ترسند ( و از مخالفت فرمانش بیم دارند ) .
(155) موسی از قوم خود ، هفتاد تن از مردان را برای میعادگاه ما برگزید و هنگامی که زمین لرزه آنها را فرا گرفت ( و هلاک شدند ) ، گفت: «پروردگارا! اگر می خواستی ، می توانستی آنها و مرا پیش از این نیز هلاک کنی! آیا ما را به آنچه سفیهانمان انجام داده اند ، ( مجازات و ) هلاک می کنی؟! این ، جز آزمایش تو ، چیز دیگر نیست که هر کس را بخواهی ( و مستحق بدانی ) ، به وسیله آن گمراه می سازی و هر کس را بخواهی ( و شایسته ببینی ) ، هدایت می کنی! تو ولیّ مایی ، و ما را بیامرز ، بر ما رحم کن ، و تو بهترین آمرزندگانی!
(156)  و برای ما ، در این دنیا و سرای دیگر ، نیکی مقرّر فرما چه اینکه ما به سوی تو بازگشت کرده ایم! « ( خداوند در برابر این تقاضا ، به موسی ) گفت:» مجازاتم را به هر کس بخواهم می رسانم و رحمتم همه چیز را فراگرفته و آن را برای آنها که تقوا پیشه کنند ، و زکات را بپردازند ، و آنها که به آیات ما ایمان می آورند ، مقرّر خواهم داشت!
(157) همانها که از فرستاده ( خدا ) ، پیامبر «امّی» پیروی می کنند پیامبری که صفاتش را ، در تورات و انجیلی که نزدشان است ، می یابند آنها را به معروف دستور می دهد ، و از منکر باز میدارد أشیاء پاکیزه را برای آنها حلال می شمرد ، و ناپاکیها را تحریم می کند و بارهای سنگین ، و زنجیرهایی را که بر آنها بود ، ( از دوش و گردنشان ) بر می دارد ، پس کسانی که به او ایمان آوردند ، و حمایت و یاریش کردند ، و از نوری که با او نازل شده پیروی نمودند ، آنان رستگارانند.
(158)  بگو: «ای مردم! من فرستاده خدا به سوی همه شما هستم همان خدایی که حکومت آسمانها و زمین ، از آن اوست معبودی جز او نیست زنده می کند و می میراند پس ایمان بیاورید به خدا و فرستاده اش ، آن پیامبر درس نخوانده ای که به خدا و کلماتش ایمان دارد و از او پیروی کنید تا هدایت یابید!»
(159) و از قوم موسی ، گروهی هستند که به سوی حق هدایت می کنند و به حق و عدالت حکم می نمایند.
(160) ما آنها را به دوازده گروه- که هر یک شاخه ای ( از دودمان اسرائیل ) بود- تقسیم کردیم. و هنگامی که قوم موسی ( در بیابان ) از او تقاضای آب کردند ، به او وحی فرستادیم که: «عصای خود را بر سنگ بزن!» ناگهان دوازده چشمه از آن بیرون جست آن چنان که هر گروه ، چشمه و آبشخور خود را می شناخت. و ابر را بر سر آنها سایبان ساختیم و بر آنها «مَن» و «سَلوی» فرستادیم ( و به آنان گفتیم: ) از روزیهای پاکیزه ای که به شما داده ایم ، بخورید! ( و شکر خدا را بجا آورید! آنها نافرمانی و ستم کردند ولی ) به ما ستم نکردند ، لکن به خودشان ستم می نمودند.

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 121 تا آیه 140 )
ساعت ۱۱:٤٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
قالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعالَمینَ121رَبِّ مُوسى‏ وَ هارُونَ122قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَکُمْ إِنَّ هذا لَمَکْرٌ مَکَرْتُمُوهُ فِی الْمَدینَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ123لَأُقَطِّعَنَّ أَیْدِیَکُمْ وَ أَرْجُلَکُمْ مِنْ خِلافٍ ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّکُمْ أَجْمَعینَ124قالُوا إِنَّا إِلى‏ رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ125وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلاَّ أَنْ آمَنَّا بِآیاتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَیْنا صَبْراً وَ تَوَفَّنا مُسْلِمینَ126وَ قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ أَ تَذَرُ مُوسى‏ وَ قَوْمَهُ لِیُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ وَ یَذَرَکَ وَ آلِهَتَکَ قالَ سَنُقَتِّلُ أَبْناءَهُمْ وَ نَسْتَحْیی‏ نِساءَهُمْ وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قاهِرُونَ127قالَ مُوسى‏ لِقَوْمِهِ اسْتَعینُوا بِاللَّهِ وَ اصْبِرُوا إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ یُورِثُها مَنْ یَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقینَ128قالُوا أُوذینا مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِیَنا وَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا قالَ عَسى‏ رَبُّکُمْ أَنْ یُهْلِکَ عَدُوَّکُمْ وَ یَسْتَخْلِفَکُمْ فِی الْأَرْضِ فَیَنْظُرَ کَیْفَ تَعْمَلُونَ129وَ لَقَدْ أَخَذْنا آلَ فِرْعَوْنَ بِالسِّنینَ وَ نَقْصٍ مِنَ الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ130فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِه‏ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَیِّئَةٌ یَطَّیَّرُوا بِمُوسى‏ وَ مَنْ مَعَهُ أَلا إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ131وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آیَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَکَ بِمُؤْمِنینَ132فَأَرْسَلْنا عَلَیْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آیاتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَکْبَرُوا وَ کانُوا قَوْماً مُجْرِمینَ133وَ لَمَّا وَقَعَ عَلَیْهِمُ الرِّجْزُ قالُوا یا مُوسَى ادْعُ لَنا رَبَّکَ بِما عَهِدَ عِنْدَکَ لَئِنْ کَشَفْتَ عَنَّا الرِّجْزَ لَنُؤْمِنَنَّ لَکَ وَ لَنُرْسِلَنَّ مَعَکَ بَنی‏ إِسْرائیلَ134فَلَمَّا کَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ إِلى‏ أَجَلٍ هُمْ بالِغُوهُ إِذا هُمْ یَنْکُثُونَ135فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَأَغْرَقْناهُمْ فِی الْیَمِّ بِأَنَّهُمْ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ کانُوا عَنْها غافِلینَ136وَ أَوْرَثْنَا الْقَوْمَ الَّذینَ کانُوا یُسْتَضْعَفُونَ مَشارِقَ الْأَرْضِ وَ مَغارِبَهَا الَّتی‏ بارَکْنا فیها وَ تَمَّتْ کَلِمَتُ رَبِّکَ الْحُسْنى‏ عَلى‏ بَنی‏ إِسْرائیلَ بِما صَبَرُوا وَ دَمَّرْنا ما کانَ یَصْنَعُ فِرْعَوْنُ وَ قَوْمُهُ وَ ما کانُوا یَعْرِشُونَ137وَ جاوَزْنا بِبَنی‏ إِسْرائیلَ الْبَحْرَ فَأَتَوْا عَلى‏ قَوْمٍ یَعْکُفُونَ عَلى‏ أَصْنامٍ لَهُمْ قالُوا یا مُوسَى اجْعَلْ لَنا إِلهاً کَما لَهُمْ آلِهَةٌ قالَ إِنَّکُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ138إِنَّ هؤُلاءِ مُتَبَّرٌ ما هُمْ فیهِ وَ باطِلٌ ما کانُوا یَعْمَلُونَ139قالَ أَ غَیْرَ اللَّهِ أَبْغیکُمْ إِلهاً وَ هُوَ فَضَّلَکُمْ عَلَى الْعالَمینَ140
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(121) و گفتند: «ما به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم
(122)  پروردگار موسی و هارون!»
(123) فرعون گفت: «آیا پیش از آنکه به شما اجازه دهم ، به او ایمان آوردید؟! حتماً این نیرنگ و توطئه ای است که در این شهر ( و دیار ) چیده اید ، تا اهلش را از آن بیرون کنید ولی بزودی خواهید دانست!
(124) سوگند می خورم که دستها و پاهای شما را بطور مخالف [ دست راست با پای چپ ، یا دست چپ با پای راست ] قطع می کنم سپس همگی را به دار می آویزم!
(125)  ( ساحران ) گفتند: « ( مهم نیست ، ) ما به سوی پروردگارمان بازمی گردیم!
(126) انتقام تو از ما ، تنها بخاطر این است که ما به آیات پروردگار خویش- هنگامی که به سراغ ما آمد- ایمان آوردیم. بار الها! صبر و استقامت بر ما فرو ریز! ( و آخرین درجه شکیبایی را به ما مرحمت فرما! ) و ما را مسلمان بمیران!»
(127) و اشراف قوم فرعون ( به او ) گفتند: «آیا موسی و قومش را رها می کنی که در زمین فساد کنند ، و تو و خدایانت را رها سازد؟!» گفت: «بزودی پسرانشان را می کشیم ، و دخترانشان را زنده نگه می داریم ( تا به ما خدمت کنند ) و ما بر آنها کاملًا مسلّطیم!»
(128) موسی به قوم خود گفت: «از خدا یاری جویید ، و استقامت پیشه کنید ، که زمین از آن خداست ، و آن را به هر کس از بندگانش که بخواهد ، واگذار می کند و سرانجام ( نیک ) برای پرهیزکاران است!»
(129) گفتند: «پیش از آنکه به سوی ما بیایی آزار دیدیم ، ( هم اکنون ) پس از آمدنت نیز آزار می بینیم! ( کی این آزارها سر خواهد آمد؟ ) » گفت: «امید است پروردگارتان دشمن شما را هلاک کند ، و شما را در زمین جانشین ( آنها ) سازد ، و بنگرد چگونه عمل می کنید!»
(130) و ما نزدیکان فرعون ( و قوم او ) را به خشکسالی و کمبود میوه ها گرفتار کردیم ، شاید متذکر گردند!
(131) ( اما آنها نه تنها پند نگرفتند ، بلکه ) هنگامی که نیکی ( و نعمت ) به آنها می رسید ، می گفتند: «بخاطر خود ماست.» ولی موقعی که بدی ( و بلا ) به آنها می رسید ، می گفتند: «از شومی موسی و کسان اوست»! آگاه باشید سرچشمه همه اینها ، نزد خداست ولی بیشتر آنها نمی دانند!
(132) و گفتند: «هر زمان نشانه و معجزه ای برای ما بیاوری که سحرمان کنی ، ما به تو ایمان نمی آوریم!»
(133)  سپس ( بلاها را پشت سر هم بر آنها نازل کردیم: ) طوفان و ملخ و آفت گیاهی و قورباغه ها و خون را- که نشانه هایی از هم جدا بودند- بر آنها فرستادیم ( ولی باز بیدار نشدند ، و ) تکبر ورزیدند ، و جمعیّت گنهکاری بودند!
(134) هنگامی که بلا بر آنها مسلط می شد ، می گفتند: «ای موسی! از خدایت برای ما بخواه به عهدی که با تو کرده ، رفتار کند! اگر این بلا را از ما مرتفع سازی ، قطعاً به تو ایمان می آوریم ، و بنی اسرائیل را با تو خواهیم فرستاد!»
(135) اما هنگامی که بلا را ، پس از مدت معینی که به آن می رسیدند ، از آنها برمی داشتیم ، پیمان خویش را می شکستند!
(136)  سرانجام از آنها انتقام گرفتیم ، و آنان را در دریا غرق کردیم زیرا آیات ما را تکذیب کردند ، و از آن غافل بودند.
(137) و مشرقها و مغربهای پر برکت زمین را به آن قومِ به ضعف کشانده شده ( زیر زنجیر ظلم و ستم ) ، واگذار کردیم و وعده نیک پروردگارت بر بنی اسرائیل ، بخاطر صبر و استقامتی که به خرج دادند ، تحقّق یافت و آنچه فرعون و فرعونیان ( از کاخهای مجلّل ) می ساختند ، و آنچه از باغهای داربست دار فراهم ساخته بودند ، در هم کوبیدیم!
(138)  و بنی اسرائیل را ( سالم ) از دریا عبور دادیم ( ناگاه ) در راه خود به گروهی رسیدند که اطراف بتهایشان ، با تواضع و خضوع ، گرد آمده بودند. ( در این هنگام ، بنی اسرائیل ) به موسی گفتند: «تو هم برای ما معبودی قرار ده ، همان گونه که آنها معبودان ( و خدایانی ) دارند!» گفت: «شما جمعیّتی جاهل و نادان هستید!
(139) اینها ( را که می بینید ) ، سرانجام کارشان نابودی است و آنچه انجام می دهند ، باطل ( و بیهوده ) است.
(140)  ( سپس ) گفت: «آیا غیر از خداوند ، معبودی برای شما بطلبم؟! خدایی که شما را بر جهانیان ( و مردم عصرتان ) برتری داد!»

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 101 تا آیه 120 )
ساعت ۱۱:۳٠ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
تِلْکَ الْقُرى‏ نَقُصُّ عَلَیْکَ مِنْ أَنْبائِها وَ لَقَدْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ فَما کانُوا لِیُؤْمِنُوا بِما کَذَّبُوا مِنْ قَبْلُ کَذلِکَ یَطْبَعُ اللَّهُ عَلى‏ قُلُوبِ الْکافِرینَ101وَ ما وَجَدْنا لِأَکْثَرِهِمْ مِنْ عَهْدٍ وَ إِنْ وَجَدْنا أَکْثَرَهُمْ لَفاسِقینَ102ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى‏ بِآیاتِنا إِلى‏ فِرْعَوْنَ وَ مَلاَئِهِ فَظَلَمُوا بِها فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدینَ103وَ قالَ مُوسى‏ یا فِرْعَوْنُ إِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ104حَقیقٌ عَلى‏ أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلاَّ الْحَقَّ قَدْ جِئْتُکُمْ بِبَیِّنَةٍ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَرْسِلْ مَعِیَ بَنی‏ إِسْرائیلَ105قالَ إِنْ کُنْتَ جِئْتَ بِآیَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقینَ106فَأَلْقى‏ عَصاهُ فَإِذا هِیَ ثُعْبانٌ مُبینٌ107وَ نَزَعَ یَدَهُ فَإِذا هِیَ بَیْضاءُ لِلنَّاظِرینَ108قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلیمٌ109یُریدُ أَنْ یُخْرِجَکُمْ مِنْ أَرْضِکُمْ فَما ذا تَأْمُرُونَ110قالُوا أَرْجِهْ وَ أَخاهُ وَ أَرْسِلْ فِی الْمَدائِنِ حاشِرینَ111یَأْتُوکَ بِکُلِّ ساحِرٍ عَلیمٍ112وَ جاءَ السَّحَرَةُ فِرْعَوْنَ قالُوا إِنَّ لَنا لَأَجْراً إِنْ کُنَّا نَحْنُ الْغالِبینَ113قالَ نَعَمْ وَ إِنَّکُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبینَ114قالُوا یا مُوسى‏ إِمَّا أَنْ تُلْقِیَ وَ إِمَّا أَنْ نَکُونَ نَحْنُ الْمُلْقینَ115قالَ أَلْقُوا فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْیُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظیمٍ116وَ أَوْحَیْنا إِلى‏ مُوسى‏ أَنْ أَلْقِ عَصاکَ فَإِذا هِیَ تَلْقَفُ ما یَأْفِکُونَ117فَوَقَعَ الْحَقُّ وَ بَطَلَ ما کانُوا یَعْمَلُونَ118فَغُلِبُوا هُنالِکَ وَ انْقَلَبُوا صاغِرینَ119وَ أُلْقِیَ السَّحَرَةُ ساجِدینَ120
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(101) اینها ، شهرها و آبادیهایی است که قسمتی از اخبار آن را برای تو شرح می دهیم پیامبرانشان دلایل روشن برای آنان آوردند ( ولی آنها چنان لجوج بودند که ) به آنچه قبلًا تکذیب کرده بودند ، ایمان نمی آوردند! این گونه خداوند بر دلهای کافران مهر می نهد ( و بر اثر لجاجت و ادامه گناه ، حس تشخیصشان را سلب می کند ) !
(102)  و بیشتر آنها را بر سر پیمان خود نیافتیم ( بلکه ) اکثر آنها را فاسق و گنهکار یافتیم!
(103)  سپس بدنبال آنها [ پیامبران پیشین ] موسی را با آیات خویش به سوی فرعون و اطرافیان او فرستادیم اما آنها ( با عدم پذیرش ) ، به آن ( آیات ) ظلم کردند. ببین عاقبت مفسدان چگونه بود!
(104)  و موسی گفت: «ای فرعون! من فرستاده ای از سوی پروردگار جهانیانم.
(105) سزاوار است که بر خدا جز حق نگویم. من دلیل روشنی از پروردگارتان برای شما آورده ام پس بنی اسرائیل را با من بفرست!»
(106) ( فرعون ) گفت: «اگر نشانه ای آورده ای ، نشان بده اگر از راستگویانی!»
(107) ( موسی ) عصای خود را افکند ناگهان اژدهای آشکاری شد!
(108) و دست خود را ( از گریبان ) بیرون آورد سفید ( و درخشان ) برای بینندگان بود!
(109)  اطرافیان فرعون گفتند: «بی شک ، این ساحری ماهر و دانا است!
(110) می خواهد شما را از سرزمینتان بیرون کند ( نظر شما چیست ، و ) در برابر او چه دستوری دارید؟»
(111) ( سپس به فرعون ) گفتند: « ( کار ) او و برادرش را به تأخیر انداز ، و جمع آوری کنندگان را به همه شهرها بفرست ...
(112) تا هر ساحر دانا ( و کارآزموده ای ) را به خدمت تو بیاورند!»
(113) ساحران نزد فرعون آمدند و گفتند: «آیا اگر ما پیروز گردیم ، اجر و پاداش مهمی خواهیم داشت؟!»
(114) گفت: «آری ، و شما از مقربان خواهید بود!»
(115) ( روز مبارزه فرا رسید. ساحران ) گفتند: «ای موسی! یا تو ( وسایل سحرت را ) بیفکن ، یا ما می افکنیم!»
(116)  گفت: «شما بیفکنید!» و هنگامی ( که وسایل سحر خود را ) افکندند ، مردم را چشم بندی کردند و ترساندند و سحر عظیمی پدید آوردند.
(117)  ( ما ) به موسی وحی کردیم که: «عصای خود را بیفکن!» ناگهان ( بصورت مار عظیمی در آمد که ) وسایل دروغین آنها را بسرعت برمی گرفت.
(118) ( در این هنگام ، ) حق آشکار شد و آنچه آنها ساخته بودند ، باطل گشت.
(119)  و در آنجا ( همگی ) مغلوب شدند و خوار و کوچک گشتند.
(120)  و ساحران ( بی اختیار ) به سجده افتادند.

ترجمه سوره اعراف (از آیه 81 تا آیه 100)
ساعت ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
إِنَّکُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ مُسْرِفُونَ81وَ ما کانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا أَخْرِجُوهُمْ مِنْ قَرْیَتِکُمْ إِنَّهُمْ أُناسٌ یَتَطَهَّرُونَ82فَأَنْجَیْناهُ وَ أَهْلَهُ إِلاَّ امْرَأَتَهُ کانَتْ مِنَ الْغابِرینَ83وَ أَمْطَرْنا عَلَیْهِمْ مَطَراً فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُجْرِمینَ84وَ إِلى‏ مَدْیَنَ أَخاهُمْ شُعَیْباً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ فَأَوْفُوا الْکَیْلَ وَ الْمیزانَ وَ لا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْیاءَهُمْ وَ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها ذلِکُمْ خَیْرٌ لَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ مُؤْمِنینَ85وَ لا تَقْعُدُوا بِکُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ تَبْغُونَها عِوَجاً وَ اذْکُرُوا إِذْ کُنْتُمْ قَلیلاً فَکَثَّرَکُمْ وَ انْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدینَ86وَ إِنْ کانَ طائِفَةٌ مِنْکُمْ آمَنُوا بِالَّذی أُرْسِلْتُ بِهِ وَ طائِفَةٌ لَمْ یُؤْمِنُوا فَاصْبِرُوا حَتَّى یَحْکُمَ اللَّهُ بَیْنَنا وَ هُوَ خَیْرُ الْحاکِمینَ87قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَنُخْرِجَنَّکَ یا شُعَیْبُ وَ الَّذینَ آمَنُوا مَعَکَ مِنْ قَرْیَتِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ فی‏ مِلَّتِنا قالَ أَ وَ لَوْ کُنَّا کارِهینَ88قَدِ افْتَرَیْنا عَلَى اللَّهِ کَذِباً إِنْ عُدْنا فی‏ مِلَّتِکُمْ بَعْدَ إِذْ نَجَّانَا اللَّهُ مِنْها وَ ما یَکُونُ لَنا أَنْ نَعُودَ فیها إِلاَّ أَنْ یَشاءَ اللَّهُ رَبُّنا وَسِعَ رَبُّنا کُلَّ شَیْ‏ءٍ عِلْماً عَلَى اللَّهِ تَوَکَّلْنا رَبَّنَا افْتَحْ بَیْنَنا وَ بَیْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ وَ أَنْتَ خَیْرُ الْفاتِحینَ89وَ قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَیْباً إِنَّکُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ90فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فی‏ دارِهِمْ جاثِمینَ91الَّذینَ کَذَّبُوا شُعَیْباً کَأَنْ لَمْ یَغْنَوْا فیهَا الَّذینَ کَذَّبُوا شُعَیْباً کانُوا هُمُ الْخاسِرینَ92فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ یا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ نَصَحْتُ لَکُمْ فَکَیْفَ آسى‏ عَلى‏ قَوْمٍ کافِرینَ93وَ ما أَرْسَلْنا فی‏ قَرْیَةٍ مِنْ نَبِیٍّ إِلاَّ أَخَذْنا أَهْلَها بِالْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ لَعَلَّهُمْ یَضَّرَّعُونَ94ثُمَّ بَدَّلْنا مَکانَ السَّیِّئَةِ الْحَسَنَةَ حَتَّى عَفَوْا وَ قالُوا قَدْ مَسَّ آباءَنَا الضَّرَّاءُ وَ السَّرَّاءُ فَأَخَذْناهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ95وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‏ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَیْهِمْ بَرَکاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لکِنْ کَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما کانُوا یَکْسِبُونَ96أَ فَأَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‏ أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا بَیاتاً وَ هُمْ نائِمُونَ97أَ وَ أَمِنَ أَهْلُ الْقُرى‏ أَنْ یَأْتِیَهُمْ بَأْسُنا ضُحًى وَ هُمْ یَلْعَبُونَ98أَ فَأَمِنُوا مَکْرَ اللَّهِ فَلا یَأْمَنُ مَکْرَ اللَّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ99أَ وَ لَمْ یَهْدِ لِلَّذینَ یَرِثُونَ الْأَرْضَ مِنْ بَعْدِ أَهْلِها أَنْ لَوْ نَشاءُ أَصَبْناهُمْ بِذُنُوبِهِمْ وَ نَطْبَعُ عَلى‏ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا یَسْمَعُونَ100
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(81)  آیا شما از روی شهوت به سراغ مردان می روید ، نه زنان؟! شما گروه اسرافکار ( و منحرفی ) هستید!
(82) ولی پاسخ قومش چیزی جز این نبود که گفتند: «اینها را از شهر و دیار خود بیرون کنید ، که اینها مردمی هستند که پاکدامنی را می طلبند ( و با ما همصدا نیستند! ) »
(83) ( چون کار به اینجا رسید ، ) ما او و خاندانش را رهایی بخشیدیم جز همسرش ، که از بازماندگان ( در شهر ) بود.
(84) و ( سپس چنان ) بارانی ( از سنگ ) بر آنها فرستادیم ( که آنها را در هم کوبید و نابود ساخت. ) پس بنگر سرانجام کار مجرمان چه شد!
(85) و به سوی مدین ، برادرشان شعیب را ( فرستادیم ) گفت: «ای قوم من! خدا را بپرستید ، که جز او معبودی ندارید! دلیل روشنی از طرف پروردگارتان برای شما آمده است بنا بر این ، حق پیمانه و وزن را ادا کنید! و از اموال مردم چیزی نکاهید! و در روی زمین ، بعد از آنکه ( در پرتو ایمان و دعوت انبیاء ) اصلاح شده است ، فساد نکنید! این برای شما بهتر است اگر با ایمان هستید!
(86) و بر سر هر راه ننشینید که ( مردم با ایمان را ) تهدید کنید و مؤمنان را از راه خدا باز دارید ، و با ( القای شبهات ، ) آن را کج و معوج نشان دهید! و به خاطر بیاورید زمانی را که اندک بودید ، و او شما را فزونی داد! و بنگرید سرانجام مفسدان چگونه بود!
(87)  و اگر گروهی از شما به آنچه من به آن فرستاده شده ام ایمان آورده اند ، و گروهی ایمان نیاورده اند ، صبر کنید تا خداوند میان ما داوری کند ، که او بهترین داوران است!
(88) اشراف زورمند و متکبّر از قوم او گفتند: «ای شعیب! به یقین ، تو و کسانی را که به تو ایمان آورده اند ، از شهر و دیار خود بیرون خواهیم کرد ، یا به آیین ما بازگردید!» کفت: «آیا ( می خواهید ما را بازگردانید ) اگر چه مایل نباشیم؟!
(89)  اگر ما به آیین شما بازگردیم ، بعد از آنکه خدا ما را از آن نجات بخشیده ، به خدا دروغ بسته ایم و شایسته نیست که ما به آن بازگردیم مگر اینکه خدایی که پروردگار ماست بخواهد علم پروردگار ما ، به همه چیز احاطه دارد. تنها بر خدا توکل کرده ایم. پروردگارا! میان ما و قوم ما بحق داوری کن ، که تو بهترین داورانی!»
(90)  اشراف زورمند از قوم او که کافر شده بودند گفتند: «اگر از شعیب پیروی کنید ، شما هم زیانکار خواهید شد!»
(91) سپس زمین لرزه آنها را فرا گرفت و صبحگاهان بصورت اجسادی بی جان در خانه هاشان مانده بودند.
(92)  آنها که شعیب را تکذیب کردند ، ( آن چنان نابود شدند که ) گویا هرگز در آن ( خانه ها ) سکونت نداشتند! آنها که شعیب را تکذیب کردند ، زیانکار بودند!
(93) سپس از آنان روی برتافت و گفت: «ای قوم من! من رسالتهای پروردگارم را به شما ابلاغ کردم و برای شما خیرخواهی نمودم با این حال ، چگونه بر حال قوم بی ایمان تأسف بخورم؟!»
(94) و ما در هیچ شهر و آبادی پیامبری نفرستادیم مگر اینکه اهل آن را به ناراحتیها و خسارتها گرفتار ساختیم شاید ( به خود آیند ، و به سوی خدا ) بازگردند و تضرع کنند!
(95)  سپس ( هنگامی که این هشدارها در آنان اثر نگذاشت ) ، نیکی ( و فراوانی نعمت و رفاه ) را به جای بدی ( و ناراحتی و گرفتاری ) قرار دادیم آن چنان که فزونی گرفتند ، ( و همه گونه نعمت و برکت یافتند ، و مغرور شدند ، ) و گفتند: « ( تنها ما نبودیم که گرفتار این مشکلات شدیم ) به پدران ما نیز ناراحتیهای جسمی و مالی رسید.» چون چنین شد ، آنها را ناگهان ( به سبب اعمالشان ) گرفتیم ( و مجازات کردیم ) ، در حالی که نمی فهمیدند.
(96) و اگر اهل شهرها و آبادیها ، ایمان می آوردند و تقوا پیشه می کردند ، برکات آسمان و زمین را بر آنها می گشودیم ولی ( آنها حق را ) تکذیب کردند ما هم آنان را به کیفر اعمالشان مجازات کردیم.
(97)  آیا اهل این آبادیها ، از این ایمنند که عذاب ما شبانه به سراغ آنها بیاید در حالی که در خواب باشند؟!
(98) آیا اهل این آبادیها ، از این ایمنند که عذاب ما هنگام روز به سراغشان بیاید در حالی که سرگرم بازی هستند؟!
(99)  آیا آنها خود را از مکر الهی در امان می دانند؟! در حالی که جز زیانکاران ، خود را از مکر ( و مجازات ) خدا ایمن نمی دانند!
(100)  آیا کسانی که وارث روی زمین بعد از صاحبان آن می شوند ، عبرت نمی گیرند که اگر بخواهیم ، آنها را نیز به گناهانشان هلاک می کنیم ، و بر دلهایشان مهر می نهیم تا ( صدای حق را ) نشنوند؟!

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 61 تا آیه 80 )
ساعت ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بی‏ ضَلالَةٌ وَ لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ61أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ أَنْصَحُ لَکُمْ وَ أَعْلَمُ مِنَ اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ62أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلى‏ رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ لِتَتَّقُوا وَ لَعَلَّکُمْ تُرْحَمُونَ63فَکَذَّبُوهُ فَأَنْجَیْناهُ وَ الَّذینَ مَعَهُ فِی الْفُلْکِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً عَمینَ64وَ إِلى‏ عادٍ أَخاهُمْ هُوداً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ65قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراکَ فی‏ سَفاهَةٍ وَ إِنَّا لَنَظُنُّکَ مِنَ الْکاذِبینَ66قالَ یا قَوْمِ لَیْسَ بی‏ سَفاهَةٌ وَ لکِنِّی رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمینَ67أُبَلِّغُکُمْ رِسالاتِ رَبِّی وَ أَنَا لَکُمْ ناصِحٌ أَمینٌ68أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَکُمْ ذِکْرٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَلى‏ رَجُلٍ مِنْکُمْ لِیُنْذِرَکُمْ وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ زادَکُمْ فِی الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ69قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما کانَ یَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقینَ70قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَیْکُمْ مِنْ رَبِّکُمْ رِجْسٌ وَ غَضَبٌ أَ تُجادِلُونَنی‏ فی‏ أَسْماءٍ سَمَّیْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ فَانْتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرینَ71فَأَنْجَیْناهُ وَ الَّذینَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ ما کانُوا مُؤْمِنینَ72وَ إِلى‏ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ قَدْ جاءَتْکُمْ بَیِّنَةٌ مِنْ رَبِّکُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَکُمْ آیَةً فَذَرُوها تَأْکُلْ فی‏ أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَیَأْخُذَکُمْ عَذابٌ أَلیمٌ73وَ اذْکُرُوا إِذْ جَعَلَکُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأَکُمْ فِی الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُیُوتاً فَاذْکُرُوا آلاءَ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِی الْأَرْضِ مُفْسِدینَ74قالَ الْمَلَأُ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لِلَّذینَ اسْتُضْعِفُوا لِمَنْ آمَنَ مِنْهُمْ أَ تَعْلَمُونَ أَنَّ صالِحاً مُرْسَلٌ مِنْ رَبِّهِ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلَ بِهِ مُؤْمِنُونَ75قالَ الَّذینَ اسْتَکْبَرُوا إِنَّا بِالَّذی آمَنْتُمْ بِهِ کافِرُونَ76فَعَقَرُوا النَّاقَةَ وَ عَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ وَ قالُوا یا صالِحُ ائْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ کُنْتَ مِنَ الْمُرْسَلینَ77فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فی‏ دارِهِمْ جاثِمینَ78فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ یا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُکُمْ رِسالَةَ رَبِّی وَ نَصَحْتُ لَکُمْ وَ لکِنْ لا تُحِبُّونَ النَّاصِحینَ79وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَکُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمینَ80
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
(61)  گفت: «ای قوم من! هیچ گونه گمراهی در من نیست ولی من فرستاده ای از جانب پروردگار جهانیانم!
(62)  رسالتهای پروردگارم را به شما ابلاغ می کنم و خیرخواه شما هستم و از خداوند چیزهایی می دانم که شما نمی دانید.
(63)  آیا تعجّب کرده اید که دستور آگاه کننده پروردگارتان به وسیله مردی از میان شما به شما برسد ، تا ( از عواقب اعمال خلاف ) بیمتان دهد ، و ( در پرتو این دستور ، ) پرهیزگاری پیشه کنید و شاید مشمول رحمت ( الهی ) گردید؟!
(64)  امّا سرانجام او را تکذیب کردند و ما او و کسانی را که با وی در کشتی بودند ، رهایی بخشیدیم و کسانی که آیات ما را تکذیب کردند ، غرق کردیم چه اینکه آنها گروهی نابینا ( و کوردل ) بودند.
(65)  و به سوی قوم عاد ، برادرشان «هود» را ( فرستادیم ) گفت: «ای قوم من! ( تنها ) خدا را پرستش کنید ، که جز او معبودی برای شما نیست! آیا پرهیزگاری پیشه نمی کنید؟!»
(66) اشراف کافر قوم او گفتند: «ما تو را در سفاهت ( و نادانی و سبک مغزی ) می بینیم ، و ما مسلّماً تو را از دروغگویان می دانیم!»
(67) گرفت: «ای قوم من! هیچ گونه سفاهتی در من نیست ولی فرستاده ای از طرف پروردگار جهانیانم.
(68) رسالتهای پروردگارم را به شما ابلاغ می کنم و من خیرخواه امینی برای شما هستم.
(69) آیا تعجّب کرده اید که دستور آگاه کننده پروردگارتان به وسیله مردی از میان شما به شما برسد تا ( از مجازات الهی ) بیمتان دهد؟! و به یاد آورید هنگامی که شما را جانشینان قوم نوح قرار داد و شما را از جهت خلقت ( جسمانی ) گسترش ( و قدرت ) داد پس نعمتهای خدا را به یاد آورید ، شاید رستگار شوید!»
(70)  گفتند: «آیا به سراغ ما آمده ای که تنها خدای یگانه را بپرستیم ، و آنچه را پدران ما می پرستند ، رها کنیم؟! پس اگر راست می گویی آنچه را ( از بلا و عذاب الهی ) به ما وعده می دهی ، بیاور»!
(71) گفت: «پلیدی و غضب پروردگارتان ، شما را فرا گرفته است! آیا با من در مورد نامهایی مجادله می کنید که شما و پدرانتان 0 بعنوان معبود و خدا ، بر بتها ) گذارده اید ، در حالی که خداوند هیچ دلیلی درباره آن نازل نکرده است؟! پس شما منتظر باشید ، من هم با شما انتظار می کشم! ( شما انتظار شکست من ، و من انتظار عذاب الهی برای شما! ) »
(72) سرانجام ، او و کسانی را که با او بودند ، برحمت خود نجات بخشیدیم و ریشه کسانی که آیات ما را تکذیب کردند و ایمان نیاوردند ، قطع کردیم!
(73) و به سوی ( قوم ) ثمود ، برادرشان صالح را ( فرستادیم ) گفت: «ای قوم من! ( تنها ) خدا را بپرستید ، که جز او ، معبودی برای شما نیست! دلیل روشنی از طرف پروردگارتان برای شما آمده: این «ناقه» الهی برای شما معجزه ای است او را به حال خود واگذارید که در زمین خدا ( از علفهای بیابان ) بخورد! و آن را آزار نرسانید ، که عذاب دردناکی شما را خواهد گرفت!
(74) و به خاطر بیاورید که شما را جانشینان قوم «عاد» قرار داد ، و در زمین مستقر ساخت ، که در دشتهایش ، قصرها برای خود بنا می کنید و در کوه ها ، برای خود خانه ها می تراشید! بنا بر این ، نعمتهای خدا را متذکر شوید! و در زمین ، به فساد نکوشید!»
(75) ( ولی ) اشراف متکبر قوم او ، به مستضعفانی که ایمان آورده بودند ، گفتند: «آیا ( براستی ) شما یقین دارید که صالح از طرف پروردگارش فرستاده شده است؟!» آنها گفتند: «ما به آنچه او بدان مأموریت یافته ، ایمان آورده ایم.»
(76) متکبران گفتند: « ( ولی ) ما به آنچه شما به آن ایمان آورده اید ، کافریم!»
(77) سپس «ناقه» را پی کردند ، و از فرمان پروردگارشان سرپیچیدند و گفتند: «ای صالح! اگر تو از فرستادگان ( خدا ) هستی ، آنچه ما را با آن تهدید می کنی ، بیاور!»
(78)  سرانجام زمین لرزه آنها را فرا گرفت و صبحگاهان ، ( تنها ) جسم بی جانشان در خانه هاشان باقی مانده بود.
(79) ( صالح ) از آنها روی برتافت و گفت: «ای قوم! من رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ کردم ، و شرط خیرخواهی را انجام دادم ، ولی ( چه کنم که ) شما خیرخواهان را دوست ندارید!»
(80) و ( به خاطر آورید ) لوط را ، هنگامی که به قوم خود گفت: «آیا عمل بسیار زشتی را انجام می دهید که هیچیک از جهانیان ، پیش از شما انجام نداده است؟!

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 41 تا آیه 60 )
ساعت ۱٠:٢۱ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الظَّالِمینَ41وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فیها خالِدُونَ42وَ نَزَعْنا ما فی‏ صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْری مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذی هَدانا لِهذا وَ ما کُنَّا لِنَهْتَدِیَ لَوْ لا أَنْ هَدانَا اللَّهُ لَقَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ وَ نُودُوا أَنْ تِلْکُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ43وَ نادى‏ أَصْحابُ الْجَنَّةِ أَصْحابَ النَّارِ أَنْ قَدْ وَجَدْنا ما وَعَدَنا رَبُّنا حَقًّا فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّکُمْ حَقًّا قالُوا نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَیْنَهُمْ أَنْ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمینَ44الَّذینَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ وَ یَبْغُونَها عِوَجاً وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ کافِرُونَ45وَ بَیْنَهُما حِجابٌ وَ عَلَى الْأَعْرافِ رِجالٌ یَعْرِفُونَ کُلاًّ بِسیماهُمْ وَ نادَوْا أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ سَلامٌ عَلَیْکُمْ لَمْ یَدْخُلُوها وَ هُمْ یَطْمَعُونَ46وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمینَ47وَ نادى‏ أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالاً یَعْرِفُونَهُمْ بِسیماهُمْ قالُوا ما أَغْنى‏ عَنْکُمْ جَمْعُکُمْ وَ ما کُنْتُمْ تَسْتَکْبِرُونَ48أَ هؤُلاءِ الَّذینَ أَقْسَمْتُمْ لا یَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَیْکُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ49وَ نادى‏ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفیضُوا عَلَیْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَکُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْکافِرینَ50الَّذینَ اتَّخَذُوا دینَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیا فَالْیَوْمَ نَنْساهُمْ کَما نَسُوا لِقاءَ یَوْمِهِمْ هذا وَ ما کانُوا بِآیاتِنا یَجْحَدُونَ51وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِکِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى‏ عِلْمٍ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ52هَلْ یَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْویلَهُ یَوْمَ یَأْتی‏ تَأْویلُهُ یَقُولُ الَّذینَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَیَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَیْرَ الَّذی کُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما کانُوا یَفْتَرُونَ53إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فی‏ سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‏ عَلَى الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهارَ یَطْلُبُهُ حَثیثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمینَ54ادْعُوا رَبَّکُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْیَةً إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُعْتَدینَ55وَ لا تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَریبٌ مِنَ الْمُحْسِنینَ56وَ هُوَ الَّذی یُرْسِلُ الرِّیاحَ بُشْراً بَیْنَ یَدَیْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَیِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ کَذلِکَ نُخْرِجُ الْمَوْتى‏ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ57وَ الْبَلَدُ الطَّیِّبُ یَخْرُجُ نَباتُهُ بِإِذْنِ رَبِّهِ وَ الَّذی خَبُثَ لا یَخْرُجُ إِلاَّ نَکِداً کَذلِکَ نُصَرِّفُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَشْکُرُونَ58لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‏ قَوْمِهِ فَقالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَکُمْ مِنْ إِلهٍ غَیْرُهُ إِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ عَذابَ یَوْمٍ عَظیمٍ59قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنَّا لَنَراکَ فی‏ ضَلالٍ مُبینٍ60
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
(41) برای آنها بستری از ( آتش ) دوزخ ، و روی آنها پوششهایی ( از آن ) است و اینچنین ظالمان را جزا میدهیم!
(42) و کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام داده اند- البته هیچ کس را جز به اندازه تواناییش تکلیف نمی کنیم- آنها اهل بهشتند و جاودانه در آن خواهند ماند.
(43) و آنچه در دلها از کینه و حسد دارند ، برمی کنیم ( تا در صفا و صمیمیّت با هم زندگی کنند ) و از زیر ( قصرها و درختان ) آنها ، نهرها جریان دارد می گویند: «ستایش مخصوص خداوندی است که ما را به این ( همه نعمتها ) رهنمون شد و اگر خدا ما را هدایت نکرده بود ، ما ( به اینها ) راه نمی یافتیم! مسلّماً فرستادگان پروردگار ما حق را آوردند!» و ( در این هنگام ) به آنان ندا داده می شود که: «این بهشت را در برابر اعمالی که انجام می دادید ، به ارث بردید!»
(44)  و بهشتیان دوزخیان را صدا می زنند که: «آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود ، همه را حق یافتیم آیا شما هم آنچه را پروردگارتان به شما وعده داده بود حق یافتید؟!» در این هنگام ، ندادهنده ای در میان آنها ندا می دهد که: «لعنت خدا بر ستمگران باد!
(45) همانها که ( مردم را ) از راه خدا بازمی دارند ، و ( با القای شبهات ) می خواهند آن را کج و معوج نشان دهند و آنها به آخرت کافرند!»
(46) و در میان آن دو [ بهشتیان و دوزخیان ] ، حجابی است و بر «اعراف» مردانی هستند که هر یک از آن دو را از چهره شان می شناسند و به بهشتیان صدا می زنند که: «درود بر شما باد!» امّا داخل بهشت نمی شوند ، در حالی که امید آن را دارند.
(47) و هنگامی که چشمشان به دوزخیان می افتد می گویند: «پروردگارا! ما را با گروه ستمگران قرار مده!»
(48) و اصحاب اعراف ، مردانی ( از دوزخیان را ) که از سیمایشان آنها را می شناسند ، صدا می زنند و می گویند: « ( دیدید که ) گردآوری شما ( از مال و ثروت و آن و فرزند ) و تکبّرهای شما ، به حالتان سودی نداد!»
(49)  آیا اینها [ این واماندگان بر اعراف ] همانان نیستند که سوگند یاد کردید رحمت خدا هرگز شامل حالشان نخواهد شد؟! ( ولی خداوند بخاطر ایمان و بعضی اعمال خیرشان ، آنها را بخشید هم اکنون به آنها گفته می شود: ) داخل بهشت شوید ، که نه ترسی دارید و نه غمناک می شوید!
(50) و دوزخیان ، بهشتیان را صدا می زنند که: « ( محبّت کنید ) و مقداری آب ، یا از آنچه خدا به شما روزی داده ، به ما ببخشید!» آنها ( در پاسخ ) می گویند: «خداوند اینها را بر کافران حرام کرده است!»
(51) همانها که دین و آیین خود را سرگرمی و بازیچه گرفتند و زندگی دنیا آنان را مغرور ساخت امروز ما آنها را فراموش می کنیم ، همان گونه که لقای چنین روزی را فراموش کردند و آیات ما را انکار نمودند.
(52) ما کتابی برای آنها آوردیم که ( اسرار و رموز ) آن را با آگاهی شرح دادیم ( کتابی ) که مایه هدایت و رحمت برای جمعیّتی است که ایمان می آورند.
(53)  آیا آنها جز انتظار تأویل آیات ( و فرا رسیدن تهدیدهای الهی ) دارند؟ آن روز که تأویل آنها فرا رسد ، ( کار از کار گذشته ، و پشیمانی سودی ندارد و ) کسانی که قبلًا آن را فراموش کرده بودند می گویند: «فرستادگان پروردگار ما ، حق را آوردند آیا ( امروز ) شفیعانی برای ما وجود دارند که برای ما شفاعت کنند؟ یا ( به ما اجازه داده شود به دنیا ) بازگردیم ، و اعمالی غیر از آنچه انجام می دادیم ، انجام دهیم؟!» ( ولی ) آنها سرمایه وجود خود را از دست داده اند و معبودهایی را که به دروغ ساخته بودند ، همگی از نظرشان: گم می شوند. ( نه راه بازگشتی دارند ، و نه شفیعانی! )
(54) پروردگار شما ، خداوندی است که آسمانها و زمین را در شش روز [ شش دوران ] آفرید سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت با ( پرده تاریک ) شب ، روز را می پوشاند و شب به دنبال روز ، به سرعت در حرکت است و خورشید و ماه و ستارگان را آفرید ، که مسخّر فرمان او هستند. آگاه باشید که آفرینش و تدبیر ( جهان ) ، از آن او ( و به فرمان او ) ست! پر برکت ( و زوال ناپذیر ) است خداوندی که پروردگار جهانیان است!
(55) پروردگار خود را ( آشکارا ) از روی تضرّع ، و در پنهانی ، بخوانید! ( و از تجاوز ، دست بردارید که ) او متجاوزان را دوست نمی دارد!
(56) و در زمین پس از اصلاح آن فساد نکنید ، و او را با بیم و امید بخوانید! ( بیم از مسئولیتها ، و امید به رحمتش. و نیکی کنید ) زیرا رحمت خدا به نیکوکاران نزدیک است!
(57)  او کسی است که بادها را بشارت دهنده در پیشاپیش ( باران ) رحمتش می فرستد تا ابرهای سنگین بار را ( بر دوش ) کشند ( سپس ) ما آنها را به سوی زمینهای مرده می فرستیم و به وسیله آنها ، آب ( حیاتبخش ) را نازل می کنیم و با آن ، از هر گونه میوه ای ( از خاک تیره ) بیرون می آوریم این گونه ( که زمینهای مرده را زنده کردیم ، ) مردگان را ( نیز در قیامت ) زنده می کنیم ، شاید ( با توجه به این مثال ) متذکّر شوید!
(58)  سرزمین پاکیزه 0 و شیرین ) ، گیاهش به فرمان پروردگار می روید امّا سرزمینهای بد طینت ( و شوره زار ) ، جز گیاه ناچیز و بی ارزش ، از آن نمی روید این گونه آیات ( خود ) را برای آنها که شکرگزارند ، بیان می کنیم!
(59) ما نوح را به سوی قومش فرستادیم او به آنان گفت: «ای قوم من! ( تنها ) خداوند یگانه را پرستش کنید ، که معبودی جز او برای شما نیست! ( و اگر غیر او را عبادت کنید ، ) من بر شما از عذاب روز بزرگی می ترسم!»
(60) ( ولی ) اشراف قومش به او گفتند: «ما تو را در گمراهی آشکاری می بینیم!»

ترجمه سوره اعراف ( از آیه 21 تا آیه 40 )
ساعت ۸:٤٢ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره اعراف
وَ قاسَمَهُما إِنِّی لَکُما لَمِنَ النَّاصِحینَ21فَدَلاَّهُما بِغُرُورٍ فَلَمَّا ذاقَا الشَّجَرَةَ بَدَتْ لَهُما سَوْآتُهُما وَ طَفِقا یَخْصِفانِ عَلَیْهِما مِنْ وَرَقِ الْجَنَّةِ وَ ناداهُما رَبُّهُما أَ لَمْ أَنْهَکُما عَنْ تِلْکُمَا الشَّجَرَةِ وَ أَقُلْ لَکُما إِنَّ الشَّیْطانَ لَکُما عَدُوٌّ مُبینٌ22قالا رَبَّنا ظَلَمْنا أَنْفُسَنا وَ إِنْ لَمْ تَغْفِرْ لَنا وَ تَرْحَمْنا لَنَکُونَنَّ مِنَ الْخاسِرینَ23قالَ اهْبِطُوا بَعْضُکُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَ لَکُمْ فِی الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَ مَتاعٌ إِلى‏ حینٍ24قالَ فیها تَحْیَوْنَ وَ فیها تَمُوتُونَ وَ مِنْها تُخْرَجُونَ25یا بَنی‏ آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَیْکُمْ لِباساً یُواری سَوْآتِکُمْ وَ ریشاً وَ لِباسُ التَّقْوى‏ ذلِکَ خَیْرٌ ذلِکَ مِنْ آیاتِ اللَّهِ لَعَلَّهُمْ یَذَّکَّرُونَ26یا بَنی‏ آدَمَ لا یَفْتِنَنَّکُمُ الشَّیْطانُ کَما أَخْرَجَ أَبَوَیْکُمْ مِنَ الْجَنَّةِ یَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِیُرِیَهُما سَوْآتِهِما إِنَّهُ یَراکُمْ هُوَ وَ قَبیلُهُ مِنْ حَیْثُ لا تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّیاطینَ أَوْلِیاءَ لِلَّذینَ لا یُؤْمِنُونَ27وَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً قالُوا وَجَدْنا عَلَیْها آباءَنا وَ اللَّهُ أَمَرَنا بِها قُلْ إِنَّ اللَّهَ لا یَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ28قُلْ أَمَرَ رَبِّی بِالْقِسْطِ وَ أَقیمُوا وُجُوهَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَ ادْعُوهُ مُخْلِصینَ لَهُ الدِّینَ کَما بَدَأَکُمْ تَعُودُونَ29فَریقاً هَدى‏ وَ فَریقاً حَقَّ عَلَیْهِمُ الضَّلالَةُ إِنَّهُمُ اتَّخَذُوا الشَّیاطینَ أَوْلِیاءَ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ یَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ مُهْتَدُونَ30یا بَنی‏ آدَمَ خُذُوا زینَتَکُمْ عِنْدَ کُلِّ مَسْجِدٍ وَ کُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا یُحِبُّ الْمُسْرِفینَ31قُلْ مَنْ حَرَّمَ زینَةَ اللَّهِ الَّتی‏ أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّیِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِیَ لِلَّذینَ آمَنُوا فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا خالِصَةً یَوْمَ الْقِیامَةِ کَذلِکَ نُفَصِّلُ الْآیاتِ لِقَوْمٍ یَعْلَمُونَ32قُلْ إِنَّما حَرَّمَ رَبِّیَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الْإِثْمَ وَ الْبَغْیَ بِغَیْرِ الْحَقِّ وَ أَنْ تُشْرِکُوا بِاللَّهِ ما لَمْ یُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ33وَ لِکُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا یَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا یَسْتَقْدِمُونَ34یا بَنی‏ آدَمَ إِمَّا یَأْتِیَنَّکُمْ رُسُلٌ مِنْکُمْ یَقُصُّونَ عَلَیْکُمْ آیاتی‏ فَمَنِ اتَّقى‏ وَ أَصْلَحَ فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ35وَ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْها أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فیها خالِدُونَ36فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى‏ عَلَى اللَّهِ کَذِباً أَوْ کَذَّبَ بِآیاتِهِ أُولئِکَ یَنالُهُمْ نَصیبُهُمْ مِنَ الْکِتابِ حَتَّى إِذا جاءَتْهُمْ رُسُلُنا یَتَوَفَّوْنَهُمْ قالُوا أَیْنَ ما کُنْتُمْ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالُوا ضَلُّوا عَنَّا وَ شَهِدُوا عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَنَّهُمْ کانُوا کافِرینَ37قالَ ادْخُلُوا فی‏ أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِکُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ فِی النَّارِ کُلَّما دَخَلَتْ أُمَّةٌ لَعَنَتْ أُخْتَها حَتَّى إِذَا ادَّارَکُوا فیها جَمیعاً قالَتْ أُخْراهُمْ لِأُولاهُمْ رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا فَآتِهِمْ عَذاباً ضِعْفاً مِنَ النَّارِ قالَ لِکُلٍّ ضِعْفٌ وَ لکِنْ لا تَعْلَمُونَ38وَ قالَتْ أُولاهُمْ لِأُخْراهُمْ فَما کانَ لَکُمْ عَلَیْنا مِنْ فَضْلٍ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما کُنْتُمْ تَکْسِبُونَ39إِنَّ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا وَ اسْتَکْبَرُوا عَنْها لا تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوابُ السَّماءِ وَ لا یَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى یَلِجَ الْجَمَلُ فی‏ سَمِّ الْخِیاطِ وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُجْرِمینَ40
 
 
ترجمه آیت الله مکارم شیرازی :
 
(21) و برای آنها سوگند یاد کرد که من برای شما از خیرخواهانم.
(22) و به این ترتیب ، آنها را با فریب ( از مقامشان ) فرودآورد. و هنگامی که از آن درخت چشیدند ، اندامشان [ عورتشان ] بر آنها آشکار شد و شروع کردند به قرار دادن برگهای ( درختان ) بهشتی بر خود ، تا آن را بپوشانند. و پروردگارشان آنها را نداد داد که: «آیا شما را از آن درخت نهی نکردم؟! و نگفتم که شیطان برای شما دشمن آشکاری است؟!»
(23) گفتند: «پروردگارا! ما به خویشتن ستم کردیم! و اگر ما را نبخشی و بر ما رحم نکنی ، از زیانکاران خواهیم بود!»
(24) فرمود: « ( از مقام خویش ، ) فرود آیید ، در حالی که بعضی از شما نسبت به بعض دیگر ، دشمن خواهید بود! ( شیطان دشمن شماست ، و شما دشمن او! ) و برای شما در زمین ، قرارگاه و وسیله بهره گیری تا زمان معینی خواهد بود.»
(25) فرمود: «در آن [ زمین ] زنده می شوید و در آن می میرید و ( در رستاخیز ) از آن خارج خواهید شد.»
(26) ای فرزندان آدم! لباسی برای شما فرستادیم که اندام شما را می پوشاند و مایه زینت شماست اما لباس پرهیزگاری بهتر است! اینها ( همه ) از آیات خداست ، تا متذکّر ( نعمتهای او ) شوند!
(27) ای فرزندان آدم! شیطان شما را نفریبد ، آن گونه که پدر و مادر شما را از بهشت بیرون کرد ، و لباسشان را از تنشان بیرون ساخت تا عورتشان را به آنها نشان دهد! چه اینکه او و همکارانش شما را می بینند از جایی که شما آنها را نمی بینید ( امّا بدانید ) ما شیاطین را اولیای کسانی قرار دادیم که ایمان نمی آورند!
(28) و هنگامی که کار زشتی انجام می دهند می گویند: «پدران خود را بر این عمل یافتیم و خداوند ما را به آن دستور داده است!» بگو: «خداوند ( هرگز ) به کار زشت فرمان نمی دهد! آیا چیزی به خدا نسبت می دهید که نمی دانید؟!»
(29) بگو: «پروردگارم امر به عدالت کرده است و توجّه خویش را در هر مسجد ( و به هنگام عبادت ) به سوی او کنید! و او را بخوانید ، در حالی که دین ( خود ) را برای او خالص گردانید! ( و بدانید ) همان گونه که در آغاز شما را آفرید ، ( بار دیگر در رستاخیز ) بازمی گردید!
(30) جمعی را هدایت کرده و جمعی ( که شایستگی نداشته اند ، ) گمراهی بر آنها مسلّم شده است. آنها ( کسانی هستند که ) شیاطین را به جای خداوند ، اولیای خود انتخاب کردند و گمان می کنند هدایت یافته اند!
(31) ای فرزندان آدم! زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد ، با خود بردارید! و ( از نعمتهای الهی ) بخورید و بیاشامید ، ولی اسراف نکنید که خداوند مسرفان را دوست نمی دارد!
(32) بگو: «چه کسی زینتهای الهی را که برای بندگان خود آفریده ، و روزیهای پاکیزه را حرام کرده است؟!» بگو: «اینها در زندگی دنیا ، برای کسانی است که ایمان آورده اند ( اگر چه دیگران نیز با آنها مشارکت دارند ولی ) در قیامت ، خالص ( برای مؤمنان ) خواهد بود.» این گونه آیات ( خود ) را برای کسانی که آگاهند ، شرح می دهیم!
(33)  بگو: «خداوند ، تنها اعمال زشت را ، چه آشکار باشد چه پنهان ، حرام کرده است و ( همچنین ) گناه و ستم بناحق را و اینکه چیزی را که خداوند دلیلی برای آن نازل نکرده ، شریک او قرار دهید و به خدا مطلبی نسبت دهید که نمی دانید.»
(34) برای هر قوم و جمعیّتی ، زمان و سرآمد ( معیّنی ) است و هنگامی که سرآمد آنها فرا رسد ، نه ساعتی از آن تأخیر می کنند ، و نه بر آن پیشی می گیرند.
(35) ای فرزندان آدم! اگر رسولانی از خود شما به سراغتان بیایند که آیات مرا برای شما بازگو کنند ، ( از آنها پیروی کنید ) کسانی که پرهیزگاری پیشه کنند و عمل صالح انجام دهند ( و در اصلاح خویش و دیگران بکوشند ) ، نه ترسی بر آنهاست و نه غمناک می شوند.
(36) و آنها که آیات ما را تکذیب کنند ، و در برابر آن تکبّر ورزند ، اهل دوزخند جاودانه در آن خواهند ماند.
(37) چه کسی ستمکارتر است از آنها که بر خدا دروغ می بندند ، یا آیات او را تکذیب می کنند؟! آنها نصیبشان را از آنچه مقدّر شده ( از نعمتها و مواهب این جهان ) می برند تا زمانی که فرستادگان ما [ فرشتگان قبض ارواح ] به سراغشان روند و جانشان را بگیرند از آنها می پرسند: «کجایند معبودهایی که غیر از خدا می خواندید؟! ( چرا به یاری شما نمی آیند؟! ) » می گویند: «آنها ( همه ) گم شدند ( و از ما دور گشتند! ) » و بر ضدّ خود گواهی می دهند که کافر بودند!
(38) ( خداوند به آنها ) می گوید: «در صفّ گروه های مشابه خود از جنّ و انس در آتش وارد شوید!» هر زمان که گروهی وارد می شوند ، گروه دیگر را لعن می کنند تا همگی با ذلّت در آن قرار گیرند. ( در این هنگام ) گروه پیروان درباره پیشوایان خود می گویند: «خداوندا! اینها بودند که ما را گمراه ساختند پس کیفر آنها را از آتش دو برابر کن! ( کیفری برای گمراهیشان ، و کیفری بخاطر گمراه ساختن ما. ) » می فرماید: «برای هر کدام ( از شما ) عذاب مضاعف است ولی نمی دانید! ( چرا که پیروان اگر گرد پیشوایان گمراه را نگرفته بودند ، قدرتی بر اغوای مردم نداشتند. ) »
(39) و پیشوایان آنها به پیروان خود می گویند: «شما امتیازی بر ما نداشتید پس بچشید عذاب ( الهی ) را در برابر آنچه انجام می دادید!
(40) کسانی که آیات ما را تکذیب کردند ، و در برابر آن تکبّر ورزیدند ، ( هرگز ) درهای آسمان به رویشان گشوده نمی شود و ( هیچ گاه ) داخل بهشت نخواهند شد مگر اینکه شتر از سوراخ سوزن بگذرد! این گونه ، گنهکاران را جزا می دهیم!