ترجمه سوره انبیاء (از آیه 101 تا آیه 112)
ساعت ٥:٥٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء
إِنَّ الَّذینَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى‏ أُولئِکَ عَنْها مُبْعَدُونَ101لا یَسْمَعُونَ حَسیسَها وَ هُمْ فی‏ مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خالِدُونَ102لا یَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَکْبَرُ وَ تَتَلَقَّاهُمُ الْمَلائِکَةُ هذا یَوْمُکُمُ الَّذی کُنْتُمْ تُوعَدُونَ103یَوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کَطَیِّ السِّجِلِّ لِلْکُتُبِ کَما بَدَأْنا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعیدُهُ وَعْداً عَلَیْنا إِنَّا کُنَّا فاعِلینَ104وَ لَقَدْ کَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ105إِنَّ فی‏ هذا لَبَلاغاً لِقَوْمٍ عابِدینَ106وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلاَّ رَحْمَةً لِلْعالَمینَ107قُلْ إِنَّما یُوحى‏ إِلَیَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَهَلْ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ108فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ آذَنْتُکُمْ عَلى‏ سَواءٍ وَ إِنْ أَدْری أَ قَریبٌ أَمْ بَعیدٌ ما تُوعَدُونَ109إِنَّهُ یَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ یَعْلَمُ ما تَکْتُمُونَ110وَ إِنْ أَدْری لَعَلَّهُ فِتْنَةٌ لَکُمْ وَ مَتاعٌ إِلى‏ حینٍ111قالَ رَبِّ احْکُمْ بِالْحَقِّ وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى‏ ما تَصِفُونَ112
 
 
ترجمه آیت الله مشکینی:
(101) البته کسانی که از ما برای آنها ( به خاطر ایمانشان در دنیا وعده ) نیکی گذشته ( به آنان وعده آمرزش ، شفاعت و بهشت داده ایم ) آنان از آن آتش به دور نگاه داشته خواهند بود.
(102) آنها اندک صدای آن را هم ( در حال گذشتن از صراط و پس از آن ) نمی شنوند و در آنچه دل هایشان میل کند ( از نعمت های بهشتی ) جاودانند.
(103) آن وحشت بزرگ آنان را غمگین نمی کند و فرشتگان ( با تبریک و تهنیت ) به استقبالشان می آیند ( و می گویند ) این همان روز شماست که ( در دنیا ) به آن وعده داده می شدید.
(104) ( به یاد آر ) روزی که ما آسمان را ( با هر چیزی که در آن هست ) درنوردیم ، چنان که طومار نوشته ها را درمی پیچد ، همان گونه که نخستین بار آفریدگان را ( با جمع ذراتشان از میان آب و خاک ) به وجود آوردیم دوباره آنان را بازمی گردانیم ( اجزاء نابود شده یا پراکنده شده را جمع کرده و به صورت اول درمی آوریم ، این امر ) وعده ای است بر عهده ما که بی تردید انجام دهنده آنیم.
(105) و حقّا که ما در هر کتاب آسمانی پس از لوح محفوظ ، و در زبور ( داود ) پس از ذکر ( تورات موسی ) و در قرآن پس از آن کتاب ها ، نوشتیم و مقرّر کردیم که همانا ( ملکیت و حاکمیت و استفاده تام از برکات ) این زمین را بندگان صالح و شایسته من به ارث خواهند برد ( از دست غاصبان و ائمّه جور به امامان عدل و خلفای آنها منتقل خواهد شد ) .
(106) همانا در ( محتوای ) این ( سوره یا این کتاب ) برای گروهی که خداپرستند وسیله رسیدن به غایت مقصود ( و دین و دنیای سالم ) نهفته است.
(107) و ما تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.
(108) بگو: جز این نیست که به من وحی می شود که معبود شما خدایی یگانه است ، پس آیا شما ( در برابر این سخن ) تسلیم شدنی هستید؟
(109) پس اگر رویگردان شدند بگو: به شما به طور یکسان اعلام کردم و هشدار دادم ، و نمی دانم آنچه بدان وعده داده می شوید آیا نزدیک است یا دور؟
(110) همانا او می داند آنچه را آشکار است از گفتار ( شما درباره اسلام از عیب جویی و طعن و استهزا ) و آنچه را که پنهان می دارید ( از عداوت و نقشه و توطئه براندازی آن ) .
(111) و من نمی دانم ، شاید این ( هشدار من و تأخیر عذاب موعود ) آزمونی برای شما و ( مهلت ) برخورداری تا مدتی ( معین ) است.
(112) ( پیامبر ) گفت: پروردگارا ( میان من و اینان ) به حق حکم کن ، و ( ای مشرکان ) پروردگار مهربان ما مورد استمداد ( من ) است در برابر آنچه شما توصیف می کنید ( از غلبه خودتان و شکست مسلمین ) .

ترجمه سوره انبیاء (از آیه 81 تا آیه 100)
ساعت ٥:٤٦ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء

وَ لِسُلَیْمانَ الرِّیحَ عاصِفَةً تَجْری بِأَمْرِهِ إِلى‏ الْأَرْضِ الَّتی‏ بارَکْنا فیها وَ کُنَّا بِکُلِّ شَیْ‏ءٍ عالِمینَ81وَ مِنَ الشَّیاطینِ مَنْ یَغُوصُونَ لَهُ وَ یَعْمَلُونَ عَمَلاً دُونَ ذلِکَ وَ کُنَّا لَهُمْ حافِظینَ82وَ أَیُّوبَ إِذْ نادى‏ رَبَّهُ أَنِّی مَسَّنِیَ الضُّرُّ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمینَ83فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَکَشَفْنا ما بِهِ مِنْ ضُرٍّ وَ آتَیْناهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنْ عِنْدِنا وَ ذِکْرى‏ لِلْعابِدینَ84وَ إِسْماعیلَ وَ إِدْریسَ وَ ذَا الْکِفْلِ کُلٌّ مِنَ الصَّابِرینَ85وَ أَدْخَلْناهُمْ فی‏ رَحْمَتِنا إِنَّهُمْ مِنَ الصَّالِحینَ86وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْهِ فَنادى‏ فِی الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ87فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ کَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ88وَ زَکَرِیَّا إِذْ نادى‏ رَبَّهُ رَبِّ لا تَذَرْنی‏ فَرْداً وَ أَنْتَ خَیْرُ الْوارِثینَ89فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ وَهَبْنا لَهُ یَحْیى‏ وَ أَصْلَحْنا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ کانُوا یُسارِعُونَ فِی الْخَیْراتِ وَ یَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً وَ کانُوا لَنا خاشِعینَ90وَ الَّتی‏ أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فیها مِنْ رُوحِنا وَ جَعَلْناها وَ ابْنَها آیَةً لِلْعالَمینَ91إِنَّ هذِهِ أُمَّتُکُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ أَنَا رَبُّکُمْ فَاعْبُدُونِ92وَ تَقَطَّعُوا أَمْرَهُمْ بَیْنَهُمْ کُلٌّ إِلَیْنا راجِعُونَ93فَمَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلا کُفْرانَ لِسَعْیِهِ وَ إِنَّا لَهُ کاتِبُونَ94وَ حَرامٌ عَلى‏ قَرْیَةٍ أَهْلَکْناها أَنَّهُمْ لا یَرْجِعُونَ95حَتَّى إِذا فُتِحَتْ یَأْجُوجُ وَ مَأْجُوجُ وَ هُمْ مِنْ کُلِّ حَدَبٍ یَنْسِلُونَ96وَ اقْتَرَبَ الْوَعْدُ الْحَقُّ فَإِذا هِیَ شاخِصَةٌ أَبْصارُ الَّذینَ کَفَرُوا یا وَیْلَنا قَدْ کُنَّا فی‏ غَفْلَةٍ مِنْ هذا بَلْ کُنَّا ظالِمینَ97إِنَّکُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنْتُمْ لَها وارِدُونَ98لَوْ کانَ هؤُلاءِ آلِهَةً ما وَرَدُوها وَ کُلٌّ فیها خالِدُونَ99لَهُمْ فیها زَفیرٌ وَ هُمْ فیها لا یَسْمَعُونَ100

 

ترجمه آیت الله مشکینی:

(81) و برای سلیمان باد تند ( و آرام ) را رام کردیم که به فرمان او به سوی سرزمینی ( شامات و فلسطین ) که آن را پربرکت ساخته ایم روان می شد ، و ما از ازل به همه چیز داناییم.
(82) و برخی از شیطان ها برای او غوّاصی می کردند و کارهایی غیر آن نیز ( نظیر ساختن شهرها ، قصرها ، مجسمه ها و صنایع غریبه ) انجام می دادند ، و ما پیوسته آنها را ( از نافرمانی و پیروی از خباثت فطرتشان ) نگهدارنده بودیم.
(83) و ( به یاد آر ) ایوب را هنگامی که پروردگارش را ندا کرد که همانا مرا بیماری و شدت و آسیب رسیده ، و تو مهربان ترین مهربانانی.
(84) پس ما ( دعای ) او را اجابت کردیم و شدت و آسیبی را که در او بود برطرف نمودیم و کسان او را ( که با حوادث از بین رفته بودند ) و نظیر آنها را همراهشان به او عطا کردیم تا رحمتی بر او کرده باشیم و تذکّری باشد برای پرستش کنندگان ( صبور دیگر ) .
(85) و ( به یاد آر ) اسماعیل و ادریس و ذا الکفل ( الیاس ) را که همه آنان از صابران بودند ( در تحمل بار رسالت و حسن اجراء آن ، و تربیت امت خود ) .
(86) و همه آنان را در رحمت خویش ( منصب نبوت ، کمالات نفسانی ، کتاب آسمانی و تربیت جامعه ) درآوردیم ، زیرا که به حق از نیکان و شایستگان بودند.
(87) و ( به یاد آر ) ذا النون ( صاحب نهنگ ، یونس بن متّی ) را هنگامی که خشمناک ( از میان قوم خود بیرون ) رفت ، پس گمان کرد که ما هرگز بر او تنگ نخواهیم گرفت ، پس ( کارش به جایی رسید که ) در میان تاریکی ها ( ی سه گانه شب و قعر دریا و شکم نهنگ ) ندا درداد که ( ای خدا ) جز تو معبودی نیست ، تو ( از هر عیب و نقصی ) منزه و پاکی ، حقّا که من از ستمکاران بودم ( زیرا عملی که نتیجه اش نقص بهره من بود بدون توجه به جا آوردم ) .
(88) پس ما خواسته او را برآوردیم و او را از اندوه ( آن گرفتاری عظیم ) نجات بخشیدیم ، و ما این گونه مؤمنان را نجات می دهیم.
(89) و ( به یاد آر ) زکریّا را هنگامی که پروردگار خود را ندا کرد: پروردگارا ، مرا تنها ( و بدون فرزند و وارث ) مگذار و ( اگر وارثی هم ندهی باکی نیست ، زیرا ) تو بهترین وارث ها هستی.
(90) پس ما خواسته اش را برآوردیم و یحیی را به او بخشیدیم و همسرش را هم ( که سالخورده و ذاتا نازا بود به وسیله ردّ جوانی و بذل نیروی توالد ) برای او شایسته ( بارداری ) کردیم چرا که آنها ( خاندان زکریا یا همه انبیاء گذشته ) همواره در کارهای خیر شتاب می ورزیدند ، و پیوسته از ما در حال امید و بیم دعا و درخواست داشتند ، و همواره در برابر ما خاضع و بیمناک بودند.
(91) و ( یاد آور ) آن زن را که دامان عفّت خود ( از حلال و حرام ) نگاه داشت پس ما در ( مبدأ انسانی موجود در رحم ) او از روح خود دمیدیم ( و پسری در رحم او آفریدیم ) و او و پسرش را ( کیفیت خلقت پسر ، کیفیت نبوت ، رواج کتاب ، اقسام معجزات و طول زندگی او را ) نشانه ای ( از توحید و عظمت و قدرت خود ) برای جهانیان قرار دادیم.
(92) ( ای مردم ) به یقین این ( نوع انسانی ) امّت شمایند و همه یک طائفه و یک ملّتید ( یا این دین توحید مورد دعوت انبیا دین شماست ، دینی یگانه برای همه افراد بشر ) و من پروردگار شمایم ، پس تنها مرا بپرستید.
(93) اما آنان کار ( دین و آیین ) خود را در میان خود پاره پاره کردند ( هر گروهی پاره ای از آن را با خلط به بدعت هایی برای خود دین قرار دادند و به بت پرست ، یهودی ، مجوسی ، صابئی و غیره منقسم شدند و سرانجام در فردای قیامت ) همگی به سوی ما باز خواهند گشت.
(94) پس کسی که از کارهای شایسته انجام دهد در حالی که مؤمن باشد ، پس هرگز سعی و کوشش او ناسپاسی نخواهد شد و ما بی تردید نگارنده آنیم.
(95) و ممنوع و غیر ممکن است بر مجتمعی که آنها را هلاک کرده ایم ( بازگشت به دنیا ) آنها باز نخواهند گشت.
(96) ( بقاء اختیار برای بشر ادامه دارد ) تا آن گاه که ( آثار قیامت ظاهر گردد و راه ) یأجوج و مأجوج ( به شکستن سد ) گشوده گردد و آنها از هر بلندی و مرتفعی به شتاب سرازیر شوند.
(97) و وعده حق ( قیامت ) نزدیک گردد پس به ناگاه حادثه این باشد که دیدگان کسانی که کفر ورزیده اند ( از عظمت و هول منظره ) خیره و بی حرکت گردد ( و فریاد زنند: ) ای وای بر ما که از این ( روز ) سخت در غفلت بودیم ، بلکه ما گروهی ستمکار بودیم ( و غفلت ما در اثر ظلم خود ما بود ) .
(98) ( در آن روز به کفّار خطاب شود ) همانا شما و آنچه به جای خدا ( از بت ها و تمثال ها و ستارگان ) می پرستید هیزم جهنّمید ، همه شما وارد شونده در آنید.
(99) اگر اینها خدایانی بودند هرگز وارد جهنّم نمی شدند ، و همگی در آنجا جاودانه اند.
(100) ( ای پیامبر ) آنان در آنجا آه و ناله های شدید دارند و آنها در آنجا ( از هول و شدت عذاب و به کیفر نشنیدن سخن حق در دنیا ) چیزی نمی شنوند.

ترجمه سوره انبیاء (از آیه 61 تا آیه 80)
ساعت ٥:۳٩ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء
قالُوا فَأْتُوا بِهِ عَلى‏ أَعْیُنِ النَّاسِ لَعَلَّهُمْ یَشْهَدُونَ61قالُوا أَ أَنْتَ فَعَلْتَ هذا بِآلِهَتِنا یا إِبْراهیمُ62قالَ بَلْ فَعَلَهُ کَبیرُهُمْ هذا فَسْئَلُوهُمْ إِنْ کانُوا یَنْطِقُونَ63فَرَجَعُوا إِلى‏ أَنْفُسِهِمْ فَقالُوا إِنَّکُمْ أَنْتُمُ الظَّالِمُونَ64ثُمَّ نُکِسُوا عَلى‏ رُؤُسِهِمْ لَقَدْ عَلِمْتَ ما هؤُلاءِ یَنْطِقُونَ65قالَ أَ فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا یَنْفَعُکُمْ شَیْئاً وَ لا یَضُرُّکُمْ66أُفٍّ لَکُمْ وَ لِما تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ67قالُوا حَرِّقُوهُ وَ انْصُرُوا آلِهَتَکُمْ إِنْ کُنْتُمْ فاعِلینَ68قُلْنا یا نارُ کُونی‏ بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‏ إِبْراهیمَ69وَ أَرادُوا بِهِ کَیْداً فَجَعَلْناهُمُ الْأَخْسَرینَ70وَ نَجَّیْناهُ وَ لُوطاً إِلَى الْأَرْضِ الَّتی‏ بارَکْنا فیها لِلْعالَمینَ71وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ یَعْقُوبَ نافِلَةً وَ کُلاًّ جَعَلْنا صالِحینَ72وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنا وَ أَوْحَیْنا إِلَیْهِمْ فِعْلَ الْخَیْراتِ وَ إِقامَ الصَّلاةِ وَ إیتاءَ الزَّکاةِ وَ کانُوا لَنا عابِدینَ73وَ لُوطاً آتَیْناهُ حُکْماً وَ عِلْماً وَ نَجَّیْناهُ مِنَ الْقَرْیَةِ الَّتی‏ کانَتْ تَعْمَلُ الْخَبائِثَ إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فاسِقینَ74وَ أَدْخَلْناهُ فی‏ رَحْمَتِنا إِنَّهُ مِنَ الصَّالِحینَ75وَ نُوحاً إِذْ نادى‏ مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّیْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْکَرْبِ الْعَظیمِ76وَ نَصَرْناهُ مِنَ الْقَوْمِ الَّذینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا إِنَّهُمْ کانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْناهُمْ أَجْمَعینَ77وَ داوُدَ وَ سُلَیْمانَ إِذْ یَحْکُمانِ فِی الْحَرْثِ إِذْ نَفَشَتْ فیهِ غَنَمُ الْقَوْمِ وَ کُنَّا لِحُکْمِهِمْ شاهِدینَ78فَفَهَّمْناها سُلَیْمانَ وَ کُلاًّ آتَیْنا حُکْماً وَ عِلْماً وَ سَخَّرْنا مَعَ داوُدَ الْجِبالَ یُسَبِّحْنَ وَ الطَّیْرَ وَ کُنَّا فاعِلینَ79وَ عَلَّمْناهُ صَنْعَةَ لَبُوسٍ لَکُمْ لِتُحْصِنَکُمْ مِنْ بَأْسِکُمْ فَهَلْ أَنْتُمْ شاکِرُونَ80
 
 
ترجمه آیت الله مشکینی:
(61) گفتند: او را جلو دیدگان مردم حاضر کنید ، شاید ( به بدگویی او یا به ارتکاب جنایت او ) شهادت دهند.
(62) ( چون او را حاضر نمودند ) گفتند: ای ابراهیم ، آیا تو این ( عمل زشت هولناک ) را درباره خدایان ما انجام داده ای؟
(63) گفت: ( نه ) بلکه این کار را این بزرگترشان کرده پس از خودشان بپرسید اگر سخن می گویند!
(64) پس آنها ( ابتدا ) به خود بازگشتند و متنبّه شدند و ( در باطن به خویشتن و یا به یکدیگر ) گفتند: حقّا شما خود ستمکارید ( که جماد بی روح را می پرستید ) .
(65) سپس ( در فکر خود ) سرنگون شدند ( و به عقیده اول بازگشتند و به ابراهیم گفتند ) تو خوب می دانی که اینها هیچ گاه سخن نمی گویند.
(66) گفت: پس آیا شما به جای خداوند ، چیزی را می پرستید که هیچ سود و زیانی به شما نمی رساند؟!
(67) اف بر شما و بر آنچه به جای خدا می پرستید آیا نمی اندیشید؟!
(68) گفتند: او را بسوزانید و خدایانتان را یاری دهید اگر ( به راستی ) کاری خواهید کرد.
(69) ( و سرانجام او را در آتش انبوهی افکندند ، لکن ما به زبان تکوین ) گفتیم: ای آتش بر ابراهیم سرد و سلامت باش.
(70) و درباره او مکری اندیشیدند ولی ما آنها را زیانکارتر قرار دادیم ( زیرا علاوه بر آنکه او را آسیبی نرسید عملشان برهان قطعی بر صدق او گردید ) .
(71) و ما او و ( برادرزاده اش ) لوط را نجات بخشیدیم که به سوی سرزمینی که آنجا را برای جهانیان پربرکت کرده ایم حرکت کنند ( سرزمین شامات که مرکز بعثت پیامبران و انتشار شرایع آسمانی است ) .
(72) و به او ( پسرش ) اسحاق و ( نوه اش ) یعقوب را به عنوان عطیّه ای افزون عطا کردیم و همه را شایسته و صالح ( برای مقام نبوت ) قرار دادیم.
(73) و آنها را پیشوایانی قرار دادیم که ( جامعه را ) به دستور ما هدایت می کردند و به آنها انجام کارهای خیر و برپا داشتن نماز و دادن زکات را وحی کردیم و آنان فقط پرستش کنندگان ما بودند.
(74) و ما لوط را حکم ( حکمت عقلانی ، حاکمیت بر ملت ، قضاوت در محاکم ) و علم ( به احکام و معارف کتاب ابراهیم ) عطا کردیم و او را از ( میان ) مجتمعی که کارهای پلید ( همجنس بازی ) انجام می دادند نجات بخشیدیم ، زیرا آنها گروهی زشتکار و فاسق بودند.
(75) و او را در رحمت خویش وارد کردیم ، چرا که او از شایستگان بود.
(76) و ( به یاد آر ) نوح را هنگامی که پیش از آن ( پیش از این پیامبران ، خدای خود را ) ندا درداد ، پس ما دعایش را اجابت کردیم و او و خاندانش را ( بجز همسر و یک پسرش ) از آن اندوه بزرگ ( کفر و کفران قوم و بی نتیجه ماندن بیش از نهصد سال دعوت ) نجات بخشیدیم.
(77) و او را یاری دادیم ( به نجات ) از گروهی که نشانه های ما را تکذیب و انکار کردند ، حقّا که آنها گروهی بدکار بودند ، پس همگی آنها را ( در آب دریا ) غرق نمودیم.
(78) و ( به یاد آر ) داود و ( فرزندش ) سلیمان را آن گاه که درباره آن مزرعه ( یا تاکستان ) که گوسفندان آن گروه ، شبانه ( و بی شبان ) در آن پراکنده شده ( و همه خوشه ها و برگ ها را خورده ) بودند داوری می کردند ( تبادل نظر در کیفیت داوری داشتند و آیین قدیم این بود که ملکیت گوسفندان عوض خسارت باغ از آن صاحب باغ باشد ) و ما در قضاوت های آنان ( همه انبیاء گذشته ) حاضر و بر حکمشان گواه بودیم.
(79) پس ما آن ( حکم جدید ناسخ را ) به سلیمان آموختیم ( که تا باغ دوباره بر سر برگ و بار ننشسته عایدات گوسفندان از آن صاحب باغ باشد نه اصل ملکیت ) و ما هر دو را حکم ( نبوت و قضاوت و حاکمیت ) و دانش ( دین و علوم مورد نیاز مردم ) عطا کردیم ، و کوه ها و پرندگان را مسخّر نمودیم که همراه داود تسبیح و تقدیس ( خدا ) می کردند ، و ما ( هر چه را اراده کنیم ) انجام دهنده ایم.
(80) و به خاطر شما ( انسان ها ) به داود صنعت زره سازی و لباس جنگی آموختیم تا شما را از سختی و آسیب جنگ ها حفظ کند پس آیا شما شکرگزار خواهید بود؟

ترجمه سوره انبیاء (از آیه 41 تا آیه 60)
ساعت ٥:۳۱ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِکَ فَحاقَ بِالَّذینَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ41قُلْ مَنْ یَکْلَؤُکُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهارِ مِنَ الرَّحْمنِ بَلْ هُمْ عَنْ ذِکْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ42أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِنْ دُونِنا لا یَسْتَطیعُونَ نَصْرَ أَنْفُسِهِمْ وَ لا هُمْ مِنَّا یُصْحَبُونَ43بَلْ مَتَّعْنا هؤُلاءِ وَ آباءَهُمْ حَتَّى طالَ عَلَیْهِمُ الْعُمُرُ أَ فَلا یَرَوْنَ أَنَّا نَأْتِی الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها أَ فَهُمُ الْغالِبُونَ44قُلْ إِنَّما أُنْذِرُکُمْ بِالْوَحْیِ وَ لا یَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعاءَ إِذا ما یُنْذَرُونَ45وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّکَ لَیَقُولُنَّ یا وَیْلَنا إِنَّا کُنَّا ظالِمینَ46وَ نَضَعُ الْمَوازینَ الْقِسْطَ لِیَوْمِ الْقِیامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَیْئاً وَ إِنْ کانَ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ أَتَیْنا بِها وَ کَفى‏ بِنا حاسِبینَ47وَ لَقَدْ آتَیْنا مُوسى‏ وَ هارُونَ الْفُرْقانَ وَ ضِیاءً وَ ذِکْراً لِلْمُتَّقینَ48الَّذینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ وَ هُمْ مِنَ السَّاعَةِ مُشْفِقُونَ49وَ هذا ذِکْرٌ مُبارَکٌ أَنْزَلْناهُ أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْکِرُونَ50وَ لَقَدْ آتَیْنا إِبْراهیمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ وَ کُنَّا بِهِ عالِمینَ51إِذْ قالَ لِأَبیهِ وَ قَوْمِهِ ما هذِهِ التَّماثیلُ الَّتی‏ أَنْتُمْ لَها عاکِفُونَ52قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدینَ53قالَ لَقَدْ کُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُکُمْ فی‏ ضَلالٍ مُبینٍ54قالُوا أَ جِئْتَنا بِالْحَقِّ أَمْ أَنْتَ مِنَ اللاَّعِبینَ55قالَ بَلْ رَبُّکُمْ رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الَّذی فَطَرَهُنَّ وَ أَنَا عَلى‏ ذلِکُمْ مِنَ الشَّاهِدینَ56وَ تَاللَّهِ لَأَکیدَنَّ أَصْنامَکُمْ بَعْدَ أَنْ تُوَلُّوا مُدْبِرینَ57فَجَعَلَهُمْ جُذاذاً إِلاَّ کَبیراً لَهُمْ لَعَلَّهُمْ إِلَیْهِ یَرْجِعُونَ58قالُوا مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمینَ59قالُوا سَمِعْنا فَتًى یَذْکُرُهُمْ یُقالُ لَهُ إِبْراهیمُ60
 
 
ترجمه آیت الله مشکینی:
(41) و مسلّما به فرستادگانی پیش از تو نیز استهزا شد ، پس کسانی را که آنها را استهزا کردند کیفر آنچه بدان استهزا می کردند فرا گرفت.
(42) بگو: چه کسی شما را در شب و روز از ( عذاب ) خدای رحمان ( اگر بخواهد مجازاتتان کند ) نگاه می دارد؟ ( نه ، آنان بیدار نمی شوند ) بلکه آنها از یاد پروردگارشان به کلّی رویگردانند.
(43) آیا برای آنها خدایانی به غیر ما هست که آنها را ( از عذاب های ما ) محافظت نمایند؟
(44) بلکه ما آنها ( مشرکان مکه ) و پدرانشان را ( از نعمت های زندگی ) برخوردار کردیم تا آنکه عمرشان طولانی شد ( و از زمان اسماعیل تا حال ادامه یافت و بت پرست شدند ) ، پس آیا نمی بینند که ما به زمین رو کرده ، از اطراف آن می کاهیم ( از زمین کفر کاسته بر زمین اسلام می افزاییم و از اهالی آن به مرور قرن ها می کاهیم افرادی را پس از افرادی و ملتی را پس از ملتی منقرض می کنیم ) ؟ پس آیا آنها بر ما پیروز خواهند شد؟!
(45) بگو: جز این نیست که من شما را به وسیله وحی بیم می دهم اما کران ، هنگامی که هشدار داده می شوند دعوت را نمی شنوند.
(46) و حتما اگر اندکی از عذاب پروردگارت به آنها برسد بی شک می گویند: ای وای بر ما ، همانا ما ستمکار بودیم!
(47) و ما در روز قیامت ( برای سنجیدن عقاید و صفات و عمل های مکلفین ) سنجش ها و ترازوهای عادلانه می نهیم ، پس به هیچ کس هیچ گونه ستم نمی شود و از استحقاقش کاسته نمی گردد ، و اگر ( عمل مکلف در خردی ) به وزن دانه خردلی هم باشد آن را می آوریم و همین کافی است که ما حسابگریم.
(48) و حقّا که ما به موسی و هارون ( کتاب آسمانی تورات را که ) وسیله جدایی حق از باطل ، و روشنی ( دل ها و راه معنوی مردم ) و یادآور پرهیزکاران ( بود ) عطا کردیم.
(49) آنان که از پروردگارشان که پنهان از انظار است ( یا از پروردگار خود در حالی که در خلوت از مردم هم هستند ) می ترسند و از قیامت نیز بیمناکند.
(50) و این ( قرآن ) یادآور پربرکتی است ( برای جامعه بشری از نظر دنیا و آخرت ) که ما آن را فرو فرستادیم ، پس آیا شما منکر آن هستید؟!
(51) و همانا ما به ابراهیم از پیش ( پیش از موسی و هارون ) رشد فکری و هدایت فطری لایق به حال او را ( درباره توحید و معارف الهی بدون تعلّم ) عطا کردیم و ما به او ( به همه صفات روحی و شئون زندگی او از ازل ) دانا بودیم.
(52) آن گاه که به پدرش ( به پدر زن یا عمو یا جدّ مادریش آزر ) و به قوم خودش گفت: این مجسمه ها چیست که شما پیوسته با تعظیم و خضوع ، ملازم پرستش آنها هستید؟!
(53) گفتند: ما پدرانمان را عبادت کنندگان آنها یافته ایم ( ما هم به تقلید آنان پرستش می کنیم ) .
(54) گفت: بی تردید شما و پدرانتان در گمراهی آشکاری بوده اید.
(55) گفتند: آیا مطلب حقّی برای ما آورده ای ( به جدّ این سخنان می گویی ) یا از شوخی کنندگانی؟!
(56) گفت: ( شوخی نمی کنم ) بلکه پروردگارتان همان پروردگار آسمان ها و زمین است که آنها را آفریده است ( نه آنکه شماها و آسمان ها و زمین ، خدایان و ارباب جداگانه دارید و خدای متعال ربّ الارباب است ) ، و من بر این حقیقت از گواهانم.
(57) و ( پیش خود یا نزد برخی از آنها گفت ) به خدا سوگند بی تردید درباره بت های شما پس از آنکه رو به محل عید کرده بتخانه را پشت سر گذاشتید چاره ای خواهم کرد.
(58) پس همه آنها را قطعه قطعه کرد غیر از بت بزرگشان را ( تا بگوید این کار را او کرده ) شاید به آن یا به او رجوع نمایند.
(59) گفتند: چه کسی این ( توهین بزرگ ) را به خدایان ما کرده؟ بی شک او از ستمکاران است.
(60) ( گروهی ) گفتند: شنیده ایم جوانی آنها را ( به بدی ) یاد می کند که به او ابراهیم گفته می شود ( شاید او کرده باشد ) .

ترجمه سوره انبیاء (از آیه 21 تا آیه 40)
ساعت ٥:٢۳ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢٥ تیر ۱۳٩۳   کلمات کلیدی: مذهبی ،قرآن ،ترجمه سوره انبیاء
أَمِ اتَّخَذُوا آلِهَةً مِنَ الْأَرْضِ هُمْ یُنْشِرُونَ21لَوْ کانَ فیهِما آلِهَةٌ إِلاَّ اللَّهُ لَفَسَدَتا فَسُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا یَصِفُونَ22لا یُسْئَلُ عَمَّا یَفْعَلُ وَ هُمْ یُسْئَلُونَ23أَمِ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ آلِهَةً قُلْ هاتُوا بُرْهانَکُمْ هذا ذِکْرُ مَنْ مَعِیَ وَ ذِکْرُ مَنْ قَبْلی‏ بَلْ أَکْثَرُهُمْ لا یَعْلَمُونَ الْحَقَّ فَهُمْ مُعْرِضُونَ24وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ نُوحی‏ إِلَیْهِ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ أَنَا فَاعْبُدُونِ25وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُکْرَمُونَ26لا یَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ یَعْمَلُونَ27یَعْلَمُ ما بَیْنَ أَیْدیهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا یَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضى‏ وَ هُمْ مِنْ خَشْیَتِهِ مُشْفِقُونَ28وَ مَنْ یَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّی إِلهٌ مِنْ دُونِهِ فَذلِکَ نَجْزیهِ جَهَنَّمَ کَذلِکَ نَجْزِی الظَّالِمینَ29أَ وَ لَمْ یَرَ الَّذینَ کَفَرُوا أَنَّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ کانَتا رَتْقاً فَفَتَقْناهُما وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ کُلَّ شَیْ‏ءٍ حَیٍّ أَ فَلا یُؤْمِنُونَ30وَ جَعَلْنا فِی الْأَرْضِ رَواسِیَ أَنْ تَمیدَ بِهِمْ وَ جَعَلْنا فیها فِجاجاً سُبُلاً لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ31وَ جَعَلْنَا السَّماءَ سَقْفاً مَحْفُوظاً وَ هُمْ عَنْ آیاتِها مُعْرِضُونَ32وَ هُوَ الَّذی خَلَقَ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ کُلٌّ فی‏ فَلَکٍ یَسْبَحُونَ33وَ ما جَعَلْنا لِبَشَرٍ مِنْ قَبْلِکَ الْخُلْدَ أَ فَإِنْ مِتَّ فَهُمُ الْخالِدُونَ34کُلُّ نَفْسٍ ذائِقَةُ الْمَوْتِ وَ نَبْلُوکُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَیْرِ فِتْنَةً وَ إِلَیْنا تُرْجَعُونَ35وَ إِذا رَآکَ الَّذینَ کَفَرُوا إِنْ یَتَّخِذُونَکَ إِلاَّ هُزُواً أَ هذَا الَّذی یَذْکُرُ آلِهَتَکُمْ وَ هُمْ بِذِکْرِ الرَّحْمنِ هُمْ کافِرُونَ36خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُریکُمْ آیاتی‏ فَلا تَسْتَعْجِلُونِ37وَ یَقُولُونَ مَتى‏ هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقینَ38لَوْ یَعْلَمُ الَّذینَ کَفَرُوا حینَ لا یَکُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَ لا عَنْ ظُهُورِهِمْ وَ لا هُمْ یُنْصَرُونَ39بَلْ تَأْتیهِمْ بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ فَلا یَسْتَطیعُونَ رَدَّها وَ لا هُمْ یُنْظَرُونَ40
 
 
ترجمه آیت الله مشکینی:
(21) آیا آنها معبودهایی از زمین اتخاذ کرده اند ( نظیر بت ها و اجنّه ) که ( مردم را در دنیا می آفرینند و در آخرت ) برمی انگیزانند؟!
(22) اگر در آسمان ها و زمین خدایان دیگری غیر از اللَّه وجود داشت ، بی شک هر دو ( آسمان ها و زمین از نظر حدوث و بقا ) فاسد می شدند ( تعدد خالق مدبّر و مقتدر و مستقل در اراده قبل از آفرینش مانع از اصل خلقت ، و پس از آن سبب فساد در بقا می شد ) . پس منزه است خداوند صاحب عرش ( دارای تسلط تام بر اجزای عالم هستی ) از آنچه ( مشرکان ) توصیف می کنند.
(23) او از آنچه می کند ( در برابر هیچ کس ) مورد سؤال و مؤاخذه قرار نمی گیرد و همه آنها ( همه آفریده های او در مقابل او ) مورد سؤال و مؤاخذه قرار می گیرند.
(24) آیا به جای خداوند معبودانی برگرفته اند؟ بگو: حجت و برهانتان را بر آن بیاورید. این ( دعوت به توحید و بطلان شرک ) یاد کرد کسانی است که با من اند و یاد کرد کسانی است ( از پیامبران ) که پیش از من بوده اند. ( اینان اهل دلیل و منطق نیستند ) بلکه بیشترشان حق را نمی شناسند و از این رو ( از آن ) رویگردانند.
(25) و پیش از تو هیچ رسولی را نفرستادیم مگر آنکه به او وحی می کردیم که معبودی جز من نیست پس ( تنها ) مرا پرستش کنید.
(26) و ( مشرکان بت پرست ) گفتند که خدای رحمان فرزندی ( از فرشتگان ) گرفته است! منزه است خداوند ( به حکم عقل و قضاوت انبیا و کتاب های آسمانی از اینکه فرزند بگیرد ) بلکه آنها بندگانی گرامی هستند ( حقیقتشان نور ، مکانشان ملأ اعلی ، شغلشان عبادت و گفتارشان تسبیح است )
(27) که هرگز در گفتار بر خدا سبقت نمی گیرند ( بلکه گفتارشان سرچشمه گرفته از امر خداست ) و همواره به فرمان ( تشریعی ) او ( و یا بر وفق اراده تکوینی او که اراده آنها شعاعی از آن است ) عمل می کنند.
(28) خداوند از گذشته آنها ( آنچه از بدو خلقتشان انجام داده اند ) و آینده آنان ( آنچه تا ابد خواهند کرد ) آگاه است و آنها جز برای کسی که خدا ( عقاید ) او را پسندیده شفاعت نمی کنند ، و آنها از ترس خدا بیمناکند.
(29) و هر کس از آنها ( فرشتگان و انسان ها و اجنّه ) بگوید: من ( خود ) خدایی غیر او و در برابر او هستم او را به جهنم کیفر می دهیم ، ( آری ) ستمکاران را این گونه کیفر می دهیم.
(30) آیا کسانی که کفر ورزیده اند به دیده دل ندیدند که همانا کرات بالا و کره زمین ( همگی ) به هم پیوسته و منضم بودند ، پس آنها را از هم شکافته و بازگشودیم ( و کراتی غیر قابل حصر به وجود آوردیم. یا هر یک از کرات بالا و زمین بسته و منجمد بود پس آن را به وسیله نهرها ، معدن ها ، درختان و گیاهان شکافتیم و قابل استفاده قرار دادیم ) ، و هر موجود زنده ای را از آب آفریدیم. آیا باز هم ایمان نمی آورند؟!
(31) و در روی زمین کوه های استوار و پابرجا قرار دادیم تا زمین آنها را نلرزاند ، و در آن ( در زمین یا در میان کوه ها ) راه های وسیعی قرار دادیم ، باشد که ( به مقاصد خود ) راه یابند.
(32) و آسمان را ( در بالای سر آنها همانند ) سقفی محفوظ ( از فرو ریختن و نفوذ شیطان ها و اجنّه ) قرار دادیم ، در حالی که آنها از نشانه های ( قدرت و عظمت ما در ) آن رویگردانند.
(33) و اوست کسی که شب و روز و خورشید و ماه را آفرید ، که هر یک در مداری شناور است ( مدار شب و روز سطح زمین ، و مدار خورشید عمق کهکشانها ، و مدار ماه دور زمین است ) .
(34) و ما برای هیچ بشری پیش از تو ( در دنیا ) جاودانگی قرار ندادیم ، پس آیا اگر تو بمیری اینان جاودان خواهند ماند؟!
(35) هر کسی چشنده مرگ خواهد بود ، و شما را با بدی و خوبی ( مرض و صحت و فقر و ثروت ) می آزماییم ، و به سوی ما بازگردانده می شوید.
(36) و کسانی که کفر ورزیده اند چون تو را ببینند جز به مسخره ات نمی گیرند ، ( می گویند ) آیا این است کسی که خدایان شما را ( به بدی ) یاد می کند؟! در حالی که به ذکر خدای رحمان ( به توحید و کتاب او ) کافرند ( و بیمی از این کار ندارند ) .
(37) انسان ( که از گل خلق شده چنان شتاب زده است که گویی ) از شتاب آفریده شده ( از این رو در عذاب خدا هم شتاب می کند ) زودا که آیات ( و نشانه های عذاب ) خود را به شما ( در دنیا و سپس در آخرت ) نشان دهم ، پس از من شتاب نخواهید.
(38) و می گویند: این وعده ( قیامت و عذاب ) کی است اگر راستگویید؟!
(39) اگر کسانی که کفر ورزیدند می دانستند آن زمانی را که نمی توانند آتش ( جهنم ) را از صورت ها و پشت های خود بازدارند و یاری هم نمی شوند ( حتما شتاب نمی کردند ) .
(40) بلکه ( آتش برزخی به وسیله مرگ ) ناگهانی به آنها فرا می رسد ، پس آنان را مبهوت و مدهوش می سازد ، که نه می توانند آن را رد کنند و نه مهلت داده می شوند.

← صفحه بعد